Przyjaciele zwerząt. Chaber, mały wilczek

Mały wilczek mieszkał z dwójką rodzeństwa i rodzicami. Niestety, pewnego dnia usłyszał straszny huk i jego mama zniknęła. Rodzeństwo postanowiło jej poszukać, a ON został sam. Wyszedł przed swój domek, w którym mieszkał z rodziną i tak znalazł go dobry człowiek, który dał mu schronienie. Chaber jednak tęsknił za rodziną, a poza tym był dzikim zwierzęciem, więc powinien wychowywać się w lesie, swoim naturalnym środowisku. Czy to się uda?

Jak być może wiecie, lubię być na czasie z literaturą dziecięcą, by wiedzieć w co dobrze zaopatrzyć się za kilka lat oraz co warto już teraz polecać najmłodszym czytelnikom. Z tego też powodu postanowiłam skusić się na pierwsze trzy tomiki serii ,,Przyjaciele zwierząt". Mają one naprawdę bardzo dużą czcionkę oraz dość liczne szare ilustracje. Fabuła jest bardzo ciekawa, a główni bohaterowie pozostają niezmienni. Tak naprawdę nie trzeba czytać wszystkich przygód, by zorientować się w fabule.

Na końcu każdego tomiku została zamieszczona ok. 6-stronicowa informacja o danym gatunku napisana przez specjalistów. Dzięki temu możemy lepiej poznać, kolejno, wilczka, zające, rysie, a także w dwóch kolejnych tomikach - łosie i sówki. Uważam to za niezwykle cenny dodatek.

Wydawnictwa w ostatnim czasie prześcigają się w seriach o zwierzętach, gdyż tego typu lektury z całą pewnością znajdują swoich zwolenników wśród młodych czytelników. Tym, co wyróżnia serię Anieli Cholewińskiej-Szkolik są właśnie informacje o danych gatunkach zwierząt. Najbardziej wzruszyła mnie historia Chabra. W fabułę zostają też wtrącane urywki przemyśleń samych zwierząt, co uważam za duży plus. Dzięki temu jeszcze lepiej możemy wczuć się w ich historię.

Niestety, ale po przeczytaniu trzech pierwszych tomików zauważyłam pewną schematyczność. Za każdym razem rodzice małych leśnych podopiecznych umierają. Zdaję sobie sprawę z tego, że raczej tylko tak mogą trafić pod opiekę, ale myślę, że zbytnie eksploatowanie tego tematu może raczej zniechęcić, niż zachęcić czytelnika.

,,Chaber, mały wilczek", ,,Nowy dom zajączków", ,,Osamotniony ryś" Anieli Cholewińskiej-Szkolik to naprawdę wartościowe pozycje, z którymi warto się zapoznać. W swojej serii autorka opisuje typowe polskie leśne zwierzęta, co tym bardziej powinno nas zainteresować.

"Chaber, mały wilczek" to, jak wskazuje zresztą sam tytuł, opowieść o wilczku. Zwierzak przyszedł na świat w okolicy leśniczówki w Chabrówce. Niestety okoliczni mieszkańcy wiedząc iż w lesie pojawiły się wilki nie kryli obaw i krytyki w stosunku do nich. Pewnego razu leśniczy usłyszał w lesie niepokojące strzały. Postanowił sprawdzić co się stało i po długich poszukiwaniach wraz z synem odnalazł osamotnionego, zmarzniętego i głodnego małego wilczka. Leśniczy zabrał zwierzaka do swojej leśniczówki i wraz z rodziną otoczył opieką. Maluch szybko zaufał nowym opiekunom, zaprzyjaźnił z dziećmi leśniczego - małą Amelka i jej starszym bratem Wojtkiem. Również ich pies, duży owczarek zaprzyjaźnił się z wilczkiem. Dzieci nie wyobrażały sobie, że ta sytuacja mogłaby się zmienić. Wilczek, który otrzymał imię Chaber był jednak dzikim zwierzęciem i najlepiej byłoby gdyby mieszkał w lesie, na wolności wśród swoich...

Sięgając po lekturę dzieci nie tylko przeczytają ciekawą opowieść o dzikim wilczku ale również poznają wiele ciekawostek związanych z życiem tych niezwykłych zwierząt objętych w Polsce ochroną od 1995 roku. Informacje te wplecione są w tekst ale również zawarte dodatkowo na kilku ostatnich stronach publikacji. Poza tym wiele scen autorka zaprezentowała z perspektywy zwierząt. Pisała o ich uczuciach, strachu o tym jak przywiązują się do tych, którzy otaczają je opieką, karmią...

Jeżeli chodzi o historię wilczka to zdecydowanie czytało się ją bardzo przyjemnie, jest wciągająca i pouczająca. Fabuła jest naprawdę ciekawa, są też różnorodni bohaterowie. Poznamy zarówno tych dobrych, którzy znają wilki, ich zwyczaje i życie tych zwierząt w okolicznych lasach bardzo ich cieszy, ale są też ci źli, którzy poprzez swą niewiedzę i brak szacunku do przyrody, do życia, zrobią wszystko aby je z tego lasu usunąć.

Dzieci zapewne ucieszy fakt iż lektura opatrzona jest czarno - białymi naszkicowanymi ilustracjami, które goszczą na co drugiej rozkładówce. Co równie ważne czytanie ułatwia też dużych rozmiarów czcionka, która z pewnością zachęci dzieci do sięgnięcia po książkę.

Myślę, że lekturę mogę polecić wszystkim maluchom, które lubią czytać o przygodach zwierząt nie koniecznie tych udomowionych jak koty i psy. Nauczy ich ona, że zwierzak to nie rzecz ale żywa istota odczuwająca strach czy ból tak samo jak człowiek. Z pewnością historia małego wilczka warta jest uwagi i poświęcenia jej wolnej chwili, których w wakacje żadnemu maluchowi nie zabraknie ;)