“Przyjaciel” to najnowsza powieść amerykańskiej pisarki Sigrid Nunez.
Porusza serca czytelników opowieścią o miłości, przyjaźni, żałobie oraz relacji człowieka i zwierzęcia.
Główną bohaterką historii jest bezimienna kobieta, która cierpi po stracie bliskiego przyjaciela - pisarza, który popełnił samobójstwo. Pozostaje po nim pies - ogromny dog arlekin, którym po śmierci właściciela nie ma się kto zaopiekować. Przyjaciółka zmarłego postanawia zająć się stworzeniem, które pomaga jej nie tylko w oswojeniu nowego rodzaju samotności, ale także w lepszym poznaniu samej siebie i dawnego przyjaciela. Poza więzią z wyjątkowym psem kobieta stara się jednocześnie wyleczyć swoją traumę poprzez przelewanie na papier swoich skomplikowanych emocji.
W toku przyjaźni z osamotnionym dogiem bohaterka odkrywa prawdziwe oblicze swojego przyjaciela i analizuje na nowo ich relację, spisując przemyślenia w formie dziennika. To właśnie notatki kobiety nadają nurt akcji powieści. Jej zapiski przeplatają się z obserwacjami zachowania psa, który również przeżywa swoistą żałobę po stracie najbliższego mu człowieka. Zwierzę cierpi momentami bardziej niż samotna kobieta, dlatego oboje starają się sobie nawzajem pomóc w tym trudnym okresie straty. Wyjątkowa więź, która tworzy się między nimi, staje się przepełnioną miłością i zrozumieniem relacją człowieka i psa, rozumiejących się lepiej niż niejedna para przyjaciół.
Dodatkowo bohaterka odkrywa okrutny świat pisarzy, do którego należał jej przyjaciel. Dowiaduje się także o jego mrocznej przeszłości i kłamstwach, którymi karmił także ją. W obliczu chaotycznych informacji o zmarłym zaczyna wątpić w obraz mężczyzny, który ukształtowała w swojej świadomości przed jego śmiercią. Jednocześnie prawdę o zmarłym przyćmiewa jej tęsknota i samotność, które utrudniają rekonstrukcję prawdziwej wersji historii samobójcy.
Opinie o książce
To jest książka, którą mogłabym napisać, gdybym umiała. Szczera, a zarazem baśniowa opowieść o miłości i żałobie. Analiza relacji z zesłanym miłosiernie przez opiekuńcze moce, choć rozsadzającym miniaturowe mieszkanie, psem. Podzielam zdumienie narratorki, która znajduje codziennie „spersonalizowane” reklamy kursów pisarskich, łączonych z gotowaniem, medytacją lub pobytem w spa. I jak ona odrobinę wierzę, że powieść może nas przeprowadzić przez najgorsze, lecz nikogo nie ocali. My możemy uratować kogoś, żeby ON uratował nas, choć po lekturze nie mam pewności, czy takie zdanie nie topi się we własnej, pozornej, głębi.
Książka Sigrid Nunez, mądra i do bólu szczera, to nie tylko opowieść o najważniejszych uczuciach i pragnieniach, których często nie można spełnić. To nie tylko dowód na to, jak wyjątkowymi stworzeniami są psy. To również brutalna prawda o zakłamaniu i fałszywych relacjach panujących w środowisku literackim. Lustro, w którym wielu powinno się przejrzeć.
Michał Nogaś, "Gazeta Wyborcza" / "Radio Książki"
Nunez pisze w sposób prosty, ale jest to prostota wypracowana, podszyta olbrzymią erudycją. Przez pierwsze strony książki brnęłam powoli, ponieważ byłam tak zachwycona, że musiałam skopiować do notesu co drugie zdanie.
Olga Wróbel, "Kurzojady"
Można przeczytać całą w jeden wieczór, ale nie warto tego robić. Każda minuta spędzona z tą książką jest cenna. Nie śpiesz się do końca, ciesz się „Przyjacielem” jak najdłużej, bo nieczęsto trafi a się tak mądra, a jednocześnie ciepła historia.
Agnieszka Kalus, "Czytam, bo lubię"
Nunez nie definiuje uczuć, nie nazywa ich; daje im wolność. „Przyjaciel” to literacki hołd dla wszystkich czworonogów, które zawsze są przy nas. W tej historii role się odwracają – to człowiek staje się najlepszym przyjacielem psa. Jedna z najpiękniejszych opowieści o (miłości?przyjaźni? szacunku?) byciu razem.”
Karolina Kurando, BOOKS SILENCE"
O autorce
Sigrid Nunez została nagrodzona za “Przyjaciela” prestiżową National Book Award w 2018 roku. W dorobku pisarki znajdziemy także kilka powieści oraz formy literackie pisane dla największych amerykańskich gazet, takich jak chociażby “New York Times”. Swoją najnowszą wzruszającą książką zachęca do refleksji nad tym, co w życiu najważniejsze, oraz analizuje siłę wpływu zwierząt na ludzi.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Jaką atmosferę odnajdę w nagrodzonej National Book Award powieści "Przyjaciel"?
Książka "Przyjaciel" oferuje nastrojową, intymną i głęboko refleksyjną opowieść o radzeniu sobie ze stratą. Autorka łączy smutek związany z żałobą z ciepłem płynącym z relacji z ogromnym dogiem arlekinem. Lektura jest pełna erudycji, ale jednocześnie pozostaje bliska codziennym emocjom i ludzkim dylematom. To idealna pozycja dla czytelników szukających literatury pięknej, która skłania do głębokich przemyśleń nad sensem życia i natury więzi. Każda strona tej historii emanuje spokojem, mimo trudnej tematyki odejścia bliskiej osoby.
Czy powieść "Przyjaciel" Sigrid Nunez jest przeznaczona wyłącznie dla miłośników psów?
Choć obecność psa jest kluczowa dla fabuły, książka porusza uniwersalne tematy przyjaźni, literackiego świata i samotności. Dog arlekin staje się katalizatorem do rozważań nad ludzką kondycją oraz sposobami na wypełnienie pustki po stracie przyjaciela. Czytelnik nie musi posiadać czworonoga, aby w pełni docenić głębię psychologiczną i kunszt literacki tej historii. Powieść skupia się przede wszystkim na emocjonalnej więzi, która przekracza granice gatunków i uczy empatii. Jest to wielowarstwowa proza, w której zwierzę pełni rolę powiernika najtrudniejszych ludzkich lęków.
Jakim stylem pisarskim posługuje się Sigrid Nunez w tej konkretnej książce?
Autorka stosuje oszczędny, precyzyjny i niezwykle szczery język, który mimo swojej prostoty jest bogaty w mądre spostrzeżenia. Narracja prowadzona jest w sposób płynny, przypominający intymny monolog lub zapiski pełne trafnych diagnoz współczesnej rzeczywistości. Obcujemy z prozą wysokiej próby, która unika zbędnego patosu na rzecz autentyczności przeżyć i intelektualnej uczciwości. Styl ten pozwala na szybkie zanurzenie się w opowieści, zachęcając jednocześnie do delektowania się każdym zdaniem. To literatura, która wymaga uwagi, ale odwdzięcza się wyjątkową klarownością myśli.
Dla kogo lektura książki "Przyjaciel" może okazać się zbyt wymagająca lub nieodpowiednia?
Osoby szukające dynamicznej akcji, nagłych zwrotów fabularnych lub lekkiej rozrywki mogą poczuć się zawiedzione tym tytułem. Powieść koncentruje się na wewnętrznych przeżyciach bohaterki i powolnym procesie żałoby, co wymaga od odbiorcy cierpliwości oraz emocjonalnego zaangażowania. Tematyka śmierci i depresji sprawia, że nie jest to pozycja dla osób unikających melancholijnych tematów w literaturze. Książka nie spodoba się również tym, którzy preferują tradycyjną strukturę powieściową nad formę eseistyczną i dygresyjną. To proza wymagająca skupienia, nastawiona na dialog z czytelnikiem o sprawach ostatecznych.
Czy w fabule tej powieści znajdę wątki związane ze współczesnym środowiskiem literackim?
Tak, książka zawiera bezkompromisowy i momentami brutalnie szczery obraz relacji oraz fałszu panującego w świecie pisarzy. Główna bohaterka, będąc częścią tego środowiska, obnaża mechanizmy rządzące rynkiem wydawniczym i akademickim w Nowym Jorku. Autorka wplata w historię liczne anegdoty oraz przemyślenia dotyczące procesu twórczego i roli literatury w życiu człowieka. Dzięki temu powieść staje się fascynującym portretem intelektualnym, który zadowoli osoby zainteresowane kulisami pracy twórczej. Jest to cenny wgląd w to, jak literatura może przeprowadzić nas przez najgorsze momenty życia.
