Przygody Liściaka, którego poniosło

Uczucie nie dopasowania, braku przynależności i odmienności. Czasem potrafią zachwiać pewność siebie i zasiać zwątpienie we własną wartość.

Tak było i tym razem z bohaterem, magicznego opowiadania o uczuciach, emocjach i poznaniu siebie, książki:

Przygody Liściaka, którego poniosło- Marcina Malca, ilustracje Aleksandry Grzesiak, wydawnictwo pstryczek

A Lisciaka poniosło dosłownie. Czasem każdego z nas powinno ponieść. Zwłaszcza jeśli mówimy o kierunku w którym poznajemy siebie, uczymy się doceniać swoje ja. To przepiękna historia, która może pomóc dzieciom, małym czytelnikom czy słuchaczom, zrozumieć jak odrzucenie kogoś z powodu jego odmienności może być zła decyzją, ale też to że odmienność nie jest niczym złym. Ba może być czymś interesującym i wartościowym. Opowiadanie pomaga zaakceptować cechy które nas wyróżniają, a czasem mogą być dla nas czymś na początku niechcianym. To bardzo ważne tematy, które coraz częściej i coraz mądrzej są poruszane w książkach dla dzieci. I bardzo dobrze. Sama pamietam własne płacze i odrzucenie przez rówieśników że względu na rude włosy. Niby nic, ale myślę, że moja samoocena wyglądałaby nieco inaczej gdybym potrafiła wcześniej docenić to jak wyglądam. Książka też oczuwsocje oprócz pięknej lekcji, niesie wiele humoru i przygód, w które wciąga zarówno młodszych jak i starszych. A co najlepsze zapowiada się, że to póki co pierwsza część. Ja już czekam na kolejne😍

Życie kogoś na pozór zwyczajnego na nadzwyczajnym drzewie to nic przyjemnego. Nie dopasowanie które czuł Liściak, z powodu swojej odmienności nie dawało mu szczęścia, które na pierwszy rzut oka mieli wszyscy. Wrażliwość Liściaka Lucka dodatkowo wzmagala jego emocje. Kiedy rusza w daleka podróż, aby odnaleźć coś co sprawi że i on poczuje się wyjątkowy, jeszcze nie wie jakie przygody go czekają. A jakie lekcje wyciągnie z podróży życia?

Zapraszam do czytania😍

Czasami się zdarza, że sięgam po literaturę dla dzieci. Uwielbiam to, bo przypominają mi się czasy beztroski. Wiem, że nie zawsze świetnie jest być dzieckiem, ale z reguły tak.

Przygody Liściaka, którego poniosło to pierwsza część z serii o wrażliwym liściu, który poszukuje prawdy o sobie i o swoich emocjach. Nie jest to byle jaka opowieść o niczym. To mądra książka, która owszem dostarcza rozrywki i cieszy oczy pięknymi ilustracjami autorstwa Aleksandry Grzesiak, ale przede wszystkim uczy i nie jest pozbawiona głębszych emocji. Dostarcza także tematu do rozmowy i dyskusji tak z rodzicami, jak np.: w klasie.

Niejednokrotnie młodemu czytelnikowi z jego małymi czy większymi problemami pomagali różni bohaterowie książkowi. Bardzo często autorzy sięgali po postaci ze świata zwierząt, bo dzieci je lubią. Chyba do tej pory nie spotkałam się aby pisarz przeniósł ludzkie emocje na rośliny, a konkretnie na liście.

Bohaterem książki, a właściwie powieści dla dzieci, Marcina Malca, którego po prostu uwielbia się od początku tej historii jest młody liść, Lucjan Liściak czyli Lucek. Wiadomo, że jak wiele dzieci Lucek także boryka się z ogromnym problemem. Lucek jest inny. Lucek się wyróżnia. Niby nic takiego, ale bardzo trudna jest inność w grupie czy tłumie. Wszystkie liście na magicznym drzewie mienią się różnymi kolorami i skoro magiczne, to potrafią te kolory zmieniać. Lucek natomiast zwraca uwagę wszystkich bo jest... biały.

Odmienność, nie tylko w przypadku Liściaka, bywa uciążliwa i męcząca. Może dlatego tyle wiary pokłada w opowieściach wiatru Oszołoma, które przynosi z odległego świata. A potrafi mamić pięknymi historyjkami. I wówczas w głowie młodego liścia zaczyna kształtować się plan i chyba już wiecie co z tego wykiełkowało?

Lucek wyruszył w nieznane. Sami sprawdźcie ile miały wspólnego gawędy wiatru z faktycznymi przygodami, które spotkały naszego bohatera. Przeczytajcie o tym, co przydarzyło się Liściakowi, co robił i kogo poznał. I najważniejsze – czy udało mu się poznać samego siebie.

Daj się ponieść przygodzie z Liściakiem.

Książka przeznaczona jest dla dzieci od lat 8 i myślę, że młodsze mogą mieć kłopoty ze zrozumieniem. Jednak to rodzic powinien podjąć decyzje, bo w końcu to on zna swoje dziecko najlepiej.