Przerwana podróż

Bardzo nie lubię jak powieści są na siłę wydłużane. Tak żeby wyrobić jakąś normę, bo ja wiem zaimponować czytelnikowi rozmachem czy polotem. „Przerwana podróż” ma taką długość, która pozwala się rozkoszować opowieścią, ale jednocześnie nie zaczyna przynudzać. No więc długość jest jak dla mnie dobra. Fajnie się to czytało. Polecam bo można miło przy niej spędzić czas, trochę się oderwać od szarej rzeczywistości. Czytelnicy ceniący prozę realistyczną, z dobrze oddanym tłem w jakim dzieje się akcja, lubiący normalnych bohaterów nie zawiodą się na tej książce. „Przerwana podróż” opowiada o normalnych (no może poza Kulikiem) ludziach. Takich jak my sami. Dobrze znani bohaterowie zapewniają, że w tej powieści można poczuć się jak w domu. A skoro tak no to wiadomo, że będzie się podobać. Poza tym ta powieść jakoś tak szybko wciąga. Na pewno nie nudzi.

Irena Matuszkiewicz oparła swoją powieść na dość prostym, ale bardzo sugestywnym pomyśle konstrukcyjnym. Otóż na pewnym przystanku autobusowym dochodzi do wypadku. Pod koła autobusu wpada pewna para, kierowca reaguje i wjeżdża w kolejne osoby. Pisarka pokazała tych ludzi przed i po wypadku. Oddała bardzo rzeczowo i wyczerpująco ich życiorysy oraz charaktery.

Irena Matuszkiewicz napisała powieść opartą na wyraźnym kontraście oraz punkcie przejścia z jednego stanu do drugiego. Najpierw poznajemy bohaterów, właściwie perspektywa czasowa w jakiej się poruszają jest dość krótka, ale opisy wiele wyjaśniają i mówią o nich. Potem poznajemy właściwą fabułę. Choć może trochę przekłamuje, bo to się dzieje równocześnie. Więc nic coś się niespodziewanego wydarzy najpierw dogłębnie ich poznamy, by potem zobaczyć jak sobie radzą.

Przypadł mi do gustu w tej powieści taki rzadki jednak zabieg, przynajmniej w ostatnich powieściach jakie czytałam go nie było. Mianowicie Irena Matuszkiewicz dość często i bardzo sprawnie posługuje się eufemizmami. Robi to tak celnie i zabawnie, że aż chce się czytać. Stosuje je głównie w opisach bohaterów. Pani Irena ma talent do takiego zabiegu, warto czytać tę powieść pod tym kątem, śledzić kiedy go stosuje i z jakim skutkiem.

Dużą przyjemnością jest czytanie takich książek jak Przerwana podróż. Spokojnie mogą ją brać do ręki i panie po sześćdziesiątce i ich wnuczki. Każda z nich coś znajdzie dla siebie. Kobiety lubią czytać o życiu, o relacjach, a ta książka w dużej mierze, jeśli nie w całości właśnie jest o relacjach. O tym jak ludzie układają sobie życie i co z tego wynika. Jest także o tym, że coś niespodziewanego może wszystko zmienić.