Przebudzenie Morfeusza. Morfeusz. Tom 3

Właśnie przekręciłam ostatnią stronę "Przebudzenia Morfeusza". Jedyne słowa jakie przychodzą mi do głowy to "wow" i (przepraszam za niecenzuralne słowo) "fuck". Kasiu zdecydowanie jesteś moim najlepszym i największym odkryciem. Pamiętam jak dziś, gdy na facebooku mignęła mi reklama "Snów Morfeusza". Było to dla mnie coś zupełnie nowego, ponieważ nigdy wcześniej nie trzymałam w dłoniach powieści erotycznej. Słyszałam o Greyu, ale nie miałam do czynienia ani z filmem, ani tym bardziej z książką.

Cóż mogę rzec o serii mafijna miłość. Zatraciłam się w niej bez pamięci. Przepadłam w błękitnych oczach Morfeusza - Adama. Jestem oczarowana zmianą jaka w nim zaszła od pierwszej części. Zdecydowanie częściej widzimy jego człowieczą stronę i emocje, które nauczył się okazywać, a co najważniejsze nauczył się o nich otwarcie mówić: ból, strach, niepewność i wreszcie miłość. Dodatkowo widzimy jakim jest cudownym ojcem dla małego Tommy`ego. Są takie momenty w książce, w których bałam się, że Adam znów podkuli ogon i ucieknie niczym tchórz, i tu znów zaskoczenie. Podejmuję nierówną walkę o szczęście u boku Cassandry, poddając się coraz wymyślniejszym zadaniom i próbom Głównych, by wspiąć się wyżej i zapewnić bezpieczeństwo swojej rodzinie.

Cass znowu niejednokrotnie wyprowadzała mnie swoim zachowaniem z równowagi. Nawet tak do końca nie rozumiałam jej wahań hormonalnych w ciąży, zapewne dlatego, że sama takowych nie miałam. Wielu jej decyzji nie rozumiem, choć w sumie sama nie jestem do końca przekonana jak zachowałabym się na jej miejscu. Momentami uważałam, że ktoś powinien nią tak zdrowo potrząsnąć.

Jak zwykle w powieściach Kasi akcja płynie wartko i zdecydowanie pewnym wyznaczonym torem. Wszystko ma swoje miejsce i czas. Człowiek z wypiekami na twarzy czeka na rozwój wydarzeń, czując budowane i narastające napięcie. Pojawia się kilka nowych, ciekawych i barwnych postaci, jak choćby tajemniczy Will oraz Camilla (jeśli ktoś z Was czytał wcześniejsze części zapewne skojarzy kim była). Spotykamy także starych bohaterów: Valery, Anthony`ego, Nicole czy Carlosa. Oczywiście nie mogło zabraknąć zawistnego i siejącego zło Erosa. Choć ta postać budzi we mnie najwięcej tych złych emocji, muszę przyznać, że z niecierpliwością czekałam na jego pojawienie się w życiu głównych bohaterów, i na to co dla nich zaplanował.

W wielu opiniach o książce wyczuwałam niedosyt związany z zakończeniem serii. Moim osobistym zdaniem pasuje ono idealnie do całości. Jest otwarte i pozwala czytelnikowi snuć przypuszczenia i domysły co mogło wydarzyć się później.

Wiem, że Kasia planuje już kolejne książki i serie i z ręką na sercu mogę powiedzieć, że wszystkie znajdą się na mojej półce. Dziękuję, że mogłam poznać Morfeusza i stać się częścią jego historii.

Cassandra jest w rozsypce. Choć od jej ostatniego spotkania z Adamem McKeyem minęły prawie trzy lata, dziewczyna wciąż porządkuje zgliszcza jakie pozostawił w jej sercu. Próbuje ułożyć sobie życie na nowo, ale nie jest gotowa zbliżyć się do innego mężczyzny ani fizycznie, ani emocjonalnie. Chociaż wie, że nadszedł czas by otworzyć przed kimś serce, czuje, że wciąż jest ono w posiadaniu Adama. Mimo całej nienawiści jaką darzy go Cass, nie może zaprzeczyć, że ciągle go kocha. A to niszczy ją każdego dnia na nowo. Jednego Cassandra jest pewna- nie chce nigdy więcej spotkać swojego byłego kochanka. Nie chce ponownie przechodzić przez piekło jakie jej zafundował, nie przeżyje jeśli ten złamie jeszcze raz jej serce. To postanowione. Najważniejsze jednak, by nigdy nie dowiedział się, że mają syna. Ani on, ani nikt z okrutnej mafii dla której pracuje.

Wkrótce jednak McKey ponownie wkracza w życie Cassandry. Jest taki sam jak go zapamiętała, wciąż arogancki, pewny siebie i nadal tak samo zniewalający. A jednak coś się zmieniło i Cass zaczyna to dostrzegać za tą fasadą zupełnie innego Adama. Czułego, kochającego i… bezbronnego wobec uczuć. Nowa twarz mężczyzny, całkowicie mnie rozbroiła i sprawiała, że pierwszy raz w trakcie mojej przygody z serią zapałałam do niego cieplejszymi uczuciami. Wreszcie jest w nim TO COŚ za co można go pokochać, nie tylko zimny drań i irytujący biznesmen. Aż chce się powiedzieć „nareszcie!”, bo długo na to czekałam.

Pierwsza część aż kipiała od erotyzmu. W pewnym momencie był ON aż przytłaczający, bo wszystkiego było po prostu za dużo. W drugim tomie, autorka nieco przystopowała i postawiła na jakość, tworząc bardziej mroczne i odważne sceny, a za razem zmniejszając ich ilość. Tym razem znowu mnie zaskoczyła, bo postawiła głównie na napięcie, co chyba odpowiada mi najbardziej. Nic nie dzieje się zbyt szybko, mniej tu dziwactw i mrocznych żądz, a emocje wprost rozrywają czytelnika na strzępy. Autorce udało się poprawić swój warsztat, na niemal wszystkich drażniących mnie dotychczas płaszczyznach. To, co kiedyś mi nie pasowało, zostało zgrabnie zamienione na o wiele bardziej satysfakcjonujące rozwiązania.

Do połowy książki, byłam autentycznie nią zaczarowana. Szkoda tylko, że później dostałam powtórkę z tego, czego najbardziej nie lubiłam w poprzednich tomach. Choć powinnam zrozumieć bohaterów, którzy znaleźli się w koszmarnej pułapce mafijnych rytuałów i wciąż musieli oglądać się za siebie w obawie przed zemstą, to ich rozchwianie emocjonalne i impulsywne działania doprowadzały mnie na skraj rozpaczy. Z jednej strony nauczyli się rozmawiać i wyjaśniać dręczące ich kwestie z drugiej jednak wciąż nie mogą się pogodzić z tym co dzieje się wokół. Stale kłócą się i godzą, dochodzą do kompromisu, by za chwilę wywlec znowu stare brudy na światło dzienne. Ta emocjonalna huśtawka rozhuśtała się tak wysoko, że w pewnym momencie nie chciało mi się już słuchać argumentów żadnej ze stron, a ich ciągłe spory o te same kwestie były po prostu męczące.

Zakończenie powieści wywołało niemałe zamieszanie wśród czytelników, wiele osób wręcz pałało żądzą mordu nie mogąc uwierzyć w to co autorka przygotowała swoim bohaterom na koniec. Tym bardziej byłam zaintrygowana cóż za emocjonalną bombę na mnie zrzuci, ale jeśli mam być szczera nie do końca mnie to usatysfakcjonowało. Zakończenie jest mocne i intensywne, ale jak dla mnie podkręcone aż do przesady. Krótkie końcowe wstawki wydały mi się całkowicie zbędne, dopisane później i jakby na siłę, by podkręcić dodatkowo atmosferę i dokopać jeszcze odrobinę bohaterom. Są jednak zbyt skrótowe i w moim odczuciu nie pasują do bardzo szczegółowej i rozbudowanej całości. Mimo wszystko, zakończenie pozostawiło mnie z mętlikiem w głowie w stanie całkowitego osłupienia i nie dało o sobie zapomnieć przez długi czas. Mimo, że niezbyt przypadło mi do gustu, można powiedzieć, że autorka i tak dopięła swego.

O CZYM? „Przebudzenie Morfeusza”, to już ostania (a może wcale nie?) część namiętnej i nieco mrocznej opowieści o pełnym emocji romansie i mafii, która nigdy nie wybacza. Co mogę powiedzieć o serii? Jest mocna intensywna i bardzo odważna. Wbrew schematom jakie widać na pierwszy rzut oka, jest również całkiem oryginalna i nieprzewidywalna. Znajdzie się tu miejsce na namiętność, mroczne uniesienia, ale także dramat, łzy i niebezpieczeństwo. Każdy tom jest coraz lepszy i intensywniejszy od poprzedniego. Naprawdę warto dać się porwać tej historii i zapamiętać nazwisko autorki, która na pewno jeszcze nie raz namiesza w naszych głowach i sercach.

„Jesteśmy, jak dwa światy, których spotkanie zawsze kończy się katastrofą”, mówi w pewnym momencie Adam swojej wybrance. Ciemna strona spotyka jasną, kobieta pragnąca cieszyć się szacunkiem w rodzinie i mężczyzna wykorzystujący młode dziewczyny.

Dzieci to większa nerwówka i harówka. Dawna miłość nie gaśnie, ale teraz bohaterka dzieli ją na dwie, ponieważ jest i synek. Jest bardziej romantycznie i wrażliwie, a dzięki dziecku także dramatyzm jest większy, gdyż większe niebezpieczeństwo dla rodziny.

„Przebudzenie Morfeusza” to trzecia część serii „Mafijna miłość” od K.N. Haner. Kontynuacja przenosi nas prawie trzy lata w przyszłość. Cassandra urodziła zdrowego synka, któremu dała na imię Tommy. Adam w tym czasie starał się trzymać z daleka od Cass, po to by zapewnić jej bezpieczeństwo. Jednak okres w którym życie Cassandy było pozornie spokojne mija, a w jej życiu ponownie pojawia się Adam. Tym razem nie zamierza uciekać, chce zbudować rodzinę. Jednak czy Cassandra po tym co przeżyła będzie w stanie mu wybaczyć?

Pierwsze co nasuwa mi się podczas czytania tej serii jest mój wielki podziw w stosunku do autorki. Kiedy myślę, że już bardziej sprawy skomplikować się nie mogą, ona zsyła na nas kolejną bombę przy której nie możemy przejść obojętnie.

Jestem ogromną fanką Cass w tej odsłonie. Uwielbiam to jaką przemianę przeszła ta kobieta. Nie jest już tą samą naiwną dziecinką, którą Adam mógł manipulować na każdym kroku. Teraz walczy nie tylko o sobie, a także o swojego syna. I robi to naprawdę dobrze.

Co do postaci Adama, to nadal mam ochotę momentami go udusić. Jednak, nie mogę zaprzeczyć, że jego przemiana powala na kolana. Uwielbiam to jakim jest mężczyzną dla Cass i ojcem dla Tommy’ego. Dzięki niemu niejednokrotnie czułam się wzruszona podczas czytania.

Jeśli zaś chodzi o całą historią, ja jestem ogromną fanką wątku, który przenosi się kilka lat do przodu. Podoba mi się to co zafundowała nam autorka, ponieważ jest to jak zawsze wielki rollercoaster. Mamy tutaj ponownie wiele gorących scen, wiele śmiesznych wątków między innymi Adama, który nie może oprzeć się urokowi swojego synka. Mamy również dużo mafii, tajemnic i niebezpieczeństwa.

Ta historia to zbiór wielu sprzecznych ze sobą emocji, które tworzą jedną wielką spójną całość. Nie mogę doczekać się finału tej serii. Z pewnością jest to jedna z bardziej gorących i emocjonalnych serii mafijnych. Oczywiście, książkę czyta się z wielką przyjemnością od samego początku. Autorka jak zawsze potrafi nas zaskoczyć w najmniej odpowiednim momencie. Jeśli ktoś ma jakieś wątpliwości co do tej serii, to musicie mnie posłuchać i zdecydowanie sięgnąć po te książki. Zdecydowanie gwarantowane są palpitacje serca!

[RECENZJA]

PRZEBUDZENIE MORFEUSZA

Autor: K.N. Haner

Wydawnictwo: Editio Red

Premiera: 05.07.2017

Tom 3, seria: Mafijna miłość

Od wydarzeń z KOSZMARU MORFEUSZA minęły prawie trzy lata. Cassandra przeprowadziła się do Toronto, urodziła synka Tommy’ego, zamieszkała z matką, która pomaga jej w opiece nad dzieckiem. Cass zaczyna pracę w Deco&Art, chce zapomnieć o przeszłości, jednak wciąż wracają do niej wspomnienia i… Adam. Wkrótce McKey zjawia się w Toronto. Cassandra jest jednocześnie szczęśliwa, ale też zła, bo wraz z ukochanym wracają dawne demony. Kolejna zła wiadomość jest tak, że dla Givens skończył się okres ochronny związany z macierzyństwem. Dziewczyna znów narażona jest na niebezpieczeństwo ze strony członków Klubu Mirrors. Mimo upływu czasu i życiowych zmian, nie zmieniło się jedno - uczucie łączące Cass i Adama. Wciąż czuć między nimi ogień. Do tego młody McKey stał się teraz bardziej odpowiedzialny, myśli o przyszłości i całkiem dobrze sprawdza się w roli ojca (zabawna scenka z legwanem). Cassandra natomiast wraz z rolą matki stała się trochę bardziej dojrzalsza. Wciąż jednak zdarza się jej podejmować nieprzemślane decyzje i wpadać w kłopoty. Nadal trudno w Cassandrze odnaleźć to COŚ i powód dla którego, każdy spotkany przez nią mężczyzna chce ją mieć. Do tego przedstawienie Cass jako pracownika – ciągłe spóźnienia, zwolnienia, wcześniejsze wychodzenie z pracy, urlopy. (Myślę, że obecnie (rok 2021) K. N. Haner odeszła już od tworzenia takich bohaterek i w obecnej twórczości postaci kobiece wychodzą Autorce dużo lepiej.) Wokół głównych bohaterów wciąż czają się niebezpieczeństwa, ale wydaje się, że nadciąga też stabilizacja i happy end – nic bardziej mylnego. Finał jak zawsze wywraca wszystko do góry nogami. Wraca Camilla. Życie Cass i Adama wisi na włosku. Eros rozdaje karty i z pewnością nie kibicuje relacji Givens i McKeya. Czy uda mu się rozdzielić Cassandrę i Adama ? Czy McKey uchroni ukochaną i syna przed mafią? Gwarantuję, że końcówka tej części będzie bardzo burzliwa, zaskakująca i nieprzewidywalna. Dobra wiadomość jest taka, że już 8 grudnia poznamy wyczekiwane zakończenie serii Mafijna Miłość. Czas na PIĘTNO… !

Mafijne historie

Niekiedy znajdujemy się w sytuacji, kiedy naszym jedynym pragnieniem jest zacząć wszystko od nowa. Konsekwencje podjętych decyzji ściągają nas na dno, a my – by się ratować – musimy odciąć się od przeszłości. Niestety nie zawsze jest to takie łatwe. Niekiedy bowiem przeszłość potrafi powracać, gnębiąc nas, strasząc, grając z nami (albo nami)w grę, której zasad nie znamy.

W takiej właśnie sytuacji jest Cassandra Givens, nic zatem dziwnego, że po zniknięciu człowieka, którego pokochała i z którym zaszła w ciążę, a także po śmierci przyjaciela, postanawia pozostawić za sobą Miami i powrócić do Toronto, do rodziny. Mimo iż większość jej członków uznaje ją za czarną owcę, która nie była w stanie przejąć się nawet chorym ojcem, a matka ma wątpliwości do do jej moralności, to jednak dzięki jej pomocy Cassandra była w stanie przetrwać ostatnie lata. Teraz, kiedy ukochany synek Tommy, pamiątka po wielkiej miłości, ale też wielkim bólu, jakie zadał Cassandrze jego ojciec, ma już prawie dwa lata, kobieta postanawia wrócić do pracy.

Pierwszy dzień w biurze projektowym otwiera jednak ranę z przeszłości. Jej szef, Kyle Worthington, wiedząc iż w Miami pracowała dla legendarnego w świecie projektantów Adama McKey, daje jej pierwsze zlecenie – właśnie dla Adama. Zaszokowana Cassandra odmawia, nie wiedziała nawet, że jej kochanek jest w Toronto. W takiej sytuacji trudno, by się wkrótce nie spotkali. Kiedy widzi Adama w biurze Kyle`a jest w szoku, ale dopiero jego pojawienie się na progu domu zwiastuje kłopoty. Jej synek jest bowiem tak do niego podobny, że trudno byłoby podważyć ojcostwo Adama. Co więcej, mężczyzna przyznaje, że od początku wiedział o ciąży Cassandry, ale chronił ją przed Erosem, odcinając się zarówno od niej, jak i od dziecka.

Co zatem zrobią teraz, kiedy wciąż grozi im śmiertelne niebezpieczeństwo ze strony mafii? Czy kobieta, która stała się celem w rozgrywce może rozpocząć nowe życie, chociażby u boku Filipa, kolegi ze stażu, który znów pojawił się w jej życiu i … deklaruje miłość? Przekonamy się o tym dzięki lekturze trzeciej części brawurowo napisanej serii „Mafijna miłość”, autorstwa K.N.Haner. Trzecia część trylogii, pt. „Przebudzenie Morfeusza” oferuje nam (podobnie jak poprzednie części) niesłabnące emocje, ale fakt pojawienia się na świecie Cassandry i Adama, zmienia tak naprawdę wszystko. Teraz bowiem gra toczy się nie tylko o ich życie, ale o bezpieczeństwo małego Tommy`ego. Tym samym po książkę koniecznie muszą sięgnąć czytelnicy, którzy poznali wcześniejsze losy pary i poczuli na plecach oddech Erosa. Przyjemność w lekturze znajdą równie z te osoby, dla których będzie to pierwsze spotkanie z mafijną serią, choć z pewnością nie ostatnie.

Haner ponownie zabiera nas w niebezpieczny świat mafijnych porachunków, gdzie życie ludzkie ma niewielką wartość. Okazuje się, że osoba Erosa znów powraca, a przeszłość i popełnione przez Cassandrę błędy okażą się znamienne w skutkach. Pytanie brzmi, czy Adam będzie potrafił chronić swoją rodzinę? A może nawet ON nie jest w stanie tego dokonać? Lektura „Przebudzenia Morfeusza” wstrząśnie nami i zaskoczy, choć nie tak bardzo, jak samo zaskoczenie. Podobnie jak w poprzednich tomach i tu wiele się dzieje, nie do końca potrafimy określić, kto stoi po stronie dobra, a kto zła. Nie da się jednak nie zauważyć, jak bardzo bohaterka dojrzała. I choć napięcie erotyczne w tym tomie ustępuje samej historii, to wciąż pozostajemy pod wrażeniem mafijnej serii, licząc na kontynuację...

Justyna Gul

Qultura słowa

K.N. Haner stworzyła historię, która przeraża, powieść, która denerwuje, w końcu jednak serię, po której części sięga się z niebezpieczną ciekawością. Mafijna miłość to trylogia erotyczna wykraczająca poza granice gatunku, ale i przyzwoitości. W końcu nie każdy literacki romans malowany jest na tle zagrażającej życiu bohaterów organizacji i nie każdy traktuje seks nie tylko jako miłosne wyznanie, ale i narzędzie pracy. Co przygotowała autorka w trzecim tomie? Nadszedł czas na „Przebudzenie Morfeusza”. Jeżeli dwie poprzednie części macie za sobą, zapraszam na recenzję.

Cassandra próbuje osiągnąć stabilizację podejmując się nowej pracy i wychowując ukochanego syna. Zniknięcie Adama było dla niej potężnym ciosem, po którym jeszcze nie do końca się pozbierała, jednak kobieta wie, że ma dla kogo żyć.

Nagle jednak powraca ten, o którym stara się zapomnieć. Najbardziej nieodpowiedni mężczyzna świata, którego pokochała. Adam McKey wkracza w jej codzienność kolejny już raz, deklarując bezpieczeństwo. Niestety wraz z nim nadchodzi zagrożenie, które teraz, po upływie pewnego czasu uchronnego, wydaje się mieć jeszcze bardziej bezwzględne oblicze.

Czy Cassandra i Adam mogą stworzyć szczęśliwy związek? Z jakim mrokiem będą musieli się zmierzyć? Jak wyglądają uczucia wepchnięte w świat mafii?

Bohaterowie tej książki to para, która daje się we znaki na wiele różnych sposobów. Jakich? Cass to kobieta po przejściach – co widać. Niestabilna emocjonalnie, zmieniająca zdanie częściej niż typowa przedstawicielka płci pięknej, targana wieloma uczuciami i ostatecznie dość szybko ulegająca cielesnym pokusom. Niekoniecznie ją polubiłam, a już na pewno denerwowało mnie to, że na jej widok każdy facet marzył tylko o jednym. Serio?! Jakby była jedyną samicą w stadzie pełnym samców. Adam zaś, oj tak – jego mrok zdecydowanie mnie przyciągnął. Mężczyzna, którego ciemność kilkakroć przekracza wymiar demonów innych, literackich kolegów po fachu. Nie zawsze postępujący pochlebnie, głównie jednak ze względu na środowisko, w którym funkcjonuje. Teraz przybiera bardziej ludzką twarz, którą autorka ucieszyła mnie i uraczyła.

Nie brak bohaterów drugoplanowych, bez których fabuła musiałaby potoczyć się w innym, o wiele nudniejszym kierunku. Czarny charakter Eros, tracący kontrolę nad sobą, przyjaciel Filip czy niepozorny Will, który daje o sobie znać szczególnie w ostatniej fazie książki – to Wam obiecuję. O ile w pierwszej części nie do końca potrafiłam zaakceptować takiej mieszanki wybuchowej skrajnych osobowości, teraz zauważyłam jej walory, które dodały książce rytmu i dynamiki.

Kontrowersyjne środowisko proponowane przez K.N. Haner nie pozostaje obojętne. Toksyczna organizacja, ze szpon której nie w sposób się wydostać, budzi ciekawość bądź niesmak. Mitologiczny świat mafii, werbowanych kobiet, rozkoszy, ale przede wszystkim ogromnego niebezpieczeństwa w końcu przyzwyczaił do siebie także i mnie. I muszę przyznać, że całkiem mi się podobało.

Akcja miewa swoje mankamenty, które różnorodnie wpływają na wiarygodność tej historii. Ale… Nie można odmówić jej tempa i emocji. Myślałam, że K.N. Haner pozbyła się pomysłów w pierwszym i drugim tomie, tymczasem pokazała, że trzecim potrafi pochwycić uwagę czytelnika nawet bardziej, niż poprzednimi.

Nie nudziłam się, naprawdę. Nie zabrakło namiętności, napięcia, iście zwierzęcych instynktów, ale także… prawdziwej miłości. Nie zawiodłam się i uważam, że tych, którzy przebrnęli przez Sny oraz Koszmar Morfeusza, czeka tutaj wiele pozytywnych wrażeń. Wejście w świat trylogii Mafijna miłość warto potraktować z przymrużeniem oka, bo kiedy już na dobre się w nim zadomowi, jest ciekawie. Polecam czytelniczkom odważnym, gotowym na brutalną rzeczywistość i nieidealnych bohaterów. Odradzam romantyczkom i marzycielkom, bo zarówno „Przebudzenie Morfeusza”, jak i cała seria, to nie love story, zaś Adam McKey na pewno nie jest księciem z bajki.

[Adres usunięty]

,,Przebudzenie Morfeusza" to zmysłowa książka pełna niebezpieczeństw, pasji i namiętności, jest tak samo podniecająca, jak wzruszająca, a K.N. Haner nie boi się poruszyć czytelnika na wszystkie możliwe sposoby i robi to z niebywałą zręcznością.

Ta książka wciągnie cię w sam środek mafijnego świata, a gdy raz go poznasz, nie będziesz chciała go opuścić.

Cała recenzja na [Adres usunięty]

W pogoni za stabilizacja i spokojem uciekamy od osób dla nas ważnych. Koleje losu rozdzieliły zakochanych, ale dziecko może ich na powrót połączyć, jeśli tylko ON zmieni swoje życie.

Kiedy kochankowie ignorują się na pokaz to bardzo boli. Postaci próbują zapomnieć i odejść, ale nie potrafią wymazać uczucia. Serce jest silniejsze od rozumu i zdrowego rozsądku.

Płomienne wyznania i namiętne stosunki. Zło, które ciężko jest zaakceptować, pomimo że popełnione w przeszłości. Związek bez przyszłości i na chwilę obecną bez sensu. Kibicujemy im jednak i wierzymy w dobre zakończenie.