Prosty układ. Rozchwiani. Tom 1

Caroline i Francisa poznajemy kiedy korzystają z usług jednego z portali i zamieniają się mieszkaniem na okres wakacji. Para postanawia spędzić wakacje bez syna, próbują odbudować swoje relacje.

Francis niedawno wyszedł z uzależnienia od leków, które popychały go w niebyt, natomiast Caroline nie potrafiąca poradzić sobie z uzależnieniem znajduje oparcie w innym mężczyźnie.

Ten weekend miał być idealny, wręcz romantyczny. Jednak niepokojące sygnały, rzeczy, które znajduje niby przypadkiem sprawiają, że powraca do niej przeszłość. Oprócz romansu, ukrywa coś jeszcze.

‘Boję się, że mam więcej, niż mi się należy, że stąpam po cienkiej linie szczęścia, która w każdej chwili może pęknąć. Już się do tego przyzwyczaiłam.’

Tajemniczy nieznajomy, jest teraz w jej mieszkaniu i wie o wiele za dużo. Czego chce i czy synowi Caroline grozi niebezpieczeństwo? Na te pytania będzie szukała odpowiedzi.

Książka jest napisana z perspektywy trzech osób: Caroline, Francisa i nieznajomego. Poznajemy trzy różne perspektywy i dwa różne okresy czasowe. Współczesne wydarzenia dzieją się w 2015 roku, a ich początek datowany jest na 2013.

Uczciwie napiszę, że trochę się męczyłam. Zapowiadanego napięcia nie odczułam. Książka nie jest źle napisana, ale to raczej obyczajówka niż thriller. Ponad połowa to opis romansu, a kiedy do Caroline zaczynają docierać niepokojące sygnały, jest to mało intersujące. Napięcie jest słabo budowane, wręcz nie istnieje.

‘A jeśli to prawda, jesteś teraz w moim domu. Przeglądasz moje rzeczy, dotykasz ich. Śpisz w moim łóżku. Znalazłeś sposób by wrócić do mojego życia.’

Postać jej męża zajmuje dosyć dużo czasu, ale nic nie wnosi. Nawet w okresie kiedy jest ‘trzeźwy’ jest jakby nieobecny i bez charakteru. Nawet kiedy odkrywa sekrety żony, to czeka aż sama się zdecyduje na ich wyjawienie.

Wątek nieznajomego zaczyna się intrygująco, ale listy i przemyślenia, które Caroline snuje do tej osoby psują efekt.

Nie podoba mi się zakończenie, trochę oderwane od całości, tak jak w bajkach.

Podsumowując to takie 3/5. Czyta się nieźle, ale nie tego oczekiwałam.

Łucja i Dymitr, dwoje różnych ludzi, z dwóch różnych światów, między którymi od samego początku niesamowicie iskrzy, jak to mówią ?kto się czubi ten się lubi? :D

Łucja Zarzycka to studentka trzeciego roku studiów, którą przytłacza natłok egzaminów.

Dymitr, nieprzyzwoicie bogaty, nieprzyzwoicie pewny siebie i nieprzyzwoicie bogaty. Jego pewność siebie, upartość przyciąga uwagę nie tylko wśród kobiet. Niestety do ideały Dymitrowi brakuje bardzo wiele ? Dymitr nie wie co to szacunek do kobiet, chyba w ogóle słowo ?szacunek? jest mu obce.

Łucja i Dymitr spotykają się w barze ? dziewczyna od razu przykuwa uwagę Dymitra. Fakt, że Łucja nie jest nim zainteresowana sprawia, że Dymitr nie chce odpuścić.

Dymitr nie odpuszcza, kiedy ratuję Łucję przed gwałtem, jej ?opór? względem mężczyzny słabnie.

Dziewczyna powoli uzależnia się od mężczyzny , pragnie go jako partnera, niestety Dymitrowi zależy tylko na czysto seksualnym układzie?

Jak zakończy się ich znajomość? .. Sprawdź!

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy

Styl średnio mi się podobał, dialogi były dziwne, nie podobało mi się to ciągłe wymyślanie ksyw wszelkim bohaterom. Historia ma potencjał, ale to co powyżej zepsuło mi całą przyjemność czytania. Do tego irytujący bohaterowie, którzy sami nie wiedzą czego chcą.

Ogólnie jest to lekka lektura, szybko się czyta, myślę, że trafi do młodszych czytelniczek - np. w wieku głównej bohaterki Łucji. Nie wiem czy sięgnę po kolejny tom, który jest w przygotowaniu. Być może, ponieważ ksiażka kończy się tak, że jestem ciekawa co będzie dalej.

Jeśli często czytacie i lubicie miłosne historie z erotyką w tle to polecam, jeśli nie jest to Wasz ulubiony gatunek to radzę się nad tym zastanowić.

Książkę odebrałam za punkty na portalu Czytam Pierwszy.

"Prosty układ" - K. A. Figaro

Łucja jest na ostatnim roku studiów i niedługo zacznie prowadzić samodzielne życie. Stara się unikać mężczyzn jak ognia odkąd została boleśnie zraniona przez Artura. Jak dotychczas udaje jej się to bez większych problemów, dzięki czemu nie jej życie nie jest zbyt skomplikowane. Aż do dnia, w którym poznaje Dymitra... Łucja jest zafascynował mężczyzną, jednak intuicyjnie wyczuwa, że nie jest ON dla niej odpowiedni. Dymitr proponuje jej na pozór prosty układ. Dziewczyna początkowo nie chce się na niego zgodzić, jednak fascynacja nowo poznanym mężczyzną okazuje się silniejsza. Niestety układ okazuje się być dużo bardziej skomplikowany niż to wyglądało na początku, ponieważ najważniejszą jego część stanowił brak zaangażowania uczuciowego. A teraz ten najważniejszy warunek został złamany...

***

"W nocy śnił mi się Dymitr, ten z którym kochałam się pierwszy raz. Wtedy nie wiedziałam jeszcze, w jak chory układ będę musiała się wpakować, aby być blisko niego."

***

Książka przedstawiana jest, jako gorący erotyk wszech czasów, a ja znalazłam w nim niezbyt wiele wspólnego z tym gatunkiem. Bardziej określiłabym ją, jako opowieść o nieszczęśliwej miłości z wątkami erotycznymi, których jest niewiele. Jedyne, co mnie w tej historii drażniło to sposób przedstawienia głównej bohaterki. Odniosłam wrażenie, że jest to typowa dziewczyna, która jak spotka na swojej drodze przystojnego mężczyznę to potrafi stracić głowę do tego stopnia, że zamiast mózgu ma galaretę i nie potrafi już myśleć. Do tego zgadza się na bycie totalnie upodloną przez samca alfa i jest na każde jego skinienie. Nie jest to książka, która zrobiła na mnie jakieś szczególne wrażenie. Ani dobre, ani złe. Po prostu kolejna pozycja na mojej liście przeczytanych książek.

Książkę odebrałam za punkty w portalu czytampierwszy

Książka opowiada historię Łucji i Dymitra. Dwojga ludzi z zupełnie innych światów. On jest nieziemsko bogaty i przystojny , ona zaś przeciętna. Ich drogi przecinają się w obskurnym barze. Kobieta nie przypuszcza, że ten dzień zmieni jej całe życie.

Czy zranione serce da się naprawić? Po rozstaniu z byłym chłopakiem Łucja straciła zaufanie do mężczyzn. Początkowo, bojąc się zawieść, odrzuca Dymitra. Gdy ten ratuje ją przed gwałtem, jej opór zaczyna słabnąć. Z czasem coraz bardziej uzależnia się od niego. Pomimo, że wie jaki jest, to wierzy w jego zmianę. Z nadzieją na metamorfozę postanawia zgodzić się na prosty układ, który jej proponuje. Nie przypuszcza ile bólu ją spotka.

Historia Łucji spodobała mi się, jednakże niejednokrotnie miałem ochotę wyrzucić książkę za okno. Główna bohaterka bywa denerwująca, działa wbrew sobie, ale z drugiej strony jest autentyczna. Autorka pokazuje, że czasami miłość przeczy rozumowi. Na szczęście Łucja przechodzi zmianę.

Powieść pokazuje nam, że jeśli robimy coś wbrew sobie lub robimy coś nie dającego nam szczęścia często nie będzie to miało szczęśliwego zakończenia. Miłość to nie tylko potrzeby fizyczne, ale również psychiczne. Musimy o tym pamiętać.

Cytaty z książki:

„Niektórzy ludzie się nie zmieniają, mimo że ich skorupa błyszczy na zewnątrz, to w środku są pokrzywdzeni przez los, przeszłość, ludzi…”

„Człowiek jest wszechstronny i nie powinien zamykać się na tylko na jedną dziedzinę wiedzy”

Książkę odebrałem za punkty w portalu czytam pierwszy

Dwie różne osoby, dwa różne światy, dwie zranione dusze. Książka "Prosty Układ" to historia Łucji oraz Dymitra, ona ma za sobą nieudaną miłość, która była destrukcyjna, ON nie wie, co to jest miłość i nie chce się dowiedzieć.

Przypadkowe spotkanie w barze zapoczątkowało szereg zdarzeń, które mają wpływ na przyszłość.

Dziewczyna pragnie być kochana, szuka miłości, Dymitra, jednak nie widzi go tej roli, próbuje go odepchnąć, jednak nieustępliwość mężczyzny, jego starania przynoszą szalę na jego korzyść. Mężczyzna nie obiecuje jej miłości, jest z nią szczery, można powiedzieć, że szczery do bólu, ponieważ mówi jej, że interesuje go tylko i wyłącznie jej ciało i niezobowiązujący układ, polegający na zaspokajaniu się nawzajem, żadnych zazdrości, żadnych, obowiązków, tylko sex. Łucja jest zmieszana, zła, nie chce go znać i nie chce wchodzić w jego układ.

Mężczyzna jednak nie chce odpuścić, sam nie rozumie swojego zachowania, myśli o tej dziewczynie, odpisuje jej na wiadomości, to się nigdy wcześniej nie zdarzało, kobiety traktował przedmiotowo.

Łucja po raz kolejny musi stawić czoło i spojrzeć Dymitrowi w oczy, z jednej strony, chce wejść w jego układ, z drugiej boi się, że nie będzie w stanie podnieść się po odrzuceniu.

Czy miłość potrafi zmieniać do tego stopnia?

Czy Dymitr uwierzy w miłość , zacznie coś czuć ?

Może pojawienie się na horyzoncie kolejnego przystojnego mężczyzny, coś zmieni w relacji tych dwojga.

Kochani, czytałam z czystą przyjemnością, ta książka jest naprawdę erotyczną historią , od Łucji i Dymitra aż iskrzy, sceny są pikantne, jednak cały czas ze smakiem. Może i czuć troszkę Greyem, ale mi to nie przeszkadza. Muszę wam powiedzieć, że im dalej jest tylko lepiej, każda kolejna część, dostarcza nam więcej emocji, a zakończenia powodują, że sięga się od razu po kolejną część.

Także kochani dajcie szansę tej serii, ja spędziłam z nią świetnie czas :)

Kiedy przypadkiem spotka się dwoje ludzi których dzieli wszystko: przeszłość, cele jakie sobie stawiają w życiu i zupełnie odmienne oczekiwania od związku, to albo, każde z nich pójdzie swoją drogą, albo połączy ich niepohamowana namiętność. K. A. Figaro pisząc książkę "Prosty układ" łączy w parę bohaterów, którzy są dla siebie niczym ogień i woda. Łucja studentka trzeciego roku zarządzania i marketingu, mająca za sobą bolesne rozstanie z chłopakiem, nie myśli o nawiązywaniu bliższych relacji z jakimkolwiek mężczyzną. Pomimo bolesnych doświadczeń, gdzieś w jej podświadomości drzemie jednak marzenie o spotkaniu tego jedynego, z którym mogłaby stworzyć stały związek oparty na miłości i wzajemnym szacunku. Niestety Łucja nie ma szczęścia w miłość. Los postawił na jej drodze Dymitra. Dymitr będąc młody człowiekiem, jest całkowicie wyprany z jakichkolwiek uczuć. Nie potrafi nawiązać relacji z najbliższą rodziną: ojcem i bratem, a kobiety traktuje instrumentalnie. W jego pozbawionym uczuć świecie wartość kobiety sprowadza się do umiejętności zaspokajania jego potrzeb fizycznych. Spotykając Łucję, dziewczynę, która potrafi oprzeć się jego urokowi, zaczyna zmieniać swoje podejście do kobiet. Jego dotychczasowa strategia: chcę i biorę zaczyna ewoluować. Czy bliższe kontakty z Łucją zrodzą w nim potrzebę stworzenia związkiem opartego nie tylko na seksie? Czy #prostyukład, który jej zaproponuje spełnieni oczekiwania Łucji o zbudowaniu relacji pełnej nie tylko miłosnych uniesień, ale również otwartości na uczucia partnera, empatii i szacunku? "Prosty układ" K. A. Figaro to erotyk z rozbudowanym wątkiem obyczajowy. Jest to książka z którą możecie spędzić miły wieczór. Niewątpliwym plusem jest również jej zakończenie, które wręcz zaprasza po sięgniecie po kolejny tom serii #rozchwiani "Zranione uczucia".

Dwie różne osoby, dwa różne światy, dwie zranione dusze. Książka "Prosty Układ" to historia Łucji oraz Dymitra, ona ma za sobą nieudaną miłość, która była destrukcyjna, ON nie wie, co to jest miłość i nie chce się dowiedzieć.

Przypadkowe spotkanie w barze zapoczątkowało szereg zdarzeń, które mają wpływ na przyszłość.

Dziewczyna pragnie być kochana, szuka miłości, Dymitra, jednak nie widzi go tej roli, próbuje go odepchnąć, jednak nieustępliwość mężczyzny, jego starania przynoszą szalę na jego korzyść. Mężczyzna nie obiecuje jej miłości, jest z nią szczery, można powiedzieć, że szczery do bólu, ponieważ mówi jej, że interesuje go tylko i wyłącznie jej ciało i niezobowiązujący układ, polegający na zaspokajaniu się nawzajem, żadnych zazdrości, żadnych, obowiązków, tylko sex. Łucja jest zmieszana, zła, nie chce go znać i nie chce wchodzić w jego układ.

Mężczyzna jednak nie chce odpuścić, sam nie rozumie swojego zachowania, myśli o tej dziewczynie, odpisuje jej na wiadomości, to się nigdy wcześniej nie zdarzało, kobiety traktował przedmiotowo.

Łucja po raz kolejny musi stawić czoło i spojrzeć Dymitrowi w oczy, z jednej strony, chce wejść w jego układ, z drugiej boi się, że nie będzie w stanie podnieść się po odrzuceniu.

Czy miłość potrafi zmieniać do tego stopnia?

Czy Dymitr uwierzy w miłość , zacznie coś czuć ?

Może pojawienie się na horyzoncie kolejnego przystojnego mężczyzny, coś zmieni w relacji tych dwojga.

Kochani, czytałam z czystą przyjemnością, ta książka jest naprawdę erotyczną historią , od Łucji i Dymitra aż iskrzy, sceny są pikantne, jednak cały czas ze smakiem. Może i czuć troszkę Greyem, ale mi to nie przeszkadza. Muszę wam powiedzieć, że im dalej jest tylko lepiej, każda kolejna część, dostarcza nam więcej emocji, a zakończenia powodują, że sięga się od razu po kolejną część.

Także kochani dajcie szansę tej serii, ja spędziłam z nią świetnie czas :)

Nie jest to epopeja na miarę nagrody literackiej, ale opowieść o dwojgu ludzi, trochę pogubionych (choć kobieta trochę bardziej), którzy tworzą jakąś tam relację...hm..erotyczną. Jak ktoś nie lubi erotyków, niech po to nie sięga. Ja fanką nie jestem, ale to w miarę szybko przeczytałam. Wiadomo, moje oczekiwania w stosunku do książki też nie były nie wiadomo jak wygórowane. Książka hm.. lepsza niż średnia.

Książkę odebrałem/odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy

Chyba znalazłam najgorszą książkę tego roku. Po 30 stronach miałam jej totalnie dość, a co jest moim nowym rekordem, bo zazwyczaj to okolice setnej strony są punktem krytycznym. Ale do rzeczy. Historia bardzo prosta, co sugerował nawet tytuł, infantylna i całkowicie pozbawiona polotu. Łucja i Dimitry pochodzą z różnych środowisk, standardowo - ona biedna, ON bogaty. Poznają się, coś iskrzy, jednak ona nie chce, ON chce. Potem wspólny wyjazd i propozycja. Sami wiecie jaka. Gdzieś to już grali, prawda? Ale mimo schematu to mogło się udać, gdyby nie fatalny język, dziecinność, która tak raziła, że przez większość czasu zgrzytałam zębami. A do tego te sceny erotyczne, fakt fanką takiej literatury nie jestem, ale tak źle to jeszcze nigdzie nie było. Teraz myślę, że szkoda nawet słów na tę książkę, ale apeluję - nie czytajcie.

Książkę odebrałam za punkty z portalu Czytam Pierwszy.

Ekscytująca, pełna namiętności historia niedoświadczonej dziewczyny i zabójczo przystojnego, bogatego mężczyzny!

O pani Kasi nie ma zbyt wielu wiadomości, ale trochę pogrzebałam i to tylko znalazłam. Dzięki platformie Wattpad dowiedziałam się, że pani Kasia (czy też Kaśka, jak została przedstawiona) lubi dobry romans, thriller, horror i kryminał. Uwielbia wiosnę i zimę. Nie znosi dwulicowości, nieszczerości i obłudy. A z książki pozyskałam informację, że jest absolwentką Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie, a w głowie ma niezliczone ilości pomysłów na nowe powieści.

Łucja kończy trzeci rok studiów i dopiero zaczyna prawdziwe dorosłe życie. Dymitr pracuje w firmie ojca, jest nieprzyzwoicie bogaty i niczego mu nie brakuje. Poza szacunkiem do kobiet. Poznają się przypadkiem w obskurnym barze. Mimo braku zainteresowania ze strony studentki Dymitr nie odpuszcza. Gdy ratuje dziewczynę przed gwałtem, jej opór słabnie. Początkowo niezainteresowana znajomością Łucja z czasem zaczyna ulegać czarowi zabójczo przystojnego Dymitra. Za namową przyjaciółki przystaje na jego propozycję zawarcia niezobowiązującego układu.

Taka już jestem, że nie przepadam za tego typu literaturą, ale czasami zdarza mi się zgrzeszyć. Prosty układ to pierwszy tom cyklu Rozchwiani Katarzyny Figaro. Z czym mamy do czynienia? Zdecydowanie z romansem i stety bądź niestety (odpowiednie skreślić) z erotyką. I znów niestety, fabuła jak i sama książka nie powalają. Ale muszę być sprawiedliwa. To pierwsza książka autorki, więc być może dalej będzie lepiej. Już niedługo się przekonam, bo druga część czeka na mnie na półce.

Prosty układ jest schematyczny do bólu. Ona, Łucja Zarzycka, śliczna, jak z obrazka, a do tego niedoświadczona. On, Dymitr Andrzejewski, przystojny, jak marzenie, nieprzyzwoicie bogaty i doświadczony aż za bardzo. Kurczę, czemu zawsze musi być właśnie tak? Dlaczego ON nie może być chłopakiem z bidula, który pracuje jako ogrodnik, żeby zarobić na studia, a ona na przykład nieprawdopodobnie wręcz bogatą dziedziczką niezłej fortuny? I dlaczego to zawsze ON musi być „nauczycielem seksu”? A może byłoby lepiej gdyby to ona była tą zmanierowaną i nieprzyzwoitą? Cóż, mamy co mamy.

Bohaterowie też nie robią wielkiego wrażenia. Nie mogę powiedzieć, że zdecydowanie przypadli mi do gustu, bo tak nie jest. Dymitr tak mnie wkurzał, że miałam ochotę podrzeć książkę na strzępy. Łucja wcale nie jest lepsza. Na początku naprawdę myślałam, że to mądra dziewczyna. Sromotnie mnie zawiodła. Pożądanie na pierwszym miejscu? O matko! Przecież to faceci myślą inną częścią ciała niż głowa. Niezdecydowana Łucja również mnie nie przekonuje. Raz gra cnotliwą Zuzannę, a następnie zachowuje się jak samica w rui. Tragedia.

Prosty układ jest historią dość banalną, ale oczywiście znajdą się tacy czytelnicy, a raczej czytelniczki, które będą się tą książką zachwycać. Każdy ma prawo do własnego zdania. Mnie się nie podobała i nic na to nie poradzę. Widocznie potrzebuję czegoś innego, bardziej wartościowego. Taka stereotypowa i oklepana książka na pewno znajdzie odbiorców, sądząc po notach na portalach czytelniczych. Po drugą część mimo wszystko sięgnę, gdyż jak napisałam wcześniej, już czeka na półce. Ale już się boję. Na koniec mam do napisania tylko jedno. Nie, nie będę polecać, ani zniechęcać jeszcze bardziej. Czyta się szybko, bo to nieskomplikowana opowieść, więc i sama książka nie zabierze wam zbyt dużo czasu.

Nie miałam zbyt dużych wymagań dotyczących tej książki. Liczyłam na coś lekkiego i pikantnego. Niestety, to co zastałam w tej książce było totalną porażką. Zastanawiam się, czy powieść ta nie będzie najgorszą przeczytaną przeze mnie w tym roku. Fabuła była strasznie przewidywalna i nudna. Bohaterzy zostali okropnie wykreowani. Łucja to rozhisteryzowana kobieta o mentalności nastolatki. Albo imprezuje, albo się bzyka. Dymitr jest jeszcze gorszy. W życiu nie spotkałam w książce większego chama i prostaka, który traktuje kobiety jak chodzące waginy do dymania. I to dosłownie, wcale nie przesadzam! Ta powieść była straszna i do drugiego tomu nawet się nie zbliżam.

Prosty układ to debiut autorki, która pisze pod pseudonimem K.A. Figaro. Jest to pierwsza z trzech części cyklu o Łucji Zarzyckiej i Dymitrze Andrzejewskim. Książka jest zapowiedziana jako lektura pełna erotyzmu i namiętności. Czy tak jest w rzeczywistości? Sprawdziłam.

Nie żałuję, że sięgnęłam po tę książkę – była to szybka lektura, więc jakoś szczególnie nie zmarnowałam czasu, a dzięki takim książkom docenia się lepszych autorów. Zawsze może być gorzej. Dobrze, że to debiut, można więcej wybaczyć. Mam nadzieję jednak, że z czasem nabierze doświadczenia w pisaniu dialogów, nazywaniu swoich bohaterów i odnajdzie w sobie oryginalność. Tej książce niestety w każdym z tych aspektów dużo brakuje. Lektura nie wnosi właściwie nic nowego. On bogaty i przystojny, ona młoda i niedoświadczona. Kiepskie dialogi, niezbyt lotna fabuła, dramatyczne ksywki (Łuki? Alba? Naprawdę?).

Główna bohaterka, Łucja, według mnie to pusta dziewczyna, która nie reprezentuje sobą nic dobrego. Niezdecydowana pod każdym względem. W stosunku do Dymitra w szczególności. Raz go chce, raz nie chce, a później jest zła, że ON jej też nie chce, ale niech jednak wróci. Co gorsza, Dymitr też nie jest lepszą postacią. Buc jakich mało, cham i prostak. Być może kreacje tych bohaterów nie byłyby takie tragiczne, gdyby nie to, że miał to być erotyk, a nie dramat. Po tej kategorii literatury czytelniczki spodziewają się lekkiego podniecenia i emocji. Ja natomiast odczuwałam złość i lekkie zażenowanie. A ta złość to dlatego, że autorka nie ma poszanowania dla kobiet w swojej „twórczości”. Traktuje je przedmiotowo, jak seks zabawki i dodatek do faceta. Jest sytuacja w której Łucja prawie zostaje zgwałcona, a dosłownie kilkadziesiąt minut, zapomina o wszystkim i ma ochotę na seks. Nigdy nie byłam w takiej sytuacji, ale przedstawiony tok zdarzeń jest dla mnie szokujący i nieprawdopodobny. Łucja często mówi Dymitrowi „NIE”, gdy ten próbuje ją zaciągnąć „do łóżka”. ZAWSZE wychodzi na jego. Po kilku takich akcjach miałam dość. Za powtarzalność sytuacji i za przedstawianie chorych zachowań jako coś normalnego. Nieprzyjmowanie odmowy i manipulacja, aby osiągnąć swój cel, w tym wypadku seks, zawsze powinno mieć negatywny wydźwięk. Namiętności jest tam jak na lekarstwo. Widzę tam więcej brutalności, niż seksualności.

Przeczytam druga część, ponieważ zakończenie pierwszego tomu pozostawiło czytelnika w zawieszeniu, a ja jestem ciekawa jak autorka pokieruje sytuacją. Mam też nadzieję, że zostały wyciągnięte wnioski i autorka w „Zranionych uczuciach” pokaże na co ją naprawę stać.

Egzemplarz książki uzyskałam za punkty z portalu Czytam Pierwszy.

Prosty układ to debiut autorki, która pisze pod pseudonimem K.A. Figaro. Jest to pierwsza z trzech części cyklu o Łucji Zarzyckiej i Dymitrze Andrzejewskim. Książka jest zapowiedziana jako lektura pełna erotyzmu i namiętności. Czy tak jest w rzeczywistości? Sprawdziłam.

Nie żałuję, że sięgnęłam po tę książkę – była to szybka lektura, więc jakoś szczególnie nie zmarnowałam czasu, a dzięki takim książkom docenia się lepszych autorów. Zawsze może być gorzej. Dobrze, że to debiut, można więcej wybaczyć. Mam nadzieję jednak, że z czasem nabierze doświadczenia w pisaniu dialogów, nazywaniu swoich bohaterów i odnajdzie w sobie oryginalność. Tej książce niestety w każdym z tych aspektów dużo brakuje. Lektura nie wnosi właściwie nic nowego. On bogaty i przystojny, ona młoda i niedoświadczona. Kiepskie dialogi, niezbyt lotna fabuła, dramatyczne ksywki (Łuki? Alba? Naprawdę?).

Główna bohaterka, Łucja, według mnie to pusta dziewczyna, która nie reprezentuje sobą nic dobrego. Niezdecydowana pod każdym względem. W stosunku do Dymitra w szczególności. Raz go chce, raz nie chce, a później jest zła, że ON jej też nie chce, ale niech jednak wróci. Co gorsza, Dymitr też nie jest lepszą postacią. Buc jakich mało, cham i prostak. Być może kreacje tych bohaterów nie byłyby takie tragiczne, gdyby nie to, że miał to być erotyk, a nie dramat. Po tej kategorii literatury czytelniczki spodziewają się lekkiego podniecenia i emocji. Ja natomiast odczuwałam złość i lekkie zażenowanie. A ta złość to dlatego, że autorka nie ma poszanowania dla kobiet w swojej „twórczości”. Traktuje je przedmiotowo, jak seks zabawki i dodatek do faceta. Jest sytuacja w której Łucja prawie zostaje zgwałcona, a dosłownie kilkadziesiąt minut, zapomina o wszystkim i ma ochotę na seks. Nigdy nie byłam w takiej sytuacji, ale przedstawiony tok zdarzeń jest dla mnie szokujący i nieprawdopodobny. Łucja często mówi Dymitrowi „NIE”, gdy ten próbuje ją zaciągnąć „do łóżka”. ZAWSZE wychodzi na jego. Po kilku takich akcjach miałam dość. Za powtarzalność sytuacji i za przedstawianie chorych zachowań jako coś normalnego. Nieprzyjmowanie odmowy i manipulacja, aby osiągnąć swój cel, w tym wypadku seks, zawsze powinno mieć negatywny wydźwięk. Namiętności jest tam jak na lekarstwo. Widzę tam więcej brutalności, niż seksualności.

Przeczytam druga część, ponieważ zakończenie pierwszego tomu pozostawiło czytelnika w zawieszeniu, a ja jestem ciekawa jak autorka pokieruje sytuacją. Mam też nadzieję, że zostały wyciągnięte wnioski i autorka w „Zranionych uczuciach” pokaże na co ją naprawę stać.

Wobec książki i reklamy jaką wokół niej zrobiono zdecydowanie liczyłam na coś więcej, a bardzo się nią rozczarowałam. Z dobrych stron książki podobało mi się, że było w niej naprawdę dużo tekstu i sporo się tutaj działo. Książka miała sporo opisów oraz przemyśleń bohaterów, a nie tylko suche i puste dialogi.

Niestety główni bohaterowie i sama historia bardzo mnie rozczarowały. Historia jest prosta, płytka i banalna. Oczywiście ON żąda seksu, a ona przez całą książkę próbuje mu się opierać. Jak dla mnie postać Łucji jest tragiczna! Spodziewałam się, że będzie o wiele bardziej inteligentną osobą i mimo wszystko będzie potrafiła o siebie zadbać. Ich relacja to jakiś koszmar! Ja nie jestem fanką erotyków i może dlatego odebrałam to tak negatywnie.

Dobrnęłam do końca książki, wiem, że będzie kolejna część i sama nie wiem czy będę po nią sięgała. Z jednej strony chciałabym wiedzieć, jak wszystko się zakończy, a z drugiej chyba nie będę w stanie dalej śledzić losów bohaterów. Są one tak pełne sprzeczności i tak niezgodne z moimi przekonaniami, że chyba jednak zrezygnuje.

Fanom erotyków i lekkich książek może się ona spodobać. U mnie niestety kompletnie się nie sprawdziła. Mimo to uważam, że autorka ma potencjał i liczę na coś "konkretniejszego" od niej! :)

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

"Prosty układ" to lekka, przyjemna książka, która zawiera wiele namiętności i erotyzmu.

Łucja, to skromna dziewczyna, która w życiu przeżyła już raz złamane serce. Od tego czasu nie była w związku. Pewnego dnia, będąc w odwiedzinach u rodziców i wybierając się z przyjaciółką na imprezę poznaje tajemniczego Dymitra. Mężczyzna ma wiele uroku, niemniej jednak ich znajomość nie rozpoczyna się zbyt przyjaźnie, to oboje wzajemnie nie mogą o sobie zapomnieć.

Niezobowiązująca, ale bardzo przyjemna historia młodych ludzi, którzy starają się odnaleźć swoją drogę w życiu. Zdecydowanie sięgnę po kolejną część cyklu i polecam wszystkim, którzy lubią odrobinę pikanterii w literaturze.

Książkę otrzymałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

Łucja już dawno wyfrunęła spod rodzicielskich skrzydeł, jednak dopiero teraz kończąc trzeci rok studiów rozpoczyna dorosłe życie. Chce skupić się na obronie pracy, tymczasem okazuję się, że jedyne o czym jest w stanie myśleć, to obłędnie gorący mężczyzna, którego miała okazję poznać kilkanaście dni wcześniej. On również nie może o niej zapomnieć, chce ją na własność, ale tylko i wyłącznie na swoich zasadach. Ten układ od początku obojgu przyprawić mógł tylko bólu.

_(i niesamowicie dużego zażenowania czytelnikowi)_

Pięknie oprawiona graficznie książka ze znacznie gorszym środkiem – tak określiłabym tę pozycję. Zabierając się za jej czytanie nie miałam żadnych oczekiwań, chciałam po prostu zatracić się w fikcyjnym świecie naszych bohaterów, ale mimo tych dużych, początkowych forów historia ta nie skradła mojego serca w żadnym stopniu. Już po zaznajomieniu się z tytułem wiedziałam, że będę mieć do czynienia z typowym układem bez zobowiązań, który po czasie przerodzi się w rollercoaster uczuć, jednak gdy zaznajomiłam się także z opisem okazało się, że przynajmniej w początkowych scenach schemat będzie gonić schemat. Całkowite różne światy, układ bez zobowiązań i, oczywiście, jako wisienka na torcie, ochrona przed gwałtem – czy to nie brzmi co najmniej znajomo? Zdaję sobie sprawę, że w dzisiejszych czasach na rynku literatury znajdziemy już praktycznie wszystko, dlatego nie powinnam oczekiwać od żadnego romansu większych zaskoczeń, ale nie oznacza to jednocześnie, że przymknę oko na fakt, że praktycznie cała ta historia opiera się na rzeczach, które już znamy i, które również moglibyśmy przewidzieć.

Dodatkowo tematyka podobnych układów jest mi już trochę "znana", choćby ze względu na recenzję "Sponsora". I chociaż do tej historii też nie byłam z początku zbyt dobrze nastawiona, tam coś się jednak działo! K.H.Hanner rozbudziła we mnie naprawdę dużo emocji, podczas gdy w przypadku "Prostego układu" przez większość czasu jedyne co robiłam, to płakałam z zażenowania i irytowałam się zachowaniem głównej bohaterki. Jej niezdecydowanie nawet najbardziej cierpliwemu czytelnikowi napsułoby nerwów – nie czuła żadnej sympatii do Dimitriego już od pierwszego spotkania, a mimo to z każdym kolejnym rozdziałem pozwala omamiać mu się wokół paluszka. Ten facet na okrągło pokazywał swój tupet, a ona nie potrafiła mu nawet dobrze odburknąć! Wmawiał jej, że nie mają prawa być o siebie zazdrości, ale jednocześnie obrażał każdego, kto tylko mógłby mu zagrozić. Okłamywał ją co drugie zdanie, a ona mimo tego dalej wierzyła w to, co mówił. I może mogłabym przymknąć na to jeszcze oko, gdyby nie fakt, że absurd tej sytuacji rzucał się w oczy już od samego początku! Nawet ze znalezieniem wartościowego cytaty, który mógłby tę recenzję rozpocząć miałam problem, bo prawda jest taka, że ten facet poza zboczonymi tekścikami, nie uraczył ją niczym innym!

Autorka również nie wykazała się, w moim mniemaniu, w kontekście prologu. Zdaję sobie sprawę, że relacja naszych bohaterów opierać się miała na seksie, ale nie oznaczało to, że trzeba było to czytelnikowi rzucać w twarz już od pierwszych stron! Przez to od samego początku miałam problem, by polubić się z Dimitrim, gdyż zdawałam sobie sprawę jak jego znajomość z Łucją się zakończy. Fakt, że na przełomie tego tomu nie dowiedzieliśmy się również praktycznie niczego na temat jego przeszłości dodatkowo nie polepszył sprawy. Zapewne miało to sprawić, by czytelnik chętniej sięgnął po dalszą część, jednak przez to wątpię, żeby ktokolwiek był w stanie zaprzyjaźnić się z tym bohaterem. A już nie wspomnę o jego, jakże, wyszukanych przemyśleniach! Dawno nie odczuwałam takiego zażenowania czytając jakąkolwiek książkę!

Jedynym atutem tej książki są jak dla mnie postacie drugoplanowe. Zakochałam się w Igorze! Nie chce na jego temat zbyt wiele zdradzać, gdyż dla osób nieczytających byłby to pewnego rodzaju spoiler, jednak ten facet jak dla mnie zasłużył na znacznie większą uwagę!

No dobrze, myślę, że na tych argumentach poprzestanę, bo zaraz ta recenzja stanie się absurdalnie długa, a chciałabym by była przede wszystkim łatwa w odbiorze. Na sam koniec chciałabym powiedzieć, że nie zniechęcam Was do tej książki, ale byłoby to wierutne kłamstwo, biorąc pod uwagę to, że podczas czytania, jedyne o czym byłam w stanie myśleć, to o biednych drzewach, które zostały przeznaczone ku spisaniu tej historii. Więc może dodam tylko, że mam wielką nadzieję, ku temu, by drugi tom okazał się znacznie trafniejszy jeśli chodzi o wybór słownictwa w kontekście scen miłosnych!

Nie miałam zbyt dużych wymagań dotyczących tej książki. Liczyłam na coś lekkiego i pikantnego. Niestety, to co zastałam w tej książce było totalną porażką. Zastanawiam się, czy powieść ta nie będzie najgorszą przeczytaną przeze mnie w tym roku. Fabuła była strasznie przewidywalna i nudna. Bohaterzy zostali okropnie wykreowani. Łucja to rozhisteryzowana kobieta o mentalności nastolatki. Albo imprezuje, albo się bzyka. Dymitr jest jeszcze gorszy. W życiu nie spotkałam w książce większego chama i prostaka, który traktuje kobiety jak chodzące waginy do dymania. I to dosłownie, wcale nie przesadzam! Ta powieść była straszna i do drugiego tomu nawet się nie zbliżam.

Naprawdę bardzo chciałam, żeby spodobała mi się ta pozycja. Niestety nie mogę nic poradzić na to, że przez większość czytania po prosty strasznie mnie irytowała. Pomijam jej schematyczność i podobieństwo do innych erotyków. Najbardziej w oczy raziło mnie zachowanie głównych bohaterów oraz ich toksyczna i patologiczna relacja, a także ukazywane wzorce zachowań, które w moim odczuciu są po prostu złe i szkodliwe. Zamiast mądrej, pełnej namiętności i erotyzmu historii o miłości dostajemy opowieść o pożądaniu, pełną nieodpowiedzialnych zachowań, w tym także tych seksualnych. Opowieść o tym, że bogaty i przystojny mężczyzna może dosłownie wszystko, i co więcej za swoje zachowanie nie poniesie żadnej odpowiedzialności. Niektóre sytuacje opisane w książce były dla mnie absurdalne i wprost nie mogłam uwierzyć, w to co czytam. Ciężko było mi też zrozumieć, dlaczego bohaterzy zachowywali się właśnie tak. Ja na przykład na miejscu głównej bohaterki poznając tak zachowującego się w stosunku do mnie mężczyznę poczułabym się zagrożona. Co z tego, że zabójczo przystojny i uwodzicielski skoro napastliwy, nieobliczalny, nierozumiejący odmowy i nieszanujący kobiet? Rozumiem, że teraz jest moda na erotyki i spora część kobiet naprawdę je lubi - sama czasami chętnie po nie sięgam,- ale naprawdę bardzo bym chciała, żeby nie utrwalały one szkodliwych wzorców. Żeby czytające je osoby nie dostawały przekazu, z którego wynika, że do zbudowania związku wystarczy pożądanie oraz chęć utrzymania tej relacji, bez względu na ponoszone koszty. Żeby wiedziały, że poza stanowczością i dominacją mężczyzna powinien okazywać szacunek i troskę, i że poprzez te uczucia nie staje się mniej męski, a wręcz przeciwnie, to właśnie odpowiednie wyważenie tych cech czyni go prawdziwym mężczyzną. Że zdanie i potrzeby kobiet (nie tylko seksualne) są tak samo ważne jak te mężczyzn. I wreszcie, żeby te powieści pokazywały odpowiedzialne seksualne zachowania kobiet i mężczyzn. Ale to jest tylko moja skromna opinia. Fani Grey'a i Cross'a mogą być zupełnie innego zdania. Ja natomiast mam nadzieję, że przy następnym spotkaniu z twórczością pani Figaro, zostanę przez nią pozytywnie zaskoczona, ponieważ przyznam, że ciekawi mnie dalszy los bohaterów, a raczej to czy sprawdzą się moje przewidywania względem nich. Przyznaję też, że sympatią obdarzyłam dwóch bohaterów Marcina i Igora.

W ubiegłym miesiącu swoją premierę miała debiutancka powieść autorki ukrywającej się pod pseudonimem K.A. Figaro. O autorce nie wiemy nic, można jedynie wywnioskować, że pochodzi z Warszawy, bo to własnie tutaj dzieje się cała historia.

Z opisu wynika, że będziemy mieli do czynienia z cały czas popularną literaturą erotyczną. Główną bohaterką jest studentka Łucja, przez przyjaciół i rodziców nazywana Łuki lub Fibi (co akurat bardzo mi się spodobało, fajnie i naturalnie brzmiało w dialogach). Pewnego dnia, odpoczywając po egzaminach u rodziców pod Warszawą, poznaje w barze Dymitra, przystojnego szefa nowego chłopaka swojej przyjaciółki (to nie jest tak skomplikowane:)). Ich pierwsze spotkanie nie należy do najbardziej udanych, dziewczyna czuje się urażona zachowaniem nieco aroganckiego mężczyzny. Od tego momentu zaczynają się ich podchody w stosunku do siebie. Ona niby chce, ale jednak nie do końca. Później znów nie chce, bo dowie się jaki z niego bawidamek, ale jak tylko czuje jego zapach to nie potrafi mu się oprzeć. Natomiast Dymitr cały czas czegoś od niej chce, natomiast dopiero w połowie książki przedstawia swoją propozycję. Do tego czasu Łucja zdąży już chyba coś do niego poczuć, chociaż na horyzoncie pojawia się ktoś trzeci.

Powieść kończy się żadnym niezakończonym wątkiem. Muszę przyznać, że czytając tę książkę miałam wrażenie, jakby autorka przed chwilą skończyła czytać Greya, stwierdziła, że to świetny pomysł na książkę i napisze podobnie tylko, że przeniesie to na warszawski grunt. Niektóre momenty czy w ogóle kreacje bohaterów były łudząco podobne (pomijając oczywistości w stylu studentka i bogaty biznesmen), np. zagryzanie wargi.

Rozumiem, że Greya można lubić lub nie, ale myślę, że nie ma czytelnika, który przeszedł obok niego obojętnie. Natomiast ta książka jest tak schematyczna i mam wrażenie, niekompletna, że bardzo szybko można o niej zapomnieć. W ogóle mam wrażenie, że autorka na początku chciała coś innego przedstawić, niż to później wyszło. Np. to, że Łucja ma w Błoniu przyjaciółkę, Gabi. Podobno dzwonią do siebie non stop, zwierzają się ze wszystkiego, są bratnimi duszami, a dziewczyna w książce pojawia się raptem dwukrotnie. Nie do końca także uwierzyłam w jakiekolwiek rodzące się uczucie u Dymitra. Wygląda to po prostu jakby kosa trafiła na kamień, ponieważ wszystkie poprzednie dziewczyny były na każde jego skinienie, a nawet same się wpraszały (delikatnie mówiąc).

Trochę się zawiodłam na tej książce, wiedziałam jaki to ma być rodzaj literatury, ale myślałam, że czymś mnie zaskoczy. Niestety głębszych emocji i ciar nie było.

Wobec książki i reklamy jaką wokół niej zrobiono zdecydowanie liczyłam na coś więcej, a bardzo się nią rozczarowałam. Z dobrych stron książki podobało mi się, że było w niej naprawdę dużo tekstu i sporo się tutaj działo. Książka miała sporo opisów oraz przemyśleń bohaterów, a nie tylko suche i puste dialogi.

Niestety główni bohaterowie i sama historia bardzo mnie rozczarowały. Historia jest prosta, płytka i banalna. Oczywiście ON żąda seksu, a ona przez całą książkę próbuje mu się opierać. Jak dla mnie postać Łucji jest tragiczna! Spodziewałam się, że będzie o wiele bardziej inteligentną osobą i mimo wszystko będzie potrafiła o siebie zadbać. Ich relacja to jakiś koszmar! Ja nie jestem fanką erotyków i może dlatego odebrałam to tak negatywnie.

Dobrnęłam do końca książki, wiem, że będzie kolejna część i sama nie wiem czy będę po nią sięgała. Z jednej strony chciałabym wiedzieć, jak wszystko się zakończy, a z drugiej chyba nie będę w stanie dalej śledzić losów bohaterów. Są one tak pełne sprzeczności i tak niezgodne z moimi przekonaniami, że chyba jednak zrezygnuje.

Fanom erotyków i lekkich książek może się ona spodobać. U mnie niestety kompletnie się nie sprawdziła. Mimo to uważam, że autorka ma potencjał i liczę na coś "konkretniejszego" od niej! :)

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

"Mężczyźni, gdy wiedzieli, czego chcą, mówili krótko i rzeczowo. Przynajmniej taki mi się wydawało... Czasami nawet uważałam, że bycie mężczyzną jest prostsze. Przede wszystkim nie cierpieli podczas miesiączki, nie rządziły nimi hormony, nie rozmyślali o tym, co by było, gdyby... My zaś, kobiety, użerałyśmy się z własną psychiką każdego dnia i nikt nie mógł temu zaradzić."

W książce znajdziemy wiele schematów. Historia dwojga ludzi z zupełnie innych światów. On - bogaty, niegrzeczny facet z przeszłością (a jakby inaczej?), ona - młoda kobieta oczekująca miłości, statecznego związku, faceta na którym będzie mogła polegać (Dymitr oczywiście taki nie jest). Co może z tego wyniknąć? Romans. Łucja nagina swoje zasady i wchodzi w układ bez zobowiązań, ale czy do końca tak jest? Nie, na każdym kroku wypiera to z myśli, powtarza jaka jest głupia i nie powinna tego robić, a robi... Jednocześnie ma wyrzuty sumienia i nie. Typowa kobieta, jej nie zrozumiesz... Zupełnie mi się nie podoba obraz takiej stereotypowej kobiety z prowincji, która leci za przystojnym(!), impertynenckim typem, aż się kurzy. Mam wrażenie, że w takich książkach główna bohaterka zawsze musi być irytująca... Zaczynam się do tego przyzwyczajać...

"To właśnie Dymitr nauczył mnie różnych form bólu. Szatan w męskiej postaci, przez którego cierpienie towarzyszyło mi każdego dnia, odkąd go poznałam. Pomimo zadawanych ran, a ich nie szczędził, szybko uzależniłam się od niego. Czy byłam masochistką? Bardzo możliwe. Czy lubiłam cierpieć? Nie. A jednak poznanie tego mężczyzny spowodowało, że każdego dnia rozsypywałam się na miliard małych kawałeczków, a gdy już ułożyłam je w połowie, ponownie wpadałam w sidła, z których nie mogłam się wyplątać."

Schematy, schematy i jeszcze raz schematy... Nic mnie w tej książce nie zaskoczyło, na prawdę, do bólu przewidywalna, nawet do tego stopnia, że mam wrażenie, że autorka właśnie taki miała zamysł... lub po prostu coś nie pyknęło. Czy ta książka mi się podobała? Była przeciętna. Czy jest zła? Nie, czytałam o niebo gorsze książki. Podsumowując, jeśli oczekujecie po erotyku tego, co według mnie powinien zawierać, czyli nieskomplikowaną fabułę i mnóstwo pikantnych scen, przewijających się przez całą powieść, to tutaj to znajdziecie. Historia z pieprzykiem dla dwudziestolatek, do przeczytania i zapomnienia.

Rzadko sięgam po erotyki. Co więc ta książka robi na mojej półce? Staram się od czasu do czasu wpływać na zmianę swojego zdania i przeczytać coś, co być może upewni mnie w moich przekonaniach, lub je potwierdzi.

Łucja to kobieta o spokojnym usposobieniu szukająca wrażeń i księcia na białym koniu. Dymitr to mężczyzna, który najchętniej wyrzuciłyby ze słownika wyraz miłość, zastępując go seksualnymi analogiami. Do spotkania tych dwojga przypadkowo dochodzi w barze, co w dłuższej perspektywie kończy się dość szczególnym układem dla nich. Dla mężczyzny liczy się szybki numerek, natomiast dziewczynie zależy na budowaniu stabilnej relacji. Czy ta dwójka ma szanse na wspólną przyszłość?

-,,Czy wiecie, kiedy Bóg chce nas ukarać? Powiem wam.Wtedy, gdy spełnia nasze marzenia. Moje zaczęły się spełniać...'',

Ode mnie ta książka otrzymuję ocenę 6/10. To naprawdę sporo jeżeli chodzi o ten gatunek. Pomijając akty miłosne głównych bohaterów, fabuła naprawdę miała potencjał. Nie zmienia to jednak faktu, że do erotyków się nie przekonam. Mam poczucie, że w każdej tego typu książce między głównymi bohaterami średnio na 10 scen przynajmniej w 3 dochodzi do gwałtu. Czytając takie fragmenty naprawdę nie jest mi do śmiechu. Autorzy powinni zachować umiar w zbliżeniach, by czytelnik wyzbywał się takiego poczucia. Główna bohaterka Łucja była mieszanką dziewczyny Grey'a i Laury z ,,365 dni''. Miała w sobie dużo słodkiej naiwności, ale potrafiła też pokazać pazur. Natomiast Dymitr to facet, który nie rozumie znaczenia słowa nie. Z góry był dla mnie postacią przegraną. Praktycznie cały czas obcowania z książką miałam ochotę go udusić. Pan władca może mieć każdą. Dobre sobie. Nawet nie chcę sobie wyobrażać kto mógłby w ewentualnej ekranizacji go zagrać.

Podsumowując - fani takich dzieł jak seria o Grey'u znajdą w tej książce coś dla siebie. Myślę, że ta pozycja jest dobrym odpowiednikiem zagranicznego bestsellera. Nawet zaryzykowałabym stwierdzenie, że jest nieznacznie lepsza.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

"- (...) Pięknie pachniesz. Jaki to zapach?

- A co to za pytanie?

Co za casanova! Dupek!

Wyszczerzył zęby, ciągle trzymając mnie za rękę.

- Chciałbym wiedzieć na przyszłość.

Zaśmiałam się ironicznie. Czego ten człowiek ode mnie chciał?

- Wybacz, ale ja żadnej przyszłości nam nie wróżę - powiedziałam pewnie.

- To się jeszcze okaże. - Puścił do mnie oczko, a ja ponownie poczułam do niego obrzydzenie. Nienawidziłam facetów tak pewnych siebie. - To jaki to zapach? - dopytywał.

- Mój własny, prywatny. Nie do wyprodukowania.

- Świetny. Chciałbym go czuć. Na sobie. Godzinami. - akcentował."

Łucja Zarzycka jest studentką trzeciego roku studiów, przed nią ostatnie egzaminy, a co ta tym idzie, poszukiwanie pierwszej pracy już w zawodzie. Skrzywdzona przez byłego partnera nie ufa innym mężczyznom i nie chce wkroczyć w nowy związek. Dymitr Andrzejewski to arogancki i pewny siebie rosyjski biznesmen pracujący w dobrze prosperującej firmie ojca. Kobiet ma na pęczki, jednak nie wiąże się z nikim na stałe. Interesują go jedynie przelotne znajomości z kobietami, w zasadzie wyłącznie na tle seksualnym. Ta dwójka wpada na siebie w barze, jednak Dymitr, swoją postawą, o wiele bardziej zraża niż przyciąga do siebie dziewczynę. On czuje wyzwanie, by ją zdobyć, ona z biegiem czasu coraz bardziej się do niego przekonuje. Gdy ich relacja nabiera tempa, Dymitr proponuje Łucji z pozoru prosty, niezobowiązujący układ...

Zacznę od tego, że kompletnie nie rozumiem tak negatywnych komentarzy, jeśli mowa o tej pozycji. Wiadomo przecież, że obok klasyki romansu ta książka stać nie będzie, bo "Prosty układ" to zupełnie inna bajka ;). Czego tak naprawdę oczekujemy od erotyków? Niezobowiązującej, lekkiej, niewymagającej intensywnego myślenia, wciągającej lektury i ta książka spełnia wszystkie warunki. Ilość książek tego gatunku, których miałam okazję przeczytać jest naprawdę spora, jakieś tam porównanie mam i, według mnie, "Prosty układ" na tle innych pozycji wypada naprawdę dobrze. Kreacja bohaterów - świetna! Dymitra w jednym momencie się kocha, a w drugim nienawidzi. Łucja ma rację, niezły z niego dupek ;) ale zapewne po chwili by dodała: "dupek, ale przystojny" ;). Tak, Łucja jest trochę naiwna, momentami głupiutka i zdarzało się, że konkretnie mnie irytowała, ale do zaakceptowania, nie budziła we mnie jakichś frustracji. Od pierwszych wypowiedzianych zdań, moje serce skradł Igor! Wielka szkoda, że jest go tak mało w tej książce, w zasadzie pojawia się dopiero na sam koniec. Żywię nadzieję, że w drugim tomie będzie go dużo, dużo więcej. Historia Dymitra i Łucji wciąga już od pierwszych stron! Płynęłam przez tę książkę i nie chciałam jej kończyć. Ma ona swoje plusy i minusy... chociażby nagłe zwracanie się bohatera powieści bezpośrednio do czytelnika, w którym to momencie mówiłam do siebie: "Ale o co chodzi?". Poza tym... zakończenie. Takie bez efektu "wow", poczułam małe rozczarowanie. Choć wyłapałam kilka niedociągnięć, nie przeszkadzało mi to w pozytywnym odbiorze tej pozycji. Przypominała mi trochę Greya, ale bez pejczy, kulek, kajdanek i innych zabawek seksualnych :P Taka... "przyziemna" wersja Greya? Moim zdaniem o wiele lepsza (tu nikt się nie rozpada z rozkoszy na milion kawałków co kilka stron ;P). Tak całkiem na poważnie, polecam. I z niecierpliwością oczekuję kolejnego tomu. Autorka pracuje nad kontynuacją "Rozchwiani - Zranione uczucia". Nie mogę się doczekać!

"- Dziękuję, Igor, sprawiłeś, że ten okropny dzień stał się cudowny. - Obdarzyłam go najniewinniejszym uśmiechem.

- Daj spokój. Nic nie zrobiłem. A poza tym, od tego są przyjaciele.

- Chcesz być moim przyjacielem?(...)

- Myślałem, że już nim jestem - powiedział oburzony. - Kobieto, oddałem ci cztery kawałki pizzy. Czego ty chcesz więcej?

Łucja by odpocząć od zgiełku wielkiego miasta postanawia odwiedzić rodziców. Od pierwszego dnia postanawia także nadrobić zaległości towarzyskie, wszak nie była w domu dwa miesiące. Podczas spotkania z przyjaciółką w obskurnym miejscowym barze, poznaje Dymitra, który swoją arogancją nie przypada jej do gustu. Obłędnie przystojny mężczyzna jest przyzwyczajony, że dostaje to na co ma ochotę, zwłaszcza, że pomagają mu jego finanse. Tym razem chce Łucję, ma obsesję na jej punkcie od samego początku.

Powrót do Warszawy nie sprawia, że dziewczyna ma spokój. Wszędzie, gdzie się pojawia spotyka tego mężczyznę. Wszystko zmienia moment, w którym Łucja po imprezie zostaje prawie zgwałcona, a jej wybawcą jest Dymitr. Od teraz patrzy na niego łaskawiej, jednak przełom nastąpi dopiero kiedy po nocy w domku, położonym w nadmorskiej miejscowości. To tam Dymitr zaproponuje jej pewien układ.

Czy dziewczyna będzie w stanie rozdzielić uczucia od pożądania?

Lubię erotyki i tego nie ukrywam, czytałam lepsze lub gorsze, ale ten jest dramatycznie zły.

Cała akcja to skopiowane pomysły z innych książek. Ona biedna, piękna studentka, ON młody bogaty i ze spaczoną przeszłością.

Bohaterzy są płytcy, a dialogi są bardzo sztuczne i słabej jakości. Masa wulgaryzmów, dla których nie ma uzasadnienia. Głównym zajęciem bohaterów jest imprezowanie, oznaką dorosłości ‘palenie fajek’. Większość postaci jest infantylna, dobrze, że jest określony ich wiek, bo wykreowane są na nastolatki, jeśli nie dzieci. Rozmowy jakie ze sobą prowadzą bardziej pasują do marginesu społeczeństwa, a nie młodych wykształconych i często majętnych osób.

‘Wpuściłam dziewczynę do środka. To, jakie dźwięki wydawała podczas załatwiania się i jak pachniało, spowodowało, że dostałam mdłości. – Na litość boską! Roksi!

- No co? Zachowujesz się tak, jakbyś w życiu nie robiła tego co ja teraz.

- Boże! Chce stąd wyjść!

Zasłaniałam dłonią swoje usta i nos.

- Jeszcze chwila. Kac – kupa górą! - krzyknęła, chichocząc.

Sceny seksu są żenujące. Bez przemyślenia, często zamiast budować napięcie wprawiają w osłupienie.

‘Dymitr, cholera jasna! Uspokój się! Jeszcze ktoś wejdzie do windy.

Spojrzał bardzo głęboko w moje oczy, poczułam się naga.

Szczerze? Mało mnie to interesuje. – Uśmiechnął się. – Zapakuję cię.

- Co zapakujecie? – Kompletnie go nie rozumiałam.

- Mam ochotę cię zapakować. – Uśmiechnął się chytrze i podniósł brew ku górze.’

Bohaterka prawie zostaje zgwałcona, a chwilę później, kiedy tylko dojeżdża do mieszkania uprawia seks.

Autorka wykorzystała całe spektrum nazewnictwa damskich i męskich genitaliów, zaczynając od płatków kobiecości do muszelek.

‘Czekając na jego przyjaciela, nie spodziewałam się tego, że Dymitr zacznie lizać moje dziurki…’

Łucję za każdym razem ‘zalewają soki’, które ciekną jej po nogach. Dosłownie czekałam na kałuże i na pośliźnięcie.

Opisy miejsc są pobieżne, nie chodzi tu o rozwlekanie na kilka stron, ale w ten sposób buduje się klimat.

Co do warsztatu pisarskiego autorki, to po prostu go nie ma. Książka nie jest także zabawna pomimo usilnych prób. Czyta się źle, męczyłam się ponad tydzień, a skończyłam tylko dlatego, że musiałam ją zrecenzować.

Jedyne co jest tu profesjonalne to okładka, czekam aż któraś polska autorka przerwie to pasmo i napisze dobry erotyk.

Łucja to studentka, która wkrótce będzie miała za sobą wszystkie egzaminy, co prowadzi do rozpoczęcia dorosłego życia. Dziewczyna ma za sobą pewne przykre doświadczenia z mężczyznami, które sprawiły, że boi się ryzykować. Jest ostrożna i sama nie do końca wie czego chce. Kiedy spotyka Dymitra, niezwykle przystojnego, pewnego siebie mężczyznę, który wywołuje w niej sprzeczne emocje, dziewczynie nie umie rozsądnie myśleć. Dymitr ma pieniądze i władze, przez co myśli, że wszystko mu się należy. Spotkanie z Łucją jest dla niego wyzwaniem, gdyż wcześniej żadna kobieta mu nie odmówiła. Łucja zgrywa niezainteresowaną, lecz jej słowa przeczą ciału, które pragnie mężczyzny. Kiedy Dymitr proponuje jej zawarcie niezobowiązującego układu jest oburzona, jednak wywołuje w niej to też pewne podniecenie tym co mogłaby otrzymać od tego tajemniczego mężczyzny. Czy dwoje tak różnych bohaterów będzie w stanie sprostać wzajemnym oczekiwaniom?

"Prosty układ" to książka, która miała potencjał, gdyż pomysł na fabułę bardzo mi się podobał. Jednak jego wykonanie pozostawia wiele do życzenia. Głównie bohaterowie to osoby, które bardzo mnie irytowały. Jak nie Łucja, która jedno myśli, drugie czuje, a trzecie robi, to z drugiej strony apodyktyczny Dymitr, który już od pierwszej chwili rości sobie prawa do bohaterki, chodź zaprzecza, że mógłby do niej cokolwiek poczuć. Mimo wad książkę czytało się dość szybko, co jest plusem. Historia, która pokazuje jak dwoje różnych bohaterów, których bardzo dużo dzieli są w stanie dojść do jakiegoś porozumienia. Jak łatwo chcieć kontrolować drugą osobę mimo braku takiego prawa. Jak oszukiwanie samego siebie wcale nie jest dobre, gdyż w końcu rzeczywistość nas dopada. Historia, która wiele obiecuje,a niestety mało daje, a zakończenie totalnie wprawia w osłupienie, gdyż nic nie wyjaśnia.

Do tej pory przeczytałam kilka książek, które najpierw ukazały się na portalu Wattpad. Jedne były dobre, drugie gorsze. I tutaj niestety Prosty układ należy do tej drugiej kategorii.

Łucja kończy właśnie trzeci rok studiów i wkracza w dorosłe życie. Właśnie w tym momencie poznaje Dymitra, pewnego siebie, bogatego biznesmena, który nie ma żadnego szacunku do kobiet. Podczas pierwszego spotkania bohaterowie coś do siebie poczuli, jednak Łucja postanawia, że nie ulegnie tak łatwo Dymitrowi. Ten jednak jest bardzo zdeterminowany i w końcu udaje mu się złamać postanowienia dziewczyny i wchodzi z nią w niezobowiązujący układ.

Bardzo lubię romanse i czytam głównie ten gatunek, dlatego też trudno mnie czymś zaskoczyć. Jednak często przewidywalna fabuła mnie nie zniechęca, ale tylko wtedy kiedy polubiłam bohaterów. Tutaj niestety nie mogę napisać, żebym miała do nich jakieś cieplejsze uczucia. Nie przypadła mi do gustu ani Łucja, ani Dymitr. Główna bohaterka jest bardzo infantylna i nie jestem wstanie zrozumieć jej zachowania i decyzji, które podejmowała. Dymitr z kolei swoim brakiem szacunku do kobiet nie przysporzy sobie wielbicielek. Jedynie Igor wzbudził moją sympatię. Podejrzewam jednak, że na końcu jednak bohaterka wybierze złego Dymitra.

Sama fabuła jest bardzo przewidywalna, raczej nikogo niczym nie zaskoczy. Historię poznajemy z punktu Łucji, chociaż są wstawki Dymitra. Styl autorki jest dobry, książkę szybko się czyta, ale sam pomysł na fabułę i kreacja bohaterów wypadła już dużo gorzej.

Książkę odebrałam za punkty w portalu CzytamPierwszy.

Piękna i inteligentna Łucja kończy ostatni rok studiów. Aby odpocząć między egzaminami, wyjeżdża na kilka dni do swoich rodziców. Wraz ze swoją przyjaciółką, Gabi, wybierają się na piwo do baru. Tam właśnie Łucja poznaje Dymitra. Przystojnego, bogatego i pewnego siebie mężczyznę. Mimo to dziewczyna trzyma go na dystans. On za to nie ma zamiaru odpuszczać. Pragnie zdobyć ją za wszelką cenę. Kiedy ratuje Łucję przed gwałtem, kobieta coraz bardziej zaczyna się do niego przekonywać. Dymitr zaskakuje ją jednak propozycją zawarcia niezobowiązującego układu. Łucja nie wie co robić, lecz za namową przyjaciółki zgadza się. Do czego to doprowadzi? Jak długo wytrzymają w układzie w którym nie ma miejsca na uczucia?

"Prosty układ", to pierwsza część serii rozpoczynającej opowieść o losach Łucji i Dymitra. Jak to przeważnie w erotykach bywa, ona jest piękną, lecz trochę nieśmiałą kobietą; on, cholernie przystojny, obrzydliwie bogaty i pewny siebie. Zawsze dostaje to, czego chce. Różnią się od siebie diametralnie, jak ogień i woda. Połączył ich gorący romans, a raczej układ. Choć na początku nie wszystko jest takie oczywiste. Dymitr nie od razu powiedział Łucji na czym tak naprawdę mu zależy. Wychodzi z założenia, że miłość nie istnieje i przez to traktuje kobiety przedmiotowo. Przez całą książkę wybitnie podnosił mi ciśnienie. Zachowywał się jak zwykły dupek. Chwilami było mi Łucji po prostu żal. Zastanawiające jest jednak czy jego zachowanie wynika z tego, że jest zwykłą świnią i nie szanuje kobiet, czy kryje się za tym coś więcej? Niewiele możemy się dowiedzieć o przeszłości obojga bohaterów. Autorka skupiła się na relacji jaka się między nimi rodzi. Książkę czyta się bardzo szybko. Napisana jest w lekkim stylu i mimo irytującej postaci Dymitra, nie mogłam się od niej oderwać. Zakończenie nie daje nam jasnej odpowiedzi czy układ przetrwa czy też nie. Mimo, że w tej części można odnieść wrażenie, że autorka trzyma się schematu, kolejne części pokazują, że wcale tak nie jest (wiem, bo czytałam :) ). Polecam przekonać się samemu.

„Prosty układ” od początku przypominał mi wszystkim znaną książkę „50 twarzy Greya” (w nieco łagodniejszej wersji). Łucja – spokojna dziewczyna kończąca studia. Dymitr – bogaty chłopak, który nie szuka miłości. Interesuje go tylko seks, lubi mieć kontrolę nad dziewczynami. Momentami, bardzo mnie irytowała postać Łucji. Z jednej strony była wkurzona na Dymitra ale z drugiej, chciała być blisko niego.

Książkę przeczytałam bardzo szybko. Była to lekka lektura, która wciągnęła od pierwszych stron. Ode mnie duży plus za narrację obojga bohaterów. Podoba mi się to, ponieważ mogłam lepiej poznać Łucję i Dymitra. Czekam z niecierpliwością na kolejną część.

Książkę odebrałam za punkty w portalu czytampierwszy

"Niektórzy ludzie się nie zmieniają, mimo że ich skorupa błyszczy na zewnątrz, to w środku są pokrzywdzenia przez los, przyszłość, ludzi..Są odrażający. Myślą, że wszystko do nich należy. Nie oceniaj jej, ponieważ nie znasz jej życia. Każdy z nam ma coś do ukrycia."

"Prosty układ" to pierwsza na rynku książka K.A. Figaro, która swoją karierę rozpoczęła na wattpadzie , gdzie czytelniczki zachęciły ją do zgłoszenia książki do wydawnictwa. Na samym początku muszę stwierdzić, że ogólna fabuła bardzo mi przypominała "50 twarzy Greya" (chodź nie czytałam, to ciężko nie wiedzieć o czym była patrząc na rozgłos). Osobiście książka nie przypadła mi za bardzo do gustu, możliwe, że to po prostu nie mój gatunek.

Podejrzewam, że "Prosty układ" to kolejna książka, która ma podzielonych czytelników na tych zadowolonych i tych niekoniecznie. Osobiście zaliczam się do drugiej grupy, choć moim zdaniem książka nie jest aż tak bardzo zła jak można przeczytać w większości recenzji. Na pewno na plus możemy zaliczyć styl autorki, która posługuje się lekkim piórem, co w przynosi w efekcie szybko przeczytaną książkę. Mówiąc o fabule, także nie należy do najgorszych, choć nie spodziewajmy się oryginalności. W porównaniu z inną książką, tutaj nie spotkałam powtarzających się sytuacji czy gubienia w fabule. Znowu za minus trzeba wziąć pod uwagę, że autorka nie wymyśliła nic nowego. Bohaterowie są bardzo podobni do wspomnianej wyżej książki, tylko, że w polskiej wersji, więc niektórych mogą drażnić ksywki Fibi czy Kami. Osobiście, główna bohaterka wraz z swoim "ukochanym" przyprawiała mnie o ból głowy. Na początku kobieta z pazurek, później uległa, do końca nie wie co chce od życia i przewidywalne zakończenie, które mogliśmy obstawiać na samym początku. Znów gdy widziałam na stronach imię "Dymitr" miałam ochotę przewijać dalej i nie zapoznawać się z tym bohaterem. Charakter ściągnięty słowo w słowo z "50 twarzy Greya", co potęgowało negatywne odczucia, w dodatku miałam wrażenie, że każde zdanie zakończy słowami "uważaj, jestem dupkiem".

Książki pewnie nie polecę wielu osobą, ponieważ sama nie byłam z niej zadowolona. Gdy czytam zawsze zwracam uwagę na oryginalność, która według mnie w jakimś stopniu świadczy o talencie autora. Niestety tutaj trafiamy na utarte szlaki, które mnie nie zadowalają. Z tego co się orientuje, autorka ma w zanadrzu wydanie drugiego tomu "Prostego układu". Podejrzewam, że będę musiała poważnie się zastanowić czy warto się z nim zapoznawać.

"Czy wiecie, kiedy Bóg chce nas ukarać? Powiem wam.

Wtedy, gdy spełnia nasze marzenia. Moje zaczęły się spełniać..."

Zanim przejdę do właściwiej recenzji, muszę zaznaczyć, że ta przykryta okładka była celowa w stu procentach. Za chwilę dowiecie się dlaczego.

Główną bohaterką tutaj jest Łucja, studentka marketingu i zarządzania. Jest to również NAJBARDZIEJ denerwująca bohaterka, z jaką miałam kiedykolwiek do czynienia. Jeśli miałabym do wyboru przykładowo Anę z Greya i Łucję, wybrałabym tę pierwszą. Gdybym miała wybierać między Lilianą ze Story of Bad Boys a Łucją, wybrałabym Lili. Zdecydowanie.

Nie wiem, czy Łucja została tak wykreowana specjalnie, czy może wyszło tak przez przypadek. Nawet specjalnie mnie to nie interesuje, ale faktem jest, że przez tę postać męczyłam się przez całą książkę niemiłosiernie.

Kulą u nogi były również jej najlepsze przyjaciółki. Roksana i Natalia (czemu moja imienniczka musi taka być?!) są tylko odrobinę mniej denerwujące niż główna bohaterka. Najpierw mówią do niej, żeby przestała być taka świętoszkowata i poszła na całość z Dymitrem lub innym facetem, a potem biadolą, jaka to ona biedna, że została skrzywdzona, ale zrobiła to w sumie na własne życzenie. Serio kurde? Szlag mnie trafiał, jak to czytałam.

Potem mamy Dymitra, drugiego głównego bohatera tego tworu. Mężczyzna niesamowicie bogaty, przystojny i totalnie skretyniały. Nie potrafi zrozumieć prostego słowa "nie"i na siłę wciąga Łucję w swój popieprzony układ. Obserwując jego postać, mam wrażenie, że autorka kreując, go mocno inspirowała się twórczością E.L. James, jednak z tą różnicą, że trochę przedobrzyła. Tutaj pozwolę sobie znowu na małe porównanie i gdybym miała wybrać między Dymitrem a Christianem, wybrałabym zdecydowanie Christiana. Wolałabym nawet pięciu takich Greyów niż takiego jednego buca.

Jedyną postacią, którą jako tako zdołałam polubić, był brat Natalii, Marcin. Uwierzcie mi, ON jest taką perełką tej książki i jako jedyny nie mówił i robił nic debilnego. Szkoda, że był tylko ON jeden taki. :(

Przejdę teraz do fabuły tej książki, która również pozostaje wiele do życzenia. Pierwsze, co rzuciło mi się w oczy to, jak autorka maksymalnie przyspieszyła wszystkie wydarzenia. Już na pierwszym spotkaniu, podkreślę: NA PIERWSZYM SPOTKANIU, Dymitr zaczął składać Łucji zboczone propozycje, a potem chciał ją bzyknąć przy ścianie w barze. NO CHOLERA JASNA JAK TAK MOŻNA?! Było to co najmniej niesmaczne i obrzydliwe. Myślę, że korzystniej by było, gdyby autorka, chociaż odrobinę zwolniła rozwój tej akcji i poświęciła kilka dodatkowych stron na rozwój tej relacji. Rzucanie od razu wszystkiego w twarz czytelnikowi nie jest dobrym pomysłem. O błędach logicznych, jakie wychwyciłam, nie będę się rozpisywać, ponieważ podejrzewam, że były one winą po prostu mojego egzemplarza recenzenckiego, przed ostateczną korektą.

Ilość wykrzykników na jednej stronie mnie po prostu zabiła. Miałam przez to wrażenie, że bohaterzy drą się niemiłosiernie, zamiast mówić normalnie. Tak mocne akcentowanie każdej powiedzianej przez nich kwestii, nie jest potrzebne. Była to kolejna rzecz, przez którą tak ciężko było mi przebrnąć przez tę pozycję.

Akcja dopiero była dla mnie ciekawa i jakoś mnie wciągnęła, dopiero pod sam koniec książki. Wtedy wszystko toczyło się już znacznie wolniej, ale o wiele ciekawsze rzeczy się działy. Myślę, że gdyby Prosty układ był w taki sposób pisany od początku, książka miałaby szansę stać się nawet jedną z lepszych erotyków, jakie czytałam. Jak na razie, niestety jest to dość słaba książka jak dla mnie i raczej nie sięgnę po drugi tom. Jest mi naprawdę przykro, ponieważ liczyłam na coś znacznie lepszego. Jednak bardzo trzymam kciuki za to, żeby kolejna część została już napisana lepiej.