Projekt Bitoven

Tak, to historia, po którą z przyjemnością sięgną i chłopcy i dziewczynki. A może tym razem głównie chłopców zainteresują przygody ich rówieśnika? My przeczytałyśmy w trzy wieczory i miałyśmy podczas czytania świetną zabawę. Trudno się dziwić, przecież to kolejna książka z serii „To lubię” Wydawnictwa Literatura traktującej o współczesnych dzieciakach, ich małych wielkich problemach, stosunkach rodzinnych i rówieśniczych, pierwszych zauroczeniach i szkole, miejscu nie zawsze dobrym i przyjaznym. Cała seria jest przeznaczona głównie dla uczniów, gdyż jej polscy autorzy jak nikt inny znają uczniowskie środowisko. I nie przesadzę, kiedy powiem, że każdy znajdzie tam coś dla siebie. Wystarczy dobrze się rozejrzeć. Bohaterem „Projektu Bitoven” jest dwunastoletni Mateusz, którego życie polega głównie na nauce i kursowaniu od szkoły podstawowej do szkoły muzycznej. Chłopiec ma bardzo wrażliwy słuch, a ponieważ gra na pianinie, w szkole, w której króluje rap i breakdance nie ma łatwego życia. Pozbawiony kolegów, przerwy spędza w schowku na zagubione ubrania, z nieodłącznymi słuchawkami na uszach. Jest odbierany jako dziwak i tak też się czuje tym bardziej, iż nie jest do końca przekonany, że gra na pianinie to coś, co chciałby w życiu robić. Dlatego kiedy ulubiony nauczyciel muzyki proponuje mu udział w nietypowym muzycznym projekcie, Mateusz robi wszystko, aby się od tego wymigać. Zwłaszcza że ma ten projekt robić wspólnie z niezbyt lubianym, aczkolwiek popularnym klasowym hiphopowcem. Muzyka klasyczna i hip –hop? Współpraca z innym pod każdym względem kolegą? Wszystko wskazuje na to, że to się po prostu nie może udać. Mateusz jednak wbrew sobie zaczyna ćwiczyć, a kiedy okazuje się, że do jego bloku wprowadza się niesłysząca Mila odkrywa coś, co zmieni jego spojrzenie na ukochaną muzykę. Piękna, współczesnym językiem napisana historia o tym, jak ważną rolę pełni muzyka w życiu człowieka. O tym, jak intrygujące i wyjątkowe są jej rodzaje…i jak interesująco mogą razem współbrzmieć tworząc coś magicznego. No i oczywiście o tym, że wcale nie trzeba słyszeć, aby tę muzykę odbierać. Jest też o relacji rodzic - dorastające dziecko, o rodzącej się przyjaźni. O ograniczeniach związanych z niepełnosprawnością i sposobach ich pokonania. I o tym, że sens życia odnajdzie się tylko wtedy, kiedy będzie się szukało, testowało, próbowało. Czasem te poszukiwania trwają minutę, a czasem zajmują lata, jednak zawsze trzeba dać sobie szansę na odkrywanie. Tyle wartości rzeczy w jednym! Samo wydanie jest interesujące i na pewno spodoba się młodzieży. Twarda, dynamiczna okładka, a w środku niemało tekstu podzielonego na rozdziały. Standardowej wielkości czcionka i pierwszoosobowa narracja sprawiają, że czytanie przebiega komfortowo. Na końcu część dla najbardziej dociekliwych i wyjaśnienie przewijających się przez lekturę nazwisk sławnych muzyków i zespołów. Kawał zabawnej literatury nie tylko o szkolnych perypetiach współczesnej, polskiej młodzieży. Polecamy czytelnikom 9+.

CzytaMy8+