Profesorka

Niepowtarzalnym klimatem amerykańskich uniwersyteckich kampusów naprawdę można się zachwycić, o czym mogłam się przekonać, gdy jako matka kwoka poleciałam sprawdzić warunki na wybranej przez syna uczelni w Stanach, ale po lekturze takich thrillerów jak „Profesorka” Layne Fargo poczuć również niepokój. Bo na każdym kampusie może dojść do przemocy, a za maską spokojnej i szanowanej profesorki literatury może kryć się samotna mścicielka wymierzająca sprawiedliwość.

„Jakby to było, gdybyśmy mogły odwrócić sytuację i sprawić, żeby to mężczyźni bali się nas?”

Czy bezkarność oprawców może popchnąć kogoś do krwawej zemsty? Będąc uosobieniem gniewu, jaki rodzi się w kobietach, które doświadczyły niesprawiedliwości i przemocy Scarlett mogłaby stać się ich bohaterką, gdyby nie to, że karanie tych którzy „sobie na to zasłużyli” sprawia jej tak wielką przyjemność. Jak udaje jej się jednak unikać zdemaskowania od szesnastu lat?

Akcję powieści możemy śledzić z perspektywy Scarlett zanurzając się w jej mrocznych myślach i motywach oraz młodziutkiej, niepewnej siebie Carly rozpoczynającej studenckie życie. Obie kobiety łączy poczucie, że uniwersytecki świat nie jest taki, jakim się wydaje, kryjąc w sobie wiele złych intencji i nadużyć. Wraz z rozwojem fabuły odkrywamy, że mają ze sobą więcej wspólnego, niż się początkowo wydaje.

Autorka porusza ważne tematy, takie jak przemoc s3ksualna, manipulacja i nierówność płci nadając powieści feministyczny wydźwięk. Skłania również do refleksji nad granicami moralności i tym, co jest dopuszczalne w świecie pełnym niesprawiedliwości.

Bardzo podobał mi się jej prowokacyjny charakter, bo nie jest łatwo zdecydować po czyjej stanąć stronie, sprawcy czy ofiary. Podobnie jak niełatwo jednoznacznie przypisać bohaterom te role. Przede wszystkim powieść jest jednak zaskakującą, trzymającą w napięciu i momentami szokującą rozrywką. Szczególnie pierwsza połowa książki niesamowicie mnie porwała, ale ciekawość, jak ta historia się skończy trzymała mnie w fotelu aż do ostatniego zdania.

Scarlett Clark jest profesorką jezyka angielskiego, jednak największą przyjemność sprawia jej zabijanie. Co roku na kampusie zabija mężczyznę, który jej zdaniem, najbardziej sobie na to zasłużył.

Carly Schiller rozpoczyna studia i planuje się skupić wyłącznie na nauce. Szybko jednak zaprzyjaźnia się ze swoją współlokatorką, która jest jej całkowitym przeciwieństwem. Kiedy Allison zostaje zaatakowana na imprezie, dziewczyna marzy o zemście.

Zemsta bywa słodka, ale czy aby na pewno? To ona jest tutaj głównym motywem, na który autorka miała naprawdę ciekawy pomysł, jednak szczerze powiedziawszy, wykonanie nie do końca mnie do siebie przekonuje.

Poznajemy Profesorkę Scarlett, która jest ceniona wśród innych nauczycieli, aczkolwiek nikt nie zdaje sobie sprawy z tego, co siedzi jej w głowie i do czego jest zdolna. Wszystkie zbrodnie jak do tej pory uszły jej na sucho, jednak w ostatnim czasie zmarło zbyt wiele osób, aby nie zaczęło się to wydawać podejrzane. Jej postać była przerażająca i jednocześnie irytująca. Z pewnością każdy czasami ma ochotę się kogoś pozbyć na dobre, jednak nic w tym kierunku nie robi. Nikt poza Scarlett, która zabijanie ma już w małym paluszku i czuje przez to satysfakcje. W końcu pozbywa się mężczyzn, którzy mają coś na sumieniu i w ten sposób się na nich mści, sprawia światu przysługę. Pokazuje im, że nami kobietami nie można pomiatać, jesteśmy równie silne co oni. Z jednej strony może i była godna podziwu, ale znając jej myśli uważam zupełnie inaczej. Niektóre jej przemyślenia były denerwujące i kompletnie niepotrzebne.

Poznajemy także studentkę Carly z którą widać od samego początku, że jest coś nie tak. Z cichej myszki zbyt szybko jak dla mnie przeistoczyła się w osobę, która obsesyjnie fantazjowała o zemście i była zbyt nachalna. Jej historia całkowicie mnie odrzuciła i sprawiła, że domyśliłam się do czego zmierza autorka. Niestety, ale wiedziałam co łączy ze sobą te dwie kobiety przez co zrobiło się po prostu nudno i nie odczuwałam w tym żadnego napięcia, który powinien dostarczyć mi thriller.

Ta książka to absolutny majstersztyk mrocznego thrillera! Historia Scarlett Clark, niezwykle inteligentnej, a jednocześnie przerażającej bohaterki, trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Jej podwójne życie jako profesorki i bezwzględnej morderczyni wciąga, a każda kolejna zbrodnia odkrywa coraz bardziej fascynujące szczegóły jej psychiki. Z kolei wątek Carly, studentki pragnącej zemsty, dodaje historii dodatkowego emocjonalnego ładunku. To opowieść pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji, napięcia i moralnych dylematów, która nie daje o sobie zapomnieć długo po zakończeniu lektury!

Koniecznie znajdźcie dla niej miejsce w swoich planach czytelniczych!

Zemsta przewija się w literaturze, ale nie tylko, w postaci mniej lub bardziej brutalnej i bardzo często w wykonaniu kobiet. Często są to zranione osoby, które za wszelką cenę chcą by sprawca cierpiał tak, jak one, a najlepiej jeszcze bardziej. Tylko często zostaje to fantazją...

Scarlet jest seryjną morderczynią. Pracuje na uczelni jako profesorka języka angielskiego, ale regularnie raz do roku wybiera ofiarę i się jej pozbywa. Nie są to przypadkowe osoby, tylko takie, które kogoś zraniły. Upozorowanie samobójstwa jest dla niej błahostką, a delektowanie się wzorkiem ofiary gdy dociera do niej, że umiera z ręki kobiety jest upajającą przyjemnością.

Niestety, do tej pory mogło to uchodzić na sucho, ale ilość trupów zaczyna być podejrzana. Zwłaszcza, że mimo prowadzonych śledztw, zawsze kończy się na jednym - stwierdzeniu, że to było samobójstwo. Ale czy to możliwe, żeby rok w rok trafiał się kobiecy oprawca odbierający sobie życie?

Drugą bohaterką jest Carly, której udaje się nareszcie uwolnić od ojca i zacząć studia. Wpada w ciąg studenckich imprez i zaprzyjaźnia się z Allison, na którą patrzy też w nieco inny sposób. Traktuje ją jako kogoś więcej niż tylko koleżankę, ale także nie ma zamiaru wykonać pierwszego kroku. Odzywa się jednak w niej chęć zemsty, gdy Allison zostaje niemal zgwałcona na jednej z imprez.

Autorka miała bardzo ciekawy pomysł na thriller. Kobieta seryjny morderca, nieuchwytna i nie zależy jej w ogóle na pogłosie. Chodzi o czystą zemstę na mężczyznach za różnego rodzaju czyny typu znęcanie się, gwałty. Motyw bardzo ciekawy, ale historia tej osoby przeplata się z historią Carly, która szczerze mówiąc, byłam przekonana, że będzie kolejną osobą, którą Scarlet będzie chciała uratować i się zemścić na jej ojcu. Nic bardziej mylnego. Carly ma w sobie odkryć chęć zemsty.

I gdyby zostać przy Scarlet i poprowadzić fabułę w ciekawy sposób, to byłby to świetny dreszczowiec, wciągający, specyficzny. Ale niestety, Carly jest tu wpleciona po to, żeby pójść za modą i za poprawnością polityczną. Pojawia się zatem wątek homoseksualny, a feminatywy w ilości hurtowej tłumaczka mogła sobie darować, bo zrobiło się sztucznie i tylko potęguje to wrażenie, że ta powieść powstała po to, żeby udowodnić mężczyznom, że kobiety także mogą zabijać, że mogą być silne, perfidne i chcieć się mścić w najmniej dla nich spodziewanym momencie.

Na dokładkę pokazane zostaje jak to mężczyźni mają łatwiej w życiu, jak są bardziej doceniani w pracy i częściej awansowani. Z bardzo dobrze zapowiadającego się thrillera wyszła książka żenująca i będąca na siłę dowodem na to, że kobiety mogą wszystko robić to, co mężczyźni. Naprawdę tak chcemy być postrzegane?

Podsumowując, na początku historia Scarlet wciąga i ciężko się od treści oderwać, a później robi się tylko gorzej i gorzej. I gdy tylko pozostaje maleńki płomyczek nadziei na to, że zakończenie wbije w fotel i zmyje wrażenie, że tu się nic nie klei, to niestety, zostaje szybciutko zgaszona.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Czwarta Strona Kryminału.

Mówi się, że zemsta to potrawa, która smakuje najlepiej na zimno, że zemsta jest słodka i że póki jest nadzieja na zemstę, można wiele przetrzymać. Jest to emocja, która rzeczywiście trzyma przy życiu skrzywdzonych, ale czy może być narzędziem wymierzania sprawiedliwości? Czy można użyć ją w celu wymierzenia kary, nauczenia kogoś danego zaufania lub ograniczenia jego dalszej, krzywdzącej działalności? I kim jest człowiek, który posługuje się zemstą – wybawicielem, czy amoralnym stworzeniem, pozbawionym rozróżnienia pomiędzy dobrem a złem?

Scarlett Clark jest uzdolnioną profesorką języka angielskiego. Wykłada literaturę na Uniwersytecie w Gormanie i jest bardzo zaangażowana w swoją pracę, wręcz jej oddana. Marzy o kolejnych awansach, te jednak zwykle w środowisku akademickim zarezerwowane są dla mężczyzn. Ona jednak pragnie wyrwać się, przynajmniej czasowo do Londynu, gdzie mogłaby mieć dostęp do obszernych bibliotek i pracować nad swoimi zainteresowaniami. Dlatego stara się o specjalne stypendium, które by to umożliwiło. Patrząc na to wszystko, widzimy kobietę, która poświęciła się literaturze, pracy badawczej, która jest perfekcjonistką w każdym calu. Nikt nie wie, że jest tez morderczynią. I to doskonale przygotowaną, a zbrodnie przez nią popełnione są z gatunku tych idealnych.

Każdego roku akademickiego typuje swoją ofiarę, dokładnie wybierając ją wśród tłumu. Każda zbrodnia jest karą wymierzoną za postępowanie ofiar wobec kobiet. Na swojej liście ma gwałcicielki, mężczyzn źle traktujących swoje partnerki, podglądaczy. Jak się okazuje, takich mężczyzn jest więcej niż tylko jeden, ale ona wybiera tego najgorszego, kierując się sobie tylko znanym kluczeń. Uprawia ten proceder od lat, a choć kilka jej morderstw doczekało się śledztwa, to zwykle śmierci uznawane są za samobójstwa. Scarlett stara się uniknąć schematu, za każdym razem wymyśla inny scenariusz dla swojej ofiary. Do czasu, aż ktoś rozgryza ten schemat,

Ostatnia ofiara zmienia stosunek uczelni do tych rzekomych samobójstw. Zamiast je ukrywać, jak dotychczas, zostaje powołana specjalna komisja do spraw zapobiegania samobójstwom, na czele której staje doktor Mina Pierce z katedry psychologii. Scarlett aktywnie włącza się w pracę komisji, która ma na celu przeanalizować wszystkie śmierci. Kobieta jest jednak przekonana, że szesnaście lat morderczej działalności cechuje ostrożność i nikt nie znajdzie powiązań pomiędzy ofiarami. Jednak sytuacja zmusza ją po raz kolejny do działania – tym razem nie ginie uczeń-podglądacz, a jeden z wykładowców, jej konkurent w drodze do stypendium…

Tymczasem studentka Carly Schiller, wreszcie wolna od despotycznego ojca, chce skoncentrować się na nauce. Nie jest zainteresowana zawieraniem znajomości czy imprezami, w pełni docenia fakt, że ojciec stosujący pomoc psychiczną, jest już daleko i nie może jej skrzywdzić. Tyle tylko, że jej misterny plan wtopienia się w tłum niweczy współlokatorka dziewczyny, Allison Hadley. Ta pełna energii studentka jest niczym barwny, szalony ptak, który szybko wciąga Carly w wir imprez, ale też w osobiste dramaty. Dziewczyny szybko się zaprzyjaźniają, a ich wzajemna fascynacja jest również seksualna. Carly nie ma jednak odwagi posunąć się dalej, poza fantazje o swojej przyjaciółce. Dlatego też koncentruje się na chronieniu Allison szczególnie, że dziewczyna często sięga po alkohol i traci nad sobą kontrolę. Kiedy zaś Allison zostaje niemal zgwałcona na imprezie, Carly obsesyjnie myśli o ukaraniu napastnika. I zaczyna planować zemstę…

Co łączy te kobiety? Czy zemsta jest rzeczywiście słodka? Czy istnieje zbrodnia idealna? Czy ktokolwiek odkryje schemat działania Scarlett? Na te i na wiele innych pojawiających się pytań odpowiadać będziemy zagłębiając się w książkę pt. „Profesorka”. Opublikowana nakładem wydawnictwa Czwarta Strona powieść Layne Fargo, to niezwykle wciągający thriller, który zachwyci fanów gatunku, ale i wszystkich ceniących sobie historie podszyte dużą dawką psychologii. Tym razem zagłębiać się będziemy w psychopatyczny umysł morderczyni, która stawia siebie ponad prawem, samodzielnie wymierzając sprawiedliwość. Jednocześnie trudno wydawać na nią wyrok, szczególnie będąc kobietą. Wiadomo bowiem, że zbrodnie, szczególnie na tle seksualnym, są marginalizowane, a kobiety-ofiary często są oskarżane o prowokację. Dlatego też w zachwytem, ale i przerażeniem śledzić będziemy rozwój akcji, coraz mocniej wciągając się w historię, rozgrywającą się na dwóch planach czasowych, choć w tym samym dość hermetycznym środowisku. Jednocześnie, odkładając książkę, dyskutować możemy o tym, czy Scarlett zasługuje na potępienie, czy może …na uznanie.