Przenikliwy detektyw Borsuk, bohaterskie kury i żarłoczna gospodyni. Zaskakujące zwroty akcji i mrożąca krew w żyłach intryga. Drugi tom dziko śmiesznego zwierzęcego kryminału!
– Ale o co… o co jestem oskarżona?
– O napaść na zwierzę – ponuro oznajmił Borsuk. – I usiłowanie zabójstwa.
– Na zwierzę?! – przeraziła się Lisiczka. – Co też pan opowiada?! Nie napadłam na zwierzę, tylko na kurę.
– A kura to co? Nie zwierzę? – zdumiał się Borsuk.
– Oczywiście, że nie! Zwierzęta to ja i pan. Mieszkańcy lasu, drapieżniki… Dzikie, leśne: to są zwierzęta. Zgodnie z prawem Dalekiego Lasu dzikie zwierzęta nie mogą zjadać siebie nawzajem. A kura to ptak hodowlany. To nie zwierzę, tylko ofiara. Drapieżnik ma prawo ją…
– Ale to… – przerwał jej drżącym głosem Gawron – to czyste… bestialstwo. To… dziczyzm!
Wkrótce zacznie się zima. Detektyw Borsuk Starszy najchętniej zapadłby w sen. Po tym, jak z pomocą Myszy Psychologa, przybranego syna Borsukota i pewnej ekipy remontowej spektakularnie rozwiązał sprawę zabójstwa Zająca, należy mu się odpoczynek. Ale nic z tego…
W Dalekim Lesie pojawiają się psy z pobliskiej wsi. Żądają, by wydano im na rozszarpanie Lisiczkę, która porwała wiejską kurę. W przeciwnym razie wypowiedzą leśnym zwierzętom Wielkie Polowanie. To, że kura przeżyła, jest dla nich bez znaczenia. Wiedzą, że i tak miała skończyć w rosole.
Czy Borsuk i Borsukot zdołają ocalić Lisiczkę i uratować las przed zagładą?
Prawo drapieżcy to druga część bestsellerowego cyklu kryminalnego z detektywem Borsukiem i młodszym śledczym Borsukotem w rolach głównych, stworzonego przez wielokrotnie nagradzaną i tłumaczoną na wiele języków pisarkę i scenarzystkę nazywaną Rosyjską Królową Horroru. Polecamy także pierwszą część cyklu pt. Wilcza nora. Kolejne tomy w przygotowaniu.
Czy książkę "Prawo drapieżcy" można czytać bez znajomości poprzedniego tomu?
Tak, fabuła stanowi zamkniętą sprawę kryminalną, choć znajomość części pierwszej ułatwia zrozumienie relacji między Borsukiem a Borsukotem. Autor wprowadza czytelnika w świat Dalekiego Lasu w sposób, który pozwala na szybką orientację w bieżących wydarzeniach. Wątki osobiste głównych bohaterów są kontynuowane, jednak główna intryga dotycząca psów i kury jest niezależna. Lektura od drugiego tomu nie psuje zabawy, ale pełną satysfakcję z rozwoju postaci daje czytanie serii w kolejności chronologicznej.
Dla jakiej grupy wiekowej przeznaczony jest ten zwierzęcy kryminał?
Książka jest dedykowana czytelnikom w wieku szkolnym, zazwyczaj od 9 do 12 roku życia, którzy cenią humor połączony z dreszczykiem emocji. Wielowarstwowa narracja sprawia, że dorośli również odnajdą w niej satysfakcję dzięki błyskotliwej satyrze na ludzkie zachowania. Tekst operuje inteligentnym dowcipem i dynamicznymi dialogami, które angażują młodszych odbiorców bez infantylizacji tematu. To idealna pozycja dla dzieci gotowych na nieco mroczniejsze, ale wciąż bezpieczne i zabawne opowieści detektywistyczne.
W jakim klimacie utrzymana jest fabuła tej historii?
Opowieść łączy w sobie cechy klasycznego kryminału noir z absurdalnym humorem i elementami thrillera dla młodszych czytelników. Atmosfera gęstnieje wraz z nadchodzącą zimą i groźbą Wielkiego Polowania, co buduje autentyczne napięcie. Autorka mistrzowsko balansuje między zabawnymi perypetiami kur a poważnymi dylematami etycznymi mieszkańców lasu. Całość tworzy unikalny klimat, w którym groźne sytuacje są rozładowywane przez komizm postaci i błyskotliwe riposty.
Jakie wartości i tematy społeczne porusza ta opowieść o mieszkańcach lasu?
Historia koncentruje się na problemach sprawiedliwości, uprzedzeń oraz trudnych relacji między różnymi grupami społecznymi. Poprzez konflikt leśnych zwierząt z psami wiejskimi, autorka ukazuje mechanizmy wykluczenia i debatę nad tym, kogo chroni prawo. Książka stawia pytania o naturę instynktu oraz o to, czy cywilizowane zasady mogą obowiązywać wszystkich w obliczu zagrożenia. Jest to doskonały punkt wyjścia do rozmów z dzieckiem o empatii i konsekwencjach pochopnych osądów.
Dla jakich czytelników ta seria kryminalna może okazać się nieodpowiednia?
Książka może być zbyt wymagająca dla bardzo małych dzieci ze względu na obecność mroczniejszych motywów i skomplikowaną intrygę kryminalną. Czytelnicy poszukujący wyłącznie lekkich i kolorowych bajek o zwierzątkach mogą poczuć się zaskoczeni powagą niektórych wątków, takich jak oskarżenia o usiłowanie zabójstwa. Narracja wymaga skupienia na detalach śledztwa, co może zniechęcić odbiorców preferujących proste, liniowe historie bez drugiego dna. Nie jest to również pozycja dla osób unikających w literaturze dziecięcej elementów napięcia i lekkiej grozy.
