Prawda o kłamstwach

Jess ma pamięć absolutną, pamięta wszystko ze swojego życia, każdy najmniejszy szczegół, która posiada nieprzyjemną przeszłość. Uczęszcza do prywatnej szkoły. Wszystko układa się dobrze aż do śmierci jej znajomej Hanny. Niestety o tej pozycji nie mogę zbyt wiele dobrego powiedzieć. Pomysł na książkę oraz bohaterowie przypadli mi do gustu. Bardzo polubiłam Jess oraz Dana, pomimo że oboje nie byli idealni. Miejscami akcja była ciekawa, ale potem zrobiło się nudno, a ja zaczęłam męczyć się z tą pozycją. Jak dla mnie nie było w niej prawie akcji albo toczyła się bardzo powoli. Zakończenie także niczego nam nie wyjaśniło, nie wiadomo co się zadziałało z niektórymi osobami. To z jednej strony jest zakończenie zamknięte, ale z drugiej możemy sobie dopowiedzieć resztę historii. Książka nie była zła, miała dobre momenty, ale niestety były także i te nudne, przy których przysypiałam.

Ależ to była fantastyczna lektura! Nikt mi nie powie, że młodzieżówki są słabe! Ja, je wręcz uwielbiam. :) Tak sobie właśnie zdałam sprawę, że nie jestem gatunkowcem i czytam dosłownie wszystko. :D "Prawda o kłamstwach" to powieść, która może nie zwala z nóg, ale na pewno je podcina - oczywiście pozytywnie. :) Genialnie napisana, bohaterowie ciekawi i ta fabuła - ach fenomenalna. Bawiłam się wyśmienicie! Przez całą książkę zadawałam sobie pytanie "Czy chciałabym jak Jess, o wszystkim pamiętać?" Z jednej strony to wyjątkowy talent, umiejętność, ale z drugiej to chyba takie bardzo przytłaczające. Zwłaszcza, że są w życiu chwile, które człowiek wręcz chce wyrzucić ze swoich myśli.

Jestem książką absolutnie zachwycona. Bardzo mi się podobała, wciągnęła od pierwszych stron i trzymała w elektryzującym napięciu. Liczę na to, że będzie kontynuacja, gdyż książka skończyła się w takim momencie, że musi to zostać pociągnięte dalej. Jestem ogromnie ciekawa co też jeszcze mogłoby się wydarzyć. Podsumowując - to pozycja, po którą koniecznie musicie sięgnąć. Jestem przekonana że dobrze spędzicie z nią czas. Ogromnie polecam! :)

Jess Wilson pamięta każdy najmniejszy szczegół z każdego dnia swojego życia. Aby nie zwariować, w swojej głowie stworzyła bibliotekę, w której wszytko ma poukładane i dokładnie skatalogowane. Żyje sobie spokojnie w szkole z internatem aż do dnia, kiedy jej przyjaciółka wypadła z okna. Wtedy wszystko diametralnie się zmienia. Stara rana otwiera się na nowo, do Dartmoor przybywa pewien rudzielec i dziwny nauczyciel na zastępstwo, który rozprawia o pamięci, a Jess wspomina Program i powoli uświadamia sobie jedno – Coleman jej szuka.

Podczas czytania człowiek wciąż zadaje sobie pytania:

Czy Jess to naprawdę Jess, a może ktoś inny? Co dziewczyna zrobiła, aby uciec z Programu? Jak daleko sięga jej super pamięć i czy naprawdę pamięta każdy szczegół swojego życia?

Niestety nie do końca poznajemy odpowiedzi na wszystkie z nich. Temat jest oczywiście bardzo intrygujący. Bo niech rzuci kamieniem pierwszy ten, kto na przykład nie poszedł do pokoju po coś, a potem zapomniał co takiego chciał zrobić! Jess pamięta dosłownie wszystko, więc jeśli ją urazisz, to będzie to pamiętała na wieki wieków amen. Szkoda tylko, że na początku książki tego nie widać i bohaterka wydaję się wredna i nieempatyczną postacią. Wiem, że poniekąd o to chodziło, tylko że potem nagle się okazuje, że ona jednak jest trochę empatyczna. W ogóle moim zdaniem autorka miała genialny pomysł na początek i środek historii... jednak końcówka jej trochę nie wyszła. Tam tyle się działo i było to tak poplątane, że nie wiedziało się do końca komu ufać albo jak wybrnąć z sytuacji. Moim zdaniem autorka nie domknęła pewnego bardzo istotnego wątku i zbyt szybko zakończyła książkę, dlatego coś czuję, że będzie kontynuacja (chociaż mogę się mylić).

Ogólnie książka mi się podobała. Zwłaszcza wstawki na początku rozdziałów, gdzie można było sobie samemu poćwiczyć pamięć. No i sam temat książki był też super. Dlatego książce daję 3 na 5. 3 ze względu na to, że Jess jednak potrafiła być czasami człowiekiem. Gdyby nie to ocena byłaby na pewno trochę niższa.