Pozdrowienia z Polski C

Anna i Krzysztof małżeństwo jakich wiele: jedno dziecko, „Aspiracje spore, możliwości skromne, w efekcie wychodzi przeciętnie”. Po gali Anioła Dobrego Serca, w której uczestniczą jako publiczność, bez tak pożądanych przez Annę czerwonych opasek VIP, dochodzi do małżeńskiej sprzeczki, która o mały włos nie kończy się rozbiciem auta. Krzysztof postanawia, że to ostatni raz, gdy nie zostają na przyjęciu w Sali Kameralnej, przyjęciu zarezerwowanym dla miasteczkowej elity. Mężczyzna wpada na genialny w swej prostocie pomysł „Jeśli tutejsze elity nie zapraszają do siebie Anny i Krzysztofa, to trzeba wyjść przed szereg, zaatakować z drugiej flanki i zaprosić elity do siebie. Zwrócić uwagę. Samemu ustawić się w świetle reflektora punktowego. Dać tym wszystkim miasteczkowym notablom możliwość zrewanżowania się. Zainwestować raz, a potem przez lata odbierać sowite procenty. Proste. Tak to działa. Z tego, co się Krzysztof orientował, to z grubsza rzecz biorąc, na całym świecie. Chcesz być zauważony – pozwól się zauważyć.” Krzysztof bez konsultacji z żoną, zaczyna działać od razu, bo czyż nie znajdzie się lepsza okazja do zaproszenia notabli do domu niż Pierwsza Komunia jedynej, ukochanej córeczki Julii?

Jaką cenę przyjdzie im zapłacić, aby zostać „kimś”? Czy czerwona opaska VIP warta jest każdej ceny?

Tomasz Jachimek, artysta kabaretowy, autor tekstów i konferansjer, gość i gospodarz „Szkła Kontaktowego”, stand-uper, autor trzech książek, znany z dosadnych i celnych obserwacji życia codziennego. Jego najnowsza satyryczna powieść „Pozdrowienia z Polski C” przedstawia miasteczko jakich wiele (nie tylko) w Polsce: lokalna władza bratająca się z lokalnym biznesem, gdzie największy pracodawca traktowany jest po królewsku, a wszystko to z błogosławieństwem lokalnego księdza-dobrodzieja. Nie zapominajmy również o „szaraczkach” marzących o byciu zauważonym przez miasteczkowe elity, a nawet aspirujących do stania się kiedyś, członkiem tychże elit. Historię opowiedzianą w książce obserwujemy z punktu widzenia małżeństwa Anny i Krzysztofa, choć pojawiają się również wpisy z pamiętnika Juli. W tej książce jak w soczewce skupiają się narodowe przywary – pycha, chęć pokazania się, zgodnie ze staropolską zasadą „zastaw się, a postaw się”, bezkarność elit. Pierwsza Komunia, a właściwie przygotowania do niej można by było rozpatrywać w kategorii groteski…jednak patrząc na coroczne doniesienia dotyczące przygotowań do tego dnia w mniej i bardziej zamożnych domach, to Jachimkowym opisom nie udało się wybić na wyżyny absurdów obecnych w polskich domach w przygotowaniach pierwszokomunijnych. Do tego momentu w powieści było „i śmieszno i straszno”, no dobrze, do momentu odpakowywania prezentów, bo przecież wiadomo, licytacja na to, kto da najlepszy prezent to obowiązkowy punkt programu. Wydarzenia, które nastąpiły później – tu już śmiesznie nie było, było już tylko „staszno”. Tu pokazała się cała „zaściankowość”, bo przecież nie można oskarżać najbogatszego biznesmena, przyjaciela burmistrza, komendanta policji i … wstawcie sobie tutaj kogo tam jeszcze trzeba, aby być „nietykalnym”. Zwłaszcza oskarżać o „takie rzeczy” (jakie, przeczytajcie, to się dowiecie), zwłaszcza bez dowodów. Słowo przeciwko słowu. Tylko jaką wagę ma słowo „szaraczki”, a jaką wagę ma słowo przedsiębiorcy, hojnie wspierającego lokalne akcje charytatywne, remontującego lokalny kościół, członka elit? Tak, Jachimek pokazuje, że wciąż są miejsca, w których są „równi i równiejsi” i niestety wciąż są miejsca, gdzie ten status quo jest utrwalany od dziesięcioleci i nic nie zapowiada się na jego obalenie.

Na okładce powieści znajduje się rysunek Henryka Sawki, znanego ilustratora i satyryka. Rysunek, jeśli dobrze go interpretuje, ilustruje baśń Hansa Christiana Andersena „Nowe szaty cesarza”/ „Nowe szaty króla” i idealnie oddaje ducha powieści, tylko tym razem, zamiast małego dziecka, które krzyknęło „Cesarz/król jest nagi”, mamy zdeterminowaną kobietę, która postanawia ujawnić prawdę, a która ma przeciwko sobie całe miasto.

Ta powieść daje do myślenia nad kondycją współczesnego społeczeństwa, uwikłanego w mniejsze lub większe układy, związanego kredytami, wzajemnymi przysługami i interesami.

Ta powieść prowokuje do zadawania pytań, na popatrzenie na świat oczami dziecka z bajki Andersena, zdobycia się na odwagę i krzyknięcia „Cesarz/król jest nagi!”

Polecam wszystkim obserwatorom dnia codziennego i wielbicielom satyry.

Jednak ostrzegam: po przeczytaniu tej książki inaczej spojrzycie na lokalne elity.

"Pozdrowienia z Polski C" Tomasza Jachimka to powieść, która nie pozostawia czytelnika obojętnym. To satyra, która z chirurgiczną precyzją obnaża absurdalność i hipokryzję współczesnego społeczeństwa, a w szczególności polskiej prowincji. Autor pokazuje prawdę, bez owijania w bawełnę, ale z lekki przymrużeniem oka, pokazując ludzką głupotę.

Akcja powieści rozgrywa się w niewielkim miasteczku, które jest swoistym mikrokosmosem naszej rzeczywistości. Centralnym wydarzeniem jest gala rozdania statuetek "Anioła Dobrego Serca". To wydarzenie, które na pozór ma celebrować dobroć i szlachetność, okazuje się areną rywalizacji, intryg i obłudy. Jachimek z ironią i humorem opisuje zachowania mieszkańców miasteczka, ich pragnienie uznania i chęć zaimponowania innym.

Powieść tę na pewno wyróżnia Ostry humor i satyra. Jachimek nie boi się używać ostrych słów i porównań. Jego satyra jest miejscami bezlitosna, ale jednocześnie bardzo zabawna. Autor doskonale potrafi dostrzec absurd w codziennych sytuacjach i wyciągnąć z niego maksimum humoru. Powieść jest nie tylko zabawna, ale także głęboko refleksyjna. Jachimek krytykuje takie zjawiska jak: Hipokryzja albo to, że bohaterowie powieści często mówią jedno, a robią drugie.

Autor pokazuje społeczną pogoń za sukcesem. Mieszkańcy miasteczka są zapatrzeni w pozory i pragną za wszelką cenę osiągnąć sukces, a plotki i insynuacje odgrywają w życiu bohaterów bardzo ważną rolę.

Poruszony też jest bardzo ważny aspekt, jakim jest zazdrość. Bohaterowie zazdroszczą sobie nawzajem sukcesów i posiadłości, a postaci stworzone przez Jachimka są niezwykle barwne i zapadające w pamięć. Autor doskonale uchwycił ich charakterystyczne cechy i zachowania.

"Pozdrowienia z Polski C" to powieść dla czytelników, którzy lubią inteligentny humor i satyrę. Książka spodoba się osobom, które chcą spojrzeć na rzeczywistość z dystansem i pośmiać się z naszych wspólnych wad. Jest to powieść, która prowokuje do myślenia i skłania do refleksji nad współczesnym społeczeństwem. To książka, która bawi i jednocześnie zmusza do zastanowienia się nad własnymi postawami. Jeśli szukasz lekkiej i przyjemnej lektury, która jednocześnie porusza ważne tematy, to ta powieść jest właśnie dla Ciebie.