Potłuczona filiżanka

RECENZJA🤓

Cześć Moliki w niedzielę. Dziś na dworze typowa ponura jesień, wieje, podpasuje nie chce się wyjść z domu. Wczoraj wykorzystałam piękną pogodę i wybrałam się na grzyby. A jak Wy Lubicie chodzić na grzyby?

„Potłuczona filiżanka” Anna Kasiuk, od wydawnictwa Dla_czemu.

Pierwszy raz miałam styczność z twórczością autorki i zapewne nie ostatni.

Poznajemy Sonię, która postrzega otaczający ją świat po przez własną wersję rzeczywistości. Jednak jest to spowodowane chorobą, która ją dotyka. Po zdiagnozowaniu choroby Soni, rodzice dziewczyny zaczynają oddalać się od siebie. A dziewczyna doskonale wie w jaki sposób manipulować matką, aby wbić szpilkę ojcu.

W życiu Soni pojawia się Michał, który naruszy bezpieczną przestrzeń jej własnej rzeczywistości.

W „Potłuczonej filiżance” autorka pokazuje i przybliża nam świat osoby dotkniętej chorobą schizofrenią, który możemy zobaczyć zarówno oczami osoby chorej, jak i osób jej bliskich. Co pozwala nam bardzo dobrze poznać Sonię i otaczającą ją rzeczywistość, a także uczucia i emocje osób z najbliższego otoczenia kobiety. Pokazuje jak momentami jest trudno i z jakimi przeciwnościami, muszą zmagać się rodzice Soni. Wskazanie jak trudno dziewczynie tak wrażliwej na bodźce zewnętrzne jest funkcjonować, co powoduje, że często ucieka do własnej wyobrażonej przez siebie rzeczywistości, do swojego azylu.

Autorka przybliżyła mi świat osób, które mogą żyć wśród nas, a nawet nie wiemy, że są dotknięte tą chorobą.

Pomimo trudnego tematu poruszanego w książce czyta się ją bardzo szybko, dosłownie nie mogłam się od niej oderwać. A podczas czytania otaczało mnie wiele emocji, które towarzyszyły mi do ostatniej strony.

„Potłuczona filiżanka” jest to piękna opowieść idealna na długi jesienny wieczór.

Choroba nigdy nie dotyka jednej osoby. Niemal zawsze jej skutki odczuwa cała rodzina, znajomi, współpracownicy…

,, Potłuczona filiżanka,, opowiada historię rodziny, w której Sonia- córka Piotra i Magdy zmaga się ze schizofrenią. W trudnych chwilach ucieka do wykreowanego przez siebie świata albo staje się agresywna w stosunku do innych. Niewątpliwie choroba Soni jest dla jej rodziców sporym wyzwaniem, a każdy z nich radzi sobie z nią na swój sposób.

Magda, jako psychiatra, postanawia zająć się leczeniem córki we własnym zakresie, przez co zaciera się granica między jej życiem prywatnym i zawodowym.

Piotr- twardo stąpający po ziemi prawnik, wybrał drogę całkowitego wyparcia choroby córki.

Autorka w swojej książce porusza niezwykle ważne kwestie jakimi są zmagania z chorobą psychiczną.

Temat jest trudny, ponieważ taka sytuacja może dotknąć (lub już dotknęła) każdego z nas.

Powieść napisana jest w sposób, który umożliwia poznanie perspektywy każdego z głównych bohaterów. Dzięki temu czytelnik ma możliwość obiektywnej oceny sytuacji oraz dokładniejszego utożsamiania się z odczuciami bohaterów. Możemy niemal namacalnie stąpać po miejscach wydarzeń i odczuwać emocje wraz z bohaterami.

Mimo trudnego tematu, jaki został poruszony na kartkach książki, naprawdę dobrze mi się ją czytało. Pióro autorki jest lekkie i przyjemne, a ja z chęcią sięgnę po kolejne książki Jej autorstwa.

Wiedzieliście, że schizofrenicy są jak potłuczona filiżanka? Sonia ma dwadzieścia jeden lat i reaguje inaczej niż jej rówieśnicy na otaczającą ją przestrzeń. Najlepszym sposobem na uspokojenie się i zrelaksowanie są dla dziewczyny spacery i obcowanie z naturą. Młoda dziewczyna wykonuje projekty informatyczne dla wielu firm, jednak najlepiej czuje się kreując swoją własną rzeczywistość. Sonia choruje na schizofrenię, która między innymi przejawia się tym, że dziewczyna wymyśliła sobie namiętnego kochanka. Jednak to nie jest jedyna rzecz, którą dziewczyna potrafi wykreować. Dziewczyna doszła już do perfekcji manipulowania własną matką, przez co małżeństwo jej rodziców wisi na włosku. Czy nowo poznany chłopak będzie wstanie pomóc jej uporać się z demonami w jej głowie i pomóc jej normalnie funkcjonować?

Wiedziałam, że czytanie tej książki będzie ciężką przeprawą, jednak nie sądziłam, że ta książka wywoła u mnie tak wiele emocji. Przyznam szczerze, iż jestem pod ogromnym wrażeniem researchu jaki wykonała autorka w celu idealnego przedstawienia nam zachowania osoby, która cierpi na schizofrenię. Uwierzyłam w każde słowo, które padło z ust Soni, uwierzyłam w każde jej zachowanie, nawet te, które wydawało mi się specyficzne. Historia Soni, Michała, jej rodziców i Jarka została przez autorkę przedstawiona bardzo realistycznie, co uważam za ogromny atut tej historii. Opowieść ta przedstawiona jest z kilku perspektyw. Sami bohaterowie zostali wykreowani na bardzo ciekawe postacie, które niosły na swoich barkach chorobę Soni, która miała większy lub mniejszy wpływ na ich życie.

Nie mogę ukryć, że ta historia szczerze przypadła mi do gustu. Czytanie jej było bardzo przyjemne i zarazem pouczające. Osobiście nie miałam wcześniej bliższego kontaktu z osobą, którą dotknęła taka a nie inna choroba. Kreowanie własnej rzeczywistości i lęk przed dotykiem czy też odtrącanie bliskiej osoby z powodu swoich wewnętrznych lęków to tylko mały zalążek tego co ma do zaoferowania dla nas ta historia. Jak najbardziej zachęcam do jej przeczytania! 🦋

Z piórem Anny Kasiuk miałam już przyjemność się spotkać, więc bez wahania sięgnęłam po pozycję „Potłuczona filiżanka”.

Sonia to młoda, niezwykle inteligentna dziewczyna. Niespełniona miłość, odrzucenie obudziło w niej chorobę, z którą się boryka. Wyrok zapadł – schizofrenia. Świat dziewczyny podzielony jest na ten zewnętrzny, w którym stara się funkcjonować oraz ten wewnątrz niej samej, stworzony, aby zapewnić jej bezpieczeństwo, odgrodzić się od ludzi, emocji, zamknąć się szczelnie w szklanej kopule. Tajemniczy głos, który słyszy jest jej wsparciem, ale i wyzwala strach. Chroni, ale i buntuje, a czasem daje poczucie ekstazy. Dodatkowo sytuację komplikuje Michał, który nie ukrywa nią zainteresowania. Choroba Sonii wpływa nie tylko na nią samą i jej relacje z mężczyzną. Małżeństwo jej rodziców przechodzi poważny kryzys, czy uda im się uratować rodzinę i powrócić do normalności?

Po książki autorki sięgam z przyjemnością. Potrafi ona w przyjemny dla czytelnika sposób, w z pozoru lekką lekturę wpleść traumy, problemy wykreowanych przez siebie bohaterów. Nie inaczej jest tym razem. Postacie, które mamy możliwość poznać są nietuzinkowe. Jednak problemy, które pojawiają się na ich drodze są tak bliskie „zwyczajnemu Kowalskiemu”. Choroba Sonii wpływa na całe jej otoczenie, choć najbardziej odczuwalna jest przez najbliższą rodzinę. Dziewczyna manipuluje prawdą na swoje potrzeby, a do świata, który wokół siebie kreuje, potrafi przekonać niemal każdego. Nawet czytelnikowi ciężko ocenić co jest prawdą a co jej wymysłem.

Narracja jest pierwszoosobowa a rozdziały podzielone na perspektywę poszczególnych bohaterów, co pozwala nam spojrzeć na wydarzenia z różnej perspektywy. Choć akcja nie pędzi tu jak szalona, to jednak nie ma mowy o odłożeniu tej pozycji na półkę, dopóki nie doczytamy jej do ostatniej strony. Najbardziej urzekła mnie postać Magdaleny – matki Sonii. Jej wątpliwości co do słuszności swoich decyzji, małżeństwa z Piotrem, czy znajomości z Jarkiem dają nam obraz fantastycznej choć pogubionej kobiety, która miewa chwile zwątpienia, ale nie poddaje się. Szuka rozwiązań i potrafi przyznać się do błędu.

To historia o trudnej chorobie, o tym jak wpływa na całe otoczenie osoby, której przyszło się z nią zmierzyć. To również opowieść o życiu obok siebie, przecenieniu swoich możliwości, wycofaniu tajemnicach i uczuciach, które budzą się niespodziewanie. Ta lektura zafunduje Wam niesamowitą ilość emocji. Polecam serdecznie.

Recenzja

"Potłuczona filiżanka"

Autorka

annakasiuk_author

Wydawnictwo

_dlaczemu

"Potłuczona filiżanka"to najnowsza książka autorki poruszająca historia Soni .

21-letnia Sonia ma różne sposoby na odczucie spokoju, przyjemnego zdystansowania – spacery po lesie, pracowanie nad informatycznymi projektami, czy przebywanie z kotami. Ostatecznie nic jednak nie równa się z komfortem, który daje jej własna wyobraźnia. Sonia uwielbia tworzyć własną wersję rzeczywistości. Wymysły Soni to jednak wynik schizofrenii i potrafią przybrać postać wyimaginowanego kochanka.

Wraz z wykryciem choroby Soni, małżeństwo jej rodziców zaczyna się rozpadać. Sytuacja jest tym gorsza przez to, że Sonia doskonale wie jak manipulować matką i odgrywać na ojcu, z którym zaczęła się nie znosić. Schizofrenia i napięta sytuacja w domu skutecznie popychają Sonię do życia we własnej rzeczywistości. Jej bezpieczna przestrzeń jednak zostaje naruszona przez kolegę ze studiów, Michała. Będzie on powodem wielkich zmian w jej życiu.

Schizofrenia jest przewlekłą chorobą psychiczną cechującą się zaburzeniem w sposobie myślenia, postrzegania, porozumiewania się, a także spłyconym i niedostosowanym afektem (ekspresją emocjonalną). Choroba ta charakteryzuje się znacznym upośledzeniem w postrzeganiu rzeczywistości oraz zmianami w sposobie zachowania Pacjenta.

Autorka pokazuje jak radzić sobie z chorobą i to że nie tylko chora zmaga się z chorobą ale jej najbliższe osoby też.

Sonia to bardzo utalentowana dziewczyna ,która tworzy własny świat ..Gdy poznaje Michała kolegę ze studiów który zakochuje się w niej. Czy uda jej się stworzyć nowy związek i mu zaufać ?

Książka pisana jest w narracji wielu osób dowiadujemy się co myślą i jakie są relacje pomiędzy nimi.

Książka jest warta przeczytania 😊 która daje dużo do myślenia , poznania tej choroby i ludzi na którą chorują.

Polecam 💖

Bardzo dziękuję za możliwość zrecenzowania książki wydawnictwa _dlaczemu i za piękna i wzruszająca historie Soni i jej najbliższych.

Autor: Anna Kasiuk

Schizofrenia to zaburzenie psychiczne, które polega na tym, że chory tworzy swoją własną rzeczywistość. Choroba wpływa nie tylko na chorego, ale także na ludzi z jego otoczenia.

Sonie cierpi na Schizofrenię. Odczuwa spokój podczas spacerów po lesie czy przy pracowaniu nad różnymi informatycznymi projektami. Najwyższy komfort zapewnia jej jednak wyobraźnia, ponieważ to w niej może tworzyć swoją własną unikatową rzeczywistość. Małżeństwo jej rodziców rozpada się z dnia na dzień po wykryciu choroby córki.

Książka miała dużo ciągłego tekstu, który niekoniecznie mi się podobał. Nie lubię po prostu czytania myśli, przeżyć, opisów w dużej ilości. Jeśli ktoś nie lubi takich książek to nie jest ona dla niego.

Historia Sonii pokazała mi jakie trudności może mieć osoba związana chorobą. Jej świat jest inny niż osoby zdrowej. Jej rzeczywistość jest podkolorowana, taka żeby lepiej jej się żyło. Każda choroba jest inna, każda objawia się inaczej. Sama nie miałam styczności z osobą chorującą na schizofrenię, ale na depresje już tak.

Choroby psychiczne dalej są tematem, na które ludzie boją się rozmawiać. Nie wiem czemu tak jest. Sama osobiście nie mam z tym problemu. Nie jest to dla mnie tematem tabu, może dlatego, że się zetknęłam z chorobą psychiczną.

Książka jest prowadzona z kilku punktów widzenia. Daje nam to duże pole do zobaczenia jak choroba bliskiej osoby wpływa na rodziców, przyjaciół. Historia Soni jest bardzo ciekawa i wciąga od pierwszych stron.

Autorka rewelacyjnie przygotowała się do tematu. Jej pióro jest przyjemne dla oka, dialogi są prowadzone ciekawie. No tylko tyle, że jedynym minusem są ściany tekstu.

„Potłuczona filiżanka” to historia 21-letniej Sonii. Dziewczyna uwielbia tworzyć własną rzeczywistość. W chwilach, gdy otaczający świat zaczyna ją przytłaczać, chcąc uciec przed tym, czego się boi, zamyka się w swoim świecie, gdzie nikt inny nie ma wstępu. Tam czuje się bezpiecznie.

Choroba Sonii negatywnie wpływa na jej rodzinę, która stopniowo zaczyna się rozpadać. Dziewczyna wie jak manipulować matką, co wykorzystuje, by pogrążyć ojca, którego mierzy miarą chłopaka, przez którego została skrzywdzona.

Nieoczekiwanie na drodze Sonii staje Michał. Kim jest chłopak i jaki wpływ będzie miał na dziewczynę? Jedno jest pewne, czekają ją duże zmiany...

„Potłuczona filiżanka” to powieść, która otworzyła mi oczy na kilka bardzo ważnych aspektów związanych z chorobami psychicznymi. Dzięki tej książce mogłam spojrzeć na ten temat oczami rodziców, znajomych, ale również chorej na schizofrenię dziewczyny.

Książka niesamowicie poruszająca i dająca dużo do myślenia. Choć są tu opisywane tematy bardzo trudne, to dzięki przyjemnemu w odbiorze stylowi pani Ani, przez tę książkę się płynie.

To jedna z tych powieści, które zostają z człowiekiem na bardzo długo. Książka, po przeczytaniu której wpadniesz w stan pewnego zawieszenia, zadumy. Być może dzięki tej pozycji stwierdzisz, że wcale nie masz tak najgorzej, że są ludzie mierzą się ze znacznie większymi problemami. Może zaczniesz doceniać to, co masz. Może dostrzeżesz te wszystkie drobne rzeczy, na które zazwyczaj nie zwracasz uwagi, a które mają moc uszczęśliwiania.

Gorąco polecam Wam tę powieść. ❤️

Sonia to dziewczyna która boryka się z chorobą jaką jest schizofrenia. Jej życie pod wieloma względami znacznie różni się od jej rówieśników. Sonia bowiem lubi tworzyć własną wersję rzeczywistości. Kiedy jej rodzice odkrywają u niej chorobę, ich małżeństwo powoli zaczyna się rozpadać. Niespodziewanie w życiu młodej dziewczyny pojawia się Michał.

„Wtedy, kiedy upokorzona zamknęłam się w bezpiecznym świecie swojego pokoju, kiedy jedynym, co mi towarzyszyło, była bezradność i rozpacz, mój tata nie znalazł nawet chwili, żeby przyjść do mnie i chociażby zapewnić o swoim wsparciu. Nie, wtedy zrozumiałam, że jestem dla niego czym s gorszym, niechlubnym.”

Jestem pod ogromnym wrażeniem tej historii, gdyż gołym okiem widać, jak starannie do jej napisania przygotowała się sama autorka. Mogłoby się wydawać, że kiedy w danej książce poruszany zostaje wątek jakiejkolwiek choroby, nie obejdzie się bez medycznych zagadnień. Nic bardziej mylnego. Anna Kasiuk jest bowiem dowodem na to, że można w prosty, jasny sposób (bez jakichkolwiek medycznych terminów) przekazać czym objawia się dana choroba. W tym przypadku mamy styczność z schizofrenią, chorobą o której już w życiu słyszałam, ale tak naprawdę nie miałam o niej większego pojęcia. Zaś dzięki historii Sonii mam teraz o niej większe pojęcie.

Choroby mają to do siebie, że lubią pojawiać się nieproszone. Kiedy u Sonii zdiagnozowano chorobę, jej mama – psychiatra sama próbuje sprawować pieczę nad córką, natomiast ojciec – prawnik, kompletnie nie radzi sobie z chorobą córki. Przez to ich rodzina powoli się rozpada. Matka ma żal do męża, że ten nie wspiera ją w walce z chorobą, on natomiast twierdzi, że żona nie powinna leczyć córki, gdyż nie zawsze traktuje ją jak pacjentkę. To wszystko powoduje między nimi ciągłe kłótnie.

Niespodziewanie w życiu Sonii pojawia się Michał, kolega ze studiów. Ona jest nieufna w stosunku do niego, ale on się nie poddaje i robi wszystko co może, aby zbliżyć się do dziewczyny. Czy mu się to uda? Czy kiedy dowie się o tym z jaką chorobą boryka się Sonia, nie porzuci jej?

„Uwielbiałem patrzeć, jak się porusza. Podziwiałem jej dziewczęcą beztroskę. Szczególnie, kiedy przebywała z dala od uczelni, w ogóle od ludzi, zaczynała zachowywać się z nieskrępowaną swobodą. Pozwalała mi na obserwowanie siebie i uczenie się tej swobody. To dziwne, ale czułem się za nią odpowiedzialny, chciałem jej strzec i dbać o nią, bo wbrew przekonaniu o jej zewnętrznej sile i chęci życia, czułem, że jest krucha i delikatna.”

Anna Kasiuk napisała niezwykle trudną, poruszającą ważne schorzenie powieść, w której zawarła całe mnóstwo emocji. To historia, która pozwala nam zmierzyć się z schizofrenią i towarzyszącymi jej objawami. Narracja poprowadzona jest pierwszoosobowo z różnych punktów widzeń, dzięki czemu możemy przyjrzeć się temu z różnych stron. Doskonała kreacja bohaterów, przemyślane osobowości pod każdym względem. Całość pomimo trudnego, ale niezwykle ważnego problemu została napisana w prosty sposób, dzięki czemu czytelnik nie ma problemu ze zrozumieniem przekazu.

Takich historii jak ta potrzeba nam więcej, abyśmy mogli inaczej spojrzeć na pewne sprawy, zachowania ludzi. Byśmy w niektórych sytuacjach mogli być bardziej wyrozumiali. Ta historia tak naprawdę mogłaby dotyczyć każdego z nas. Ilu ludzi wokół nas boryka się z podobnymi problemami? Zapewne całe mnóstwo. W ilu domach toczą się własne podobne dramaty? Nie jesteśmy w stanie tego zliczyć.

"Potłuczona filiżanka" to niezwykła historia dziewczyny chorej na schizofrenię oraz otaczających ją bliskich osób. To codzienna walka z chorobą, stawianie czoła przeciwnością losu oraz próby zaznania normalności. To historia, którą warto przeczytać.

"Potłuczona filiżanka" autorstwa Anny Kasiuk to jedna z wrześniowych premier, na którą bardzo czekałam.

Główna bohaterka, to 21-letnia Sonia, która otrzymała diagnozę- schizofrenia.

Ojciec prawnik, matka psychiatra... I córka, która tworzy sobie własną, bezpieczna rzeczywistość. Jak rodzina poradzi sobie z nową rzeczywistością, w którą wkrada się podstępna schizofrenia?

Dziewczyna nie poddaje się, stara się prowadzić normalne życie. Studiuje, pracuje i... poznaje młodego studenta, Michała. Chłopak widzi, że między tą dwójką jest jakiś mur, który ciężko przeskoczyć. Nie potrafi dotrzeć do świata Sonii, jednak nie poddaje się. Stara się z całych sił.

Czy tak samo będzie zabiegał o względy dziewczyny, gdy dowie się, że ta cierpi na schizofrenię?

Mam wrażenie, że w obecnych czasach coraz łatwiej jest mówić o chorobach psychicznych, a fakt uczęszczania do psychiatry nie budzi już takiego poruszenia jak jeszcze kilka lat temu. Jest to ogromny plus. Kolejnym jest fakt, że powstaje coraz więcej książek, które poruszają wątki chorób psychicznych. Bardzo się cieszę, że miałam możliwość przeczytania "Potłuczonej filiżanki". Dzięki autorce poznałam schizofrenię od drugiej strony, miałam możliwość obserwowania nie tylko chorej Sonii, ale także jej najbliższych, którzy również cierpieli.

Książka napisana w bardzo przyjemny sposób, który sprawia, że przez strony się płynie, a czytanie jej jest ogromną przyjemnością. Mimo tematów poruszonych w książce, bawiłam się przy niej rewelacyjnie.

Gorąco zachęcam do przeczytania.

Rodzina.

Czy zastanawialiście się dlaczego przysłowie mówi, że najlepiej wychodzi się z nią na obrazku?

Małżonków wybieramy sobie sami, jednak to życie weryfikuje nasze charaktery, wystawiając je na próby.

💙💙💙💙🖤🖤🖤🖤💙💙💙💙

Matka, doświadczony psychiatra, spełniona żona. Jej życie staje na włosku, kiedy pod wpływem pewnego wydarzenia ujawnia się choroba u jej jedynego dziecka.

Ojciec, świetny prawnik, szczęśliwy mąż. Schizofrenia przerasta go do tego stopnia, że wypiera z psychiki istenie własnego dziecka. Zamyka się w bance mydlanej, odgrywając każdego dnia rolę w nedzym kinie zwanym życiem.

Sofia, 21-letnia studentka, piekielnie zdolny informatyk. Odkąd jej uczucie zostało odrzucone przez najlepszego przyjaciela i zdeptane przez jego dziewczynę, zaczyna nierówną walkę z własną psychiką.

Jej największym sprzymierzeńcem okazuje się wyimaginowany kochanek, dla którego zagrożeniem staje się tajemniczy Michał.

Czy mężczyźnie uda się przedrzeć przez mur odosobnienia dziewczyny?

Czy ich rodzina przetrwa tę próbę?

Brawo! Ogromne brawo dla autorki, za stworzenie tej książki. Niewiele powieści porusza mnie do tego stopnia. Niesamowity wkład pracy jak i dbałość o każdy detal, bije ze wszystkich stron, emanując precyzją i zamiłowaniem do poruszonego tematu.

Chce zaznaczyć, że książek o zaburzeniach psychicznych na rynku jest coraz więcej, jednak niewiele jest w stanie przekazać nam tak dużo informacji i wzbudzić w nas uczucia, dzięki którym na czas czytania powieści, zaczynamy walczyć z samym sobą.

Użycie narracji wieloosobowe pozwoliło na wprowadzenie wielu wątków, przez co dzieło zyskało głębi o charakteru.

Nie znalazłam ani jednej rzeczy, która mogłaby stanowić minus. Postacie zostały zróżnicowane, opisy wyważone w idealnej dawce, a język jak i warsztat pisarski nie pozostawił nic do życzenia.

Z pewnością nadrobię poprzednie książki autorki! Ma niesamowity dar przenikania do umysłów czytelników i potrafi wzbudzać skrajne emocje.

Czegóż więcej można chcieć od książki?

Bardzo dziękuję za egzemplarz recenzencki 💙💙💙