Posiadłość East Lynne

Charles Dickens, Jane Austen czy siostry Bronte – to jedne z najpopularniejszych nazwisk w literaturze angielskiej XIX wieku. Ich powieści czytają miliony ludzi na świecie nawet dzisiaj. Są również pisarze, którzy byli popularni sto pięćdziesiąt lat temu, a teraz wydaje się, że świat o nich zapomniał. Jedną z takich pisarek jest Ellen Wood, która pisała jako Henry Wood. Jej książki w XIX wieku były nawet popularniejsze niż powieści Dickensa.

Jednak naprzeciw współczesnemu czytelnikowi wyszło wydawnictwo Zysk i S-ka, które wydaje dzieła tej pisarki.

Książką, która ostatnio została wydana jest „Posiadłość East Lynne”. Jest to historia o mieszkańcach tej posiadłości. Lord Mount Severn jest bez grosza przy duszy. Gdy umiera, pozostawia swoją córkę bez środków do życia. Jednak propozycja małżeństwa z Archibaldem Carlylem – nowym właścicielem East Lynne – poprawia jej sytuację. Wkrótce jednak Isabel staje się zazdrosna o przyjaciółkę męża, Barbarę Hare oraz zakochuje się w kapitanie Levison. Od tej pory wydarzenia nabierają tempa i nie są tak oczywiste jak mogłoby się wydawać.

Powieść, mimo swoich rozmiarów, czyta się bardzo dobrze. Tempo historii jest odpowiednio szybkie, a język świetny. Czyta się ją z łatwością i nawet nie wiadomo kiedy strony same znikają. Co do samej fabuły to współczesny czytelnik raczej dosyć szybko odgadnie co się stanie. Natomiast to nie jest najistotniejsze. Nasz gust jako czytelników zmienił się na przestrzeni lat. W XIX wieku ta książka była idealna dla ówczesnego czytelnika, ponieważ można tu znaleźć moralizatorski ton. Złe postępowanie jest ukarane, a dobro zwycięża. Poza tym sprawiedliwość wygrywa. Fabuła jak i kompozycja tej książki nie jest jakąś nowością dla współczesnego czytelnika, o czym już wspominałam, ale współczesny czytelnik może śmiało ją czytać jako perełkę z XIX wieku.

„Posiadłość East Lynne” jest naprawdę bardzo dobrą książką. Można tu znaleźć szereg różnych postaci, jeszcze więcej wydarzeń i wątków, które wyjaśniają się dopiero pod koniec książki. Dla osób lubiących klasykę literatury, szczególnie angielskiej, to będzie gratka.

Ja jestem zachwycona jak również jestem ciekawa innych dzieł Henry Wood. Tą książkę powinno się przeczytać.

Posiadłość East Lynne to XIX-wieczna powieść sensacyjna, której nie można odmówić delikatnego zabarwienia moralizatorskiego, dzięki któremu ówcześnie książka okazała się wspaniałą historią do czytania w gronie rodzinnym, a dziś prezentuje się jako nietypowy i niezwykle intrygujący klasyk literatury.

Tytułowe East Lynne, posiadłość lorda Mount Severn, zachwyca potęgą i wspaniałością, jednak smierć zrujnowanego lorda pozbawia jego córkę środków do życia. Aby uniknąć nędzy i upokorzenia, lady Isabel przyjmuje propozycję małżeństwa od Archibalda Carlyle’a, angielskiego prawnika. Wkrótce jednak serce młodej małżonki rozdarte zostaje dwoma silnymi sentymentami — zazdrością o przyjaciółkę męża, Barbarę Hare, z którą łączy go mroczna tajemnica, oraz fascynacją przystojnym lecz podejrzanym kapitanem Levisonem — a czyny następujące w wyniku tych wrażeń doprowadzają czytelnika do wielogodzinnej utraty tchu oraz bezsenności.

East Lynne zdecydowanie zasługuje na miano historii nieprzewidywalnej, która intryguje i zachwyca pod wieloma względami, lecz przede wszystkim portretuje moralne więzy społeczeństwa, które niczym żelazne łańcuchy ograniczają szczerość i wolność bohaterów.

Myśle, że jeszcze wiele razy będę powracać do tej historii, a z pewnością zamierzam poznawać dalszą twórczość Mrs Henry Wood.

Instagram: @illectum

Wspaniała książka, którą na półce można śmiało postawić obok dzieł Dickensa czy sióstr Brontë. O książkach Barbary Wood piszącej [pod pseudonimem Henry Wood praktycznie nikt już nie pamięta. A szkoda.

Posiadłość East Lynne jest najlepszym dowodem, jak świetne, ponadczasowe to było i jest pisarstwo.

Książka, zawarta w niej historia, genialnie nakreśleni bohaterowie, wspaniałe oddanie klimatu XIX-wiecznej Anglii porywają już od pierwszej strony. W trakcie lektury zupełnie się nie czuje ciężaru i ogromu 750 stron. Czas poświęcony lekturze jest czasem wspaniałej przygody i doskonałej, na wysokim poziomie rozrywki i mija nie wiadomo kiedy.

To pełna wysublimowanego smaku, wspaniale napisana opowieść, która wręcz hipnotyzuje i to od pierwszej strony.

Tytułowe East Lynne to wspaniała choć odrobinę nadgryziona zębem czasu posiadłość lorda Mount Severn. Miejsce to jest ze wszech miar wyjątkowe. Jednak, jak to często w tamtych czasach bywało jej właściciel jest człowiekiem zrujnowanym, całkowicie bez grosza. Pewnego dnia właściciel posiadłości umiera. East Lynne dziedziczy (wraz z długami i pustym kontem bankowym) córka zmarłego. Młoda dziewczyna pozostaje bez środków do życia. Czas pędzi.

W takiej sytuacji Isabel widzi jedno, jedyne, częste w owych czasach rozwiązanie. Kobieta przyjmuje propozycję małżeństwa od Archibalda Carlyle’a, nowego właściciela East Lynne. I wtedy się zaczyna :)

Powieść jest wspaniała w każdym calu. Mistrzowsko i niezwykle oddane klimaty XIX-wiecznej Anglii. Wspaniale przedstawieni bohaterowie. Ich charaktery, często butne, pełne pychy, zachowanie będące kwintesencją pogardy i wyniosłości. Dotyczy to zarówno postaci z wyższych sfer, jak i osób niższego stanu. Nawet postać pojawiająca się w książce przez chwilę jest wyjątkowa, mistrzowsko przedstawiona i na bardzo długo zapada w pamięć.

Całość tworzy wyjątkową mieszankę, lekturę od której, wierzcie mi, trudno się oderwać i którą szczerze polecam. Dawno nie czytałam tak doskonałej, mistrzowsko skrojone i porywającej powieści. Polecam. Nie pożałujecie. A Oficynie Zysk i S-ka należą się gorące podziękowania i brawa za wydanie książki.

Nie znałem wcześniej żadnej książki tej autorki, więc było to moje pierwsze spotkanie z jej twórczością. Powiem szczerze, że sam początek tego spotkania nie należał do udanych, gdyż naprawdę ciężko czytało mi się tę powieść. Jednak po jakimś czasie wdrożyłem się w tę historię, wciągnąłem, a potem nie mogłem się już oderwać od lektury. Fabuła została wymyślona dokładnie, jest ciekawa i logiczna, pełno w niej zwrotów akcji, które nadają całości odpowiedniej atmosfery. Bohaterowie wykreowani zostali z dbałością o każdy szczegół, co pozwala czytelnikowi jeszcze dokładniej wniknąć w ich psychikę, motywacje. Zachęcam każdego do lektury, bo warto.

Jakże wykwintna to była pozycja! Pisana z wyższością i elegancją stylu. Jej każde zdanie jest starannie dobrane, by czuć było tą królewską magię tajemniczości i niebywałego talentu pisarskiego. Książka z klasą i gracją, którą zdobi elegancka i bogato dobrana okładka. Nie uwierzycie, ale gdy tylko po nią sięgnęłam poczułam się jak królowa! Jestem ogromnie wdzięczna Wydawnictwu Zysk i S-ka, że miałam tą przyjemność ją przeczytać:-) Nawet po jej skończeniu rozpiera mnie niebywała duma, która jakby przeszła na mnie prosto z książki. Otwierając jej pierwszą stronę nie spodziewałam się, że zabierze mnie do tak cudownego świata:-)

,,Działo się tak, ponieważ był najbardziej lekkomyślny z lekkomyślnych, najbardziej rozrzutny z rozrzutnych, jak nikt umiłował hazard, a wesołością przewyższał wszystkich- to właśnie z powodu tych cech świat znał lorda Mount Severn".

Cokolwiek by autorka nie opisała, my od razu zaczynamy to widzieć w wyobraźni. Ma piękny malowniczy styl pełen gracji i prostoty jednocześnie. Historia nas hipnotyzuje nie pozwalając się od niej oderwać. Jest gruba, ale ja tylko prosiłam, by historia trwała i trwała. Jest wielowątkowa, lecz ich historie są zabawne i ciekawe. Bohaterowie mają niecodzienne charakterki pełne wyniosłości, lub pogardy, aczkolwiek każdy z nich jest inny i wyjątkowy. Mają bogate osobowości, które rzucają się w oczy. Choć arystokratyczni, to nie zabraknie również ludzi z niższych sfer. Oczywiście jak to na człowieka przystało, będą zazdrośni, zawistni, będą nazbyt kochać i nieszczęśliwie zdradzać. Lubią kopać pod innymi dołki, aczkolwiek już w nie wpadać, to niekoniecznie;-) Knują intrygi, spiski, zadziwiają pewnością siebie i wyobrażaniem niezawodnych planów, które bywają bardziej zawodne od pogody. Nieszczęsne sytuacje potrafiły rozbawić, gdyż tak śmiesznie się denerwowali:-) Zawiera w sobie wątek kryminalny, który dodał jej smaku. Wielbiciele wiktoriańskich klimatów będą zachwyceni. Ja sama osobiście polecam ją jako oderwanie do rzeczywistości, gdyż nawet smutki potrafi odgonić:-)