Czwarte polskie wydanie Atlasu anatomii klinicznej świadczy o trwałym miejscu tego wyjątkowego dzieła w edukacji medycznej. Tak szybkie wyczerpanie wydania trzeciego było związane z odmienną formą nauczania anatomii w erze nieszczęścia sygnowanego akronimem COVID-19. Doskonałe fotografie preparatów anatomicznych zawarte w Atlasie anatomii klinicznej stały się niezwykłym walorem dydaktycznym podczas e-learningowych zajęć z anatomii w większości uczelni medycznych. Słowa Horacego połowę pracy ma za sobą ten, kto dobrze zaczął (dimidium facti, qui bene coepit habet) potwierdzają studenci kształcący się w czasie pandemii naukę medycyny warto zacząć od dobrego atlasu anatomicznego.
Mamy wielką satysfakcję, że Atlas ten ma swoje czwarte wydanie polskie. Pierwsze polskie wydanie było tłumaczone z trzeciego wydania angielskiego, drugie z piątego, a trzecie oparto na wydaniu siódmym. Wydania polskie atlasu McMinna przeszły również ewolucję, od trzeciego wydania do redakcji dołączyła dr hab. n. med. Anna Żurada. Polskie wydania Atlasu anatomii klinicznej wyróżniają się formą graficzną i konsekwencją opisów anatomicznych. Przyjęliśmy pierwszeństwo opisów polskiego mianownictwa anatomicznego, zaś język angielski, uwzględniony w nawiasach, pełni rolę pomocniczą. Takie podejście do redakcji czwartego wydania Atlasu anatomii klinicznej jest konsekwencją wprowadzenia w Polsce w 2012 r. nowych standardów nauczania w medycynie. Nowy standard na kierunku lekarskim (Dz.U. z 2012 poz. 631) zawiera istotny wymóg dla studenta zna mianownictwo anatomiczne w języku polskim i angielskim. Ten zapis był realizowany bez odpowiednich podręczników i atlasów anatomicznych. Zakup angielskich atlasów lub nadpisywanie na łacińskich nazwach mian angielskich stały się nagminną praktyką studentów medycyny. Czwarte wydanie Atlasu anatomii klinicznej w wersji polsko-angielskiej z pewnością ułatwi realizację tych ustawowych wymogów.
Od pierwszego wydania atlas McMinna zmienił się zasadniczo. Przybrał nową szatę graficzną, ale przede wszystkim został wzbogacony o fotografie nowych preparatów anatomicznych oraz zdjęcia z zakresu anatomii stosowanej w diagnostyce laparoskopowej, endoskopowej, rentgenowskiej, ultrasonograficznej, tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego.
Praca nad czwartą polską edycją atlasu McMinna i Abrahamsa była związana z całkowitym przeredagowaniem opisów fotografii oraz tabel opisowych. Należy podkreślić, że Atlas anatomii klinicznej zmienił się dzięki ogromnej pracy nowych autorów wydania angielskiego. Wprowadzono zagadnienia z zakresu anatomii klinicznej, które są współcześnie uważane za priorytetowe w edukacji medycznej.
Od pierwszego wydania sprzedano kilka milionów egzemplarzy tego atlasu. Do sukcesu wydawniczego przyczyniły się nie tylko najwyższej jakości fotografie, ale przede wszystkim jego użyteczność na sali sekcyjnej. Fantastycznie wykonane fotografie, pełen opis umożliwiający samodzielne przygotowanie się do egzaminów praktycznych oraz logiczne połączenie anatomii człowieka żywego i anatomii klinicznej dodają temu podręcznikowi szczególnych walorów użytkowych.
Przygotowując polską edycję uwzględniono różnice w polskiej i angielskiej terminologii anatomicznej. W tłumaczeniu kierowano się zasadą zgodności polskiego przekładu z Terminologia Anatomica (TA2, 2019) oraz Terminologia Neuroanatomica (TNA, 2019).
Atlas anatomii klinicznej przeznaczony jest głównie dla studentów medycyny na kierunku lekarskim, lekarsko-dentystycznym oraz wszystkich kierunków medycznego kształcenia podyplomowego, zwłaszcza w specjalnościach zabiegowych, a także dla studentów fizjoterapii i kierunków paramedycznych.
Jerzy Gielecki i Anna Żurada
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii medycyna
Czy "Polsko-angielski atlas anatomii klinicznej" zawiera rysunki schematyczne czy zdjęcia preparatów?
Publikacja opiera się przede wszystkim na wysokiej jakości fotografiach rzeczywistych preparatów anatomicznych, a nie na rysunkach. Autentyczne zdjęcia z sekcji zwłok pozwalają studentom na realistyczne spojrzenie na struktury ludzkiego ciała, co jest kluczowe podczas zajęć w prosektorium. Materiał wizualny został uzupełniony o nowoczesne techniki obrazowania, takie jak tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny. Dzięki takiemu podejściu czytelnik uczy się rozpoznawać tkanki w ich naturalnym wyglądzie, co ułatwia przejście z teorii do praktyki klinicznej.
Jakie mianownictwo anatomiczne dominuje w tym konkretnym wydaniu atlasu?
W tym wydaniu priorytetem jest polskie mianownictwo anatomiczne, natomiast terminy angielskie umieszczono pomocniczo w nawiasach. Taka struktura tekstu odpowiada aktualnym standardom nauczania na polskich uczelniach medycznych wprowadzonym po 2012 roku. Treść jest w pełni zgodna z najnowszymi wytycznymi Terminologia Anatomica z 2019 roku, co gwarantuje poprawność naukową. Jest to idealne rozwiązanie dla osób przygotowujących się do egzaminów wymagających znajomości obu języków jednocześnie.
Czy atlas uwidacznia struktury anatomiczne w badaniach obrazowych takich jak rezonans?
Tak, czwarte wydanie zostało wzbogacone o liczne zdjęcia z zakresu anatomii stosowanej w diagnostyce obrazowej. Oprócz tradycyjnych preparatów znajdziesz tu obrazy z rezonansu magnetycznego, tomografii, a także diagnostyki laparoskopowej i endoskopowej. Takie zestawienie pozwala na bezpośrednie porównanie rzeczywistych struktur anatomicznych z ich obrazem klinicznym wykorzystywanym w codziennej pracy lekarza. Ułatwia to zrozumienie topografii narządów w kontekście nowoczesnych metod diagnostycznych i zabiegowych.
Jak publikacja ta pomaga w przygotowaniu do egzaminów praktycznych w prosektorium?
Atlas McMinna i Abrahamsa jest ceniony za wyjątkową użyteczność bezpośrednio na sali sekcyjnej dzięki precyzyjnym opisom fotografii. Logiczny układ i pełne zestawienie struktur pozwalają na samodzielne identyfikowanie elementów podczas pracy z preparatem ludzkim. Publikacja łączy anatomię opisową z kliniczną, co pomaga zrozumieć funkcjonalne znaczenie poszczególnych narządów i naczyń. Systematyczne korzystanie z tych zdjęć buduje pamięć wzrokową niezbędną do zaliczenia tak zwanych szpilek na egzaminie praktycznym.
Dla jakiej grupy odbiorców ten atlas może okazać się zbyt szczegółowy?
Atlas ten nie jest zalecany dla osób szukających uproszczonych schematów, ponieważ skupia się na zaawansowanej anatomii klinicznej i prosektoryjnej. Ze względu na wysoki stopień szczegółowości i operowanie rzeczywistymi zdjęciami preparatów, może on przytłaczać uczniów szkół średnich lub hobbystów. Publikacja jest dedykowana głównie studentom kierunków lekarskich, stomatologicznych oraz lekarzom w trakcie specjalizacji zabiegowych. Osoby preferujące kolorowe ilustracje graficzne zamiast autentycznych fotografii medycznych mogą uznać tę formę prezentacji za zbyt wymagającą.
