Połknąć żabę

Główna bohaterka Paulina aż prosi się o nazwanie jej polską Bridget Jones, tylko że w kryminalnej otoczce. Dzięki niej zrozumiesz, co to znaczy śmiać się przy lekturze. Zapewne pomyślisz, że to niewykonalne... uwierz mi, Monice B. Janowskiej udało się połączyć tak wiele sprzecznych charakterów i różnych gatunków, że ta niepozorna książka, jest tykającą bombą z trupem w tle. Amatorskie śledztwo wcale nie wydaje się nieprofesjonalne, wręcz przeciwnie. Gdy rozwiązanie sprawy ujrzy światło dzienne, będziesz zbierać szczękę z podłogi. Gwarantuję ci to.

Książka "Połknąć żabę" zainteresowała mnie swoim opisem i okładką. Nastawiłam się na zabawną, sympatyczną i lekką lekturę, która uprzyjemni mi czas. Liczyłam na coś pokroju książek Marty Obuch i poniekąd tak było, ale jednak nie do końca. Owszem, książka jest zabawna i wiele się w niej dzieje, jednak nie do końca podszedł mi humor, jaki w niej znalazłam. Niektóre sytuacje były zabawne, ale niektóre jakby na siłę miały takie być. Chociaż możliwe, że ja po prostu nie łapię niektórych "zabawnych sytuacji", bo po prostu mam nieco inne poczucie humoru. Niemniej sądzę, że "Połknąć żabę", to fajna, lekka i typowa powieść kobieca.

Paulina to sympatyczna postać, nieco zwariowana i czasami nie rozumiałam jej zachowania, ale w zasadzie dzięki temu, jaka jest, uważam, że jest ona nieco bardziej realna. Każdy w końcu jest nieco zwariowany, zagubiony, popełnia błędy i jest ciekawski. Paulina właśnie taka jest i pomimo tego, że nie zawsze ją popierałam w działaniach, to i tak ją polubiłam. Zresztą zupełnie jak jej rodzinę.

Przyznać muszę, że niestety nie od początku zapałałam przekonaniem do treści tej książki. Przez kilkanaście pierwszych stron nie byłam usatysfakcjonowana tym, co czytałam. Potem było lepiej, chociaż były lepsze i gorsze momenty z tą książką. Reasumując, nie wszystko było tak, jakbym tego chciała, ale koniec końców książka mi się podoba. Autorka potrafi pisać, nie znam jej wcześniejszych powieści, pewnie bym je przeczytała gdybym nie miała takich stosów do przeczytania, jakie na mnie czekają. Monika B. Janowska interesująco kreuje swoich bohaterów, to na pewno. Tak samo ciekawie tworzy całą akcję i opisy. Język też jest w porządku, ale ciągle brakowało mi tego czegoś, co sprawi, że pokocham jej powieść.

Jeśli szukacie zabawnej i kobiecej historii, która sprawi, że oderwiecie się od rzeczywistości, chociaż na chwilę, to myślę, że "Połknąć żabę", będzie dobrym wyborem. Ja, pomimo tego, że mnie nie zachwyciła, to i tak sądzę, że wielu czytelniczkom przypadnie do gustu.

[Adres usunięty]

Monika B. Janowska w nowym 2017 roku wprowadza nas w świat komedii kryminalnej. Autorka debiutowała w 2011 roku książką Gra o pałac, a w 2013 roku zawróciła w głowach czytelników tytułem Zawracanie głowy. Jej książki są opisywane jako lekkie, zawierające wiele dobrego humoru oraz sprawiające, że czas płynie wolniej, a dzień staje się nocą w chwili dotarcia do ostatniej strony. Ale czy te wszystkie przechwałki są prawdziwe, czy to tylko dobre słowa znajomych? O tym postanowiłam się już przekonać sama, sięgając po najnowszą powieść Połknąć żabę.

Trzy lata zajęło Paulinie pozbycie się przykrych wspomnień związanych z drugim mężem, jednak ON mimo, że nieboszczyk wrócił jak bumerang. Pewnego dnia do drzwi mieszkania puka policja, a Paulina musi się tłumaczyć, dlaczego były mąż zostawił jej liścik z przeprosinami. Ona prędzej podejrzewałaby go o bycie zabójcą niż samobójcą. Miała już wszystko poukładane, no prawie poukładane, po przeprowadzce w nowe miejsce i podjęciu nowej pracy. Jednak los nie jest łaskawy dla niej, a ona sama podejmuje się wyjaśnienia okoliczności śmierci byłego. W śledztwo wciąga najbliższą rodzinę, ojca oraz najlepszą przyjaciółkę, która jednocześnie jest szwagierką Pauliny. Myślicie, że sprawa pójdzie ekspresowo? Nic bardziej mylnego, tłem dla całej tej historii stają się przygotowania do ślubu bratanicy Pauliny, który wzbudza wiele emocji, a tym samym jeszcze więcej kłopotów. Bo czy jest coś trudniejszego od wybrania menu weselnego, czy podjęcie ostatecznej decyzji co do sukni ślubnej czy koloru zaproszeń? Tak, wyjście do kina narzeczonych, które ma być odskocznią i zapomnieniem w trudach związanych z organizacją wesela, staje się jednak powodem kłótni młodych kochanków.

Połknąć żabę to opowieść o kobiecie, która bawi się w detektywa wciągając w dochodzenie także własnego ojca. Mężczyznę o gołębim sercu, kochającym z wzajemnością oczywiści, wszystkie piękne kobiety. On na ślub wnuczki pragnie zaprosić, dwie kobiety swego serca - awantura murowana. Dodatkowo, bo gdyby tego było za mało, pojawia się Bruno, który mąci w głowie naszej bohaterce. Czy z tego coś będzie, czy to tylko przelotna, ale pełna wpadek znajomość? No już dawno nie czytałam tak nieudanej zabawy w kotka i myszkę, bo ileż można błędów popełnić? Paulina udowadnia ze zdecydowanie za dużo.

Autorka buduje fabułę w sposób, który nie przypadł mi do gustu, niepotrzebnie przeciągając wręcz rozwlekając poszczególne sceny. Jej książka oraz sam charakter pisania bardzo przypominał mi twórczość Joanny Chmielewskiej. Za czasów szkolnych te książki bawiły mnie do łez. Pomimo tego, że wielokrotnie rozbawiły mnie poczynania Paulina nie potrafiłam oprzeć się wrażeniu, że niektóre z nich, trochę jakby na siłę wprowadzono do fabuły. Wielokrotnie wspominane hasło, że jest kobietą trochę po czterdziestce, bawiło mnie tylko na początku, z każdym kolejnym razem zaczynało irytować. Ja rozumiem, że Monika B. Janowska chciała bardzo podkreślić wiek bohaterki, ale to się po prostu źle czyta. Zapoznałam się już z kilkoma książkami kryminalnymi oraz komediami, które zdecydowanie bardziej przypadły mi do gustu.

Nie oznacza to wcale, że książka jest nieudana. Każdy z nas ma inny gust. Jeśli więc szukacie lekkiej książki, pełnej niewyobrażalnych, dla mnie, perypetii dorosłej kobiety, trochę po czterdziestce, która niezliczoną ilość razy popada w tarapaty Połknąć żabę będzie idealne dla zabicia nudy.

W książce nie jest istotne to kto zabił, lecz wszystko co się dzieje wkoło. Moim zdaniem będzie to idealna powieść obyczajowa, dla fanów lekkiego, zabawnego romansu. Określenie komedii pasuje do tej pozycji, ale na kryminał bym się już nie nastawiała. Moim zdaniem "mniej" dałoby lepszy efekt w tym przypadku. Dialogi co prawda bawią i nie ukrywam kilka razy zaśmiałam się naprawdę szczerze, ale w końcowym podsumowaniu nie wypada to za dobrze.

Chyba czegoś innego się spodziewałam wybierając tę pozycję do recenzji. Nie odpowiadała mi taka mieszanka kobiety w tarapatach, której nic się nie udaje. Być może dlatego, że sama zaliczam się do tych z gatunku zaradnych i takie życiowe ofermy po prostu mnie irytują. Polecam książkę paniom po czterdziestce, które chcą spędzić chwile w słonecznej Złotoryi z tatusiem podrywaczem, Pauliną wariatką i przystojnym oficerem Bruno. Nie nastawiajcie się jednak na krótkie dialogi, pełne dobrego humoru i żartu.

„Połknąć żabę” to lekka, przyjemna i relaksująca lektura – idealna na weekend po ciężkim tygodniu. Opowiada ona o perypetiach Pauliny Bożyk, kobiety po czterdziestce, po życiowych przejściach, przed którą stoją nowe wyzwania i nowe perypetie życiowe.

Paulina jest rozwódką, której cechą charakterystyczną jest cięty język i skłonność do pakowania się w kłopoty. Po przeprawach związanych z rozwodem, przeprowadzką i nową pracą, wreszcie wydaje się wychodzić na prostą, kiedy na jej życiowej drodze ponownie pojawia się były mąż. I to powraca w nie byle jakiej roli , roli nieboszczyka.

Pewnego wieczora do jej domu przychodzi policja, aby poinformować ją o śmierci byłego męża. Grzegorz powraca do jej życia z siłą bumerangu, choć długo walczyła, aby się go pozbyć. Zajęło jej to ze trzy lata, a teraz następuje powtórka z rozrywki… Nawet jako nieboszczyk miesza w ustabilizowanym, nowym życiu Pauliny. Trwa śledztwo w sprawie jego śmierci, a Paulina siłą rzeczy zostaje w nie wpleciona, a co więcej zaczyna w tej sprawie prowadzić własne śledztwo, z pomocą własnej rodziny. To nie mogło przynieść nic dobrego… Zaczyna się więc niesamowita i wzbudzająca rozbawienie czytelnika wielka komedia pomyłek :)

Monika B. Janowska stworzyła rewelacyjną komedię sytuacyjną z wątkiem kryminalnym, która bawi, ale i intryguje. Genialnie zarysowana została postać głównej bohaterki, bliskiej mi wiekiem i poczuciem humoru, której zdolności pakowania się w kłopoty są nieograniczone. Autorka bardzo realnie oddała sposób zachowania i reagowania czterdziestolatki, które sprawiały, że na mojej twarzy podczas lektury powieści tkwił uśmiech.

„Połknąć żabę” to powieść, która skutecznie rozbawiła mnie i zrelaksowała po tygodniu pracy. Jest świetnie napisana, barwnym i ciętym językiem, co sprawia, że czyta się ją błyskawicznie i z dużą przyjemnością.

Jeśli macie doła i potrzebujecie rozweselającej lektury, to z czystym sumieniem polecam „Połknąć żabę” Moniki B. Janowskiej !

[Adres usunięty]

Początkowo miałam wrażenie, że będzie to lekka powieść kobieca, o samotnej kobiecie, w wieku lekko ponad czterdzieści lat. Zaczynała się zabawnie i wciągająco. Z czasem jednak nabrała trochę ciężkości przez wydarzenia i ostatecznie przekształciła się w kryminał, a raczej komedię kryminalną, gdyż pomimo kilku poważniejszych wydarzeń nadal była lekka i czytało się ją z przyjemnością.

Zasługa takiego odbioru to przede wszystkim świetny język i postać samej bohaterki - kobiety zupełnie niepasującej do swojego wieku. Paulina nie raz pokazała, że nie da się jej włożyć w żadne ramy, a jej pomysły i nieprzemyślane działania przywodzą na myśl nastolatkę lub bardzo młodą kobietę. Można by podejrzewać, że te zachowania będą drażnić, jednak nie odebrałam ich negatywnie. Nie raz podczas lektury z lekkim uśmiechem zastanawiałam się co ta kobieta robi, jednak udało jej się zaskarbić moją sympatię.

"Połknąć żabę" czyta się szybko i z przyjemnością. Książka może umilić wieczór, poprawić nastrój i być wytchnieniem od codzienności. Lekka komedia kryminalna, z wątkiem romantycznym znajdzie z pewnością swoich sympatyków. Autorka przekonała mnie, że warto po nią sięgnąć. Myślę, że Wy również powinniście dać jej szansę.