Podróżniczek. O małym ptaszku, który rozprawił się z wielkimi kłamstwami

"Podróżniczek" - ciekawy świata, odważny, najukochańczy urwis. Mieszkał w cudownej krainie, pełnej kolorowych motyli, dopóki nie pojawił się sęp Sępnik z zakrzywionym dziobem i czarnymi skrzydłami. Sępnik marzył by zostać właścicielem cudownej krainy. Przejął władzę nad Pawim Oczkiem, manipulując innymi.

"Sępnik poznawał ich sekrety. A kiedy poczuł się dość silny, zrzucił maskę pozornej dobroci, ogłaszając się władcą i panem Pawiego Oczka."

Od tego dnia życie nie było już takie kolorowe, zapanował smutek. Podróżniczek nie chce żyć w zakłamaniu i zamierza przywrócić poprzednie, dobre czasy. Czy mu się uda zwalczyć złą władzę?

Pięknie wydana książeczka na grubym, jasnozielonym papierze, przekazująca mądre treści. Cudowna okładka i piękne ilustracje zachęcą młodego czytelnika do oglądania oraz posłuchania, gdy razem z rodzicem zasiądą do lektury. Historia ptaszka, który nie zgadza się na złą władzę sępa z pewnością będzie bardzo pouczającą.

Na końcu książki autorka przedstawia charakterystykę głównych postaci bajki, z której dowiadujemy się [Adres usunięty]. w jakim rejonie można ich spotkać. Taka książeczka to skarb w domowej biblioteczce dziecka.

Zapraszam rodziców do wspólnego czytania, oglądania, opowiadania.

Pawie Oczko było piękną krainą, pełną roślinności, i cudownych motyli. Tam życie płynęło w pełnym szczęściu, pośród natury. To właśnie tam mieszka Podróżniczek wraz ze swoją ptasią rodziną. Nic nie zapowiadało zmian, jednak one nadeszły. Pewnego dnia pojawił się Sępnik, który podstępem przejął władzę. Od tego momentu Pawie Oczko z każdym dniem traci swoje kolory, mieszkańcy, ci, którzy nie uciekli, są coraz bardziej smutni, pozbawieni radości, jaka jeszcze niedawno była w ich życiu. Sępnik nie jest dobrym władcą, wymusza posłuszeństwo strachem, a nawet zabrania opuszczania granic Pawiego Oczka. Jednak jest ktoś, kto nie zamierza tego tak zostawić. Podróżniczek marzy, aby wróciła ta piękna kraina, w której wcześniej żył i zamierza znaleźć sposób, aby do tego doszło. Na jakie pomysły wpadnie? Jakie przygody przeżyje? Czy mu się uda?

W książce najdziemy ciekawą, wciągającą historię pewnego ptaszka. To historia o tym, jak zła władza potrafi zmienić piękne miejsce w ruinę, jak zastraszanie może wpływać na innych, a jednocześnie jak wiara, odwaga i dążenie do prawdy może wiele zmienić.

Głównym bohaterem jest ptaszek Podróżniczek. Jest trochę niesforny, ciekawski, a z drugiej strony odważny, dzielny.

Wizualnie książka jest bardzo ładna. Ilustracje są duże, adekwatne do treści, przyciągające wzrok. Zdecydowanie sprawiają, że chcę się po nią sięgać.

„Podróżniczek” to ciekawa, a przy tym pięknie wydana książka dla dzieci, którą według mnie zdecydowanie warto dołączyć do domowej biblioteczki i polecam.

Recenzja książki pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

,, To my tworzymy świat, który nas otacza. A dzisiaj ten świat jest zły, smutny i pełen kłótni, bo uwierzyliśmy, że taki musi być. Trzeba obudzić się z tego przykrego snu. "

,, I pamiętajmy, że choć istnieją różne krainy, świat tak naprawdę nie ma granic. Świat należy do wszystkich po równo".

Ale to była śliczna bajeczka! Niby niepozorna, ale zawarła w sobie naprawdę ogrom mądrości. Pierwszą była taka, która uświadamia dziecku, że nie ważne jaki masz rodzaj upierzenia, a w naszym przypadku kolor skóry, każdy z nas jest równy drugiemu. Nikt nie ma prawa nam rozkazywać i robić coś wbrew naszej woli. Nikt nie ma prawa nas ograniczać tylko dlatego, że ktoś jest młodszy, mniejszy, czy mniej rozwinięty. Kolejną mądrością jest prośba, by nigdy nikogo nie okłamywać. W książce podły Sępnik nakłamał Pomurnikom, czyli innym ptakom, że Kraski są złe i kiedy będzie chciał, to zrobią im krzywdę. Również samym Kraskom powiedział to samo. W ten sposób jedne ptaki bały się drugich, a tak naprawdę każde z nich było miłe i przyjazne. Również Sowa chcąc zaimponować, okłamała Podróżniczka w ważnym dla niego temacie. Później było jej wstyd, że twierdziła iż widziała inne ptaki, bo naprawdę, to nie miała o nich pojęcia. Dzieci, które o tym przeczytają będą miały przykład jak nie postępować w przyszłości. Mądra Sowa powiedziała, że każdy sekret zawsze ujrzy światło dzienne, tylko jedne wcześniej, inne później. Tyczyło się to sekretnych wylotów Podróżniczka z gniazda, gdzie potajemnie się z kimś spotykał. Później dostał za to karę od rodziców. A i nie wspomniałam jeszcze o najważniejszym. Podróżniczek nie był dzieckiem rodziców, którzy się nim zajmowali. Niech tajemnicą do odkrycia będzie sytuacja jak dostał się do nie swojego gniazda. Myślę, że bardzo dobrze by było, gdyby bajkę przeczytały również dzieci, które są adoptowane, a jeszcze o tym nie wiedzą. Było by to dobre wprowadzenie do informacji, które później odmienią ich życie. Nie każdy ma bowiem takie szczęście, by wychowywać się u rodziców biologicznych. Myślę, że dostrzegą sens przesłania, że nie ważne kto cię urodził, liczy się również to, kto cię pokochał i wychował. Do tego w książce są takie śliczne obrazki, wyglądają jakby ktoś je namalował ręcznie. Tych przesłań jest tutaj bardzo dużo. Są naprawdę wartościowe, mądre i pouczające. Dlatego bardzo ją polecam!

Podróżniczek mieszka wraz ze swoimi rodzicami, którzy go przygarnęli w niegdyś pięknej, przyjaznej wszystkim krainie. W miejscu tym roślinność przybiera wszystkie odcienie zieleni. Można tam znaleźć Szumiące Drzewa oraz Szalone Wodospady, a także całe mnóstwo cudownej urody motyli. Sielanka kończy się, gdy wśród ptaków, pojawia się podstępny Sępnik, który przejmuje nad wszystkimi władzę, budzi strach i grozę. Pawie Oczku traci swe barwy oraz urok. Lecz nieznośny sęp zapomniał o Podróżniczku, który umie nieźle namieszać.

Tytułowy bohater jest rezolutnym ptaszkiem, który nie lubi nudy. Jego rodzice zabraniają mu ruszać się z gniazda, kiedy wylatują na polowanie, ale on nie może usiedzieć na miejscu. Jest do wszystkich przyjaźnie nastawiony i gdy jego opiekunowie o tym nie wiedzą, wyrusza na spotkania z Panem Edwinem, będącym bardzo mądrą sową. Nieposłuszeństwo Podróziczka sprowadzi wielkie niebezpieczeństwo, lecz również tak bardzo potrzebne zmiany.

W tej książeczce padły słowa, które mnie bardzo poruszyły: „Świat nie ma granic. On należy do wszystkich po równo”. Jakie to prawdziwe, czyż nie? Te słowa skłoniły mnie do refleksji na temat tego, że bez względu na to kim jesteśmy, jest wystarczająco miejsca dla nas i dla zwierząt. Nie musimy sobie wchodzić w drogę. Niestety tak, jak w tej pięknej opowiastce z morałem, zły Sępnik chce, by wszyscy mu byli ulegli, tak i w realnym świecie znajdą się ludzie, którzy nie mają dobrych zamiarów, którymi kieruje pycha, chciwość i żądza władzy. Niestety nie da się tego uniknąć, co napawa mnie niezmiernym smutkiem.

Jestem zachwycona „Podróżniczkiem”. Jest to przepięknie wydana historyjka, niosąca za sobą ważne przesłanie, nie można wierzyć we wszystko, co słyszymy, ponieważ wiele możemy stracić, biorąc za pewniak czyjeś słowa. Książeczka jest przepięknie wydana. Ma twardą oprawę, wygodny format, uroczą wklejkę i cudowne ilustracje wykonane przez Małgorzatę Masłowiecką. Wprost nie można oderwać wzroku od malowniczych ptaszków, które wyszły spod jej ręki. Na końcu autorka umieściła garść informacji na temat gatunków, które wystąpiły w książce. Jest to cenna nauka dla naszych pociech.

Serdecznie polecam Wam „Podróżniczka”, skrycie marząc o tym, by spodobał się Wam on tak jak i mnie. Co prawda nie był on posłuszny, więc dzieci nie koniecznie muszą z niego brać przykład, lecz przyniósł sobie, swojej rodzinie i przyjaciołom wiele dobrego.

Gdzieś tam jest piękna kraina, malutki zakątek świata, którego piękno zniewala. Pawie Oczko, bo o nim mowa, jest niemal tak barwne, jak ogon pawia, bujna roślinność o wszystkich odcieniach zieleni przeplata się z pięknymi kwiatami. Wszędzie latają barwne motyle, które wyjątkowo upodobały sobie Szumiące Drzewa. Dla tych, którzy już przenieśli się w wyobraźni do tej wspanialej krainy, dodać trzeba jeszcze Szalone Wodospady i Rozradowane Strumyki, za sprawa których do feerii barwa w Pawim Oczku należy dodać jeszcze różne odcienie niebieskiego.

Pytacie, kto zamieszkuje te rajską krainę? Otóż do niedawna jej mieszkańcami były małe, urocze ptaszki o wielobarwnym upierzeniu, zwane Kraskami. Miały one przepełnione dobrocią i szczęściem serduszka i bardzo dobrze im się żyło w ich malej społeczności. Niestety, tak jak w prawdziwym świecie, tak i w bajce zawsze znajdzie się jakiś czarny charakter. W Pawim Oczku jest nim Sępnik. To sęp, nad którym zlitowały się małe Kraski – mimo jego groźnych oczu, wielkiego dzioba i przerażających skrzydeł zrobiło im się przykro, że jest on tak biednym ptakiem i żywi się wyłącznie padliną.

Sępnik doskonale poczuł się w Pawim Oczku, tyle tylko, że zamiast wypełnić swoje serce wdzięcznością, on zaplanował przejęcie władzy nad tym rajskim zakątkiem świata. Zastraszył ptaszki, zapowiadając sprowadzenie przyjaciół Ponuraków o wielkich skrzydłach, a wszystkich, którzy mu się sprzeciwili, zamknął w wybudowanym przez siebie więzieniu zwanym Jaskinią Płaczu. Wygnał też mądrą sowę, która mogłaby być zagrożeniem dla jego rządów.

W Pawim Oczku mieszkała też pewien ptaszek, inny niż Kraski. Kiedy był jeszcze jajem, podrzucono go Kraskom na wychowanie. I tak, pewnego dnia, z jajeczka wykuł się zamiast wielobarwnego – bury łepek. Ale ptaszek wyglądał tak uroczo, że rodzice od razu go pokochali. Ten uroczy urwis, ciekawy świata, mieszkał na obrzeżach Pawiego Oczka w gnieździe w dziupli Szumiącego Drzewa. Jego rodzice każdego dnia wylatywali z gniazda w poszukiwaniu pożywienia przestrzegając go, by nie opuszczał gniazda i unikał Sępnika. Oczywiście tak ciekawski ptaszek, jak Podróżniczek, nie byłby sobą, gdyby posłuchał rodziców. Dlatego też kiedy tylko oni wyruszali w drogę, on eksplorował okolicę. Udało mu się w ten sposób spotkać wygnaną sowę, pana Edwinga, zamieszkującego Południowy Las, który niestety, chcąc zachować status mądrego ptaka, okłamał Podróżniczka.

Jak się okazuje, nie tylko pan Edwing kłamał. Również Sępnik w sprawie Ponuraków, zaś kłamstwo to zdemaskował właśnie Podróżniczek. To tak naprawdę dopiero początek tej fantastycznej i przepełnionej głęboką mądrością historii z morałem, napisanej przez Annę Śliwińską. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Lemoniada książka pt. „Podróżniczek. O małym ptaszku, który rozprawił się z wielkimi kłamstwami”, to opowieść, która zachwyci wszystkie dzieci w wieku przedszkolnym czy wczesnoszkolnym. Wypełniona cudownymi i pobudzającymi wyobraźnię ilustracjami Małgorzaty Masłowieckiej historia jest opowieścią o dobrym sercu, odwadze w szukaniu prawdy i solidarności.

Wciągającej fabule towarzysza przepiękne opisy, które wręcz przenoszą nas do Pawiego Oczka, gdzie roślinność cieszy oko swoim pięknem. Podziwiamy piękne Kraski za ich wielkie serce, ale również małego Podróżniczka za jego odwagę i otwartość na nowe znajomości. To właśnie dzięki niemu wyszło na jaw kłamstwo, dzięki którym Sępnik zastraszył wszystkich. Czy jednak ta wiedza wystarczy, by obalić rządy tego sępa? Przekonaj się sam, wkraczając do kolorowego świata Pawiego Oczka.