Poczytaj mi, Mamo. Księga druga

Przepięknie wydana książka. Kto pamięta te książeczki za komuny wydawane najtaniej, na szarym papierze? Zdumiona jestem tym, że ta oto cudna, ekskluzywna lektura zawiera reprinty starych książeczek. Czyli nie zmieniono szaty graficznej, layout'u. Nawet można obejrzeć okładki z opowiadań. Ilustracje są te same- dziś widać, jak bardzo genialne. Dla dziecka to po prostu ciekawe, inne niż "Hello Kitty" opowiadania, dla opiekunów zaś sentymentalna, nostalgiczna podróż do czasów beztroskiego dzieciństwa.

Bajki, znajdujące się w tym tomie, są niezwykle różnorodne - poruszają rozmaite tematy, a ich bohaterami są zarówno ludzie, jak i zwierzęta bądź przedmioty codziennego użytku. Młodzi, jak i starsi czytelnicy, którzy boją się myszy (tak jak ja!), mogą spojrzeć na te stworzenia z nieco innej perspektywy, kiedy zapoznają się z historią Julki, mamy Ewki. Owe opowiadania dotykają wielorakich treści, jak przyjaźń, wyśmiewanie innych, trudności z zaaklimatyzowaniem się w nowym otoczeniu, bycie zarozumiałym, tęsknota, poszukiwanie nowych doświadczeń...

Księga druga "Poczytaj mi, mamo" zawiera historie powszechnie znanych autorów - Wandy Chotomskiej, Małgorzaty Musierowicz czy Juliana Tuwima, a także tych mniej popularnych, jak chociażby Elżbieta Gaudasińska, Sławomir Grabowski, Marek Nejman bądź Krystyna Michałowska. Niemniej każde opowiadanie zachwyca, niezależnie od stopnia rozgłosu twórcy. Drugi tom owej serii zachwycił mnie jeszcze bardziej niż pierwszy, gdyż okazało się, że kilka opowiastek pamiętam jeszcze z dziecięcych lat - "Kiedy byłam mała" Danuty Wawiłow, "W aeroplanie" Juliana Tuwima, "Co mam" Małgorzaty Musierowicz oraz "Ptasie ulice" Tadeusza Kubiaka to historie, które wzbudzają we mnie masę pozytywnych emocji, na myśl przywodząc beztroskie chwile.

Opowiadania pozwalają na wysnucie wielu wniosków, zachęcając do refleksji, jednak co ciekawe, nie moralizują zbyt mocno. Owa antologia powinna przypaść do gustu nawet najmłodszym czytelnikom, aczkolwiek zrozumienie opowieści o koniu, na którego czeka Piotruś, może wymagać wyjaśnienia i kilku dopowiedzeń. W tym momencie warto wspomnieć o niegdyś powszechnie stosowanej cenzurze, przed którą musiała Wanda Chotomska musiała bronić swojego tekstu, a szczególnie zdania: "Będę przyjeżdżał wtedy, kiedy przepisy będą spały". Do tego historia w "Trzymaj się, Kamil" też nie do końca nadaje się do czytania maluchom, ponieważ wiele w niej przezywania, przechwalania i niezbyt ładnych odzywek. Rzecz jasna, stworzone to zostało na potrzeby danej opowieści, co starszaki zrozumieją, a kilkulatki niekoniecznie.

Na razie na półce mojego dziecka znajdują się dwa tomy tej serii, ale już wyróżniają się na tle innych - twarda oprawa, kolorystyka przyciągająca wzrok, pokaźne rozmiary, a do tego zachwycające wnętrze... Kiedy ktoś zapozna się z pierwszą częścią, skompletowanie całej serii w swojej biblioteczce, to w zasadzie jedynie kwestia czasu, a na pewno punkt honoru!