Pociąg

Książka "Pociąg" Izy Maciejewskiej doczekała się dopieszczonego wznowienia w wydawnictwie Magnolia. Jest to debiut autorki i to cholernie dobry debiut! Tą książką Iza kupiła mnie na starcie i od tego momentu jestem jej wierną fanką. Tym bardziej się cieszę, że właśnie ta książka mogła trafić pod moje skrzydełka patronackie. Mam do niej ogromy sentyment i uwielbiam ją całym sercem.

Losy Ewy, dziewczyny okrutnie doświadczonej przez życie, z poczuciem winy, splatają się całkowicie przypadkowo z Michałem oraz przekochanym starszym panem. Michał jest bezwzględnym komornikiem, którego życie rodzinne też nie ułożyło się do końca tak jak by tego oczekiwał. Tych dwoje zdecydowanie zapewni czytelnikowi ogrom wrażeń, a poboczni bohaterowie, dodadzą powieści powiewu lekkości. Dominika i Filip rozweselą tą cholernie życiową, chwilami smutną i bolesną powieść.

Autorka zdecydowanie potrafi w emocje i tutaj serwuje nam całą ich paletę. Wspaniała akcja, świetne dialogi i bardzo charakterni bohaterowie. Czy trzeba coś więcej do świetnej lektury???

Polecam przeogromnie.

"Nic nie podnosi na duchu tak, jak świadomość, że jest na świecie ktoś, kto może nam pomóc. Nawet jeśli ten ktoś jest zupełnie obcym człowiekiem."

Pociąg, książka która miała być lekkim erotykiem okazała się bardzo życiową opowieścią o stracie, przyjaźni i ludzkiej empatii, której w dzisiejszych czasach coraz mniej🥰 Mało kto dziś widząc ludzkie cierpienie zaoferuje pomoc, zazwyczaj odwraca wzrok, bo przecież mam własne problemy 🤷‍♀️ Pan Stanisław jeden z moich ulubionych bohaterów tej książki przeczy tej teorii i staje się cichym bohaterem❤ Uwielbiam gościa! Jego nietypowa historia zachwyca, ale nie tylko on ma tutaj coś do powiedzenia 😉 Iza stworzyła bohaterów, których tak naprawdę możecie spotkać na każdym kroku 🤷‍♀️ Ewa przeżyła w swym życiu wiele, wcale nie dziwię się, że miałabym ochotę zniknąć 🥺 I o ile popełniła dużo błędów, strata dziecka to zbyt wysoka cena i temu nikt nie zaprzeczy, a ciag dalszy to już w ogóle przesada...Ale takie jest życie, nie zawsze jest pięknie i to chyba najbardziej kocham w książkach autorki 🙈 Michał to Gnój przez duże G i tutaj naprawdę ma się ochotę czasem nim potrząsnąć 😬 Również w życiu nie miał łatwo, ale jeśli spojrzeć na to z szerszej perspektywy, wiele mógł zmienić dawno temu, wystarczyło mieć motywację i chęci 🤷‍♀️ No ale człowiek się przyzwyczaja, woli siedzieć w znanym gównie niż sprawdzić czy to obok śmierdzi mniej 🤣

Fabuła tej książki, kreacja bohaterów to istna mieszanka wybuchowa, nie można się nudzić bo emocje same nas pochłaniają 🔥 Nie ma wątpliwości, choć historia jest debiutem Izy, nic się od tego czasu nie zmieniło w jej sposobie pisania i za to uwielbiam jej książki 🥰 Są zabawne, seksowne i życiowe, takie po które siegne nie tylko dla przyjemności ❤

Czyta się szybko, bo już sam początek was pochłonie i choć momentami będziecie kręcić głową z niedowierzaniem jestem pewna, że również was ona zachwyci 🤩

Bycie patronem medialnym tej książki to zaszczyt sam w sobie, dwa lata temu nigdy bym się tego nie spodziewała🙈

"Nie zawsze to, na co patrzymy, jest tym, co widać".

Nie zawsze małżeństwa są szczęśliwe. Nie zawsze policjant jest kimś, kto nas obroni. Nie zawsze ukochany tatuś jest dobrym mężem dla matki swoich dzieci. Nie zawsze słowa "kocham cię" oznaczają prawdziwą miłość, którą czujemy w sercu.

"Życie nie jest tylko czarno- biale, są też różne odcienie szarosci"

Ewa chciała żyć. Chciała sie uśmiechać. Niestety, jej życie było usłane cierniami.

Były mąż obwiniając ją za tragedię, która ich spotkała, postanowił zrobić wszystko, żeby zamienić jej życie w piekło. Zmuszona do ucieczki "ku­pi­ła bilet tam, dokąd od­jeż­dżał naj­bliż­szy po­ciąg. Nie za­sta­na­wia­ła się nad tym, co bę­dzie póź­niej – w jej gło­wie krą­ży­ła tylko jedna myśl: uciek­nij da­le­ko, jak naj­da­lej. Choć­by i na ko­niec świa­ta".

Czy podróż ta będzie dla niej końcem czy też może szansą by zacząć wszystko od nowa? Czy kobieta znajdzie dla siebie bezpieczną przystań bez strachu i ciągłego oglądania się za siebie w poszukiwaniu zagrożenia ze strony byłego męża? Czy bilet na ten pociąg będzie biletem szczęścia?

🔹️ 🔹️ 🔹️

Znając pióro Autorki, wiedziałam, że będzie to emocjonująca podróż, jednak nie spodziewałam się, że aż tak. Maciejewska roztrzaskała moje serce nie raz i nie dwa. Mało tego, poznałam ją z tej bardziej niegrzecznej strony i podtrzymuje swoje zdanie: książki Izy biorę i polecam w ciemno!

Jak zwykle historia spod pióra Autorki wciąga od samego początku. Mamy do czynienia z dramatem, cierpieniem, stratą, łzami, bólem, zdradą, miłością, namiętnością, nadzieją, przyjaźnią, a wszystko to okraszone humorem i ciętymi ripostami.

Książki Autorki są jak bajki, tylko bardziej realne, no i dla dorosłych ;-) każda z nich niesie z sobą morał- lekcje. I tak jak poprzednio, znajdziemy tutaj historie życia kilku osób, powiązanych ze sobą taką czy inną emocją, takim czy innym wydarzeniem, jednak znowu dzięki temu każdy czytelnik otrzyma bonus wyciągając z nich dla siebie wnioski.

Pociąg to nie tylko podróż, pociąg ma tutaj również inne znaczenie, jakie? Musicie sami się przekonać. Polecam każdemu z Was wybrać się w tą podróż.

Iza Maciejewska

 ⚜️ Pociąg ⚜️ 

Książka wydana w wersji drugiej poprawionej. Wcześniej o niej nie słyszałam, ale jak tylko przeczytałam opis wiedziałam, że ją przeczytam. 

Historia trójki różnych od siebie ludzi. Kobiety - Ewy, mimo młodego wieku styranej przez życie. Jej córeczka ginie w pożarze, przez co zostaje obwiniana przez męża. Musi się ukrywać. 

 Mężczyzny - Michała, komornika, od 20 lat żonatego, wytresowanego przez ojca, przez co nie miał nigdy szanszy na własne zdanie i szczęście. 

 Staruszka - Stanisława, człowieka z nieciekawą przeszłością, który zmienia się pod wpływem pewnej kobiety. 

Pociąg to nie tylko środek transportu, gdzie poznają się nasi bohaterzy. To także emocje buchające w dwójce z nich, a także jak dla mnie metafora ich przeżyć życiowych gdzie, każdy wagon pomału jest zapełniany nowymi wyzwaniami i wspomnieniami.

 Bohaterowie są mocno wykreowani. Można ich polubić, i znielubić zarazem. Każdy z nich ma na swoim koncie źle uczynki z którymi muszą się zmierzyć. 

 Mamy też bohaterów dodatkowych Dominikę i Filipa, o nich można powiedzieć jedno słowo - szaleni - i chociaż Filip z lekka mnie irytował swoimi tekstami to jestem ciekawa jak potoczą się jego dalsze losy.

 Było to moje pierwsze spotkanie z autorką, które bardzo dobrze mi się czytało. Język którym posługuje się Iza kest prosty i łatwy w czytaniu. Potrafiła sprawić, że serce zaczynało mi szybciej bić, by za chwilę roztopiło się w słodyczy. I chodź historia nie jest słodka to można było znaleźć parę fragmentów gdzie bohaterowie mieli swój spokojny czas. Każdemu należy się chociaż chwilą wytchnienia, a tych mieli naprawdę mało. 

 Historia ta jest w kategori 18+. Cieszę się, że na okładce zostało to zanzaczone bo sceny erotyczne nie były słodko pierdzące tylko pełne mocnych wrażeń, ale autorka napisała je w bardzo dobrym stylu. Nie miałam nawet ochoty ich przeskakiwać. 

Z całą pewnością muszę sięgnąć po drugą część Pieprz, z racji zakończenia pierwszego tomu, które zostawiło mnie z rozdartym sercem. Jeśli ktoś nie czytał tej książki z całym serduchem zachęcam. 

Dostając zaproszenie na niezwykłą przejażdżkę "Pociągiem", nie sądziłam, że czeka mnie tak wiele emocji. Jeśli spodziewacie się banalnej komedii to śmiało możecie odłożyć pozycję na bok. Tutaj czeka Was prawdziwy rollercoaster kompletnie wszystkiego, czego nie możecie się spodziewać o książce

Ewa zostaje zmuszona do ucieczki przed byłym mężem, który obarcza ją winą za śmierć ich małej córeczki. Choć wyrzuty sumienia każdego dnia niszczą kobietę, to postanawia zawalczyć o swoje życie i uciec w nieznane. Wsiadając do najbliższego pociągu, nie spodziewała się, że ta przejażdżka odmieni jej życie. Kiedy na jej drodze pojawia się Pan Stanisław, wszystko zaczyna się odwracać o 180 stopni. I to nie tylko w jej życiu.

Jak potoczą się losy pasażerów pociągu do Krakowa?

Czy mąż Ewy dopnie swego i uda mu się zniszczyć niewierną żonę?

Przyznam szczerze, że autorce udało się nie raz mnie zaskoczyć. Już początek powieści przyniósł wiele pytań, na których odpowiedź musiałam poczekać. Pani Iza Maciejewska dawkuje nam przeszłość bohaterów, dbając o odpowiedni poziom napięcia. Retrospekcje bohaterów drugoplanowych wprowadzą nas w trwogę i zmuszą do przewartościowania ich zachowania.

Bardzo spodobał mi się luźny styl autorki, która w bardzo dobry sposób pokazała ludzką ułomność i niemoralne postępki, tłumacząc ich pobudki. Dzięki temu jesteśmy w stanie dać bohaterom kolejną szansę na wybielenie się i możemy zrozumieć ich perspektywę. Narracja trzecioosobowa sprawdziła się w tym przypadku genialnie, ponieważ na bieżąco byliśmy informowani o wydarzeniach, które mają miejsce z dala od głównych bohaterów.

Postać Pana Stanisława od razu mnie urzekła, a powtarzanie słów w jego wypowiedziach sprawiło, że mój czytelniczy umysł zaczął wyobrażać sobie tego staruszka na tyle realnie, że czułam się jakbym go znała od lat. Złapałam się kilka razy na tym, że czytałam jego kwestie na głos, odpowiedziom modulując głos.

Choć początkowo historia nie zapowiada ubarwienia jej akcentem humorystycznym, to już pojawienie się Dominiki i Filipa wprowadza dowcip w zwykłej, pospolitej postaci. Książka jest do szpiku realna.

Bohaterowie nie zostali przerysowani. Są ideałami dla swoich wybrańców, pozostając normalnymi osobami dla reszty otoczenia. Ogromne gratulacje za ten zabieg, ponieważ większość autorów stawia na wyidealizowane postaci, bojąc się wprowadzić niedoskonałość to swoich powieści. W książce wiele razy możemy napotkać zwroty, w których bohater rozmawia sam ze sobą. Choć w tym miejscu mogłabym się tego doczepić, to w tej pozycji absolutnie tego nie zrobię. Dzięki właśnie tym zabiegom, a także kilku innym, "Pociąg" nabiera własnego, niepowtarzalnego stylu. Idealizmu w swej prostocie. Historia Ewy bardzo mi się podobała. A porównanie męskich genitaliów do matematycznych potęg sprawiło, że śmiałam się w głos. 👏😂 Dziękuję autorce @izamaciejewska oraz Wydawnictwo Magnolia za egzemplarz recenzencki. Mam nadzieję, że już niedługo na rynku pojawi się kolejna świetna pozycja, która wyjdzie spod Pani pióra.

"Pociąg" Iza Maciejewska

Ewa to dwudziestodziewięcioletnia piękna, zagubiona, kobieta. Matka i żona. Po narodzinach córki jest odrzucona przez męża.

Michał Dębski to czterdziestopiecioletni, silny, bezwzględny, męski i pociągający mężczyzna. Nie na skrupułów. Pracuje jako komornik i wykonując swoją pracę nie lituje się nad nikim.

Stanisław Zamojski to miły, empatyczny, pomocny starszy pan. Swoją dobrocią otacza innych ludzi, potrafił również dostrzec w nich więcej niż oni sami w sobie widzą.

Pożar zabrał Ewie wszystko a nawet więcej, gdyż odebrał jej cząstkę jej samej. Kobieta stracila w pożarze córkę. Jej były mąż obwinia ją o to i postanawia zmienić jej życie w piekło.

Ewa musi uciec dlatego wsiadła w pierwszy odjeżdżający pociąg. Pociag, który jedzie do Krakowa. Tam w wagonie poznaje Michała i starszego meżczyzne, pana Stanisława.

Czy mąż słusznie obwinia kobietę o śmierć ich córki? Do czego posunie się jej mąż? Czy ucieczka do Krakowa odmieni życie Ewy? Kim okaże się Michał i starszy pan, poznani w pociągu?

"Pociąg" to drugie wydanie książki. Jestem nią oczarowana. Autorka postawiła na emocjonującą fabułę i równie piękne wątki poboczne. Pani Iza ma bardzo lekkie pióro i mimo tego, że w książce ukazuje trudy ludzkiego życia, czyta się to bardzo przyjemnie.

Główna bohaterka wsiadła do pociągu a podróż tym pociagem odmieniła życie nie tylko jej ale również Michała i pana Stanisława.

W książce tej poznajemy nie tylko życie Ewy ale również młodzieńcze lata Stanisława, oraz przeszłość i problemy Michała.

Bardzo podoba mi się to, że bohaterowie nie są idealni.

Każdy z bohaterów niesie ze sobą piękną historię. Nie zawsze w swoim życiu postępowali przyzwoicie. Nie zawsze zachowywali się tak jak przystoi,popełniali błędy. Przecież są tylko ludźmi. Mają swoje pragnienia i potrzeby. A w dążeniu do ich osiągnięcia nie zawsze zachowywali się etycznie.

Teraz każdy z nich jest innym człowiekiem. Poznają się przez przypadek. A może to nie był przepadek tylko przeznaczenie?

Od początku byłam ciekawa dokąd zmierza znajomość tych różnych ludzi.

Stanisław to osoba, która wszystkich otacza swoją miłością i troską.Michał z kolei wydawałoby się, że nie jest zdolny do głębszych uczuć. Natomiast Ewa była zagubiona, uważa, że tragedia, która ją spotkała była wywoła przez jej niestosowne zachowanie. Kobieta miała wyrzuty sumienia a jednocześnie żyła obawiając się zemsty swojego byłego męża. Tak różni, a jednak ich wspólna podróż to również początek ich nowego życia. Ale czy abym na pewno lepszego?

"Pociąg" to wiele wzruszających chwil, ale również zabawnych momentów. Autorka swoim piórem potrafi skłonić czytelnika do przemyśleń.

Jestem bardzo ciekawa dalszych losów bohaterów. Polecam sięgnąć po tę książkę , a za egzemplarz recenzencki dziękuję wydawnictwu.

”Pociąg”

Jakie jest Wasze podejście do zdrady ? Jeśli bohater, czytanej przez Was książki jest tą stroną, która się jej dopuszcza, akceptujecie to czy z miejsca staje się tym złym ? Ostatnio często zauważałam na FB pytania typu : Czemu mężczyźni zdradzają? Czemu kobiety wiążą się z żonatymi mężczyznami? Odpowiedzi nie są proste. Każda historia ma swoje własne przyczyny. Nie da się tego wg mnie usprawiedliwić ale jednak w jakiś sposób można wyjaśnić.

Książka "Pociąg" z mojej perspektywy jest właśnie taką historią pokazującą, że ta zdrada ma swoje powody. Autorka nie idealizuje bohaterów, którzy się tu jej dopuścili ale pokazuje nam co ich do tego skłoniło i jakie emocje z tym związane, nimi targały.

Ewa ucieka. Przed przeszłością, mężem, tym co straciła. Gdy urodziła córkę, zyskała kolejną istotę do kochania. Nie spodziewała się, że mąż skupi na dziecku swoje uczucia tym samym odbierając je żonie. Nie planowała tego, że poszuka tego co jej brakowało w ramionach innego. Nie przewidziała, że przez jedną drobnostkę straci to dziecko, a mąż zamiast realnie spojrzeć na sytuację , zacznie obarczać ją winą i się mścić. Ewa przekonana, że Tomek skoro jest policjantem, jest bezkarny i pozostaje jej tylko ucieczka. Wsiadła więc do pociągu do Krakowa nie mając pojęcia co będzie dalej. Jednak los się do niej uśmiechnął.

W pociągu poznaje Pana Stanisława. Z pozoru zwyczajny staruszek, okazuje się człowiekiem niezmiernie empatycznym i z miejsca oferuje jej pomoc. Ale postanawia także pomóc nie tylko jej. I co ciekawe , nie wiem czy taki był zamiar autorki, ale ja poznając w trakcie tej książki tego bohatera, zaczęłam rozmyślać ... Jak wielu z nas patrząc na osoby starsze ma je za takie kruche, niewinne ? Zapominamy, że byli młodzi, szaleli jak my, także popełniali błędy i przede wszystkim mają wiele wspaniałych wspomnień. Pan Stanisław jest osobą wyjątkową i niezwykle zaskakującym człowiekiem.

Razem z nim i Ewą, jedzie Michał. Mężczyzna 16 lat starszy od niej, żonaty, już w sumie nałogowo niewierny. W pierwszym momencie, Ewa staje się dla Michała kolejnym celem. Ale później wielokrotnie mężczyzna zmienia do niej nastawienie aż w końcu, stają się dla siebie kimś ... więcej. Jednak on ma żonę. Czy postanowi zmienić swoje życie ? Dla niej? Jakby na to nie spojrzeć , któraś z kobiet zostanie skrzywdzona. Ale czy to będzie Ewa czy Marta, przekonajcie się sami.

Marty, mimo, że to moja imienniczka, zupełnie nie polubiłam i wątpię, że komuś się to uda. Ale ! Dominika i Filip to bohaterowie tak rewelacyjni, że sama nie wiem jak to autorka zrobiła ale mimo, że są tu niby drugoplanowi, to oni grali dla mnie , pierwsze skrzypce. Niby relacja Ewy i Michała była najważniejsza, jednak czekałam aż pojawi się któreś z tych czortów a najlepiej oboje. No są po prostu wspaniali, ze swoim humorem 😁

W "Pociągu" przeplata się właśnie takie cudowne poczucie humoru, z poruszającymi chwilami, emocjonującymi wspomnieniami. To wszystko daje nam niesamowitą dawkę wrażeń. To co się tu dzieje, przeżywałam całą sobą. Niby osoby zwyczajne, bohaterowie tacy jak my mający swoje dramaty, dylematy , wzloty i upadki, ale to chyba właśnie nadało im takiego wyjątkowego uroku, to że możemy się z nimi utożsamiać. Nie są wyidealizowani ani nieomylni. Mają swojego Anioła stróża w formie Pana Stanisława i można odnieść wrażenie, że mężczyzna z każdym rozdziałem coraz szerzej rozstawia skrzydła bo z początku tylko nad Ewą i Michałem, ale już po chwili i Filip z Dominiką też tam trafiają. Czy trafią pod nie kolejni bohaterowie w kontynuacji ?

A co z Tomkiem? Czy dokona tej zemsty ? Żal mi Ewy. Niezmiernie. Bo kobieta już na starcie dość przeszła, a autorka jej do końca nie oszczędza. Co do Michała, to finał jego relacji z Martą był dla mnie do przewidzenia i ciekawi mnie czy ciąg dalszy tego wątku mnie zaskoczy . Zdecydowanie muszę się dowiedzieć jak dalej potoczą się losy bohaterów.

Książka świetna. Poprzednie wydanie było tak zachwalane i teraz wiem dlaczego. Sama jestem bardzo krytyczna w stosunku do zdradzających i cieszę się, że autorka pokazała mi tę perspektywę, pozwoliła pokochać bohaterów, których zwykle z miejsca kataloguje jako tych negatywnych. Polecam Wam serdecznie tę emocjonującą lekturę, koniecznie wsiadajcie do tego " Pociągu"❤️ Miłej podróży .

Słowo pociąg, ma wiele znaczeń może być traktowany w sposób dosłowny wtedy gdy jest środkiem transportu, a może mieć zupełnie inne znaczenie..

Czym jest pociąg dla bohaterów tej książki? Myślę, że wszystkim po trochu, i stąd ten pięknie pasujący tytuł do wnętrza książki.

Główna bohaterka książki Ewa musi uciekać z miasta przed swoim własnym mężem, oboje przeżyli tragedię, jednak to ją mąż oskarża o wszystko co najgorsze, i chce zrobić z jej życia piekło.. tak więc Ewa wsiada do pierwszego lepszego pociągu i rusza w świat.. Co ją czeka po drodze? otóż poznaje wspaniałego starszego Pana Stanisława, który ma dar wyczuwania w ludziach emocji, jakby czytał w otwartej księdze.. Ewa ma ogromne szczęście w nieszczęściu, że jedzie w tę podróż właśnie z nim.. opowiada mu swoją historię.. otwiera się przed nim i dzieje się to bardzo naturalnie.. Stają się przyjaciółmi, zupełnie przypadkowo..

Wraz z nimi podróżuje jeszcze Michał, komornik bardzo bezwzględny, ale zagubiony człowiek .. który cały czas przysłuchuje się rozmowie .. i tak zaczyna się ich wspólna przygoda, tych trzech bardzo różnych ludzi..

Każdy z nich inny, każde z nich dźwiga swój krzyż, a mimo wszystko, coś ich do siebie przyciąga..

Spędziłam z tą książką bardzo miły czas, dobrze się bawiłam, choć bohaterowie zdecydowanie nie są cukierkowi, a ich życie nie jest usłane różami.. To moje drugie spotkanie z twórczością Autorki, a ja podziwiam, jakie piękne historie potrafi stworzyć, jestem szalenie ciekawa drugiej części.

Okej. Moje serce zostało roztrzaskane kolejny raz. Kiedy myślałam, że już wszystko się ułoży, pojawia się nowa bohaterka, którą tak bardzo chcę przytulić, pomóc jej, dać schronienie, a nawet ochronić ją własnym ciałem. Niestety tak się nie da.

"Pociąg" to pierwszy tom z serii, wydany drugi raz. Nie czytałam pierwszego wydania, wiem, że to zostało bardziej dopieszczone i muszę przyznać, że to była cudowna przygoda. Czytałam ją dosyć długo, nie chciałam by się kończyła. Kiedy doszłam do ostatniej strony w mojej głowie pojawiło się mnóstwo pytań. Czy Michał i Ewa będą mieli dzieci? Może uda się odebrać prawa rodzicielskie wyrodnej matce? Co z chłopcem z pociągu? Jak potoczą się dalsze losy Dominiki?

Strasznie polubiłam tych bohaterów, czuję z nimi emocjonalną więź i nie mogę się doczekać, żeby poznać ich dalsze losy... Mam nadzieję, że na nurtujące mnie pytania znajdę odpowiedź w drugim tomie pt. "Pieprz".

Jeśli chodzi o fabułę "Pociągu"...

Ewa po stracie swojej jedynej córeczki jest zmuszona uciekać przed mężem, który obwinia ją o śmierć dziecka. Kupuje bilet na najbliższy pociąg i tym sposobem rozpoczyna nowe życie- w Krakowie. Podczas podróży poznaje uroczego Pana Stanisława oraz młodego mężczyznę. Michał Dębski to największa komornicza menda jaką widział świat. Typ człowieka, który za cel stawia sobie zdobycie każdej laski jaka wpadnie mu w oko. Sam nie ma dla nikogo litości, swoją pracę traktuje bardzo poważnie...

I nagle jego oczom ukazuje się ideał. Kobieta, o której nie jest w stanie przestać myśleć. Razem z panem Stanisławem pomagają Ewie odnaleźć się w nowej sytuacji. Nie jest ona prosta bo mężczyzna ma żonę, a Ewa męża, który tylko czeka by pomścić śmierć córki...

Świetnie wykreowani bohaterowie, przemiana, którą możemy obserwować na kartach książki, to coś co bardzo cenię!

Jeśli szukacie czegoś, co wywoła u Was lawinę emocji, to zdecydowanie polecam Wam książkę "Pociąg" Izy Maciejewskiej. To już druga pozycja od autorki, którą miałam okazję czytać ( pierwsza będzie w rankingu top roku 2022!). Muszę przyznać, że lekkość pióra i ogrom emocji sprawiają, że przez książkę się płynie i ciężko ją odłożyć. Emocje jednak należy dawkować, czuję, że gdybym przeczytała ją "na raz", moje serce by tego nie wytrzymało. Oczywiście podczas czytania towarzyszyło mi również mnóstwo innych emocji od gniewu, frustracji po zaciekawienie. Książkę bardzo polecam szczególnie osobom +18 i tym młodszym, doświadczonym czytelnikom :) Znajduje się tu bowiem sporo scen intymnych 🤭

Za egzemplarz recenzencki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Magnolia oraz autorce Izie Maciejewskiej. 🥰🥰🥰

W Pociągu w wydaniu drugim Iza Maciejewska przedstawiła nam bardziej dopracowaną wersję znanej nam wcześniej historii Ewy, Michała, Pana Stanisława, Filipa i Domki.

Powrót do starych znajomych okazał się niesamowitym przeżyciem, równie emocjonującym co za pierwszym razem.

Ewa pozostała tą samą zagubioną dziewczyną uciekającą przed byłym mężem. Dziewczyną, która nie liczyła na nic, a otrzymała tak wiele. Historia Pana Stanisława po raz kolejny mnie poruszyła. A Michał i jego skomplikowana osobowość skłoniły do refleksji.

Muszę się też przyznać, że odkryłam na nowo Filipa, którego potraktowałam trochę po macoszemu czytając tę powieść po raz pierwszy. Jest to zdecydowanie barwna postać, która swoimi żartami i ekscentrycznym zachowaniem zwróciła moją uwagę i absolutnie rozkochała w sobie.

Pociąg był i będzie książką, do której będę wracać. Dlaczego? Ponieważ nie znam bardziej życiowej historii. Znajdziecie w niej smutek i łzy spowodowane cierpieniem i stratą, gorycz życiowej porażki i nadzieję na lepsze jutro, radość z życia chwilą i szczęście posiadania przyjaciela.

Jest to opowieść, z której można wyłapywać wcześniej niezauważone detale i delektować się każdym słowem, opowieść, która wzbudza ogrom emocji.

Kochani, proponuje kupić bilet i zobaczyć gdzie zawiezie was ten Pociąg. Uwierzcie mi, ta podróż może was zaskoczyć, ale będziecie ją długo wspominać.

"Pociąg" to powieść, z którą Iza Maciejewska debiutowała. Książka, którą recenzuję jest drugim wydaniem, i jak zapewnia autorka, nieco udoskonalonym - od okładki, dołożenia pewnego fragmentu, dialogi, po kilka podjętych przez bohaterów decyzji. Jednakże finał pozostaje niezmieniony.

Autorka w niezwykle interesujący sposób skonstruowała sylwetki bohaterów. Poznajemy Ewę, Michała i pana Stanisława (ta postać z miejsca skradła moje serce). Każdy z nich posiada trudną i bolesną przeszłość. Żadne z nich nie jest idealne. Gdy zagłębiamy się w ich historie, zaczynamy odczuwać towarzyszący im strach, ból, cierpienie, smutek, pogubienie. 

Widzimy też ile ich łączy i w jaki sposób mogą sobie pomóc. To historia pokazująca, że dobro i chęć pomocy można otrzymać od całkiem obcych nam ludzi. Dlatego trzeba wierzyć, że nie wszyscy są źli.

Nie wszystkie ich decyzje oraz wybory pochwalałam, ale przecież każdemu z nas zdarza się błądzić, prawda? Jednak trzeba zachować czujność, nie każdego obdarzać pełnią zaufania.

Tytuł sprawia wrażenie dwuznaczności i taki też jak się okazuje jest. Mamy tu nie tylko pociąg jako środek transportu, ale i pociąg fizyczny (przyciąganie). Relacja między Ewą a Michałem jest skomplikowana, pełna wzajemnych docinków i sarkazmu, a przede wszystkim seksu. Tu naprawdę będzie ostro, wulgarnie, więc lepiej zawczasu się na tego typu sceny przygotować.

Znalazłam w tej książce misz masz gatunkowy - sensację, dramat, romans, erotyk, thriller psychologiczny. Bardzo mi się to podobało. Lektura dostarczyła mi wielkie pokłady różnorodnych emocji i uczuć. Były łzy wzruszenia, złość i śmiech, z kolei finał totalnie sponiewierał moje serce. Ciekawa jestem, czy "Pieprz" mógłby je posklejać...

To powieść pełna rozchwianych emocji, nieprzewidzianych zwrotów akcji, wybojów, namiętnych scen miłosnych, bezinteresownej pomocy, przyjaźni, zdrady. To naprawdę pociągający erotyk... Sprawdźcie wsiadając do "Pociągu" szybciutko! Odjazd 17 maja!

Ewa jest młodą kobietą, która w pożarze straciła swoją córeczkę. Rozwód z mężem - policjantem także nie należał do najłatwiejszych. Ponadto, mężczyzna postanawia zniszczyć kobiecie życie. Ukrywając się przed nim, za pomocą przyjaciółki - Dominiki, wyrusza w nieznaną drogę pociągiem. Tam spotyka dwóch niesamowitych ludzi, po pierwsze wspaniałego starszego mężczyznę Stanisława, po drugie nieziemsko przystojnego, lecz chłodnego Michała. Czy uda jej się uciec od byłego męża psychopaty? I jaki wpływ będą mieli na jej życie nowo poznani mężczyźni?

Ogólnie cała historia jest bardzo lekko napisana, są bardzo pikantnie opisane sceny erotyczne, ale ze smakiem. Ogólnie jak na debiut autorki, uważam, że nie jest to słaba książka, jednak niekiedy zachowanie niektórych bohaterów, szczególnie, że są to dojrzałe osoby, powoduje, że ma się wrażenie, że czyta się nastoletni romans. Mam wrażenie, że trochę za dużo zostało wepchnięte do takiej historii i przez to całość wydaje nam się bardzo absurdalna.

Sięgając po książkę "Pociąg" Izy Maciejewskiej totalnie nie wiedziałam na co się piszę. Myślałam, że sięgam po erotyk z krwi i kości, a okazało się, że dostałam historię burzliwą, tajemniczą, niezwykłą.

.

Wszystko zaczyna się od jednego przypadkowego spotkania Ewy, Michała i pana Stanisława w pociągu do Krakowa. Każde z nich ma swoją trudną, bolesną historię. I tak dzięki losowi i kilku przypadkom Ewa zamieszkuje w dawnym mieszkaniu pana Stanisława, a Michał pomaga jej znaleźć pracę i staje się stałym bywalcem mieszkania na Cybulskiego. Ewa to kobieta po przejściach, żyjąca w strachu, znajdująca się w pociągu do Krakowa tylko dlatego, że wsiadła do pierwszego pociągu, który odjeżdżał by uciec od byłego męża, który wini ją za śmierć ich córki. Michał natomiast chociaż nienawidzi ludzi, gardzi światem i w pociągu jest tylko dlatego, że zepsuł mu się samochód, to jednak w środku jest tylko mocno pogubionym człowiekiem. I w końcu pan Stanisław, który wychodzi do młodych z duszą na ramieniu i oferuje pomoc. I ON nie jest jak się okazuje zwykłym starszym dziadziem. Ich historie splatają się w coś ciekawego po to, by mogło z tego wyjść coś pięknego i unikatowego.

.

Troje obcych sobie osób, a okazuje się, że łączy je naprawdę wiele. Bardzo fajna historia, która wciąga i uświadamia. Zdecydowanie nie jest to prosta i przewidywalna historia jakich wiele. Polecam serdecznie.

28-letnia Ewa pomimo młodego wieku dostaje od życia masę ciosów. Największym z nich jest śmierć w pożarze 4-letniej córeczki, o którą obwinia Ewę były mąż. Dziewczyna wsiada do przypadkowego pociągu i pragnie uciec przed obsesyjnym mężem. W jej przedziale poznaje 2 mężczyzn: Pana Stanisława - przemiłego staruszka i Michała - bezdusznego komornika. To właśnie oni oferują jej pomoc: mieszkanie i pieniądze na start. Na pozór wszystko idzie zgodnie z planem, aczkolwiek były mąż Ewy się nie poddaje i znajdzie sposób, aby wymierzyć byłej żonie karę za śmierć ukochanej córki…

~

Kolejny świetny debiut! Ostatnio mam szczęście do dobrych książek 👌🏼❤

Totalnie się nie spodziewałam, że “Pociąg” aż tak mnie pochłonie. Opowieść pełna wrażeń i emocji. Bohaterowie bardzo dobrze wykreowani. (Pana Stanisława i jego historię miłości będę pamiętać na długo ❤)

Zdanie z okładki “Prosimy wsiadać, zająć miejsca i mocno trzymać się foteli - bo popędzimy naprawdę szybko!!!” jest w punkt! W książce cały czas coś się dzieje i w pewnym momencie już sami nie wiemy komu możemy ufać, a komu nie.

“Pociąg” jest to pierwszy tom serii. Już zapowiedziałam autorce, że z ogromną ciekawością czekam na 2 część!

Koniecznie sięgnijcie po tę pozycję!!!

Dziękuję Wydawnictwu za mój egzemplarz.

~ sylwiaczyta

Książka pełna zwrotów akcji i namiętności, a także wzruszeń. Taka paletę emocji serwuje nam autorka w tej książce, że to zdecydowanie jest jedna z tych książek, które czyta się z ogromną przyjemnością. Styl autorki jest tak lekki, że przez kolejne strony się po prostu płynie. Moim skromnym zdaniem jest to bardzo udany debiut i nie mogę się doczekać innych powieści autorki. Chciałabym jeszcze kiedyś poczytać o losach tych bohaterów, tym bardziej po takim zakończeniu!!!! Od pierwszych stron zapalałam do bohaterów sympatią. Było mi bardzo bliscy, jak przyjaciele i bardzo ciekawią mnie ich dalsze losy.

Zapraszam na instagram

[Adres usunięty]

oraz na stronę @Ksiazkowa_nutka na facebooku

Z miejsca pokochałam szarmanckiego pana Stanisława, człowieka z wykwintnymi manierami. Jego bezinteresowna dobroć i znajomość ludzkich charakterów sprawiły, że dwoje młodych ludzi zaczęło inaczej patrzeć na świat. Kompletnie zaskoczyła mnie jego przeszłość. Główni bohaterowie nie przypadli mi do gustu. Wydali mi się sztuczni, zwłaszcza Ewa w scenie zazdrości. Było ckliwie i melodramatycznie, tak też wyglądały sceny z żoną Michała. Ożywczy powiew wprowadzają postacie drugoplanowe Dominika i Filip. Ich osobowości i temperament przykuły moją uwagę, a sposób wysławiania się bawił mnie. W powieści każdy bohater mierzy się z własnymi demonami.

Autorka poruszyła kilka istotnych tematów: przyjaźń, nadzieja, bezinteresowna pomoc, zemsta, zdrada, oszukiwanie, tkwienie w nieszczęśliwym małżeństwie, żałoba po dziecku, bezduszność komornika. Jednak najważniejszy temat to przemoc fizyczna ze strony męża policjanta, który ze względu na stanowisko i znajomości może wszystko… zatuszować. Obok tego kryminalnego wątku w powieści obyczajowej dominuje romans i erotyka. Gorący romans to głównie seks. I ja to rozumiem, ale opisy scen erotycznych nie podziałały na moją wyobraźnię, niestety bardziej mnie zniesmaczyły. I nie chodzi mi o dosadność opisów, ale dobór słownictwa i styl.

Długo jechałam „Pociągiem”. Dłużyło mi się. Mam mieszane uczucia co do tego debiutu. Blurb zapowiadał „ochy i achy”, a tymczasem wyszła powieść przeciętna i niedopracowana. Początek ciekawy, choć brzmi jak bajka, ale ja to kupuję. Przedział w pociągu, intrygujący pasażerowie, szczera rozmowa, zaskakujące propozycje i fluidy krążące między Michałem a Ewą. Jednak potem przyszło rozczarowanie i zniechęcenie do lektury. Powiało nudą mimo wielu emocji, zniechęcały mnie nierówne dialogi i opisy. Zbędne były powtarzające się opisów niektórych historii z życia głównych bohaterów. Ilość zwrotów akcji nie przytłacza. Miało być szybko, a wyszło, jak wyszło. Zdecydowanie lepiej czytało mi się drugą połowę książki – dobry styl i wciągające wydarzenia. Długo czekałam na scenę z Tomkiem. Nie wiem, czemu autorka ją przeciągała. Zakończenie na plus.

Wyjątkowo drażniły mnie dosadne wulgaryzmy, często zbędne i niepasujące, szczególnie słownictwo dotyczące stref intymnych. Odniosłam wrażenie, że autorka chciała zabłysnąć bogatym zasobem wulgaryzmów i umiejętnością ich tworzenia. Wtedy styl i słownictwo odstawało od całości, ale autorka ma potencjał. Widać to po kreacji pana Stanisława, Dominiki i Filipa – elokwencja, szarmanckość, gra słów, przekomarzanie się, celne riposty.

Powieść z wieloznacznym tytułem zabiera czytelnika w podróż. Czasami pociąg jedzie szybko, czasami wolno, a zdarza się, że i dłużej stoi na jakiejś stacji. Wprawdzie dojeżdża do stacji końcowej, ale okazuje się, że to pierwszy etap podróży. Nie wiem, czy sięgnę po kontynuację.

Biorąc pod uwagę to, co w ostatnim czasie dzieje się na rynku wydawniczym, do książek o treści w znacznej mierze erotycznej zaczęłam podchodzić dość niechętnie. Niestety, często nie przekazują one nic ponad kilkaset stron gorącego (lub też nie) seksu. Z tego powodu ze sporym wahaniem sięgałam po jedną z nowszych premier, a jednocześnie debiut – Pociąg. Jak Iza Maciejewska poradziła sobie ze swoim pierwszym, a zarazem mocno erotycznym tekstem?

(Zastosowane w tekście cytaty pochodzą z książki Pociąg.)

POCIĄG WJEŻDŻA NA STACJĘ

Ewa, główna bohaterka, ma w swoim życiu ogromnego pecha. Największym ciosem jest dla niej śmierć dziecka. Jej córeczka ginie w pożarze domu, akurat w chwili, kiedy ona sama zdradza męża z gorącym kochankiem. Jakby sama żałoba i wyrzuty sumienia nie wystarczały, były mąż obwinia ją o całe zło tego świata i poprzysiągł na niej zemstę. Przez pewien czas chroni się u przyjaciółki, ale gdy przestaje być tam bezpieczna, udaje się na dworzec, gdzie wsiada do pierwszego odjeżdżającego pociągu.

W drodze do Krakowa, w przedziale towarzyszą jej miły starszy pan Stanisław oraz Michał. Ten drugi dla odmiany jest twardym i bezdusznym komornikiem. Jak dalej potoczy się życie Ewy i jakie miejsce odegra w nich wymieniona powyżej dwójka mężczyzn?

Jego żona nigdy nie chciała podejmować odpowiedzialności za cokolwiek, nawet za pająki mieszkające na strychu. Nigdy. Za to doskonale wiedziała, jak go uszczypnąć, jak mu dogryźć, poskarżyć się na niego, pokazać światu wszystkie złe cechy Michała, a siebie samą postawić w roli ofiary. Od blisko dwudziestu lat była mistrzynią w tej dziedzinie, a ON mimo to dalej przy niej trwał. Co prawda teraz to już bardziej formalnie niż emocjonalnie, jednak w towarzystwie uchodzili za dobre małżeństwo.

EMOCJONALNY ROLLERCOASTER

Kiedyś Ewa miała to wszystko. Pożary są straszne, zabierają sukienki, buty, książki, dzieci. Zabierają szczęście i radość, która codziennie rano budzi człowieka swoimi małymi rączkami. Radość, która przytula się mocno, całuje jeszcze mocniej, a całą swoją miłość w postaci małego paluszka wkłada do oka i sprawdza, czy mama aby na pewno śpi.

Autorka już od pierwszej strony funduje nam cały wachlarz emocji. Pierwszy raz rozpłakałam się na początku pierwszego rozdziału, a potem stos chusteczek na biurku stopniowo się powiększał. Jestem naprawdę mile zaskoczona tym, że oprócz relacji pełnej erotyzmu, powieść ta poruszyła tak głębokie tematy. Śmierć dziecka, poronienie, zdrada, małżeństwo bez miłości, bezpłodność. Pojawił się tutaj nawet wątek morderstwa i towarzyszących ludziom w życiu wyrzutów sumienia.

Michał nie lubił dzieci. Nie lubił, ponieważ nie mógł mieć własnych. Wmówił sobie więc, że takie podejście do życia spowoduje u niego awersję do posiadania potomstwa. Patrzył na chłopca z niechęcią. A może z zazdrością, bo ktoś miał to szczęście i był jego ojcem?

Bardzo spodobał mi się styl pisania, który zaprezentowała Iza Maciejewska. Mimo trudnej tematyki tekst lekko się czyta, a uczucia przenikają prosto do serca. Sceny erotyczne miejscami są dość mocne, ale nadal nie wulgarne, za co ode mnie duży plus.

POCIĄG NIESIE ZA SOBĄ GŁĘBSZY PRZEKAZ

Pociąg przekazuje nam jeszcze jedną ważną myśl. Nie powinniśmy oceniać ludzi, nie znając ich pobudek. I mimo że ja osobiście nie znajduję absolutnie żadnego usprawiedliwienia dla zdrady, w końcu można się rozstać i być szczerym, autorka pokazuje nam, że nie wszystko, co widzimy, jest białe lub czarne.

W historii tej dużą rolę odgrywają również postacie drugoplanowe. Bardzo polubiłam pana Stanisława, a historia jego i jego żony jest naprawdę piękna i daje do myślenia.

— Co to ma być? — Domka mierzyła ją od góry do dołu swoim wkurwionym spojrzeniem. — Pytam się jeszcze raz, jak matka swojej beznadziejnie ubranej córki, co to ma być?

— Ale co? — Ewa zdawała się nie rozumieć, o co jej chodzi.

— Normalnie jestem ubrana przecież.

— I to jest właśnie problem, bo za normalnie! Zdejmuj to natychmiast! Nie pójdziesz tak do ludzi, nie narobisz mi wstydu w piątkowy wieczór! Nie chcę słuchać żadnej dyskusji!

Osobiście nie mogę doczekać się kontynuacji i tego, jak potoczy się relacja głównych bohaterów, ale też tych pobocznych. Mam już na oku dwie kolejne pary, którym będę kibicować w trakcie lektury drugiej części. Jeśli więc chcecie przekonać się, że cuda nadal się zdarzają i że istnieją jeszcze dobrzy ludzie, zachęcam do przeczytania tej książki. Nie zapomnijcie o paczce chusteczek!

Śmierć ukochanej córeczki to dla Ewy najboleśniejszy cios. Gdy jej dziecko ginie w pożarze, ona niczego nieświadoma, przeżywa chwile uniesienia ze swoim kochankiem. Targana wyrzutami sumienia musi ukrywać się przed byłym mężem, pragnącym zemsty. Bezpieczna przystań u jej przyjaciółki zostaje zdemaskowana, a jedynym wyjściem z tej sytuacji jest ucieczka. Ewa wsiada do pociągu zmierzającego do Krakowa. W przedziale pozna pana Stanisława i przystojnego Michała. Nikt nie spodziewa się, jak mocno zwiążą się ze sobą ich przyszłe losy.

Siadając do “Pociągu”, debiutu Izy Maciejewskiej, nie wiedziałam, czego się spodziewać i czego tak naprawdę od tej książce oczekuję. Otrzymałam historię kobiety, która w obawie przed byłym mężem musi się ukrywać. Ewa nie ma żadnego planu i nie ma pojęcia, że pociąg do Krakowa odmieni jej życie o 180 stopni. Fabuła, choć momentami trochę niewiarygodna i początkowo powolna (przyznaję, że męczyłam się przez pierwsze kilkadziesiąt stron), zaciekawiła mnie i naprawdę fajnie rozwinęła w drugiej połowie opowieści. Dialogi były zabawne i pikantne, ale niekiedy ocierały się o granice dobrego smaku. Sceny seksu potrafiły poruszyć wyobraźnię i podobało mi się, że bohaterowie mieli te same upodobania, bo dzięki temu nie dochodziło między nimi do niepotrzebnych zgrzytów. Jeśli o bohaterach mowa… Ciężko mi powiedzieć, czy któregoś polubiłam. Z pewnością na moją sympatię zasługują Dominika i Filip oraz ich nieprzeciętny sposób bycia. Co do Michała i Ewy, nie zawsze zgadzałam się z ich decyzjami, a niektóre z ich zachowań wydawały się nie na miejscu. Najbardziej spodobał mi się wątek Tomasza (był lekko kryminalny, a ja ten gatunek uwielbiam!), byłego męża Ewy, który napędzany pragnieniem zemsty, posuwał się do naprawdę podłych czynów. Żałuję, że było o nim w książce tak niewiele! Zakończenie “Pociągu” było zaskakujące. Kompletnie nie spodziewałam się takiego obrotu sytuacji. No tak to się książek nie kończy! Jak tu teraz nie sięgnąć po kolejny tom? Mimo że pojawiły się u mnie pewne zastrzeżenia, polubiłam się ze stylem autorki i wierzę, że w kolejnych Jej utworach będzie tylko lepiej. “Pociąg” uważam za całkiem dobry debiut. Warto się nim zainteresować i poznać nietuzinkowe perypetie Ewy i Michała.

Nie do końca wiem jak ugryźć tą książkę. Z jednej strony mnie męczyła ale z drugiej strony im bliżej końca tym wydawała się coraz ciekawsza. Ale może zacznę od początku. Wszystko zaczyna się dość intrygująco. Jest akcja, Ewa dostaje informacje, że „on wie”, ucieka i wsiada do pociągu. Kierunek Kraków. W pociągu poznaję dwójkę mężczyzn, staruszka Stanisława i przystojnego Michała. Zwierza im się ze swojego życia i tu właśnie dowiadujemy się czemu ucieka. No i jeden proponuje jej mieszkanie a drugi że pomoże znaleźć pracę. I tak sobie tu myślę – że trochę to nierealne a kobieta jest mocno naiwna… Panowie spełniają swoje obietnice i pomagają Ewie stanąć na własnych nogach. Michałowi coraz bardziej podoba się znajomość z Ewą i pragnie ją pogłębić… ale nie do końca jest szczery w stosunku do niej, ale jak wiadomo kłamstwo ma krótkie nogi…

Niestety kwestie zdrad bardzo mnie drażnią. A te zaczynają się już od samego początku książki, co skutecznie zniechęciło mnie do głównych bohaterów. No ale ok, im dalej tym historia zaczynała się coraz bardziej rozkręcać i była coraz to ciekawsza. Bardzo podobała mi się postać kolegi Michała - Filipa, który swoją posturą zdecydowanie nie przypominał modela, ale za to miał dobre gadanie – przez co momentami nawet można było się pośmiać. A gdy na horyzoncie pojawiła się Dominika to już zdecydowanie zaczęło być gorąco ;) Pierwszy raz bardziej podobali mi się bohaterowie poboczni niż główni :P zakończenie trochę mnie zaskoczyło i jestem ciekawa kontynuacji tej historii jeśli takowa będzie.

Myślę, że zdecydowanie zbędne było powtarzanie i opisywanie po parę razy pewnych historii z przeszłości bohaterów. Trochę mnie to już momentami drażniło. Również nie podobały mi się mocne wulgaryzmy, które zdecydowanie jakoś nie pasowały mi do całości języka książki. Wiecie tu ładnie wszystko opisane a tu naraz ci*a czy ku*as , których trochę w całej książce się znalazło… było to dość wulgarne i niesmaczne. A i nie mam nic przeciwko scenom seksu w książce bo i tu były dość ciekawe, dopóki główna bohaterka nie chciała, żeby traktować ją jak dzi**e bo to jej się bardzo podobało…

Pomimo wszystko myślę, że jeśli chodzi o debiut to nie jest źle. Na pewno jeszcze kiedyś sięgnę po książkę tej autorki.

Dziękuje wydawnictwu editio red za egzemplarz książki.

Pociąg, jak to pociąg 🚝, gna, zwalnia, czasami zjedzie na boczny tor, albo niestety po prostu się wykolei, tak jak to w życiu...

Pociąg to życie, trochę fantazji, pikantnie ale chyba ze smakiem, co kto lubi😉jest radość, ciekawość, wzruszenie i oczywiście chęć na więcej...

Pociąg to tacy trochę Moi bohaterowie, może dlatego jest mi tak bliski...

Polecam, czytajcie a ja musze bardzo cierpliwie czekać teraz co dalej będzie z Nimi, komu się uda a komu los spłata figla...

Zaskakująca, emanująca pożądaniem, bardzo erotyczna i posiadająca dobry humor.

„Pociąg” Choć tytuł może was z wieści, okładka również, ale zawartość, jest czymś naprawdę dobrym.

Główna bohaterka Ewa to kobieta, która przeżyła tragedię. Może nie była idealną żoną, ale matką była dobrą, bardzo kochała swoją córkę. Jednak kobieta potrzebuje także mężczyzny, który będzie ją wspierał, będzie okazywał jej uczucia.

Co zrobić, kiedy tego zabraknie?

Życie Ewie dało w kości, choć zdradziła męża, nie ponosiła winy za śmierć dziecka, jednak jej były już mąż, miał inne zdanie. Postanowił zniszczyć kobietę psychicznie.

Czas na szybką decyzję, Ewa musi uciekać, by być bezpieczna, wsiada do pociągu, który ma zawieźć ja w nieznane. Do miasta, którego nie zna.

Na swojej drodze, a raczej w przedziale spotyka dwóch mężczyzn, którzy diametralnie zmieniają jej życie.

Tylko czy ta zmiana będzie lepsza?

Ze strony Stanisława, spotyka się z wielką życzliwość, starszy mężczyzna jest mądrym człowiekiem, postanawia pomóc kobiecie, dodatkowo wciąga w pomoc Michała.

Michał to mężczyzna, który sam jest zagubiony, jednak nie przyzna się do tego. Jego życie jest skomplikowane, dąży do celu po trupach, nie zna litości. Ma pieniądze, żonę, pracę. Czego chcieć więcej?

Może miłości?

Od tych dwojga czuć przyciąganie, pożądanie.

Ona nie szuka faceta, chce zacząć bez związków.

On nie ma w planach zostawić żony, choć sam nie wie dlaczego. Ja na jego miejscu, już dawno wystawiłabym za drzwi taką panią, jaką jest Marta jego żona.

Ewa jest kobietą, która jest mądra a dodatkowo piekielnie gorąca w łóżku.

Michał nie chce pozwolić, by taka kobieta, Wręcz idealna była z kimś innym niż on.

Nie jest szczery wobec kobiety, która zaczyna mu ufać i powoli oddawać serce.

Czas podjąć męską decyzję. Czy Michał, zdecyduje, z którą kobieta chce być?

Czy będzie dalej ciągnąć małżeństwo na pokaz?

_______________

Dla mnie ta książka, jest dużym zaskoczeniem, wsiadłam do tego pociągu i nie miałam ochoty wysiadać.

Ta książka ma naprawdę dobra historię, dodatkowo jest niegrzeczna, co oni wyprawiają, można dostać wypieków na twarzy.

To nie jest taka słodka historia. Poznajemy bohaterów z tej lepszej i gorszej strony.

Akcja rozwija się z dobrym tempie, nic nie dzieje się za szybko.

Pan Stanisław, ten mnie zaintrygował. Bardzo podobała mi się jego historia, jego postać, świat byłby lepszy, gdyby było więcej takich osób.

W tej książce jest sporo bohaterów, a ja o dziwo wszystkich pamiętam, są tak charakterystyczni, w większości świetne osoby, które chciałoby się poznać.

Są też, mniej ciekawi (czytaj złe charaktery), ich również można zapamiętać i udawać, że rzuca się do nich nożami do celu.

No kochani podobała mi się, jestem zła na autorkę za zakończenie. Ona każe mi się przesiadać do kolejnego pociągu, jak ja nie mam pod ręką. Gdybym miała, od razu, bym się przesiadła.

Tymczasem, pozostaje mi czekać, na kolejny kurs do Krakowa.