Pocałunki w Rzymie

Catherine Rider stworzyła słodką, uroczą serię, w której królują dramaty dnia codziennego bohaterów wchodzących w dorosłe życie. W typowym dla literatury młodzieżowej klimacie lęków przed zaangażowaniem oraz obaw do odpowiednio podjętych decyzji autorka pokazuje, że zazwyczaj najważniejsze jest tu i teraz.

Autorka porusza się torem jednego motywu, ale to nie oznacza, że jej powieść jest nudna. Owszem, jest dość spokojnie a i sami bohaterowie nie wykazują talentów do mieszania w fabule, ale tym samym otrzymujemy lekką, sympatyczną, idealną na leniwe popołudnie historię, która na pierwszym planie przywołuje postaci idealnych do przeanalizowania ich problemów oraz utożsamienia się z ich wyborami. Stosunkowo krótka fabuła zamyka w sobie wszystko co niezbędne, by dobrze się bawić a obecne emocje idealnie dopełniają dzieła.

Anna nie jest przekonana do dorosłych zobowiązań. Orientuje się jednak o tym w samolocie, kiedy wraz ze swoim chłopakiem leci do Włoch, na ślub ich przyjaciela. Stephen robi skok na głęboką wodę i prosi ją o rękę a dziewczyna nie wie jak dobrze wybrnąć z sytuacji, szczególnie teraz, kiedy nie może daleko uciec. Ten nieoczekiwany obrót spraw pozwala jednak bohaterce z dystansem podejść do życia a nawet kieruje ją w objęcia nowej przygody, którą będzie kontynuować zwiedzają cukiernie w Rzymie, mieście miłości. Czy uda jej się więc uniknąć miłości?

Bardzo polubiłam bohaterkę i trzymałam za nią kciuki do samego końca. Autorka w jasny i rozsądny sposób pokazała jej dylemat a dla mnie było to wszystko zrozumiałe, bo tylko odwaga i wielkie przekonanie przemawiają za ślubem w tak młodym wieku. Jednak to historia nie tylko o błędnie podjętych decyzjach, ale i o chwilach ulotnego szczęścia, o uczuciu, które pojawia się w najmniej odpowiednim momencie a także o obronie własnych wartości, marzeń oraz idei.

Czytałam wszystkie świąteczno-romantyczne książki Catherine Rider i jestem zdania, że są pełne uroku, pozytywnej energii a także nadziei na lepsze jutro. "Pocałunki w Rzymie" nie odbiegają dopracowaniem od poprzednich lektur, ale pamiętajcie, że wszystkie opowiadają o losach innej pary bohaterów, więc śmiało możecie traktować je jako indywidualne fabuły. Jeśli jednak szukacie klimatycznych oraz nastrojowych historii z dobrze wykreowanymi bohaterami - lepiej trafić nie mogliście.

Rozkosznie otulająca aromatem włoskich potraw, inspirująca intensywnie wybrzmiewającą ze stron powieści pasją, przyjemnie spowijająca miłosną osnową.

„Pocałunki w Rzymie” to historia nasączona smakami i wyczuwalnymi zapachami, intencjonalnie pobudzająca zmysły apetyczną fabułą, osnuta na fundamencie zawiłych uliczek tytułowego miasta we Włoszech. To swoista kompilacja entuzjastycznego dążenia do spełniania marzeń, osadzonych na usilnych staraniach i harcie ducha, oraz esencjonalnych momentów zwątpienia w siebie. Powieść sugestywnie kierowana do dorastających czytelników zaskakuje emocjonalną dojrzałością kreacji, komponując spontaniczne szaleństwo z rezolutnością i rozsądnym podejściem do aranżowania swojej przyszłości. Na wyzutej z nadmiernej obszerności treści, zobrazowano nieplanowaną podróż po mieście miłości, która literacko napawa motywującą aurą, unoszącą się w zimowym powietrzu subtelnie kiełkującymi uczuciami – by żyć w zgodzie z własnymi pragnieniami i nie bać się o nie walczyć. „Pocałunki w Rzymie” to niewątpliwie książka na jeden wieczór, jednak jej przekaz bezsprzecznie zapuszcza swoje korzenie na dnie duszy. Słodyczy i ciepła nadaje jej romantyczna idea, intensyfikowana przedświąteczną magią oraz nakreślona lekkim piórem, które pozwala ewidentnie zatracić się w przytulnym Rzymie i zasmakować feerii niecodziennych emocji, zapominając o szarej rzeczywistości za oknem. Pod tą idylliczną scenerią, roziskrzoną grudniową grą świateł, kryje się wartościowy portret relacji ugruntowanej akceptacją i wsparciem, tworzącymi solidne podłoże budowanego szczęścia – to kompozycja z całą pewnością urokliwa, ale nie naznaczona lukrową polewą z miodu, na której posmak przewraca się oczami. Śnieżne krajobrazy sprawiają wrażenie namacalnych, mieszanina niespodzianek wzbudza poczucie autentyczności, a klimatyczna stolica Włoch ożywia impresje bajkowości – wyraźnie odczuwalne, przeplatające się doznania absorbują odbiorcę w szybkie tempo refleksyjnych zawirowań, które sugestywnie prowokują do przemyśleń, ale nie rażą wymownym moralizatorskim tonem. To nie tylko historia o poszukiwaniu osobliwego deseru świątecznego, ale wyprawa w meandry własnego serca, która uświadamia, co znajduje się w jego czeluściach. Na tle włoskich temperamentów, krajobrazów, sportu i kuchni, z czułością i wyczuciem, Catherine Rider utkała płótno, na którym można namalować własne doświadczenia – nadać ilustracji jaskrawszych barw zapomnianych tęsknot za tym, co się kocha i okryć całunem nieważkości monotonię. Niezwykle dynamizujący i podnoszący na duchu tytuł!

Ten jeden wyjątkowy dzień – absolutnie romantyczny, fascynujący, wyraźnie inaugurujący nowy status niepowtarzalnego uczucia. Dzień magicznych zaręczyn. Bez wątpienia upragniony i jedyny w swoim rodzaju, wcześniej nagminnie powtarzany w świecie przyszłych wyobrażeń. A jednak nie każde kobiece serce pragnie sformalizowania związku, szczególnie bardzo młode i jawnie opatrzone piętrzącymi się wewnątrz wątpliwościami. I właśnie taką bohaterkę przedstawia Catherine Rider w niezwykle uczuciowej powieści Pocałunki w Rzymie.

Anna swym zapałem niewątpliwie odzwierciedla postawę wielu autentycznych dziewczyn, szczególnie tych świeżo zanurzonych w oficjalnej dorosłości. Czytelnik zatem z czystą akceptacją przenika zrozumiały tok jej angażującej narracji – doskonale bowiem wie, że ślub w wieku dziewiętnastu lat, to niekoniecznie szczyt życiowych ambicji, założenie rodziny często zdaje się być wręcz wtedy iście przerażającą wizją, drastycznie przytłaczającą zawodowe aspiracje, rażąco niszczącą także potencjał kwitnących nieustannie marzeń. Jednocześnie docenia utrwalaną naprzemiennie relację przystojnego Matteo – młodego piłkarza, wyraźnie pogrążonego w medialnie zafundowanym wstydzie. Ten chłopak doszczętnie wyzuty jest z poczucia własnej wartości, tonie wręcz w zniechęceniu i bolesnym rozczarowaniu, a jednak przypadkowe spotkanie z chłonną włoskiej kuchni Amerykanką, pozwala mu dostrzec pozytywne aspekty pechowo przygaszonej codzienności. Tak właśnie nawiązuje się uczuciowa zależność – relacja zupełnie niespodziewana i tym samym zaskakująco nieśmiała, a przy tym uroczo naznaczona walorami smakowymi, otulona zimową powłoką rzymskich uliczek, kompleksowo skąpana w baśniowej atmosferze świąt. Tu emocje rozchodzą się naturalnie, osnuwając swym wymownym wdziękiem także zachłanną wyobraźnię odbiorcy.

Fascynująca, smakowita, naznaczona niepowtarzalną scenerią oprószonego śniegiem miasta miłości – ta historia nasyca wyśmienitą słodyczą włoskich wypieków, zniewala magiczną świąteczną aurą, zachwyca także kameralnym kształtem ekscytujących doznań, które nieśmiało wkradają się w młode serca wyraźnie zatroskanych bohaterów. Pocałunki w Rzymie to opowieść niesamowicie uczuciowa, piękna i sensoryczna, świadomie napełniona wrażliwością romantycznych uniesień. Catherine Rider zaprasza na zjawiskowe spacery po rozkosznych zakątkach Rzymu, których ujmująca przestrzeń, bezsprzecznie intensyfikuje nastrojową euforię zakochania.