Pobojowisko

To nie będzie łatwa przeprawa. Nie jest prosto mówić o tak dobrej literaturze w sposób wystarczająco godny- być może braknie mi umiejętności odpowiedniego sformułowania własnych myśli. A mam ich tak wiele- ciężko mi je nawet pozbierać, a co dopiero wprowadzić jakiś ład czy chronologię. Muszę je złapać i choć trochę obłaskawić:).

Wspaniała historia o misternych zawiłościach ślepego losu, o skomplikowanej sieci zależności, o uczuciach, o wspomnieniach, które nas rzeźbią, o odpowiedzialności, w końcu- o człowieku, który jest wielki i maluczki zarazem. Historia cicha i kameralna, chociaż rozgrywająca się przy odgłosach strzałów i wybuchów. Historia niebanalna, w której małe, codzienne zdarzenia mieszają się z tymi wielkimi, epokowymi, fundamentalnymi. Takie jest właśnie "Pobojowisko" Michaela Crummey'a.

Bardzo, bardzo chłodny i zdystansowany styl. Wręcz szorstki. Bez wielkich słów i pretensjonalnych dywagacji. Prosty i celny. Ale chwila zastanowienia nad sensem opowiedzianych treści... i już w mig odkrywa się prawdę docierającą do głębi świadomości, dotykającą najdelikatniejszych strun duszy. Oto fascynująca opowieść o przeznaczeniu, przypadku, o miłości i potrzebie niezależności, o wojnie- tej rzeczywistej, i tej wewnętrznej, o wspomnieniach- niby zapomnianych, a tak żywych... I wszystko bardziej w sferze niedomówień niż wypowiedziane wprost. Bo bohaterowie to ludzie konkretni, zahartowani, twardzi. Życie ich nie oszczędzało, mają za sobą gorzkie doświadczania. Ich losem kieruje bezlitosne fatum.

"Pobojowisko" to literatura z wyższej półki- wielowarstwowa, mocna, prawdziwa. I oczywiście, wymagająca. Bez skupienia i odpowiedniego nastawienia nie wyniesie się z niej więcej ponad to, co powierzchowne i błahe- jak historia niespełnionej, zakazanej miłości czy opowieść o okrucieństwach wojny. Tu potrzebny jest głębszy i szerszy ogląd. Moja konkluzja jest taka, że Crummey opowiedział swoja skomplikowaną, specyficzną, ale piękną, historię w tak cudownie przejrzysty, a zarazem niebanalny sposób, że moje wzniosłe słowa to czysta grafomania... Dlatego polecam "Pobojowisko" każdemu kto chce wiedzieć więcej i widzieć więcej. Może wówczas i moje nieporadne słowa zyskają choć cień sensu.

[Adres usunięty]