Po prostu Anne

Gdy odważysz się być sobą świat stanie przed Tobą otworem.

Któż nie zna historii Ani z Zielonego Wzgórza? Opowieści o dziewczynce, która mimo przeciwności losu zawsze starała się dostrzegać jasną stronę życia w czym pomagała jej bogata wyobraźnia?

No właśnie. A teraz pomyślcie co się stanie, gdy ta historia zostanie przeniesiona do naszej obecnej rzeczywistości.

Właśnie tym jest ta książka.

Anna Shirley marzy o tym by w przyszłości zostać pisarką - a właściwie dzięki dobrodziejstwom współczesnej technologii młoda kobieta może rozwijać swoją pasję.

O tym,że tworzy pod pseudonimem wie tylko jej najbliższa przyjaciółka- Diana.

Wszystko w spokojnej ejzystancji dziewczyn odmieni rozpoczęcie studiów, bowiem to właśnie tam Ania skonfrontuje się z autorem, który wkrótce odbierze jej tytuł najpopularniejszej internetowej twórczyni.

Blythe ma wszystkie cechy , które irytują naszą bohaterkę a ich utarczki niejednokrotnie mnie rozbawiły, lecz jest w tym tak czarujący, że naprawdę trudno się nie uśmiechnąć.

Jednocześnie zaś uświadamia swojej konkurentce, że pewnych rzeczy nie można tłumić niezależnie od tego jak bardzo paraliżuje nas strach.

Bardzo dobrze bawiłam się czytając tę powieść, przyznam szczerze to lekka i przyjemna lektura ,a styl jaki prezentują autorki zalicza się do niezwykle lekkich i komfortowych.

Po prostu Anne porusza tematy niezwykle bliskie młodym wchodzącym w dorosłość ludziom i choć momentami akcja nieco zwalniała nie odczuwałam znużenia.

Losy ambitnej rudowłosej marzycielki przyprawiają o uśmiech i są idealne na trwające lato.

📚 Tytuł: „Po prostu Anne”

⌨ Autor: Iria G. Parente, Selene M. Pascual

📄 Ilość stron: 384 strony

🖨 Wydawnictwo: W.A.B. [współpraca reklamowa}

⭐ 4/5

🌶 3/5

„(...) pewne rzeczy nie muszą wyglądać tak, jak je sobie wyobraziłam, aby były doskonałe, nawet jeśli towarzyszą im niewielkie komplikacje.”

Czy uwspółcześnienie historii o pewnej rudowłosej dziewczynce, która zasłynęła z nieskończonej wyobraźni, było dobrym pomysłem? „Po prostu Anne” może być książką, która połączy bądź definitywnie skłóci pokolenia czytelników…

Panie Parente i Pascual napisały powieść o Anne Shirley, która urodziła i wychowała się w XXI wieku. Nastolatka jako dziecko została adoptowana przez rodzeństwo, ma najlepszą przyjaciółkę Dianę i jako Lady Cordelia tworzy znakomite fanfiction, które jest jednym z najpopularniejszych opowieści na platformie, dopóki nie pojawia się Blythe – jej konkurencja w Internecie i wróg w życiu prywatnym, ponieważ młody autor chodzi na tą samą uczelnię, co nasza rudowłosa bohaterka. Czy losy głównych bohaterów potoczą się tak, jak w pierwowzorze? A może odważne pisarki postanowiły zmienić utarty bieg historii?

„Ania z Zielonego Wzgórza” to cykl książek, z którymi spędziłam dzieciństwo, a Gilbert Blythe był pierwszym książkowych „crushem”, choć wtedy nawet nie znałam znaczenia tego słowa. Trochę obawiałam się, że „Po prostu Anne” nie stanie się hołdem bohaterów z mojego dzieciństwa, a raczej zniszczy kultową powieść. Tak się jednak nie stało, choć nie ukrywam, że początkowo niektóre zabiegi autorek wydawały mi się źle podjętymi decyzjami, niż mądrze skonstruowanym planem.

Bardzo podobało mi się przeniesienie świata i osób, które znam z książek Lucy Maud Montgomery na XXI wiek. Wszystko do siebie pasowało i mam wrażenie, że współczesna Anne Shirley mogłaby właśnie mieszkać i zachowywać się tak, jak zostało opisane to w „Po prostu Anne”. Mamy tutaj mocny, można wręcz rzecz, że podwójny motyw „found family”, który uwielbiam we wszystkich książkach. Ważnym wątkiem jest również spojrzenie na artystów i sztukę samą w sobie. Anne jest artystką, która żyje, by pisać. Diana maluje, bo to kocha, jednak nie chce zmieniać tego na pracę i decyduje się na to, by jej twórczość była tylko „dla niej”. A Gilbert bardzo chciałby rozwijać się w kierunku pisarskim, jednak większość decyzji podejmuje, by zadowolić swoich bliskich. Tutaj ten aspekt „artystyczny” bardzo mnie urzekł; autorki w piękny sposób piszą o pasji, spełnianiu swoich oczekiwań i tego, jakie oczekiwania nakładają na nas bliscy. Głównym przesłaniem jest to, by robić to, co się kocha, a nie spełniać wygórowane oczekiwania innych, często nieznanych nam ludzi.

Mamy również poruszony motyw LGBTQ+ i bohaterów, którzy nadal szukają własnej seksualności. Nie chciałabym tutaj nikomu spoilerować, ale uważam, że osoby, które kochają pierwowzór, mogą poczuć się rozczarowane tym, w jaki sposób rozwinie się cała historia. Z drugiej strony nie rozumiem ogólnych głosów oburzenia, ponieważ już po opisie książki można było wywnioskować, jaki kierunek został w niej obrany. Mi osobiście bardzo się podobała taka zmiana, ale brakuje mi oznaczenia wiekowego, ponieważ książka jest zdecydowanie skierowana do czytelników 16+.

Sądzę, że „Po prostu Anne” to był ciekawy powrót do mojej ulubionej historii z dzieciństwa i z wielką chęcią przeczytam coś, co wyjdzie spod pióra obu autorek.

Chyba każdy zna Anię Shirley z Zielonego Wzgórza, prawda? Przynajmniej Millenialsi znają 😅 Tym razem został nam przedstawiony obraz Ani, jako dziewczyny żyjącej w XXI wieku. Inne czasy, inne problemy i decyzję do podjęcia.

Niestety ale nie spodobała mi się ta książka. Oryginał jest mi bardzo dobrze znany i uwielbiam go. Jednak autorki książki, o której dziś chcę wam opowiedzieć troszkę przesadziły. Postacie dobrze mi znane zostały tak diametralnie zmienione, że nie byłam w stanie prawie ich rozpoznać. Do tego wplatanie LGBTQ+ do fabuły, a właściwie robienie z niego głównego wątku... Nie zrozumcie mnie źle, cieszę się, że osoby o innej orientacji i stylu bycia mają teraz książki nawiązujące do nich ale absolutnie nie powinno się zmieniać klasyków pod tym właśnie kątem. Szczerze mówiąc jestem zawiedziona. Ania Shirley jako lesbijka? Moje serce nie może tego znieść. To jest zupełnie absurdalne według mnie. Za chwilę historię Romea i Julii ktoś zmieni w ten sam sposób... Nie odpowiada mi to niestety. Klasyk powinien zostać klasykiem. Gdyby ta historia została napisana jako zupełnie odrębna i nijak nie związana z żadną istniejącą już serią to odbiór byłby pewnie zupełnie inny.

Akcja nie do końca dynamiczna, ciągłe skupienie na wątku miłosnym sprawiało, że reszta się gdzieś gubiła, a przecież byli też inni bohaterowie i inne wątki. Romanse z byle kim, imprezy... Ja rozumiem, że to miało opisać XXI wiek ale chyba troszkę za daleko wszystko poszło. Zniszczyło mi obraz, który stworzyła Lucy Maud Montgomery.

Myślę, że autorki spodziewały się tego, że ich książka będzie porównywana do oryginały i zdawały sobie sprawę z ewentualnego hejtu. Ilość opisów scen erotycznych mnie chyba pokonała. Niestety ale może osoby, które nie znają oryginału będą zadowolone z tej historii. Dla mnie wyszło gorzej niż źle.

Znacie Anię z Zielonego Wzgórza Lucy Maud Montgomery?

Był taki czas, że uwielbiałam czytać książki o zwariowanej Ani Shirley, ale lubiłam też oglądać seriale i filmy o niej. Dlatego jak tylko zobaczyłam, że Wydawnictwo Wab, Neonywab, ma w planach wydać uwspółcześnioną Anię, to długo zastanawiałam się, czy chcę takie coś przeczytać. W końcu klasyczna historia Ani jest dla wszystkich, dla dzieci, młodzieży i dla dorosłych, a ta nowa wersja wydawała się idealna dla mojej córki, ponieważ próbuję ją namówić na powrót do czytania. “Po prostu Anne” autorstwa Iria G. Parente i Selene M. Pascual to współczesna historia oparta na tej znanej i lubianej powieści Lucy Maud Montgomery, autorkom dość dobrze udało się odzwierciedlić charakter oryginalnych bohaterów. Do tego przemyciły w fabule różne smaczki wprost z oryginalnej Ani. Książka jest określana jako fanfik, czyli opowieść fanowska na podstawie jakiegoś dzieła, w tym wypadku Ani z Zielonego Wzgórza, jednak ostatecznie uważam, że ten fanfik powinien zostać fanfikiem, najlepiej na jakiejś platformie do tego przeznaczonej. Jednak to tylko moje zdanie.

Anne Shirley zawsze chciała zostać pisarką, jednak mało kto wie, że jej marzenie w jakimś stopniu już się spełniło. Anne pod pseudonimem Lady Cordelia pisze fanfiki o swoim ulubionym serialu. Anne również rozpoczyna studia, na których spotyka Gilberta Blythe, który tak jak ona, pisze fanfiki o tym samym serialu. Blythe to miły i czarujący młody człowiek, który wydaje się zafascynowany Anne. Anne za to wydaje się zagubiona i zdezorientowana, ponieważ na pierwszej imprezie studenckiej, przez przypadek zostaje zamknięta ze swoją najlepszą przyjaciółką w pokoju, w którym dochodzi do zaskakujących rzeczy. Anne ma wiele do przemyślenia, czy Diana jej się podoba, czy jednak to Gil bardziej przemawia do jej serca, czy Lady Cordeli uda się utrzymać na piedestale, w kategorii najlepszego fanfika, a może jednak Blythe jest lepszy od niej.

Spotkaliście się z książką, która była reklamowana jako współczesna historia znanej książki? Nie powiem, skusiłam się właśnie dzięki tej reklamie, kochając Anię wiele lat temu, byłam ogromnie ciekawa, jak można przekształcić tę historię na nasze czasy.

Jednak będąc po lekturze, wydaje mi się, że nie był to zbyt dobry pomysł, nie powinno się niektórych historii ruszać.

Nigdy nie robiłam większych notatek podczas czytania, chyba że nie chciałam, by coś mi umknęło, jednak przy “Po prostu Anne” musiałam sobie napisać, co dokładnie mi się nie podoba. Współczesność, tak szeroko reklamowana, nie pasowała mi do Anne, skrzętnie odwzorowany charakter nie pasował do współczesności, autorki mogły albo wybrać mniej współczesny świat, albo dodać coś nowego do charakterów niektórych bohaterów.

Wydaje mi się, że autorki skupiły się tylko na młodszych odbiorcach, całkowicie zapominając o starszych, wiernych fanach Ani. Może to być zaplanowane działanie, jednak czytając inne recenzje tej książki, widzę, że dużo starszych fanów klasycznej wersji, jest rozczarowanych tą historią.

Ta historia stawia duży nacisk na Queerową reprezentację bohaterów. Co odzwierciedla obecne czasy, to udało się autorką idealnie odwzorować, oczywiście nie wrzucając wszystkich młodych ludzi do jednego worka. Może trochę stereotypowo do tego podeszły, nastoletni ludzi, dopiero spuszczenie z przysłowiowej smyczy, pierwsze spotkania z narkotykami i alkoholem, poszukiwanie swojej drogi i odkrywanie własnego “ja”.

Anne trochę mnie irytowała, Ania była dramatyczna, roztrzepana i tylko niekiedy potrafiła zirytować swoim zachowaniem, za to Anne mając podobne cechy charakteru, wydaje się postacią o wiele bardziej irytującą. Do przedstawionego czasu, nie pasuje mi jej charakter i zachowanie.

Nie chce całkiem skreślić tej historii, czytało mi się ją dość przyjemni i naprawdę szybko. Wstawki z fanfików Gilberta i Anne były bardzo ciekawe, wiadomości w książce były również w bardzo miły dla oka sposób pokazane. Mamy też tu kilka grafik, które są obłędnie piękne, niby prosta kreska, a jakże przyjemna. Decyzję o sięgnięciu po tę książkę pozostawiam wam, sama nie wiem, czy żałuję, jednak nie była to najlepsza lektura, jak już to mocno średnia. Dziękuje bardzo wydawnictwu WAB za możliwość poznania tej historii.

"Ania z Zielonego Wzgórza" to zdecydowanie ponadczasowa, urzekająca opowieść, która łączy pokolenia, a co ciekawsze, za każdym razem odbierana jest inaczej, na swój własny, zależny od doświadczeń i priorytetów sposób. Obecne czasy jednak pod wieloma względami znacznie się wyróżniają, dlatego kultowa powieść Lucy Maud Montgomery wręcz prosiła się o współczesny reteling. „Po prostu Anne” to nie tylko aktualna wersja perypetii uroczego Rudzielca, ale przede wszystkim głęboka i otulająca historia o poszukiwaniu własnej drogi, o odkrywaniu siebie i szukaniu odwagi do ujawnienia się. To wreszcie chwytająca za serce, motywująca opowieść, opisująca zawziętą walkę o realizację marzeń, dopieszczona znakomitymi fanfikami, jakie silnie działają na wyobraźnię! Bezsprzecznie, moc silnych wrażeń, a zarazem solidna dawka nostalgii gwarantowane!

Fundamentem tej magnetycznej historii są świetnie skonstruowani bohaterowie. Momentalnie zyskują oni sympatię czytelnika, który kibicuje im cały sercem. Mimo przeniesienia akcji do czasów współczesnych, gdy wielu początkujących pisarzy publikuje swoje utwory w sieci, gdzie mogą je promować w naprawdę nietuzinkowy sposób, znajdziemy tu kwestie, które wciąż zostały niezmienione. Nasza główna bohaterka nadal ma duszę niepoprawnej romantyczki, często wpada kłopoty i mówi bez zastanowienia, co „ślina przyniesie na język”. Nie mogło oczywiście zabraknąć też wielkiego porozumienia dusz między nią a Dianą, a także niechęci i rywalizacji z Gilbertem. Tu jednak sprawy nie są czarno-białe i przybierają naprawdę ciekawy obrót!

„Po prostu Anne” jest niezwykle sugestywnie opisaną, emocjonującą historią o przyjaźni, marzeniach, pierwszych miłościach, która łamie wszelkie schematy i stereotypy, emanuje niesamowicie pozytywną energią, ale przede wszystkim motywuje do upartego dążenia do celu, do odwagi i życia w zgodzie z samym sobą. Wkroczcie na strony tej porywającej, zaskakującej i niebywale komfortowej historii i przekonajcie się na własnej skórze, jak potoczyłyby się losy Ani z Zielonego Wzgórza, gdyby żyła ona w obecnych czasach. Polecam całym sercem!💜

(Współpraca Reklamowa z wydawnictwem W.A.B)

Myśleliście kiedyś jak by wyglądało życie Ani z Zielonego Wzgórza gdyby uradziła się w XXI wieku ?

Anne Shirley rozpoczyna studia na uniwersytecie z wielkimi marzeniami o zostaniu pisarką. Już od dzieciństwa uwielbiała tworzyć opowieści, a teraz, jako Lady Cordelia, pisze popularne fanfiki o Damie z lustra. Jej literacki talent i wyobraźnia przynoszą jej spore grono wiernych czytelników. Jedyną osobą, która zna jej prawdziwą tożsamość, jest jej najlepsza przyjaciółka Diana.

Jednak świat Anne zostaje wywrócony do góry nogami, gdy jej powieść spada na drugie miejsce w popularnym rankingu literackim. Na pierwsze miejsce wchodzi tajemniczy autor, który niedawno porównał Anne do ciasta marchewkowego – żartobliwego, ale niezbyt miłego komplementu. Autorem tym okazuje się być Gilbert Blythe, przystojny i czarujący student, z którym Anne już wcześniej miała małą rywalizację.

Jestem zachwycona w jaki sposób Autorki przedstawiły Anię jako pierwszoosobową narratorkę. Czytając książkę można było poczuć się jak prawdziwa Ania z Zielonego Wzgórza. Jej myśli były tak prawdziwe i chaotyczne, że już od pierwszej strony byłam zachwycona.

Powieść ta skupia się bardziej na miłości, przyjaźni i odnajdowaniu prawdziwego siebie. Chociaż się nie spodziewałam, możemy znaleźć również tu wątek LGBT.

Chodź nie do końca pasuje mi tu trójkąt z Dianą, Anią i Gilbertem to uważam że książkę warto wziąć do ręki i ją przeczytać ze względu na dzisiejsze czasy i walkę z jaką muszą toczyć osoby o odmiennej orientacji seksualnej. Uważam że jest to wielki plus i okazja do pokazania innym że nawet nasza Ania z Zielonego Wzgórza może zakochać się w Dianie.

Powieść jest lekka i przyjemna w czytaniu, idealna na deszczowe lub słoneczne dni, kiedy jest chęć by zostać w domu i coś przeczytać.

Choć jest to jedna z wielu książek jakie miałam okazję przeczytać, to jest jedną z nielicznych po której włączył mi się pstryczek na rozmyślanie.

-Magic.Book322

PO PROSTU ANNE to uwspółcześniona wersja Ani z Zielonego Wzgórza, która wzbudziła wiele kontrowersji w książkowym świecie. Nieco bałam się, jak odbiorę tę historię i będąc już po lekturze, rozumiem rozżalone głosy, ale też i dostrzegam parę elementów, które były niezłe.

Sam pomysł na stworzenie kawiarni Zielone Wzgórze i zrobienie z Anne autorki fanfików był naprawdę fajny i mógł się obronić. Było też wiele scen, które nawiązywały do tych z pierwowzoru i czułam, jakby były ukłonem w stronę L.M.Montgomery. Między innymi rywalizacja z Gilbertem, wspomnienie malowania włosów, przeboje z używkami. W takich momentach na moich ustach pojawiał się uśmiech. W samej Anne też było coś z dramatyzmu i poetyckości pierwotnej postaci. Co więc poszło nie tak? Moim zdaniem, odarto tę historię z niewinności i uroku, jaki miała jej pierwsza wersja. Nie chcę jakoś szczególnie spoilerować, ale czułam tu mocne wpływy Szkoły dla elity i trochę zbyt mocno autorki forsowały przyzwolenie dla poliamorii, co wzbudzało mój sprzeciw. Zmiana orientacji niemal wszystkich bohaterów też była zbyt dużą ingerencją w historię. Nie podobał mi się również kierunek, jaki obrały fanfiki pisane przez Anne i Gilberta - raczej nie tak wyobrażałabym sobie twórcze zapędy tej dwójki.Podsumowując, piękne ilustracje w środku, ciekawy pomysł na odświeżenie kultowej historii, ale wykonanie i to, czemu hołduje ta książka, sprawia że nie jestem w stanie jej polecić i obawiam się, jak wpłynie ona na młodych ludzi. Niestety, ale zawiodłam się.

Amanda.Says

[współpraca reklamowa neonywab]

Po prostu Anne to współczesny reteling kultowej serii Ania z Zielonego Wzgórza. Autorki do swojej powieści wkomponowany też grafiki przedstawiające bohaterów i różne sceny z ich życia. Okładka wraz z wyklejką jest świetna, choć mnie osobiście bardziej podoba się tył niż przód. Książka pisana jest w 1 osobie tylko od strony Anne.

Co znajdziecie w środku :

• kultowe sceny z pierwszego tomu Ani z Zielonego Wzgórza przeniesione do współczesności i przedstawione w dość ciekawy sposób;

~ dużo miłości między bohaterami w wątkach LGBT;

• fanfiki oparte na fandomie mitów arturiańskich;

~ trójkąt miłosny gdzie niejako każda ze stron jest usatysfakcjonowana, ale nie do końca;

• rywalizację między bohaterami, próba uwierzenia w swoje możliwości i szukanie siebie.

Fani Ani z Zielonego Wzgórza będą albo przeciwnikami albo zwolennikami. Klimat powieści jest uroczy, kawiarnia jak i sytuacje wyjęte z innej książki są bardzo komfortowe. Jednakże ostatnie 50 stron wszystko zepsuło. Niezdecydowanie bohaterów i ich rozterki miłosne - tego było za dużo. Moją ulubioną postacią okazała się Phil, która trochę była wyrocznią bo wszystko wiedziała i widziała, ale była też bardzo dynamiczną postacią.

Po prostu Anne miało zadatki na świetną powieść, choć czuć mocną inspirację Fangirl. Oprawa graficzna zachwyca, ale to trochę za mało aby przełknąć to jak się potoczyły losy bohaterów. Czasem nie da się dogodzić wszystkim.