Po kres czasu

Moja mama swego czasu zaczytywała się w książkach autorstwa Danielle Steel. Pamiętam, że strasznie mnie one wtedy ciekawiły, lecz nigdy po nie sięgnęłam. To uczucie nie minęło. Kiedy nadarzyła się okazja przeczytania jednej z książek Steel nie wahałam się ani minuty. Postanowiłam, że ją przeczytam, ugaszę pragnienie poznania oraz sprawdzę co takiego spodobało się mojej mamie w nich, że po nie sięgała.

Teraz wiem, poznanie jednej książki pani Steel sprawia, że ma się ochotę na więcej. ,,Po kres czasu" to niesamowita książka, która szybko mnie wciągnęła. Nie potrafiłam oderwać się od jej czytania. Historia nie jest jakaś nadzwyczajna, lecz przyjemna do czytania. Sprawia, że czytelnik wprost nie może się doczekać by poznać dalsze losy bohaterów. W książce mamy dwie historie: Jenny i Billa oraz Lilli i Boba. Nie potrafię wybrać, która jest lepsza. W każdej zafascynowało mnie coś innego, lecz chyba najbardziej byłam ciekawa, co te dwie historie połączy w całość.

Myślę, że pani Steel musi po porostu posiadać magiczną różdżkę, dzięki której oczarowuje swoich czytelników. Innego wyjaśnienie nie ma na to, dlaczego ta książka mi się aż tak spodobała. ,,Po kres czasu" to lekka w czytaniu, przyjemna w przyswajaniu, wywołująca ciekawość, z nutką emocji książka, która spodoba się nie jednej osobie. Polecam!!

Po kres czasu - Danielle Steel - recenzja

W końcu nadeszły upragnione przez wszystkich wakacje. Każdy „mól książkowy” w tym czasie pochłania tyle książek, ile to tylko możliwe. Ja również. Jednak ostatnio trafiały mi się same książkowe gnioty… Powoli zaczęłam zniechęcać się do czytania… Postanowiłam, znaleźć książkę idealną. I tak na wyprzedaży w moje ręce trafiła powieść pt. „Po kres czasu” autorstwa Danielle Steel.

Danielle Steel jest autorką ponad 120 książek, wydanych w 69 krajach. Jest też matką dziewięciorga dzieci, jak i założycielką dwóch fundacji charytatywnych.

„Po kres czasu” jest powieścią obyczajową. Napisana bardzo łatwym, przystępnym dla każdego językiem. Bohaterowie są jasno przedstawieni, nie ma tu zbędnych postaci i imion, które mieszałyby nam w głowie. Także spokojnie, nie pogubimy się – jak zdarza się to dość często w tego typu powieściach, gdzie już sami nie wiemy kto jest kim, i jaką rolę odgrywa w historii.

Książka składa się z dwóch opowiadań. Jedno z 1975, drugie z 2013.

Pierwsze opowiada o małżeństwie, które od samego początku nie miało prawa zaistnieć. Mężczyzna - Bill - wywodzi się z rodziny prawniczej. Firma jego ojca jest znana w całym Nowym Jorku, a ON ma zaszczyt w niej pracować. Jednak, nie jest zadowolony ze swojej pracy. Chce czegoś więcej od życia. Kobieta – Jenny - wysoko postawiona w branży modowej, jednakże pochodząca z biednej rodziny. Kiedy spotykają się po raz pierwszy, wiedzą że są sobie przeznaczeni i na przekór światu postanawiają być razem. Jednak po kilku latach małżeństwa stają przed trudnym wyborem. Bill odchodzi z rodzinnej firmy, kończy studia teologiczne i postanawia zostać pastorem. Dostaje propozycję z kościoła oddalonego od Nowego Jorku o kilka tysięcy kilometrów… Dla Jenny przeprowadzka wiąże się z porzuceniem kariery, na którą tak ciężko pracowała przez całe życie…

Jaką decyzję podejmą? Zostaną razem? I czy rzeczywiście jest tak, jak od zawsze wierzył Billy, że dwie osoby które łączy prawdziwa miłość odnajdą się mimo wszystko i na po wsze czasy będą razem?

Druga, współczesna historia to opowieść o Lillibet i Robercie. Lillibet mieszka z ojcem i młodszymi braćmi. Po śmierci swojej matki całe swoje życie poświęca najbliższym, a wolnych chwilach pisze książkę. Książkę o dziewczynie która podróżuje po świecie. Sama Lillibet jednak nigdy nie wyjechała poza granice swojej wioski. Wywodzi się z rodziny amiszów. Amisze to chrześcijańska wspólnota protestancka. Życie tamtejszych ludzi jest zorganizowane według nakazów niepisanego zbioru zasad zwanego Ordnung. Są to bardzo surowe zasady, a łamanie ich wiąże się wykluczeniem ze wspólnoty. Dziewczyna, pewnego dnia zastępuje swojego brata i zawozi mleko do mleczarni. Kocha książki, więc kiedy zauważa jedną na ławce postanawia podejść i zobaczyć o czym opowiada. Do głowy przychodzi jej pewien pomysł! Z fartuszka wyjmuje notesik i zapisuje kontakt do wydawnictwa, podany na pierwszej stronie książki. W tajemnicy przed ojcem postanawia wysłać książkę do Nowego Jorku, a pomaga jej w tym właściciel mleczarni. Dziewczyna jeszcze nie wie, że jedna decyzja diametralnie zmieni jej życie…

Robert, właściciel wydawnictwa, zauważa na biurku swojego asystenta zeszyty zawinięte w fartuszek. Leżą ona na rękopisach do odesłania, gdyż są to książki niewarte wydania. Jednak asystent Roberta jest leniwy, nie czyta nadesłanych powieści, a po dwóch miesiącach odsyła je do autorów. Właściciel ciekawy co zawierają zeszyty zabiera je do domu. Zaczyna czytać. W jedną noc kończy powieść. Oczarowany treścią jak i autorką postanawia skontaktować się z tajemniczą dziewczyną…

Lillibet i Robert spotykają się w mleczarni. Od pierwszej rozmowy mają wrażenie, że już wcześniej się spotkali. Jest to jednak niemożliwe. Młodzi zakochują się w sobie, a ojciec dziewczyny o wszystkim się dowiaduje.

Czy Lillibet zostanie wyklęta ze wspólnoty? Co zrobi Robert, pomoże ukochanej czy ucieknie? Ludzie, których spotkanie wydawałoby się niemożliwe, okazuje się prawdą. A co więcej między dziewczyną i chłopakiem rodzi się prawdziwa miłość. Czy to może być przypadek?

Dwa opowiadania. Na pierwszy „rzut oka”, w ogólnie nie połączone. A jednak...

Książka idealna na letni dzień. Lekka, przyjemna i daje do myślenia. Jak dla mnie to piękna, wzruszająca i konkretna powieść. Myślę, że w niedalekiej przyszłości do niej powrócę, jak i zabiorę się za inne pozycje tej autorki. Polecam nastolatkom jak i dorosłym czytelnikom. Ja jestem oczarowana!

Weronika, 17 lat

źródło:[Adres usunięty]