Płomienne uczucia. Siostry ze Złotego Brzegu. Tom 2

Powieść pochłonęła mnie już od pierwszych swoich stron, a z każdą kolejną było jeszcze ciekawiej. Tym razem uwagę czytelnika przykuwają perypetie nie tyle samych sióstr Vik co ich bliskiej sąsiadki i zarazem rówieśniczki Emmy. Dziewczyna zakochuje się bowiem ze wzajemnością w ubogim chłopaku, ale niestety na drodze ich miłości staje matka Emmy. Kobieta za żadne skarby nie chce zgodzić się na ich związek. Chce dla swojej córki bogatego i szanowanego męża. Emma jednak spotyka się z ukochanym potajemnie. Po jednym z takich spotkań matka zamyka ją w pokoju i zabrania wychodzić. Tymczasem siostry Vik podobnie jak wszyscy mieszkańcy Drobak przygotowują się do obchodów nocy świętojańskiej. Szykuje się fantastyczna zabawa z tańcami w świetle gwiazd. Josefine i Martine przypadkowo nakrywają Aksela na podpaleniu drewna, które przygotowywane było na zabawę. Nie mówią o tym nikomu bo żal im chłopaka, którego bardzo lubią. W noc świętojańską Josefine dostrzega Kristiana na widok którego jej serce zawsze bije szybciej. Młodzi tańczą ze sobą. Niestety po ich wspólnym tańcu Kristian tańczy z piękną Anną. Josefine z zazdrości oddala się od tańczących i wówczas dostrzega iż hotel płonie. Wszyscy ruszają na ratunek. Kristian wbiega do środka aby wydostać z płomieni swoją młodszą siostrę Emmę i długo nie wraca. Josefine jest przerażona...

Powieść owiana jest tajemnicą i okraszona pierwszymi młodzieńczymi uniesieniami oraz licznymi wątkami miłosnymi, chociaż te jakby dopiero się rodzą bądź są skrzętnie skrywane przed światem. Jest bardzo klimatyczna i zajmująca, a zważając na fakt iż jest to zaledwie drugi tom sagi cały cykl zapowiada się naprawdę wyśmienicie. Czytelnik dopiero poznaje bohaterów, ich rozterki, radości i smutki. Lektura na pewno budzi wiele emocji. Zagadkowa i nurtująca zarazem jest sylwetka kobiety pojawiającej się w hotelowym oknie nawet w chwili pożaru. Kim jest i jaką zagadkę skrywa pokój z numerem 11 do którego nikt nie wchodzi i w którym od lat nie zamieszkał żaden z hotelowych gości. Właściwe każdy bohater powieści ma jakąś swoją tajemnicę, skrywane pragnienia i nadzieje. Smutne doświadczenia sióstr Vik mieszają się natomiast z nadzieją na szczęśliwe życie w domu ciotki Tulli, domu, który mogą stracić poprzez Adę Strand, właścicielkę hotelu.

Bardzo spodobał mi się styl autorki. Snuje swoją opowieść bardzo lekko, jest ona łagodna, przyjemna dla ucha i naprawdę fajnie się to czyta. Opisuje natomiast historię dość burzliwą, z morderstwem w tle, więc porusza tematy mrożące krew w żyłach. Autorka magnetyzuje czytelnika, rozbudza w nim ciekawość, dawkuje napięcie tworząc zajmującą opowieść idealną na chłodne jesienne wieczory.

Podsumowując więc, jeśli oczekujecie od książki lekkiego dreszczyku emocji na plecach, opowieści przyziemnej acz ciekawej, wciągającej i romantycznej oraz lubicie historie, w których bohaterowie odkrywają tajemnice z przeszłości - to ta powieść na pewno bardzo Wam się spodoba. Cykl Siostry ze Złotego Brzegu to połączenie tych wszystkich elementów. Ja jestem oczarowana, dlatego polecam go z czystym sumieniem i z niecierpliwością wypatruję kolejnych tomów ;)