Pionierki. Maria Czaplicka i nieznane bohaterki antropologii

"Pionierki" Frances Larson

Na przełomie XIX i XX wieku w świat nauki zaczęły zgłębiać kobiety. Uniwersytety, uczelnie, badania naukowe w dalekich Wielkiej Brytanii regionach wcześniej były zarezerwowane jedynie dla płci męskiej. Na szczęście nie trwało to wiecznie, gdyż to właśnie dzięki nim - kobietom, antropolożkom udało się dotrzeć do najbardziej niedostępnych obszarów świata, porozmawiać i przeprowadzić wnikliwe obserwacje wśród prymitywnych ludów, bo jak autorka wskazuje - tylko kobietom kobiety chciały opowiedzieć o wychowywaniu dzieci, pracach w domu itp.

"Pionierki" to zebrane w jedną książkę historie inspirujących kobiet, które ze wszystkich sił usiłowały wyrwać się ze sztywnego gorsetu obyczajowego, moralnego. Przedstawione postacie były, tak naprawdę, jednymi z pierwszych ludzi na Ziemi, którzy z własnej woli osiedlili się wśród dzikich plemion, by z zapałem i determinacją opisać życie tubylców od A do Z.

Te kobiety były pełne siły, woli walki z przeciwnościami, niesprzyjającego szczególnie kobietom, losu, z zaparciem dążyły do spełnienia własnych aspiracji. "Pionierki" to nic innego jak opowieść o poświęceniu, wytrwałości, pasji oraz zamiłowaniu do nauki i pracy. To właśnie dzięki pionierkom powstało wiele prac naukowych opisujących życie ludów prymitywnych. Opracowania tych antropolożek stanowiły przyszłość nauki, jaką jest antropologia.

Dodam, że pośród Brytyjek, Francuzek i Amerykanek znalazła swoje miejsce jedna, jedyna i najbardziej temperamentna ze wszystkich Polka - Maria Czaplicka, która przewodziła ekspedycji naukowej na Syberię.

Mimo że Frances Larson opowiedziała w książce historie niezwykłych kobiet, to uważam, że zrobiła to w najmniej staranny i przemyślany sposób. Zacznijmy od tego, że życiorysy kilku bohaterek mieszają się, jedna wychodzi naprzeciw drugiej, co czyni całokształt bardzo chaotycznym, zagmatwanym i mało przejrzystym. Dodatkowo w książce napotkamy mnogość nazw, które, według mnie, powtarzają się z taką częstotliwością, że trudno je wszystkie "ogarnąć". Uważam też, że opisywanie w tego typu książce sytuacji kobiet na Oxfordzie na przestrzeni lat jest po prostu bezsensowne.

Nie polecam.

⭐4/10

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Znak.

Antropologia jako dziedzina nauk społecznych rozwinęła się pod koniec XIX wieku. Na początku XX wieku zdobyła ogromną popularność. Nic dziwnego, że studiowaniem tego kierunku zainteresowały się też kobiety. Pierwsze studentki, a potem badaczki, nie ustępowały pola mężczyznom – jeździły na badania terenowe, prowadziły obserwacje, wydawały książki. Wśród takich badaczek była pochodząca z Polski Maria Czaplicka. Jednak nie tylko ona wyróżnia się jako antropolożka – warto poznać też postacie innych kobiet, między innymi Katherine Routledge czy Barbary Freire-Marreco.

Pionierki Frances Larson to pozycja biograficzna, w której zaprezentowano pięć postaci kobiecych, które zajmowały się antropologią. Wspomina się w książce też o innych kobietach, a także mężczyznach związanych z tą dziedziną.

Autorka opisuje dzieje badaczek, pokazując początek ich zainteresowania nauką, koleje losu ich pracy, lecz także uchyla rąbka tajemnicy na temat ich życia prywatnego. Dzięki jej relacji możemy lepiej poznać opisywane bohaterki. Dowiadujemy się, jakie obszary badań je zajmowały, a także jakimi osobami były, jak widzieli je inni.

Opis życia antropolożek to też okazja do zaprezentowania życia na początku XX w. Dowiadujemy się, jak wyglądała sytuacja kobiet na uczelniach, jak zdobywano dofinansowanie na badania terenowe i jak radzono sobie w czasie wojny. Nie jest to jednak pozycja, która mówi jedynie o dziejach płci żeńskiej w tym czasie. Autorka opisuje także mężczyzn, ich studia i badania.

Książka prezentuje również samą dziedzinę badań, którą trudniły się opisane postacie. Antropologia nie jest najpopularniejszą nauką społeczną, nie jest szeroko omawiana. Niemniej może to też wina tego, że przez ostatnie sto lat odkryto przed nami wiele ciekawostek, informacji, zwyczajów ludów, które nie są rozwinięte cywilizacyjnie, żyją na uboczu, są zamkniętymi społecznościami. To właśnie badania antropologów sprawiły, że wiemy o nich więcej. W książce nie brakuje informacji na temat plemion i ich obyczajów, a te wiadomości są dla czytającego interesujące i intrygujące. Nie pominięto też kwestii prowadzenia badań przez antropologów – mnie zaskoczyło korzystanie z „informatorów” znających plemiona, o których badacz pisał.

Pionierki to dobrze napisana pozycja. Jest pełna informacji, jednak podczas czytania nie odczuwamy znużenia lekturą. Biograficzne fakty i ciekawostki o badanych plemionach przeplatają się i uzupełniają, tworząc barwną opowieść. Dodatkowo w pozycji znajdziemy zdjęcia, które świetnie wzbogacają treść.

Pionierki to pozycja, która mnie zaskoczyła. Przyjemnie się ją czytało, a postacie w niej przedstawione były interesujące i intrygujące. Autorka podeszła do opisywanego tematu rzetelnie i skrupulatnie, a jednocześnie potrafiła przyciągnąć uwagę czytelnika

Ta książka to hołd złożony kobiecej sile i determinacji. Zaparciu w osiąganiu zamierzonego celu, mimo wszystko i wszystkiemu na przekór.

Opowieść o sile kobiet, które udowodniły swoją równość wobec mężczyzn, w czasach, kiedy patriarchat był niezwykle silny.

Maria Czaplicka, Katherine Routledge, Beatrice Blackwood, Barbara Freire-Marreco i Winifred Blackman to antropolożki, skupione wokół Oxfordu. Każda z nich wybrała drogę nauki, poznania i odkrywania na przekór panującym wówczas zasadom. Każda dokonała rzeczy, które wykraczały poza umiejętności mężczyzn, poznając badane ludy od środka, od ich najbardziej intymnej strony. Często ich działania były okupione cierpieniem, chorobami, a nawet prowadziły do śmierci. Mimo tego nie zstąpiły z obranego kierunku.

Badając czy to ludność arktycznej tundry, dalekich zakątków Wyspy Wielkanocnej, czy poznając zwyczaje wojowników z Egiptu czy Nowej Gwinei każda z kobiet, każdego dnia, pokonywała nie tylko własne słabości, ale też uprzedzenia i stereotypy głęboko zakorzenione w umysłach ludzi.

Tę książkę przeczytałam z wielką przyjemnością, płynąc przez kolejne rozdziały. Niezmiernie zachęcam Was do poznania tych silnych, nieustraszonych kobiet, które stanęły na równi z mężczyznami, udowadniając swoją wyjątkowość.

„Siła jest kobietą” - zgadzacie się z tym stwierdzeniem? Ja zdecydowanie tak! Nie jednokrotnie kobiety udowadniały swoją siłę. Nie inaczej dzieje się w książce pt.: „Pionierki. Maria Czaplicka i nieznane bohaterki antropologii”.

Maria Czaplicka, Katherine Routledge, Beatrice Blackwood, Barbara Freire-Marreco oraz Winifred Blackman to główne bohaterki „Pionierek”. Każda z nich dokonała niesamowitego! Maria Czaplicka przemierzyła arktyczną tundrę, by badać życie szamanów i nomadów, którzy nie znali białego człowieka. Katherine Routledge zleciła budowę statku i pożeglowała na Wyspę Wielkanocną. Beatrice Blackwood filmowała wojowników z Nowej Gwinei. Barbara Freire-Marreco zamieszkała w indiańskich pueblos, a Winifred Blackman rzucała się z aparatem w wir krwawych bójek w Egipcie.

Autorka książki (notabene pisarka oraz antropolożka) przedstawia nam historię 5 wspaniałych kobiet, które dokonały mogłoby się wydawać na tamte lata rzeczy niemożliwych. Każda z kobiet była inna, lecz łączyło je jedno. Odnalazły one w sobie siłę oraz odwagę, aby spełniać marzenia i realizować się zawodowo. Chciały udowodnić, że nie odbiegają w niczym od kolegów antropologów i one także mogą odnosić na tym polu ogromne sukcesy. Udowodniły, że życie kobiety nie toczy się wyłącznie w domu i może ona podróżować po całym świecie. Książka została napisana naprawdę bardzo ciekawie, dzięki czemu z przyjemnością zagłębiamy się w życie kobiet. Dodatkowo od podszewki możemy poznać pracę antropologów co okazało się być dla mnie czymś niezwykle ciekawym. Nigdy nie interesowałam się tym tematem, a po lekturze „Pionierek” zdecydowanie się to zmieniło.

,,Pionierki. Maria Czaplicka i nieznane bohaterki antropologii" Frances Larson to książka warta przeczytania. Dzięki niej możemy zagłębić się w życie 5 wspaniałych kobiet, które dokonały odkryć wpływających także na nasze obecne życie. Jeżeli macie wolne popołudnie to koniecznie sięgnijcie po „Pionierki”.