Pikantne historie dla pendżabskich wdów

Główna bohaterka Nikki, to córka indyjskich imigrantów, która mieszka w Londynie.

Jej siostra Mindi to tradycjonalistka, która jest bardzo podporządkowana swoim rodzicom i według tradycji indyjskiej, próbuje znaleźć sobie męża.

Nikki podejmuje pracę jako barmanka, zaś jej mama i siostra Mindi są zdania, że praca barmanki to nie jest zajęcie dla Nikki.

Ona poszukuje czegoś na co miałaby mieć wpływ, aby stawiać czoła wyzwaniom oraz być docenianą i nagradzaną.

Zaś tata Nikki jest zdania, że powinna studiować prawo. Lecz na drugim roku wciąż oblewała ten sam przedmiot, ale nie potrafiła powiedzieć rodzicom, że rzuciła naukę, więc każdego ranka wychodziła z domu ze skórzaną torbą włócząc się po Londynie.

I wtedy odkryła w sobie chęć pomagania starszym osobom.

Podjęła pracę nauczycielki imigrantów z Pendżabu, głównie wdów, które bardzo chciały nauczyć się czytać i pisać po angielsku.

I tak Nikki po raz pierwszy weszła do klasy z planszą z alfabetem, którą znalazła w sklepie charytatywnym.

Niektóre kobiety ubierały się jak wdowy, bo spotykało się to z większą aprobatą niż separacja z mężem.

Historie kobiet zawarte w tej książce to zabawne i ciekawe opowieści, niekiedy śmieszne, a niekiedy smutne i żałosne, jak np. opowieść pani Tanveer bardzo mnie rozśmieszyła, bowiem w domu Meery wszystko miało swoje miejsce, bo bardzo lubiła porządek.

Ustalili więc z mężem, że będą mieli harmonogram wieczornych zbliżeń.

Robili to we wtorki i piątki, tuż przed położeniem się spać.

Nigdy nie zmieniali rutyny, aż tu nagle pewnego razu...

Nikki też była już z kilkoma mężczyznami, chociaż żadnego nie traktowała jak kandydata na męża.

No i był Jason.

Zakochał się w Nikki i jak ta historia się zakończyła?

Fajna, lekka książka.

Czyta się ją w wolne dni, dla zabicia czasu.

Wprowadza czytelnika w dobry humor i przenosi w inną kulturę.

Miękka oprawa, zawiera 22 rozdziały i 407 stron, więc jeśli chcesz się dobrze bawić weź do ręki tę książkę i zabij chwile nudy, a dobra książka na pewno Ci w tym pomoże i wprowadzi Cię w dobry humor.

Czytaj więc i śmiej się.

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

W kuluarach pendżabskiej alkowy bywa wesoło :)

Oj, bywa wesoło! :) Ta książka ubawiła mnie do łez :) I zaskoczyła, maksymalnie na plus mnie zaskoczyła - KOMPLETNIE NIE TEGO się spodziewałem... i dobrze! :) Myślałem, że dostanę do ręki jakieś cicho wyszeptane w tajemnicy, skromne historyjki przerażonej kobieciny, a tu tymczasem... :)

A tu tymczasem dostałem masę śmiechu, zero pruderii, trochę pikanterii, a na deser nieco sensacji / kryminału pod sam koniec :) Nikki prowadzi kurs wśród pendżabskiej społeczności (sama stanowczo się od niej odcinając), w trakcie którego wszystkie ciekawe, śmieszne i podnoszące temperaturę historie z życia wzięte wychodzą na światło dzienne. Jedna z nich jest na tyle niebezpieczna, że sprowadza spore zagrożenie na wszystkich (stąd końcówka rodem z dobrej sensacyjnej książki). Pomysł na książkę bardzo fajny :) ...

O czym jednak jest tak naprawdę ta lektura? W gruncie rzeczy nie o tych wszystkich historyjkach pozbawionych pruderii i budzących salwy śmiechu. To jest trochę książka... o zderzeniu Wschodu z Zachodem. W dobrym, tak myślę, tego słowa znaczeniu. Okazuje się bowiem, że choć kultury dwóch światów mogą być różne, to jednak... można się wzajemnie zrozumieć. A i ludzie, choć wychowani wśród różnych wartości, tradycji... są wbrew pozorom bardzo do siebie podobni na gruncie "bycia człowiekiem" - z całym bagażem tego człowieczeństwa, związanych z nim pragnień, myśli... a także ze z tym wszystkim "co nas kręci, co nas podnieca" :) - te sfery są chyba zawsze takie same ;) , nieważne pod jaką szerokością geograficzną :)

Co poza tym? To bardzo... pogodna książka :) Taka po prostu... pełna życia :) ... Może przez ciągły uśmiech, jaki budzi co chwilę jej lektura. A uśmiech to przecież dobra rzecz :)

Polecam!

Dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca za egzemplarz recenzencki.

Recenzja znajduje się także na moim blogu:

[Adres usunięty]

Przyznam szczerze, że do sięgnięcia po tę pozycję skłonił mnie jej tytuł : długi, sugestywny i nie do końca zdradzający fabułę. Zresztą muszę pochwalić wydawnictwo gdyż cała okładka jest przepiękna. co do samej historii to nie byłam zupełnie przygotowana na ucztę, którą zaserwowała mi autorka. Spodziewałam się słodko gorzkich opowieści arabskich emigrantek a dostałam barwne, przepełnione erotyką historie rodem z "Baśni Tysiąca i Jednej Nocy". Choć nie przepadam za komediami tymi razem ubawiłam się po pachy.

Nikki, córka indyjskich emigrantów, rezygnuje z wybranej przez rodziców ścieżki kariery i rzuca studia. Zatrudnia się jako kelnerka w barze a kiedy nie starcza jej nie czynsz postanawia poszukać dodatkowego zajęcia. W świątyni sikhijskiej, miejscu spotkań pendżabskiej społeczności, natrafia na ogłoszenie, w którym poszukiwana jest nauczycielka twórczego pisania. Dziewczyna umawia się na spotkanie i dostaje pracę. Jest bardzo zaskoczona kiedy okazuje się, że jej podopieczne nie potrafią ani pisać ani czytać po angielsku. I na domiar złego nie są zainteresowane nauką. Zamiast ćwiczyć alfabet wpadają na pomysł opowiadania pikantnych historii z których w przyszłości ma powstać książka. Kiedy społeczność sikhijska dowiaduje się o erotycznych opowiadaniach wybucha skandal.

Akcja powieści toczy się w dzielnicy Londynu zwanej Southall. Choć mieszkałam w tym mieście

ponad rok, nie zdawałam sobie sprawy z jej istnienia. Wkraczając do Southall wita nas inny świat, bardziej egzotyczny i kolorowy. To miejsce nazywane jest "Little India". Sklepy, świątynie i bazary, mężczyźni w turbanach i kobiety w kolorowych sari krążą ulicami jak kolorowe motyle. Zapachy z przydrożnych restauracji drażnią nasze zmysły a śpiew muezinów dzwoni w uszach.

Właśnie tu, w tej egzotycznej scenerii, spotykamy nasze główne bohaterki, zapomniane przez świat czarne ptaki, wdowy na które nikt nie zwraca uwagi, wystawione poza nawias społeczeństwa rozgoryczone, często młode kobiety, z których każda ma historię do opowiedzenia, jednak nikt nie chce ich słuchać. Dopiero Nikki daje im możliwość wyrażenia własnych pragnień z czego bezwzględnie korzystają. Nie przypuszczałam, że te doświadczone przez los kobiety, po których społeczeństwo oczekuje pokory i skromności, mają tak wybujałą wyobraźnię. Spodziewałam się grzecznych historyjek z czasów ich młodości a dostałam rozbudowane historie erotyczne na miarę "50 twarzy Graya". Przy niektórych aż piekły mnie policzki a niektóre warzywa już do końca życia będą mi się kojarzyły z poszczególnymi częściami ciała.Jak wspomniany na okładce bakłażan. Historie te to nie typowe opowiadania erotyczne tylko baśniowe obrazy, pełne sexu, miłości, symboliki osadzone w realiach kulturowych Indii. To przeniesienie marzeń smutnych wdów na papier, gdzie pozostaną jako świadectwo tego, że każda z nas, bez względu na wiek czy doświadczenie, ma pasje, oczekiwania i potrzeby.

Jednak książka ta to nie tylko opis erotycznych fantazji samotnych kobiet. To również opowieść o dwóch światach i dwóch jakże różnych kulturach, którym przyszło ze sobą koegzystować. Ja poznałam Londyn przesiąknięty europejskością z enklawami egzotyki w postaci marokańskich knajp czy tajskich lodów. Przelatywałam metrem przez chińskie dzielnice pełne kotów machających łapką, pachnących imbirem, gdzie na wietrze smutno powiewają papierowe smoki. Tym razem autorka zabrała mnie w świat "małych Indii", enklawy gdzie od pokoleń żyją ludzie nie znający języka angielskiego, gdzie aranżowane małżeństwa są na porządku dziennym a ulice patroluje samozwańcza policja kulturalna. Ta zamknięta społeczność od lat kultywuje własne tradycje, odprawia własne obrzędy i często brzydzi się kulturą zachodu. Często jest to wynikiem strachu oraz braku zrozumienia, innym razem wyrazem tęsknoty za ojczyzną. Jednak w takim tyglu kulturowym, jakim jest Londyn, przenikanie się kultur jest nie do uniknięcia. I właśnie o tym jest ta książka. Po części o szukaniu własnej tożsamości, po części o poszanowaniu tradycji a na pewno o próbie odnalezienia się w nowej rzeczywistości. Nasze bohaterki, na początku tak trudne do odróżnienia, są indywidualistkami. Część to tradycjonalistki, spuszczające pokornie głowę na widok mężczyzny, część czuje się Europejkami co sprawia, że stają się bardziej wyzwolone. Buntowniczki, prowodyrki, ciche wody, szanowane matrony i każda ma swoją historię.

Ciężko mi jest tę powieść przyporządkować do konkretnego gatunku. Pojawiają się tu elementy powieści obyczajowej, erotyki, romansu a nawet kryminału. Cała historia osnuta jest wokół tajemniczej śmierci córki jednej z głównych bohaterek. Autorka krok po kroku opowiada nam tę tragiczną historię, która nadal czeka na finał. I faktycznie na końcu akcja wyraźnie przyśpiesza, wszystkie opowieści zostały dokończone i brakuje tylko rozwiązania zagadki. Ten fragment książki jest zdecydowanie najsłabszy, zbyt pośpieszny i niedopracowany co w rezultacie odbiera mu pozory realizmu. Jednak nawet ten kiepski finisz nie miał zbyt znaczącego wpływu na mój odbiór powieści. I tak dostałam więcej niż oczekiwałam.

"Pikantne historie dla pendżabskich wdów" to książka, która poszerza horyzonty i w przyjaznym świetle oraz przystępnej formie ukazuje indyjską kulturę i tradycje przeniesione w świat współczesnego Londynu. Jednocześnie zabawna i wzruszająca, potrafi zarówno doprowadzić do łez jak i bólu brzucha (ze śmiechu oczywiście). Barwnie napisana, okraszona ciekawymi historiami, powieść sprawi, że ciężko będzie się z nią rozstać. Dla mnie była ciekawą odskocznią od mrocznych kryminałów i brutalnych thrillerów. Coś lekkiego na zbliżające się długie wieczory. Polecam.

„Pikantne historie dla pendżabskich wdów” autorstwa Balli Kaur Jaswal to powieść pełna humoru

o spotkaniu dwóch różnych światów, a także poruszająca ważne współcześnie tematy.

Główna bohaterka Nikki ma indyjskie korzenie, jednak wychowała się w Zachodnim Londynie.

Z zawodu jest barmanką i nigdy nie zagłębiała się w kulturę oraz sikhilijski styl życia swojej rodziny oraz swoich przodków. Nikki ma również siostrę Mindi, jednak ta jest całkowitym przeciwieństwem. Jest zdystansowana do zachodniego społeczeństwa, przestrzega swojej kultury i tradycji, a co najważniejsze jest posłuszna matce. Pewnego dnia Nikki popada w kłopoty finansowy i tu z pomocą przychodzi jej Kulwinder, która proponuje głównej bohaterce posadę nauczycielki kreatywnego pisania dla imigrantów z Pendżabu. Okazuje się, że kursantkami Nikki są wdowy, które nie tylko chcą nauczyć się pisać, ale mają również w sobie duży potencjał. Kursantki głównej bohaterki zaczynają być śmielsze i opowiadają różne erotyczne historie. Wszystko było by dobrze, gdyby nie fakt, że to co dzieje się na zajęciach wychodzi na światło dzienne. Główna bohaterka musi zmierzyć się z ogromnym skandalem i nie tylko.

Przyznaję, że do książki podchodziłam z dużą rezerwą, ponieważ rzadko sięgam po takie historie. Jednak bardzo pozytywnie się zaskoczyłam. Książka napisana jest ciekawie, a co najważniejsze z dużą dawką humoru. Historie erotyczne, o których wspomniałam w skrócie fabuły są przedstawione ze smakiem i bardzo miło się je czyta. Oprócz tego, że jest zabawnie autorka porusza tutaj wiele współczesnych problemów. Mowa tutaj nie tylko o przeżyciach erotycznych wdów, ale także o asymilacji społeczeństwa, rodzinnych tradycjach, kulturze, która dla człowieka wychowanego w Europie jest często niepojęta. Autorka dotyka tutaj również problemu posłuszeństwa kobiet wobec mężów, braci czy ojców. Główna bohaterka zmierzy się tutaj również z problemem dotyczącym jej własnej tożsamości. Posiada ona korzenie indyjskie, jednak wychowanie w Europie spowodowało, że „wsiąkła” w tą tradycję oraz kulturę i europejskiej społeczeństwo.

Kolejnym zabiegiem, który zastosowała tutaj autorka to połączenie w sobie różnych treści. Mamy tutaj do czynienia z powieścią obyczajową, poruszającą wątek miłosny, a także kryminalny. Do tego autorka zapewnia czytelnikowi dużą dawkę wysmakowanego humoru. Autorka w bardzo ciekawy sposób przedstawia postacie. Nikki polubiłam już na samym początku. Jest energiczna, chce próbować nowych rzeczy. Totalnym przeciwieństwem jest jej siostra, która momentami mnie irytowała. To właśnie Mindi przedstawia tutaj prawdziwą, odpowiednią postawę wobec tradycji, kultury i rodziny. Kolejnym aspektem, który zasługuje na pochwałę jest piękna okładka. To również jeden z czynników, dzięki któremu książka bardzo mi się podobała. Nie wiem jak Wy ale ja bardzo lubię czytać książki w ładnych okładkach.

Podsumowując książka „Pikantne historie dla pendżabskich wdów” są śmieszną, ciekawą powieścią, która idealnie sprawdzi się na co raz chłodniejsze, deszczowe dni. Podczas czytania można oderwać się od rzeczywistości i nieźle poprawić sobie humor. Książkę serdecznie polecam, ponieważ jest naprawdę wartościowa, a do tego sprawia, że na twarzy pojawia się uśmiech.

Nikki jest młodą kobietą, która stara się być niezależną i żyć po swojemu. Jej starsza siostra, Mindi jest podporządkowana matce i według tradycji chce znaleźć sobie męża. Tak jak Mindi mnie irytowała, tak młodsza Nikki, czyli główna bohaterka, zyskała moją ogromną sympatię. Myślałam, że będzie taką osobą podatną na namowy innych, ale nie! Potrafi dyskutować i nie daje sobie w kaszę nadmuchać, a to bardzo mi się podoba. Nie możemy zapomnieć o Kulwinder, która odgrywa w całej pozycji dosyć istotną rolę. Gdyby nie zatrudniła głównej bohaterki na stanowisko nauczycielki dla wdów, być może cała historia nigdy by się nie wydarzyła? Jest to postać, która dla mnie jest tak pośrodku. Nie lubię jej, ale też nic do niej nie mam.

Szczerze mówiąc bardzo się zdziwiłam, kiedy okazało się, że te pikantne historie są opowiadane przez najprawdziwsze wdowy. Było to dla mnie ogromnym zaskoczeniem, ale w bardzo pozytywny sposób. Po przeczytaniu jednej z takich historii już nigdy nie spojrzę normalnie na bakłażany, cukinie i inne warzywa. To trochę przerażające, ale tak jest :D

Jest to książka obyczajowo komediowa z wątkiem miłosnym oraz kryminalnym. Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, jak dobrze to wszystko ze sobą współgrało. Watek kryminalny jest całkowicie odsunięty na boczny plan, ale mimo to nie można o nim zapomnieć, ponieważ jest ON dosyć istotny dla fabuły powieści. Jest to pozycja, którą czyta się bardzo szybko i która równie szybko wciąga czytelnika w swój świat. Wieczorem, kiedy czytałam sobie tą książkę, powiedziałam "przeczytam do 3 rozdziału i idę spać". Jak się możecie domyślać, nie skończyło się na 3 rozdziale, ani nawet na 4. Autorka ma bardzo lekkie pióro, co sprawia, że lektura jest bardzo przyjemna i odprężająca, a czytelnik ma ochotę na więcej.

Bardzo polecam tą powieść dla osób, które szukają czegoś, co pomoże im się odprężyć, ale nie będzie głupie i bezsensowne. Książka jest idealna również dla tych, którzy poszukują lektury idealnej dla zabicia czasu i do pośmiania się.