Piętno Katriny

Książka, która pochłonęła mnie od początku do końca.

W 2005 roku Norco Valley spustoszył huragan Katrina. Mimo upływu czasu mieszkańcy tego miejsca nadal odczuwają skutki potężnego żywiołu i nie potrafią zapomnieć o wydarzeniach sprzed lat. Do miasteczka trafia Amy, młoda dziewczyna z Polski, oraz trzyosobowa rodzina-Hubert, Rebeka oraz ich syn Markus. Wszyscy chcą zapomnieć o przeszłości i zacząć życie na nowo. Czy Norco Valley jest odpowiednim miejscem dla nich? Tutaj nic, nie jest takie, jak się wydaje. A tajemnice, które powinny być pogrzebane dawno temu, znowu wychodzą na wierzch.

„Piętno Katriny” to idealny thriller psychologiczny z elementami grozy, w którym prawda miesza się z fikcją, a jawa ze snem. Od początku czuć w książce duszną, ponurą atmosferę, która działa na wyobraźnię czytelnika i jego zmysły.

Akcja powieści toczy się dosyć powolnie, ale autorka doskonale buduje napięcie. Podczas czytania czułam narastający niepokój i lekką grozę.

To było moje pierwsze spotkanie z piórem Agnieszki Bednarskiej, ale zdecydowanie nie ostatnie. Autorka fantastycznie wykreowała bohaterów, ich przejmujące historie i portrety psychologiczne.

Polecam książkę z całego serca, warto poczuć ten klimat na swojej skórze.

W 2019 roku ukazała się książka Agnieszki Bednarskiej, z którą miałam okazję się zapoznać. Niedawno pojawiła się kolejna powieść autorki - ,,Piętno Katriny".

Akcja dzieje się kilkutorowo, więc jednocześnie poznajemy kilka linii fabularnych. Jedna z nich toczy się z dziewczyną, która naraziła swoje siostrzenice na niebezpieczeństwo. Jednocześnie poznajemy matkę z dwoma synami i ojczymem, który nie toleruje pierworodnego swojej partnerki. Po jakimś czasie losy tych bohaterów mają się ze sobą zetknąć. Czy będzie to przyjemne spotkanie?

Tym razem autorka postanowiła pomieszać fikcję z rzeczywistością. Pojawia się wątek huraganu Katrina, pewnego domu pogrzebowego i tych, którzy odeszli na drugą stronę, ale może cały czas znajdują się w świecie żywych? Tego wszystkiego musimy dowiedzieć się sami, dając wiarę temu co istnieje lub też nie.

Całość jest napisana ciekawie, choć po zapoznaniu się z całością czytelnik wciąż pozostaje bez wielu odpowiedzi na poruszone wątki. Może taki był zamysł autorki, jednak ja czuję pewien niedosyt, że nie dowiedziałam się wszystkiego, co działo się z bohaterami.

,,Piętno Katriny" Agnieszki Bednarskiej to powieść, w której nie brakuje duchów, które być może cały czas znajdują się w ludzkim świecie.

Czytając opis i widząc kilka opinii, liczyłam na dobrą lekturę. Jednak „Piętno Katriny” przerosło moje oczekiwania wielokrotnie.

Nie będę Wam opisywać, o czym jest ta książka, bo mogę zdradzić za wiele. Ale śmiało mogę Wam napisać, że to powinna być pozycja obowiązkowa na Waszej liście książek do przeczytania. „Piętno Katriny” od początku trzymało mnie w napięciu. Kolejno pojawiające się wątki, w niezwykły sposób wciągnęły mnie bez reszty. Autorka stworzyła tu taki klimat, że nie tylko przeniosłam się do tych miejsc, ale też czułam to, co bohaterowie, a nawet więcej. To był misternie utkany thriller. Aż w pewnym momencie emocje nieco opadły. Zastanawiałam się, czym autorka wypełni czas do końca książki i czym mnie zaskoczy. Mój entuzjazm nieco opadł i wtedy zadziało się coś, co sprawiło, że nie potrafiłam odłożyć książki. Nieważne obowiązki, nieważne potrzeby, musiałam czytać dalej i dalej, aż do końca. To, co zaserwowała mi Pani Agnieszka Bednarska to prawdziwy huragan emocji i wydarzeń. Tego nie da się opisać, to trzeba przeżyć samemu.

Ja jestem zachwycona „Piętnem Katriny” i szkoda mi, że o takich książkach jest tak cicho.

Bardzo, bardzo, bardzo podoba mi się, jak pisze ta autorka! Jestem pod wrażeniem riserczu i dopracowania detali (obejrzałam wywiad z Agnieszą Bednarską, który to potwierdził). Bohaterowie, miejsce akcji, fabuła - nie ma się do czego przyczepić. A co najważniejsze - trzyma w napięciu i nie rozczarowuje zakończeniem. Mroczna, tajemnicza historia odwołująca się do faktów mało nam, Polakom, znanych, sprzed zaledwie kilku lat!

Agnieszka Bednarska ma coś nieuchwytnego w swoim stylu i języku, że o czymkowiek nie napisze, to czyta się to i z emocjami, i z przyjemnością.

Bardzo doceniam fakt, że sięga po niebanalne tematy, nie szafuje oklepanymi wątkami i stara się przydać postaciom autentyczności.

Podoba mi się też balansowanie na granicy tego, co realne, a tego, co niemożliwe. Polecam!

Kolejna fenomenalna książka Agnieszki Bednarskiej, która znów pokazała, że potrafi kreować niesamowicie prawdziwych bohaterów i opowiadać ich historie w sposób tak przejmujący, że na długo zapadają w pamięć. Autorka umiejętnie połączyła fikcję z rzeczywistością, o której my, tu w Polsce, niewiele wiemy, a która przyprawia o dreszcze. Bo skutki huraganu Katrina, który ledwie parę lat temu nawiedził Stany Zjednoczone, mieszkańcy Nowego Orleanu odczuwają do dziś i odczuwać będą jeszcze długo.

Ponadto znów, jak w "Zanim się obudzę", Bednarska pochyla się nad tą sferą życia, której nie potrafimy objąć rozumem. Co się dzieje z człowiekiem po śmierci? Czy duchy mogą się z nami kontaktować? Główna bohaterka zawsze czuła, że z tą "drugą stroną" potrafi się w pewien sposób połączyć. Gdy trafia do miasteczka Norco Valley w pełni pojmuje, że w tym miejscu duchy przeszłości nie dają o sobie zapomnieć.

Świetna lektura!

„Piętno Katriny” to literatura z rodzaju tych, które praktycznie od samego początku łapie za serce czytelnika i nie puszcza aż do ostatnich stron.

Norco Valley to mała mieścina, której mieszkańcy przeżyli już niejedno. Rok 2005 okazał się dla tego zapomnianego przez Boga miasteczka bardzo ciężki i kłopotliwy. Huragan noszący imię Katrina bardzo szybko rozprawił się z zabudowaniami, drogami, ale i co za tym idzie, z ludźmi. Przygnębiający obraz katastrofy towarzyszy ludności Norco Valley do teraz. Piętno, które zostało odciśnięte przez tak niszczycielską siłę nigdy tak naprawdę nie zniknie, tę katastrofę pamiętają nie tylko rodziny, ale i także mury budynków i przede wszystkim drogi, które paręnaście lat temu zaściełane były rozmokniętymi trupami ofiar.

Do tego miasteczka właśnie przeprowadza się pewna rodzina, małżeństwo, które wcześniej zakupiło całkowicie odremontowany dom. Posiadłość położona głęboko w lesie, swoim wiejskim stylem przypominała piękny obraz sielskiego życia w spokoju szczęściu.

Jednak już na początku, od kiedy małżeństwo przejechało na swoją już posesję szybko okazuje się, że całkiem nowe drzwi wejściowe wraz z okiennicami stoją otworem. Przed domem natomiast ku zdziwieniu właścicieli, drepcze wielki czarny ogier przypięty do pojazdu, który wydaje się jakby z innej epoki. Niedługo po tym w drzwiach domu pojawia się równie dziwna para. Mężczyzna i kobieta jak gdyby nigdy nic wychodzą z nowo nabytego domu, przy czym wyglądają równie staroświecko jak ich pojazd, którym się tam dostali. Po dość krótkiej, aczkolwiek bardzo burzliwej rozmowie okazuje się, że to nowi sąsiedzi, którzy w promieniu paru mil są jedynymi nowo przybyłej rodziny.

Aklimatyzacja Huberta i Rebeki w Norco Valley przebiega dość mozolnie, tym bardziej w przypadku kobiety, która trawiona przez wewnętrzny ból straty bardzo bliskiej osoby, ciągle nie może dojść do siebie. Wychodząc na ulicę Rebeka zauważa coś dziwnego. Prawie cała społeczność tego małego miasta składa się albo z dorosłych albo ze starych ludzi. Nie ma nawet małych oznak obecności zwierząt na ulicach i polach. Wszystko spowite jest szarą mgłą przeszłości i katastrofy.

Pierwsze dni w nowym domu także okazują się być wielką pomyłką. Ciągłe trzaskanie okiennic, których zatrzaski same z siebie wyskakują z obręczy, dziwne wrażenie, iż ktoś z domowników jest obserwowany i arktyczne powietrze, które momentami wspina się po kręgosłupie domowników. A do tego piwnica, wielka, ciemna z klapą w podłodze, widziała, a przede wszystkim więziła nie jedno życie.

„Piętno Katriny” to dogłębnie wstrząsająca książka. Fabuła tym bardziej ciekawi z uwagi chociażby na fakt, iż bazuje ona częściowo na autentycznych faktach. Autorka doskonale oddała klimat i mentalność społeczeństwa, które w przeszłości doświadczyło katastrofy. Opisy pobudzają wyobraźnię.

Na szczególną uwagę, także zasługuje tutaj jedna sylwetka pojawiającą się w „Piętnie Katriny”. Według mnie kreacja jednego z bohaterów fabuły okazała się istnym strzałem w dziesiątkę. Mentalność, zachowanie, a także niektóre zamierzone działania wskazują tylko, jak długo autorka pracowała na kreacją tego bohatera. Chciałby się napisać podręcznikowy przykład psychopaty.

Myślę, że „Piętno Katriny” zasługuje na wysoką ocenę, ze względu oczywiście na kreację bohaterów, ale i także ze względu na oddanie napięcia i atmosfery post katastrofalnej.

Polecamy: Dobre Recenzje

O huraganie Katrina, który w 2005 przeszedł przez stany Luizjana i Missisipi słyszał chyba każdy. Spustoszenie było tym większe, że po ustaniu wiatru nastała wielka powódź, która podtapiała miasta, wypłukiwała zmarłych z cmentarzy i niszczyła wszystko, co spotkała na swojej drodze, zostawiając po sobie pustkę. Materialną i psychiczną. To fakty, które Agnieszka Bednarska fenomenalnie wykorzystała w swojej najnowszej książce.

Mimo iż od przejścia Katriny minęło już 13 lat, to jak bardzo te traumatyczne przeżycia odcisnęły piętno na mieszkańcach miasteczka, główna bohaterka Amy mogła obserwować za każdym razem, gdy zbliżała się ulewa i zaczynały się silniejsze podmuchy wiatru. Skuleni ludzie uciekali do domów, a ulice pustoszały. Mieszkańcy Norco Valley na zawsze utracili poczucie bezpieczeństwa i nie wiadomo czy kiedykolwiek je odzyskają. Czy to jest odpowiednie miejsce dla młodej dziewczyny z Polski, która uciekła przed własnymi demonami, rozterkami i wyrzutami sumienia? Tymczasem do tajemniczego domu w pobliżu miasteczka wprowadziła się trzyosobowa rodzina. Kobieta stara się pozbierać po samobójczej śmierci pierworodnego syna, mężczyzna jest terapeutą, który w zdołowanej i zdruzgotanej społeczności ma pełne ręce roboty i mały Marcus, dziecko obdarzone jak na pięciolatka ogromną wrażliwością. W jaki sposób ich losy splotą się z losem Amy? Kiedy odkryją, że miasteczko jest dalekie od sielskiego wyobrażenia, które o nim mieli?

„Niepojęte, jaki może okazać się człowiek, gdy gra toczy się o jego życie”.

Jest to świetny, niesamowity, hipnotyzujący i soczysty thriller psychologiczny. Skradł całą moją uwagę. Miesza fikcję z faktami, strach przed żywiołem ze zjawiskami, których nie da się wyjaśnić. Metafizyczny, mroczny, duszny i niepokojący klimat sprawia, że nie można się oderwać od lektury, a nawet często stawiał mi włoski na karku. Agnieszka Bednarska wpadła nie tylko na genialny pomysł na fabułę, ale dopracowała wszystkie wątki, czuło się napięcie, które rosło z każdą przeczytaną stroną, czuło się wszechogarniający niepokój i szybciej biło serce. Bardzo spodobał mi się też styl Autorki, wszystko było przemyślane, przejrzyste. W historii nie ma zbędnych słów ani lania wody. Bardzo dobrze wykreowane, mięsiste i wiarygodne postacie.

Autorka poruszyła też trudne tematy takie jak niszczenie środowiska naturalnego, możliwość spotkania na swojej drodze osoby o psychopatycznej osobowości, o manipulacji, o pedofilii, o wykorzystywaniu ludzkich nieszczęść. Udowodniła w swojej historii, że nie należy bać się duchów i zjawisk paranormalnych tylko żywych ludzi. To oni są największym zagrożeniem. Potwory w ludzkiej skórze są wśród nas i niejednokrotnie słodko się uśmiechając, manipulują swoją ofiarą. „Piętno Katriny” nie tylko czytało się z przyjemnością, czasem z lekką zgrozą, ale również lektura sprzyjała głębszej refleksji.

Wiem, że treść książki zostanie ze mną na dłużej. Jestem nią po prostu zachwycona!

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję Wydawnictwu Media Rodzina

Niepokojąca, mroczna, poruszająca.

.

Piętno Katriny, czyli powieść w której autorka gra na emocjach czytelnika z mistrzowską wprawą. Jestem pod ogromnym wrażeniem historii, którą poznajemy w tej książce.

.

Norco Valley to miasto, które nadal nie pozbierało się po przejściu huraganu. Ciąży nad nim atmosfera rozpaczy i smutku - dosłownie... piętno Katriny. Jest to miejscowość, gdzie dzieją się różne, nie zawsze dające się logicznie wytłumaczyć, rzeczy. W tym pogrążonym w rozpaczy miejscu zaciera się granicą między tym co rzeczywiste, a psychozą.

.

Lektura jest przerażającym świadectwem ludzkiej tragedii oraz - w obliczu klęski, jaką jest huragan - bezsilności.

.

To co sprawia, że ta pozycja aż tak się wyróżnia, jest jej klimat. Napięcie bije z każdej strony, nie pozwalając czytelnikowi na choćby chwilę wytchnienia.

.

Nie jest to lektura lekka, po której zaśnięcie bez problemu. Sama czytałam te historie już jakiś czas temu i nadal bardzo często wracam do niej myślami. Autorka z wyczuciem balansuje między kolejnymi ciężkimi tematami łącząc w spójną całość wątki, które pozornie nie miały że sobą dużo wspólnego. I chociaż książka jest mroczna, to przebija się przez tę opowieść też nadzieja. Na wzmiankę zasługuje też kreacja bohaterów - mamy tu przemyślane i oryginalne charaktery.

.

Pietno Katriny jest swego rodzaju miksem gatunków - na kartach powieści przeplatają się elementy thrillera, literatury grozy, paranormalne wątki, a to wszystko na tle przerażających wydarzeń, jakie miały miejsce w 2005 roku.

.

Mamy tu cały wachlarz charakterów - skrupulatnie wykreowanych postaci, z których każda zmaga się z własnymi demonami.

.

Cała historia jest opowieścią złożoną, wielowymiarową i zdecydowanie wartą przeczytania - Moja ocena to 10/10

Czy przeszłość może odbić się na naszej przyszłości?

⭐RECENZJA PREMIEROWA⭐

Huragan Katrina zostawił po sobie ogromne spustoszenie. Ciężko się ludziom po takim czymś pozbierać. Do ów miejscowości przyjeżdża młoda dziewczyna, która ucieka przed przeszłością, ale również pewna rodzina. Czy mają szansę w tym nowym miejscu dostać trochę spokoju? Czy jednak los ma dla nich inny plan?

✖️

Zabierając się za książkę „Piętno Katriny” autorki @[Adres usunięty]z nie wiedziałam czego mogę się po niej spodziewać. Miałam tak naprawdę chyba inne oczekiwania co do niej, ale to w żaden sposób nie umniejsza tej powieści, właśnie wręcz przeciwnie! Jestem mile zaskoczona tym, co tu zastałam. Lektura porusza bardzo ważne aspekty naszego życia, a mianowicie walkę o lepsze jutro, o codzienne przetrwanie, o nie poddawanie się i dążenie do zamierzonego celu. Pokazuje, że nie warto się poddawać, bo w danej chwili widzimy ciemność, lecz właśnie zachęca do dalszej walki, do tego, żeby w końcu ujrzeć promyki słońca. Historia w tej lekturze jest przerażająca, bo mamy tutaj pokazane jak ludzie poradzili sobie po huraganie Katrina, jaki wpływ miała na nich ta tragedia. Przerażające było to wszystko, co było po tej tragedii. Wypływające zwłoki z wody, pokazują jakie to nasze życie jest… kruche. Jesteśmy i nagle nas już nie ma, a pustka pozostaje. Jednak z każdego nieszczęścia można wyciągnąć coś dobrego, bo ukazane jest, że mimo tego wszystkiego, zawsze „po burzy wychodzi słońce”. Właśnie to urzekło mnie w tej książce - walka, walka, walka. Pisarka stworzyła bardzo klimatyczną, pełną emocji lekturę, która wciągnęła mnie od razu w swój wir wydarzeń. Wszystkie zdarzenia łączą się ze sobą, wyciągając na światło dzienne sekrety, które mogą szokować. Bohaterowie są świetnie wykreowani, czuć bijące od nich emocje, to z czym się mierzą i to co ma dla nich los. „Piętno Katriny” pozostanie ze mną na długo. Jest to naprawdę wartościowa lektura, z drugim dnem, ukazująca ludzkie zachowania w obliczu różnych trudnych sytuacji. Polecam!

✖️

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @mediarodzina 🖤

Każdy z Was słyszał zapewne o huraganie Katrina, który co jakiś czas zbiera żniwa w Ameryce.

Tego co zaplanowała dla nas natura nie jesteśmy w stanie zmienić. Żywioły nie dają za wygraną!

Witajcie w świecie Katriny !

Jakiś czas temu przez Norco Valley przeszła Katrina. Zabrała za sobą setki ludzi. Małe miasteczko które dotąd tętniło życiem, nagle całkowicie zamiera.

Do owego miasteczka przyjeżdża dziewczyna z Polski a także jedna rodzina która zamiast spokoju zaznaje prawdziwego strachu !

Kiedy otrzymałam propozycje recenzji tej książki, pomyślałam: " Wow będzie to pewnie jakiś dobry reportaż albo wspomnienia osoby która przeżyła huragan."

Uwierzcie mi czegoś takiego się nie spodziewałam !!

Piętno KATRINY to nie reportaż ani nie wspomnienia. To jednej z lepszych thrillerów jakie czytałam ! Ba nawet pokuszę się o słowa że to dobry horror!

Autorka zestawiła pewne fakty związane z żywiołem huraganu ale i wplotła w to fikcję !

Jak wytłumaczyć to że nagle mieszkańcy miejscowości widzą osoby zmarłej podczas huraganu lub przed nim? Jak wyłączyć nagły spadek głównego bohatera do piwnicy i ostatnie co przed tym zobaczył to twarz dziecka którego wcześniej nie widział ?

Duchy? Omamy ? Choroba psychiczna?

Ja już wiem jaki jest koniec i z ręką na sercu jestem w ogromnym szoku!!

Autorka idealnie manipuluje faktami. Bardzo obrazowo przedstawia walkę z huraganem a także to co po nim pozostało . To co dzięki temu widziała moja wyobraźnia było straszne a kiedy pomyślałam że w dużej mierze tak wygląda codzienność w miejscach narażonych na tornada, mój strach spotęgował się jeszcze bardziej.

Szczególną uwagę zwróciłam na postaci, oczywiście głównie na Polkę ale i postać Rebeki była dla mnie ogromną zagadką! Kobieta po przejściach, w żałobie , do tego mąż który jakby ją osaczył - tak to odebrałam . Bardzo ciekawa postać ale i sama jej psychika potrafi zainteresować !

Przez całą powieść odczuwałam strach i ogromne napiecie stworzone dzięki mrocznemu klimatu książki ! Jak pomyślę o bagnach nad którymi większość akcji się rozgrywała oraz o pozostałościach typu konary drzew itp. to ja sama myśl miało ciało pokrywa gęsią skórka .

Świetny pomysł na Wprowadzenie postaci zjaw i duchów. W tak mrocznym klimacie było to fenomenalnym posunieciem! Naprawdę jestem w ogromnym szoku, w jakim kierunku zmierzyła ta fabuła ! Autorka ukazała w swej powieści naprawdę bardzo dużo. Zobaczyłam nie tylko walkę z żywiołem ale i ogromnie rozbudowany wątek psychologiczny ! Jedyny problem jak mam to język i styl. Autorka nie piszę łatwym stylem mimo to książkę czyta się szybko i bardzo zapada w pamięć. Skłania także do przemyśleń co dla mnie jest bardzo ważne ! Jestem w ogromnym szoku! Książka podobała mi się bardzo i bardzo ale to bardzo dziękuję @mediarodzina za propozycje recenzji! Drodzy blogerzy jeśli szukacie prawdziwego dobrego i mocnego thrillera to musicie sięgnąć po tą książkę ! Emocje gwarantowane !!❤️❤️

Czytając tę książkę nie wiedziałam czego się spodziewać. A na pewno nie spodziewałam się tego co przeczytałam. Poznajemy młodą dziewczynę z Polski, Amy, która ucieka przed poczuciem winy od swojej rodziny na staż do USA. Do tego mamy rodzinę, która po tragedii postanawia podnieść się z kolan i wyrusza do Narco Valley żeby zacząć od nowa. Co jednak ukrywa miejsce? I dlaczego nowo przybyli mieszkańcy czują się tutaj tak nieswojo?

Narco Valley to miejscowość, która po huraganie Katrina powoli staje na nogi. Ale czy na pewno? Przerażające historie, które otaczają ich wszystkich stają się całkowicie realne. Do tego Rebeka bardzo chce się dowiedzieć co stało się z jej starszym synem, że postanowił popełnić samobójstwo. Hubert nie jest zadowolony z faktu, że kobieta tak się pogrążyła w żałobie, ale daje jej odpowiednią przestrzeń i w większości ON zajmuje się ich synem Marcusem. Na szczęście Amy jest osobą, która za wiele nie lubi mówić o sobie a jest idealnym słuchaczem, przez co Rebeka jest dla niej idealną osobą do rozmów i stają się sobie bliższe. Jednak to co się dzieje z mieszkańcami Narco Valley nie daje im spokoju, czy uda im się rozwiązać tę zagadkę? Czy zrozpaczona matka odkryje co stało się z jej dzieckiem?

To co napisałam powyżej to jest coś... co tylko w ułamku pokazuje o czym jest książka. Bo tak naprawdę, książka jest o przetrwaniu, o nie poddawaniu się, o dążeniu do celu. Z jednej strony była straszna, bo opowiadała o tym jak huragan Katrina miał wpływ na mieszkańców małego miasteczka, a przede wszystkim jak oni sobie poradzili z tą ogromną tragedią, zaś z drugiej strony mamy pokazanie, że po wielkiej burzy może przyjść piękne słońce.

Ta pozycja na pewno zostanie ze mną na dłużej. Przynajmniej w mojej głowie.

Pamiętacie to uczucie, kiedy w swoich rękach mięliście książkę, która mocno wpłynęła na wasze postrzeżenie na jakaś sytuacje?? Na pewno większość z was tak ma bądź miała. W tej książce to jest historia, jaka miała miejsce, czyli Huragan Katrina, która dokonała ogromnych zniszczeń materialnych poprzez wiatr, ale tez przez, wodę, która wydobyła z ziemi czyjeś pogrzebane miłości, albo tajemnice, ale także zniszczenia dotyczące stref psychicznych człowieka, czyli aktualnie pozostających przy życiu i wciąż nieumiejących pogodzić się z tym, co się stało, kogo stracili. Nie sądziłam, nie potrafiłam sobie wyobrazić, że mogło to być aż tak masakryczne. Autorka wykorzystała tamte historie i przeniosła je do swojej książki. Dla mnie idealnie wpasowała tamtą tragedię w bohaterów, o których mowa w tej książce.

Ile mamy w sobie tajemnic? Ile jest sytuacji, z którymi nie możemy się pogodzić? Jak bardzo każdy z nas ma kłopot z odejściem kogoś bliskiego? To są ogromne ilości ludzi i kilkoro z nich spotykamy w lekturze. Pytanie do was! Czy ucieczka od kłopotu, jaki spowodowaliśmy, bądź, jaki miał miejsce, to dobre wyjście? Wiadomo, że nie! Nigdy nie jest tak, że po tym, co się stało, bądź, czego jesteśmy świadkami ucieczka nic nie zdziała i czytając tę książkę będziecie wiedzieć, o czym mówię. Więc pokrótce powiem, że osoby, które poznasz to Polka Amy, która przyjechała z Polski, z której uciekła, ponieważ stało się coś, czego nie umiała przewidzieć, wpadła w sidła kogoś innego. Wyjechała i znalazła się w miasteczku Norco Valley, w którym nie ma przyjaciół, znajomych w ogóle nie utrzymuje znajomości z nikim innym niż osoby, z którymi pracuje. Tajemnicza, skryta w sobie.

Kolejnymi bohaterami to małżeństwo Rebeka i Hubert oraz ich syn Markus. Na pierwszy rzut oka zdawałoby się, że rodzina jak rodzina normalna, starająca się układać życie w nowym miejscu. Mają za sobą śmierć pierwszego dziecka Rebeki, pasierba Huberta, Chłopak powiesił się. Tu nie zdradzam fabuły, bo tego dowiesz się na samym początku. W miasteczku dochodzi też do pewnych paranormalnych sytuacji, żywi widzą martwych, nic, co wydaje nam się normalne takie nie jest.

Jak wcześniej napisałam książka oparta o zdarzenia, które miały miejsce wiec ogromna liczba śmierci ludzi, którzy nie odeszli z tego świata, ale nie są źli, nie mogą odejść lub po prostu chcą pomoc poznać prawdę, jaką skrywa przeszłość.

Ulubiony moment w książce, (mimo, że opowiada o masowym porządkowaniu ciał po nawałnicy, jaka przeszła) to rozmowa Doktora Samuela z Hubertem o tym jak to wszystko wyglądało przed i po Huraganie Katrina, to, z czym walczył lekarz i co musiał robić. Zdawałam sobie sprawę z tej katastrofy, ale czytając obraz, jaki przedstawiła autorka zwiększył moje poczucie współczucia dla tamtej smutnej tragedii.

Kochani nie chce wiele zdradzać, bo sama nie lubię spoilerów, ale zapewniam was, że książka w żadnym momencie nie będzie nudna, pomysł na historie uważam bardzo oryginalny i czekam na kolejne książki autorki. Mnóstwo scen i zachować, przemyśleń bohaterów, które można podpiąć pod własne życie.

Huragany, tornada czy powodzie pozostawiają za sobą zamęt, zniszczenia, śmierć, poczucie bezradności i nieustający strach. Huragan Katrina spustoszył stany Luizjana i Missisipi w sierpniu 2005 roku, mieszkańców Norco Valley dotknęło to szczególnie i właśnie tam przeprowadza się pewne małżeństwo, by rozpocząć nowy rozdział w swoim życiu. Syn Rebeki popełnił samobójstwo, a ona nie potrafi się z tym pogodzić. Zmiana otoczenia ma jej pomóc uporać się z tym i pomóc dalej wychowywać drugie dziecko. Tylko co skrywa to małe miasteczko? Czy wydarzenia sprzed trzynastu lat pozostawiło po sobie jakiś ślad?

Napisanie tej recenzji jest dla mnie wyjątkowo trudne, ponieważ trudno wyrazić słowami, jakie ta powieść wywarła na mnie wrażenie i co przy niej odczuwałam, a przy okazji niczego nie zdradzić. To jedna z tych lektur, które trzeba samemu przeczytać, by to zrozumieć. To książka mroczna, przerażająca, tajemnicza i niepokojąca.

Mimo jej specyficznego klimatu trudno się od niej oderwać. Co chwila dowiadujemy się czegoś nowego i koniecznie chcemy się dowiedzieć, co wydarzy się dalej. Do tego styl autorki bardzo ułatwia odbiór i przez nią się płynie. Podobało mi się również to, że rozdziały nie były przesadnie długie, a opisy zbędnie rozwleczone. Zostało to świetnie wyważone, a każde zdanie wręcz chłonęłam! Warto wspomnieć, co autorka też opisuje w posłowiu, że wydarzenia opisane w tej powieści, przynajmniej część wydarzyła się naprawdę. Wiadomo niektóre wątki zostały zmienione na potrzebę fabuły, ale tak to można normalnie w internecie znaleźć informacje o takich wydarzeniach.

Na samym początku zastanawiałam się w jakim kierunku powieść będzie się toczyć, ponieważ tutaj jest kilka różnych wątków, które się ze sobą przeplatają, a potem dopiero wiążą i łączą. Cały czas podsycana jest w czytelniku ta niepewność, obawa i większa tajemnica. Wielu rzeczy domyślamy się po czasie i trudno jednoznacznie określić, kto jest tym dobrym, a kto złym. Bohaterów jest tutaj kilku i każdy ma swój własny, ważny wkład do całej fabuły. Autorka świetnie przedstawiła ich portrety psychologiczne, każda osoba była inna, miała własny bagaż doświadczeń i inaczej radziła sobie z problemami.

Jeżeli mimo obecnej sytuacji macie ochotę na taką mroczna i przerażającą powieść, to ta będzie idealnym wyborem. Dawno żadna książka, w taki sposób mną nie wstrząsnęła, nie chciała uciec z głowy i cały czas o sobie przypominała. To dreszczowiec, który pokazuje jak bezbronni jesteśmy przy anomaliach pogodowych i jak ludzkie działanie może doprowadzić do tragedii.

"Piętno Katriny" to bardzo dobra książka, którą polecam wszystkim. Bez względu na to, jaki na co dzień lubi się gatunek powieści. Wszystko przez to, że mamy tutaj wszystkiego po trochu. Jest tu przykład ludzkiego dramatu, pojawia się także bardzo ciekawa zagadka kryminalna. Do tego pojawiają się pewne zjawiska, których na pierwszy rzut oka nie da się po ludzku wyjaśnić. Na czym więc one polegają? Do tego Agnieszka Bednarska wspomina również o żywiołach, jakie na co dzień rzadko są przez nas doceniane. Naprawdę ta opowieść to fenomenalne dzieło, które wciąga w swoje macki i tak szybko wcale nie chce oddać.

Norco Valley to zniszczone „Piętnem Katriny” miasteczko. To miejsce, w którym żywi wciąż spotykają na swej drodze zmarłych, a miłe rzeczy i drobne przyjemności dnia codziennego giną pod ciężarem wspomnień i poczucia winy. Czy w tym miejscu można jednak odnaleźć spokój i nadzieję? A może to jedynie kolejny przystanek na drodze potępionych dusz?

Jakże wygodne byłoby zapomnieć o wszystkich złych rzeczach, które nas spotkały. A jeśli nie zapomnieć to chociaż część z nich przemilczeć. Nie myśleć o katastrofach i walce z naturą. Nie skupiać się na tym, w jaki sposób przyroda może nas zaskoczyć. Tymczasem są osoby, które twierdzą, że warto o tym pamiętać i mówić, a na gruzach jednego świata można stworzyć zupełnie inny, rozpoczynając kolejną historię tam, gdzie skończyła się poprzednia. W swojej nowej książce Bednarska nie stroni od trudnych tematów bo jeden to dla niej zbyt mało.

Jedną z takich niezwykle ważnych, a przy tym szalenie ciekawych kwestii, poruszanych przez autorkę jest huragan Katrina, który miał miejsce w 2005 roku w Stanach Zjednoczonych. Duże wrażenie zrobił na mnie fakt, jak Bednarska poradziła sobie z tym tematem oraz jak zbudowała wokół niego fabułę powieści. Momentami miałam wrażenie, jakbym czytała autentyczną relację z tamtych wydarzeń, opisy zniszczeń, które zaszły w psychice ludzi i ich życiu naprawdę podziałały na moją wyobraźnię. Całość miała szalenie przerażający charakter, szalenie prawdziwy. Podczas lektury naprawdę można poczuć, jakby się tam było, podążając za autorką przenieść się za miejsce katastrofy.

Ta książka opowiada również o mniejszych katastrofach, osobistych, tych, które dotyczą głównych bohaterów. W „Piętnie Katriny” splatają się dwie historie, a postacie z traumatyczną przeszłością odnajdują się w mieście pokiereszowanych dusz i smutnych wspomnień. Bohaterzy przedstawieni nam na kartach powieści mają do opowiedzenia własne historie, niemniej przykre niż to, co spotkało mieszkańców dziwnego miasteczka. Tylko czy takie miejsce może pomóc uśmierzyć ból czy jedynie go spotęguje? A może Norco Valley, miasto duchów, znowu coś komuś odbierze?

„Piętno Katriny” to bardzo klimatyczna opowieść. Nie tylko opowiada o ważnych i interesujących kwestiach, ale także sprawia, że łatwo poczuć wszystko na własnej skórze. W tym przypadku nie tylko mamy okazję do snucia refleksji, ale jesteśmy zaproszeni do aktywnego udziału w wydarzeniach. Współodczuwamy, stajemy się świadkami tragedii, czujemy zapach strachu i odór katastrofy. Na kilka godzin przenosimy się do książkowego świata, zapominając o naszym własnym.

Bednarska potrafi sprawić, że lektura zainteresuje, zaangażuje i nakłoni, by się od niej nie odrywać, aż do końca. Całość budzi wiele emocji, sprowadza na czytelnika mnóstwo przemyśleń, pozwala spojrzeć inaczej na pewne sprawy. Ale także wprowadza nieco zamętu i zamieszania, sprawiając, że momentami nie do końca jesteśmy pewni, co właściwie się dzieje i jak do tego doszło. „Piętno Katriny” to taka nietypowa mieszanka, coś świeżego i innego.

Bednarska postawiła sobie poprzeczkę wysoko, ale jej skok okazał się znacznie bardziej imponujący, niż można by się spodziewać. Autorka nie tylko tworzy ciekawe historie, ale również na naszych oczach się rozwija, osiągając pełnię swoich możliwości. Wspaniale jest móc obserwować taki proces i mieć okazję, by w nim uczestniczyć.

Norco Valley to nie jest zwykła miejscowość. W 2005 roku huragan Katrina spustoszył to miejsce. Niewiele budynków przetrwało. Mieszkańcy nadal odczuwają skutki potężnego żywiołu i nie potrafią zapomnieć o wydarzeniach sprzed lat. Silniejszy podmuch wiatru, ciemne chmury zwiastujące burze wystarczą, by miasteczko zamknęło się przed światem, a przede wszystkim przed niszczycielską siłą wiatru oraz wody.

Amy uciekając z Polski trafia do Norco Valley. Wie, że to miejsce nie jest do końca normalne. Wkrótce przekona się o tym również rodzina Henney. Przeprowadzają się w to trudne miejsce, by zacząć życie od nowa.

Jestem szczerze pozytywnie zaskoczona tym, jak fabuła została poprowadzona. Od początku jesteśmy zbombardowani mocnymi zdarzeniami, co nadaje książce rozpędu. Jest to świetny thriller, który nieraz będzie was utrzymywał na granicy rzeczywistości i omamów. Z pozoru spokojne miasteczko ma w sobie wiele mroku i tajemnic do odkrycia. Nie wszystko jest zrozumiałe, tym bardziej, gdy nie wiesz czy spotykasz prawdziwych ludzi czy zjawy. Czy może umysł płata figle?

Książka jest ciekawie napisana, a więc łatwo i szybko się czyta. Nie wiem czy to dobrze czy źle, ponieważ lektura mocno wciąga i gdy przychodzi koniec, jest się zdziwionym - "to już?". Czuć klimat tego smutnego, nadal pogrążonego w żałobie miasteczka, czuć strach, niepewność, może też zagubienie, ale również unoszący się zapach bagien. Może ten odór wywołuje halucynacje? Wątek rodziny Henney'ów to gratka dla fanów thrillerów psychologicznych 😉

Mnie się naprawdę podobało i spędziłam mile czas przy książce. Tak napomknę... Jeden moment wywołał u mnie ciarki, gdy Hubert zszedł do piwnicy 😬 O taką reakcję u mnie trudno, więc to dobre podsumowanie tego, jak książka wpłynęła na moją dobrą ocenę 😉

Serdecznie polecam 🙏 Gratuluję autorce świetnej książki 🌺

Gra o życie

Recenzja przedpremierowa

„Pewne tajemnice, z którymi człowiek nie ma odwagi się zmierzyć w chwili gdy nadarza się okazja pozostają na zawsze nie odkryte”.

Często zaprzeczamy temu, czego nie rozumiemy. Każde z nas czuje więcej, niż chcielibyśmy przyznać, nawet przed samym sobą. Na wszystko próbujemy znaleźć racjonalne wytłumaczenie, ale nie zawsze je znajdziemy. W obawie przed ośmieszeniem, o tym nie mówimy, bo ludzie zazwyczaj nie są skłonni dawać wiarę takim opowieściom, ze strachu nie chcą wiedzieć więcej. Czy jednak zawsze wszystko musi mieć wytłumaczenie ? To, co niemożliwe, też czasem się zdarza.

Dawno nie czytałam książki, która tak trafiłaby w mój gust czytelniczy. Mrocznie, tajemniczo plus zjawiska paranormalne. „Piętno Katriny”, to powieść niezwykła z pogranicza jawy i snu, gdzie fakty i fikcja tworzą niesamowity splot wydarzeń, wywołujących ciarki na plecach. Autorka świetnie połączyła thriller psychologiczny z elementami powieści grozy, można w niej odnaleźć także klimaty znane z horrorów i wplecione w fabułę wątki obyczajowe. Kilka gatunków, które w połączeniu tworzą zaskakująco dobrą całość. Fakt, że niektóre z opisanych wydarzeń, miały naprawdę miejsce, dodatkowo działają na wyobraźnię i potęgują zwiększający się lęk.

Akcja powieści toczy się nieśpiesznie, ale autorka doskonale buduje napięcie tak że, czytelnik czuje stopniowe narastające poczucie grozy. Zostaje otoczony aurą tajemniczości, niewytłumaczalnych zjawisk.

Miasteczko Norco Valley teoretycznie żyje i funkcjonuje normalnie podobnie jak większość tego typu miejscowości, ale jest w nim coś tak niewytłumaczalnego i niepokojącego, że w pewnym momencie ulega się złudzeniu, że większość mieszkańców nie żyje i nie bardzo wie, co robi w tym miejscu. Huragan Katrina zniszczył wszystko, co napotkał na swojej drodze i, mimo że od tragedii minęło kilka lat, to ludzie wciąż żyją tak, jakby to miało miejsce wczoraj. Każdy silniejszy wiatr czy burza wywołują w nich poczucie zagrożenia, są powodem irracjonalnych zachowań.

W tym dziwnym miejscu pojawia się trzyosobowa rodzina, która szuka w tym miasteczku ucieczki i zapomnienia, Hubert, Rebeka i ich syn Markus. Niestety miejsce, które wybrał Hubert, aby jego żona po stracie ukochanego syna wróciła do równowagi psychicznej, jest najgorszym miejscem na ziemi, jakie mógł wybrać. Nie tylko żona nie znajdzie ukojenia, ale także ON sam. Jego psychopatyczna natura, której nikt nie dostrzega, daje znać o sobie ze zdwojoną siłą. Nic nie idzie tak, jak sobie wymarzył i zaplanował. Skutecznie przeszkadza mu w tym Amie, dziewczyna z Polski, która zaszyła się na tym pustkowiu przed światem i własnymi problemami. Przyjaźń Rebeki, Markusa i Amie jest Albertowi wyjątkowo nie na rękę. Nadzieja, że oddalenie rodziny od miejsca, w którym wydarzyła się tragedia, pozwoli zapomnieć, a z czasem kompletnie wymazać starszego syna z pamięci zarówno Rebeki, jak i Markusa, sypie się niczym domek z kart. Na jaw mogą wyjść tajemnice, które miały pozostać na zawsze w ukryciu.

Ta książka na pewno wyróżni się w tym roku. Najlepsza powieść, jaką dotąd przeczytałam w ostatnim czasie, aż trudno uwierzyć, że jest napisana przez polską autorkę. (Chociaż od 10 lat wraz z rodziną mieszka w Wielkiej Brytanii). Agnieszka Bednarska doskonale opisała realia życia w miasteczku, które zostało zupełnie zniszczone przez huragan Katrinę jeden z trzydziestu najbardziej niszczycielskich huraganów, jakie kiedykolwiek nawiedziły Stany Zjednoczone. Zupełnie jakby tam mieszkała i tego wszystkiego doświadczyła. Pokazała nie tylko niszczycielskie siły przyrody, ale ciemne strony natury człowieka. „Piętno Katriny” to powieść wielowymiarowa, w której autorka opisała nieprzepracowaną żałobę po utracie dziecka, zespół stresu pourazowego, oraz bardzo ciekawie przedstawiła niebezpieczną naturę psychopaty, który swoim zachowaniem nie budzi niczyich podejrzeń, a pod płaszczykiem empatii i dobrych intencji niweczy innym życie i w końcu przedstawia człowieka, jako niszczyciela wszystkiego, największego wroga samego siebie. W tym mrocznym tunelu ludzkich traum pojawia się światełko nadziei. Kiedyś mrok opadnie i zaświeci słońce. Bohaterowie będą mogli wrócić do swoich najbliższych i przy ich pomocy leczyć swoje rany, prowadzić lepsze życie, chociaż bagaż tego co przeżyli, zostanie z nimi na zawsze.

Polecam tę niecodzienną powieść, której klimat całkowicie mnie pochłonął. Niesztampowa i emocjonująca, która zgodnie z zapewnieniem wydawcy, działa na czytelnika niczym tabliczka gorzkiej czekolady. Na pochwałę zasługuje fakt, z jaką starannością ta książka została napisana i wydana. Zastanawiam się jak to możliwe, że dotychczas nie poznałam twórczości pani Agnieszki, miłośniczki słowa pisanego, co czuć w każdym słowie i zdaniu.

Na koniec pytanie, zadane przez autorkę, które doskonale obrazuje czasy, w których przyszło nam żyć.

”Co dzieje się z człowiekiem, gdy traci poczucie bezpieczeństwa i kiedy żyje w ciągłym lęku?”

Jeśli lubicie dobre thrillery to ta książka jest dla Was. Jest to jedna z lepszych książek jakie w ostatnim czasie czytałam.

"Piętno Katriny" jest doskonałym thrillerem, który łączy rzeczywiste wydarzenia z fikcyjnymi bohaterami i zjawiskami nadprzyrodzonymi.

Miasteczko Norco Valley to niewielka mieścina, niezwykle doświadczona podczas huraganu Katrina. Przy ewakuacji władze zapomniały o tym miejscu i w tragicznych okolicznościach zginęło wielu mieszkańców. Ci którzy przeżyli borykają się z zespołem stresu pourazowego, wielu z nich twierdzi że widuje swoich zmarłych. To miejsce wybrali do życia - Amy - młoda studentka z Polski z tajemniczą przeszłością, oraz rodzina Heeneyów, którzy uciekli z dużego miasta po samobójczej śmierci starszego syna.

Książka wciąga i trzyma w napięciu od pierwszej strony. Autorka przedstawiła nie tylko problemy ludzi żyjących w traumie po katastrofie, wplotła także prawdziwą historię upiornego zakładu pogrzebowego. Mamy też do czynienia ze świetnie przedstawionym bohaterem z osobowością psychotyczną, będącym niejako podstawą tej powieści. Treść powieści i styl pisania autorki powodują, że książkę się po prostu połyka.

Już po pierwszym rozdziale pomyślałam "ale to będzie dobre", a ciąg dalszy tylko utwierdził mnie w tym przekonaniu.

Jeśli lubicie takie klimaty, koniecznie sięgnijcie po tę pozycję.

Zgodnie z powiedzeniem na pewne rzeczy nie mamy wpływu, chociażby na naturę oraz jej niszczycielskie żywioły. Jeden z nich - huragan, a właściwie jego długofalowe skutki, pokazała Agnieszka Bednarska w swojej powieści "Piętno Katriny". Huragan to nie tylko zalane tereny, domy wymagające odbudowy, śmierć bliskich, przyjaciół, znajomych, ale przede wszystkim zniszczone życie tych, którzy przeżyli, co bardzo dobrze widać na przykładzie miasteczka Norco Valley. Myślę, że nie bez powodu autorka na miejsce akcji wybrała właśnie małą społeczność, bo w dużych miastach łatwiej o anonimowość, a tu znają się wszyscy.

Powieść zaczyna się zupełnie niewinnie, jednak z czasem wkrada się w nią coraz więcej mroku, potem wręcz grozy. Autorka bardzo ciekawie wplotła w powieść pewne nadprzyrodzone elementy, które tak dobrze współgrają z klimatem, bieżącą fabułą, że aż wywołują gęsią skórkę. Patrząc na mieszkańców Norco Valley czujemy, że dzieje się tu coś niepokojącego, właśnie bardziej to odczuwamy, niż widzimy, bo ich zachowanie właściwie nie budzi podejrzeń - chodzą do kawiarni, pracują, mają wizyty u lekarza. Jednak czuć w powietrzu, że jest coś nie tak, miasteczko żyje, a jest jakby wymarłe. Jakie skrywa tajemnice?

Główni bohaterowie, czyli Amy oraz trzyosobowa rodzina - Hubert, Rebeka i ich syn Markus, szukają w tym miasteczku ucieczki, zapomnienia. Amy popełniła straszny błąd, przez który naraziła swoje małe siostrzenice na niebezpieczeństwo. I choć nie była świadoma, jakie zagrożenie na nie sprowadza, to nie potrafiąc sobie wybaczyć, wybiera oddalenie od rodziny. Starszy syn Rebeki Travis powiesił się w swoim pokoju. Kobieta nie mogąc pogodzić się ze stratą, pogrąża w coraz większej żałobie. Hubert, który nie był związany uczuciowo z pasierbem, a wręcz go nienawidził, namawia żonę na wyjazd. Ma nadzieję, że oddalenie od miejsca, w którym wydarzyła się ta tragedia, pozwoli zapomnieć, a z czasem kompletnie wymazać starszego syna z pamięci zarówno Rebeki, jak i Markusa. Pytanie, czy aby na pewno znaleźli odpowiednie ku temu miejsce, bo czy można zostawić za sobą przeszłość, kiedy jej duch cały czas krąży po okolicy?

"Piętno Katriny" to powieść wielowymiarowa i każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Autorka bardzo dobrze nakreśliła tło społeczno-obyczajowe, dzięki któremu wchodzimy w tę powieść. Zobaczcie co kryje się w Norco Valley. G[Adres usunięty]