Pieśń Kwarkostwora. Kroniki Jennifer Strange. Tom 2

Kupiłam tą książkę dla córki (9lat)byla tak zachwycona opowieścią że pochłonęła ja w 2 dni. Książka przeniosła ja w świat fantazji i pozwoliła zadziałać jej dziecięcej wyobraźni. Szczerze polecam nie tylko małym czytelnikom 😊

Sięgając po "Pieśń Kwarkostwora" nastawiłam się na młodzieżową fantastykę, która być może wzbudzi moje zainteresowanie, chociaż właściwie niekoniecznie. Na pewno nie spodziewałam się, że w fabule absurd będzie gonił absurd, a główna bohaterka rozłoży mnie na łopatki swoją osobowością. W dodatku wszystko okazało się... rozbrajająco zabawne.

Szesnastoletnia Jennifer Strange jest menadżerką Kazam, agencji zatrudniającej czarodziejów i jasnowidzów. Wraz ze swoim asystentem Tygrysem i jednym ze swoich magów podejmuje się pokrzyżowania planów króla Snodda IV, który niedawno odkrył, że kto ma władzę - ten ma wszystko. Niestety król połączył siły z szefem konkurencyjnej firmy, czarodziejem Blixem Zadziwiającym. Jednak Jennifer nie da się tak łatwo pokonać.

"- Ona mnie przeraża.

- Mnie też. Pomyśl o tym, jak o hartowaniu charakteru."

Niewiele można napisać o fabule, żeby nie zdradzić kluczowych aspektów. W gruncie rzeczy historia nie jest skomplikowana, ale to tylko dodaje jej uroku. Chociaż jako dojrzalsza czytelniczka dostrzegłam kilka życiowych prawd wplecionych do fabuły pod osłoną metafor, które młodsi czytelnicy mogą przeoczyć. W dodatku przygody bohaterów okazały się niesamowicie zabawne, śmiałam się jak nigdy i bawiłam tak dobrze, że poważnie rozważałam przy końcu lektury, czy czasem nie byłoby dobrze rozpocząć ją od razu, od nowa. Duża doza humoru wynika z licznych pozytywnych dialogów, które potrafią wywołać na twarzy szeroki uśmiech a także sytuacji, w których znaleźli się bohaterowie - często komicznych i absurdalnych. A całość przez to prezentuje się lekko, swobodnie i bardzo, ale to bardzo zachęcająco.

Największym atutem tej książki jest niewątpliwie główna bohaterka i jej pierwszoosobowa narracja. Jennifer Strange jest przebojowa, pełna życia i potrafi jednym zdaniem rozbroić każdego. Uwielbiam, kiedy główni bohaterowie uzbrajają się w sarkazm i ironię, a Jennifer dodała do tego jeszcze dużą dawkę cynizmu. Podziwiam autora za nieograniczoną wyobraźnię, która powołała do życia bardzo rozbudowany świat, a jednocześnie konkretny, dopracowany i nie pozostawiający żadnej luki. Nie tylko bohaterowie zasługują na zainteresowanie, ponieważ to co ich otacza jest równie potężne i wyjątkowe. Świat przedstawiony przez Fforde wciąga, hipnotyzuje i zachęca do zwiedzania - prezentuje się tutaj bowiem rzeczywistość na tyle absurdalna, że aż możliwa do zaakceptowania.

"Jestem niezmiernie wdzięczny, że dzięki pani uniknąłem bolesnej śmierci przez rozpaćkanie."

"Pieśń Kwarkostwora" to książka, która wciąga. I to jak! Wiele emocji, akcji i dobrej zabawy. Niezależnie od wieku, skradnie serce każdego czytelnika. Nie smuci, nie nudzi, ale wyciąga z melancholijnego nastroju i daje niezwykle pozytywnego kopniaka. Przy każdej kolejnej stronie cieszyłam się jak dziecko do paczki cukierków. I wcale się tego nie wstydzę!

Dawno, dawno temu magia zniknęła z powierzchni Ziemi. Lecz z dnia na dzień wszystko się zmieniło.

Poziom energii magicznej znowu rośnie i król Snodd IV zaczyna rozumieć, że kto ma władzę nad mocą, ma władzę nad... praktycznie wszystkim innym. Tylko jedna osoba może rozwiać jego chciwe sny o bogactwie i potędze.

Poznajcie Jennifer Strange, szesnastoletnią menedżerkę Kazam, agencji zatrudniającej czarodziejów i jasnowidzów.

Mogąc liczyć tylko na jednego ze swoich magów oraz wiernego asystenta Tygrysa, Jennifer musi pokrzyżować niecne plany króla. A nie będzie to łatwe, gdyż monarcha sprzymierzył się z szefem konkurencyjnej firmy, doświadczonym i niegodziwym, czarodziejem Blixem Zadziwiającym. Jennifer zrobi jednak wszystko, aby szlachetna sztuka magii, nie stała się narzędziem w rękach skorumpowanego, żądnego zysku despoty.

Na kartach tej powieści pojawią się także tajemniczy Tymczasowy Łoś, pozbawiona mocy Kiedyś Cudowna Boo, dobrze nam znana Matka Zenobia, a także sam Pan Zambini. Oraz... KWARK!

Zaczniemy od minusów. Po przeczytaniu tytułu myślałam, że książka będzie głównie o Kwarkostworach. W mojej głowie plątały się pytania: Co to za zwierzęta? Co jedzą? Skąd pochodzą? W jakich warunkach żyją? I wiele wiele innych. Czytając powieść chciałam poznać odpowiedzi na te pytania. Na całą książkę, liczącą 320 stron, wzmianka o tych stworzeniach pojawiła się około dziesięć razy, a odpowiedź znalazłam na maksymalnie dwa pytania.

Kolejnym, ale tym razem mniejszym minusem, jest fakt, że powieść się tak szybko skończyła.

Pomimo minusów, w książce znalazłam też dużo plusów.

Pierwszym z nich jest styl pisania autora. Treść książki napisana jest lekkim i prostym językiem, przez co jest przyjemna w czytaniu. Można z łatwością się w nią wciągnąć. Grzechem by było, jakbym nie wspomniała o humorze, który nie tylko był w dialogach, ale też w wydarzeniach. Dodatkowo w powieści występowały ciekawe przypisy, wyjaśniające nam różne kwestie. Podczas czytania, na twarzy towarzyszył mi uśmiech.

W powieści występują też opisy, które nie są ani długie, ani krótkie. Są w sam raz. Uważam, że z łatwością można przenieść się w świat opisany w książce.

Koniecznie muszę wspomnieć o ilustracjach zawartych w powieści. Pomimo, że są czarno-białe, dla mnie są ładne. A okładka? Jest śliczna! Łapa zza podartej kartki, jak i cała okładka sprawiają efekt 3D.

Pozytywną stroną książki są również bohaterowie, którzy są przedstawieni w bardzo ciekawy sposób. Polubiłam ich od pierwszych stron. Każdy z nich się czymś wyróżniał, przez co łatwo zapadły mi w pamięci.

Pierwszoosobowa narracja to kolejna dobra strona książki. Pasuje ona idealnie do powieści. Myślę, że jeżeli występowałaby narracja trzecioosobowa, to byśmy się pogubili, ponieważ raz akcja ma miejsce tu, a raz tam.

Historię ukazaną w książce opowiada szesnastoletnia Jennifer Strange. Mimo swojego młodego wieku ma dojrzałe spojrzenie na świat i rożne wydarzenia. Jest dzielna i dąży do celu do ostatniej chwili.

Nie konieczna jest znajomość pierwszego tomu, "Ostatni Smokobójca", aby zapoznać się z "Pieśnią Kwarkostwora".

Jeśli lubicie książki fantastyczne, albo w których występuje magia, przeczytajcie! Polecam.

Pieśń Kwarkostwora – „Zadzwoń pod 999 i krzyknij w panice „Kwarkostwór”.”

Jennifer Strange powraca w drugim tomie wyładowanym magią i jeszcze większą dawką humoru. Jakie kłopoty tym razem czekają agencję Kazam? I jakie wyzwania staną na drodze naszej dzielnej menedżerki? Oraz gdzie w tym wszystkim znajdzie się miejsce dla tytułowego Kwarkostwora? Serdecznie zapraszam do lektury „Pieśni Kwarkostwora”.

Poziom magicznej energii znowu rośnie, a czarodzieje z agencji Kazam nie mogą narzekać na brak zajęć. Coraz to nowsze zlecenia nie tylko zapewniają im zarobek, ale i stanowią nie lada wyzwanie. Znalezienie pierścienia, który wcale nie chce zostać odnaleziony, to dopiero początek przygody, a na horyzoncie szykuje się naprawdę gruba robota. Odbudowa dawno zawalonego mostu to nie jest kaszka z mleczkiem, nawet dla zgranego zespołu z Kazam. Tym bardziej, że na drodze do celu staje konkurencyjna firma wspierana przez króla Snodda IV. Jakie niecne plany tym razem wprowadzi w życie, by przejąć władzę nad magią? I co będzie musiała zrobić Jennifer by sztuka magii nie dostała się w ręce skorumpowanego władcy?

To i o wiele, wiele więcej Jasper Fforde zawarł na kartach drugiego tomu „Kronik Jennifer Strange”. Pojawią się znani z poprzedniego tomu bohaterowie, jak i zupełnie nowi nie mniej interesujący. Na szczególną uwagę zasługuje z pewnością Kiedyś Cudowna Boo, kobieta nie tylko o wyjątkowo mocnym charakterze i interesującej pasji, ale także intrygującej przeszłości. Także główny antagonista, w postaci szefa konkurencyjnej firmy, czarodziej Blix Zadziwiający, nie pozwoli czytelnikowi na chwilę nudy. Nie można także zapominać o tytułowym bohaterze, bo choć na pojawienie się Kwarkostwora trzeba będzie trochę poczekać, jego rola będzie niezwykle ważna.

Drugi tom „Kronik Jennifer Strange” oferuje czytelnikowi jeszcze większą dawkę prawdziwej Magii, a co za tym idzie większą liczbę zwariowanych, a niekiedy też szalonych wyczynów. Akcja pędzi do przodu w zawrotnym tempie, nie pozwalając na chwilę nudy, jednocześnie oferując co chwile ciekawostki na temat świata w którym się obracamy, pozwalając nam lepiej zrozumieć przepełnioną czarami rzeczywistość. Jasper Fforde jest chyba jednym z nielicznych pisarzy, którzy potrafią opowiadać o kruczkach prawnych, licencjach, stosach dokumentów do wypełnienia i ogólnie całej biurokracji jaka spadła na barki głównej bohaterki i nie zamęczyć tym czytelnika. Wręcz przeciwnie wszystko jest tak opisane, że ze strony na stronę rośnie nasza ciekawość.

„ Pieśń Kwarkostwora” pod względem wydania stoi na równym poziomie co jej poprzedniczka. Wewnątrz książki znajdziemy charakterystyczne ilustracje autorstwa Roberta Sienickiego, stylizowane na kadry z komiksu, a okładka idealnie odwzorowuje zawartość.

Wszystkim, którym podobał się „Ostatni Smokobójca”, „Pieśń Kwarkostwora” z pewnością przypadnie do gustu. „Kroniki Jennifer Strange” trzymają równy, wysoki poziom, zapewniając sporo rozrywki i dużą dawkę śmiechu. Autor w inteligentny, choć z pewnym przymrużeniem oka, sposób żongluje elementami magicznymi mieszając je z rzeczami i sprawami znanymi nam na co dzień. I choć każda książka z cyklu stanowi zamkniętą całość, pozostają jeszcze watki, które mam nadzieję zostaną rozwinięte w kolejnych tomach. Nie pozostaje mi więc nic innego jak wypatrywać kolejnej okazji do spotkania z Jennifer Strange i czarodziejami z Kazam.

Ocena: 8/10