Pierwszy Róg. Tajemnica Askiru. Tom 1

„Pierwszy róg” to historia, która od razu przenosi was do innego świata i sprawia, że na jakiś czas możecie zapomnieć o rzeczywistości. W pewnej gospodzie przecinają się drogi bardzo ciekawych bohaterów. Już na początku poznajemy Havalda, starszego wojownika zmęczonego ciągła walką. Natrafia na Leandrę, tajemnicą czarodziejkę, z którą poniekąd zaczyna współpracować. To pierwszy tom high fantasy, a więc sam początek losów bohaterów, których pokochałam całym sercem. Z napięciem kartkowałam kolejne strony, pozwalając, by autor pochłonął mnie swoją historią w całości. To, co najbardziej ujęło mnie w tej powieści, to niepowtarzalny klimat, który utrzymuje się między rozdziałami i nie pozwala o sobie zapomnieć. Jest niezwykły, idealnie wyważony i tak wciągający, że można zapomnieć o prawdziwym świecie. „Pierwszy Róg” ma w sobie wszystko, co dobre fantasy powinno posiadać - genialnie stworzony świat, silnych bohaterów, magię, tajemnice, zbrodnie, sojusze i tworzące się między postaciami przyjaźnie. Więzi i relacje mają tutaj duże znaczenie, ale są splecione z intrygą, która nie puszcza do ostatnich stron i trzyma w napięciu przez całą historię. Ogromnym plusem jest także płynny styl pisania autora, który pozwolił mi kartkować strony jeszcze szybciej i wzmagał moją ciekawość. Mróz, który opisany jest na początku, można odczuć na własnej skórze, a zapach zimy, chłodne powiewy wiatru i śmierć czyha na każdym kroku, tak dobitnie, że trudno się od tego klimatu uwolnić. Jestem zauroczona bohaterami i tym jak dokładnie zostali zbudowani. Na terenie karczmy dochodzi do tajemniczego morderstwa i od tego momentu niepewność jest wyczuwalna na każdym kroku, a zniewoleni przez zimę i ciążący śnieg ludzie odczuwają go dobitnie. Choć akcja powieści toczy się w jednym miejscu, nie ma tutaj czasu na nudę. Fabuła powoli jest budowana od pierwszych stron i rozpędza się delikatnie, tylko po to, by w niespodziewanym momencie nagle czymś nas zaskoczyć. W karczmie bohaterowie są zdani tylko na siebie i pomimo towarzyszących im różnic muszą nauczyć się sobie ufać i współpracować. Wraz z kolejnymi rozdziałami pojawia się coraz więcej pytań i wątpliwości, a wszystko to jest po to, by utrzymać ciekawość i dawać czytelnikowi kolejne zagadki do rozwiązania. Choć to dopiero pierwszy tom, uważam, że ta seria ma ogromny potencjał i na pewno w przyszłości sięgnę po kolejne tomy. Jeśli tylko lubicie dobrze wykreowanych bohaterów i rozbudowane fantasy, ta pozycja będzie dla was idealna.

Przenikająca niesiony wyobraźnią wyimaginowany świat kontrastujących ze sobą emocji. Osnuta w mroźnej scenerii determinującej gęstniejącą atmosferę grozy. Zmyślnie kompilująca dynamiczną narrację z psychologicznymi meandrami.

Śnieg zasypuje sekrety, ale nie jest w stanie ukryć kiełkującego zła. Kto stoi za brutalnym morderstwem? Czy sprawca zostanie schwytany? Jednak czasami wydaje się, że nawet magia może być bezużyteczna, gdy przychodzi stawić czoła przeszłości…

Niejednokrotnie wspomniałam, ciągle „zaprzyjaźniam” się z tak rozległym gatunkiem, jakim jest fantasy. Ostatnio trochę od niego odpoczęłam, ale stwierdziłam, że pora wyruszyć w dalszą podróż. Tym bardziej, iż uzyskałam możliwość przeczytania pierwszego tomu z cyklu „Tajemnica Askiru”. Zanim zapoznałam się z samym opisem, to przyznaję — wydawało mi się, że trafię na dość schematyczną fabułę. Odległe krainy, magiczne przedmioty, walka dobra ze złem. Chyba wszyscy znamy podobne historie. Aczkolwiek spotkała mnie pewna niespodzianka, a jest nią po prostu oryginalność. Autor, Richard Schwartz, pochodzi z Niemiec, już to okazało się zaskoczeniem, bowiem zaczęłam przyzwyczajać się do pisarzy amerykańskich, czasem szwedzkich, jakby inni nie istnieli. Wyłączając paru świetnych polskich twórców. Do tego nadeszło jeszcze kilka osobliwych cech, o których opowiem za chwilę. „Tajemnica Askiru” od początku sprawiała bardzo pozytywne wrażenie, ciężko temu zaprzeczyć.

Mocno zaintrygował mnie charakterystyczny dla tej książki „duszny” klimat, niepokojący, wypadający naprawdę realistycznie. A wszystko za pomocą miejsca akcji, czyli karczmy, gdzie dochodzi do specyficznej zbrodni. Kto maczał w niej palce? Bohaterowie zostają tam uwięzieni, za sprawą ciągle powiększającej się śnieżycy. Łatwo się w nich wczuć, gdy oczekują na poprawę sytuacji. Całość z każdą kartką staje się dosłownie klaustrofobiczna, powieść idealna do poczytania w nocy. Aż żałuję, że nie sięgnęłam po nią po raz pierwszy zimą, efekt mógłby być jeszcze lepszy. Niemniej jednak, nawet w upalne lato robi wrażenie. Ukłony dla autora za umiejętność znakomitego przedstawienia otoczenia.

Schwartz pisze w sposób lekki, dość prosty, bez zabawy w nazbyt kwieciste określenia. Pasuje mi to do ogólnego zarysu fabuły. Poznajemy całą gamę magicznych stworzeń: wilkołaka, krasnoluda, elfkę. Wszyscy zostali ciekawie wykreowani, zwłaszcza narrator historii, Havald, postać dla nas tajemnicza, lecz również fascynująca. Mimo oglądania świata jego oczami nieustannie czuć, że kryje w sobie mnóstwo sekretów. Cykl liczy siedem tomów, w Polsce wydano do tej pory trzy, więc myślę, iż największe zaskoczenia wciąż są przed nami! Aż trudno się ich doczekać.

Powieść ma kilka oblicz. Naturalnie, zgodnie z moimi wcześniejszymi słowami, jest przede wszystkim enigmatyczna. Jednak dialogi potrafią także rozbawić, bohaterowie dają się lubić, choć trzeba pamiętać, że w tej książce nic nie bywa oczywiste, a nasze przypuszczenia mogą okazać się zupełnie błędne. Historia wciągnęła mnie od pierwszych stron, pomimo gabarytów, trudno odłożyć egzemplarz. Widać, iż autor włożył w swoje dzieło naprawdę dużo pracy, dbając o każdy szczegół, za co należy mu się uznanie. Razem z postaciami przeżywamy ich rozterki, poznajemy ich zalety oraz wady, jakbyśmy sami spędzali z nimi czas w karczmie. Goszczący tam bandyci budzą zrozumiałą grozę — czy to oni stoją za morderstwem?

Richard Schwartz wpadł na dobry pomysł i wspaniale go zrealizował. Bardzo liczę, że kolejne tomy spod znaku „Tajemnicy Askiru” są równie świetne, zamierzam po nie w najbliższym czasie sięgnąć, oczekując polskich wydań czterech następnych części. To seria idealna nie tylko dla miłośników fantasy, ale też dla osób chcących rozpocząć przygodę z tym gatunkiem. Warto dać Schwartzowi szansę, mamy do czynienia z utalentowanym pisarzem. Jej oryginalność się broni, teraz rozumiem te wszystkie pozytywne opinie — nie były przesadzone.

"Pierwszy róg" to rewelacyjna powieść fantasy.

Kocham fantastykę całym swoim sercem i mam bolesną świadomość, że często poziom powieści fantastycznych pozostawia wiele do życzenia. Do "Pierwszego rogu" podchodziłam ze sporą nieufnością, bojąc się, że mogę czuć się zawiedziona. Moje obawy były bezpodstawne.

Wyraziste, dobrze zbudowane postaci, ciekawy świat, walka ze złem, magia i niebezpieczeństwo - "Pierwszy róg" tymi skłądnikami zapracował sobie u mnie na miejsce na półce z ulubioną fantastyką.

Nie mogę doczekać się lektury dalszych części - sądzę, że będzie to prawdziwa uczta dla fana fantasy :)

O książce "Pierwszy róg" słyszałam praktycznie same pozytywne opinie, jak dotąd nie spotkałam się jeszcze z niską oceną tego dzieła. To jeszcze bardziej kusiło mnie do zapoznania się z tą historią i sprawdzenia, czy rzeczywiście jest taka świetna. I wiecie co? Jest niesamowita!

Richard Schartz zadbał o to, aby lektura całkowicie wciągała już po kilkunastu stronach. Zawarł w fabule mnóstwo wątków, które rozwinął w interesujący sposób. Mimo tego nagromadzenia różnych motywów wszystko składa się w spójną i logiczną całość. Akcja jest dynamiczna, Schwartz nie stawia na zbędne opisy, które mogłyby skutecznie przyhamowywać tempo wydarzeń. Autor posługuje się prostym i przyjemnym stylem, co tylko nadaje treści lekkości. Nie spodziewałam się tak złożonych postaci. Ich portrety psychologiczne zostały nakreślone w złożony sposób. Z pełnym zniecierpliwienia zaangażowaniem śledziłam ich losy. Chciałam wiedzieć wszystko "na już". Teraz nie mogę się doczekać kolejnego tomu i dalszych przygód!

To magiczna i pełna tajemnic historią, która zauroczy niejednego miłośnika porządnej fantastyki.

ZAGUBIONE DUSZE

Wyobrażcie sobie mroczną krainę skutą lodem. Śnieżyca, jakiej nikt nie widział od lat uwięziła podróżnych w zajeżdzie. Premiera 20.04.2018. Richard Schwartz-"Pierwszy róg", Wydawnictwo INITIUM. Tłumaczenie Agnieszka Hofmann. Określenie fantasy wywołuje u mnie różne emocje, ale sięgnęłam po "Pierwszy róg", ponieważ opisy i zapowiedzi zwiastowały ciekawą, mocną powieść. A co otrzymujemy? Kilka słów o fabule. W gospodzie Pod Głowomłotem schronieniec przed zawieją znajdują najprzeróżniejsi osobnicy : kupcy, elfy, grupka zbójników, tajemniczy stary mężczyzna. Śnieżyca trwa w najlepsze , a emocje w karczmie gęstnieją z godziny na godzinę. Kim naprawdę są tajemniczy przybysze i co skrywają piwnice gospody? Realizm i baśniowość znajdują tu idealne połączenie. Akcja toczy się nieśpiesznie i mamy czas na zapoznanie się z całą galerią nietuzinkowych postaci. Jest tu i maestra, pół elf, która wyruszyła w tajemniczą misję . Owiany mrokiem i zagadkowością stary rycerz. Banda gustujących w napitku bandziorów pozbawionych wszelkich skrupułów. Jak łatwo się domyśleć , taka mieszanka to swoista bomba z opóżnionym zapłonem. Emocje spowodowane uwięzieniem w zasypanej śniegiem gospodzie muszą znależć ujście. Dodatkowo okazuje się, że sam budynek skrywa szereg tajemnic, a burza śnieżna niekoniecznie ma przyczyny naturalne. "Pierwszy róg" to debiut i zarazem pierwszy tom cyklu "Tajemnice Askiru". Jak na debiutanta, Richard Schwartz zaprezentował się wyśmienicie. Misternie ukuta zagadka, dobrze prowadzona narracja i plastyczne opisy sprawiają, że powieść czyta się wyjąkowo dobrze. Jest mocna, soczysta, ciekawa. Wprowadza nas w świat skuty lodem, gdzie przemoc i szemrane interesy są codziennością. Dobrze napisana. Zaostrza apetyt na kolejne części cyklu. Jedynym minusem, a może nawet nie tyle minusem, co słabszym punktem powieści jest opisany w niej wątek miłosny. Nie do końca mnie ON przekonuje i chwilami wydaje się wręcz infantylny, na szczęście nie na tyle, by raził lub odbierał radość z lektury. Ogromnym plusem "Pierwszego rogu" jest sama fabuła. Autor od początku kreuje atmosferę rosnącej tajemnicy. Zaskakuje i choć akcja nie jest szczególnie wartka, to każdy jej zwrot jest dużym zaskoczeniem. Powieść łączy najlepsze cechy fantastyki, kryminału, powieści grozy, To mieszanka, która trafi w niejeden czytelniczy gust. "Pierwszy róg" gwarantuje rozrywkę i dobrze spędzony czas, Jestem pod dużym wrażeniem tego jak debiutantowi udało się stworzyć taki niesamowity klimat. Wszystko jest spójne i dobrze wyważone, a powieść intryguje i wciąga od pierwszych stron. Surowy klimat, bohaterowie, którzy nie są wyidealizowani i atmosfera niepokoju i tajemnicy to idealne połączenie na wieczór, albo i kilka. Pierwszy róg" zwiastuje sagę, o której może stać się głośno. Jeśli Richard Schwartz debiutuje z takim przytupem, to po kolejnych odsłonach "Tajemnic Askiru" spodziewam się wyśmienitej lektury . Autor postawił poprzeczkę bardzo wysoko. By sięgnąć po "Pierwszy róg" nie musicie być miłośnikami fantasy. To powieść dla każdego, kto szuka po prostu dobrej rozrywki na poziomie. Poza wspomnianym już wątkiem miłosnym nie znajduję w tej książce słabych punktów. Przemyślana, oryginalna opowieść, w której wieje klimatem i Maberry'ego i Hodgesona. Dla miłośników dobrze opowiedzianej historii, którzy szukają przygody i mocnych wrażeń. Oceniam na 5 i niecierpliwie czekam na kolejne odsłony cyklu, gdyż Schwartz dostaje ode mnie ogromny kredyt zaufania. Tak skonstruowaną opowieść jak najbardziej kupuję. Polecam tym, którzy lubią tajemnice, mroczne miejsca i opowieści, które mogą sprawić, że na karku poczujemy chłód.

Przyznam szczerze, że dawno tak zwyczajny początek nie zrobił na mnie takiego wrażenia. Nie jest to przecież nic odkrywczego i bardzo świeżego – ten motyw jest obecny w literaturze aż za często czasami – a jednak już po kilku akapitach stwierdziłam, że to lektura właśnie dla mnie. Miałam spore oczekiwania i dałam się pochłonąć kolejnym rozdziałom. Może i świat stworzony przez Richarda Schwartza ogranicza się głównie do gospody, ale cała reszta została dość dobrze i szczegółowo ukazana, aż łaknie się podróży wraz z bohaterami przez te wszystkie wspomniane miejsca. Podoba mi się ta dbałość o detale, opisy są tu plastyczne, co tylko uprzyjemnia lekturę.

Również bohaterowie zostali świetnie wykreowani. Może nie nazwałabym ich nieszablonowymi, ale właśnie ta szablonowość jest jedną z ich zalet. Do tego bardzo często zaskakują podejmowanymi decyzjami czy też swoimi historiami. Najbardziej ujęła mnie kreacja głównego bohatera, a także narratora opowieści, Havalda. Bliżej mu do antybohatera, nie wiem, może to kwestia doświadczeń życiowych, ale nie ma w nim tych wszystkich ideałów, którym zwykle hołduje główna postać. Trochę brakuje mi takich zdroworozsądkowych bohaterów, których postępowanie czasami godzi w czytelnika, bywa okrutne, ale nie czaruje, że może udźwignąć na ramionach los świata.

Co mnie jeszcze oczarowało, to elementy klasycznego kryminału. Grupa ludzi odcięta od reszty świata, za oknem metry śniegu i trup wskazujący, że morderca jest wśród nich. Zawarcie tego w fantasy kupuje mnie do reszty. Sama kombinowałam, kto mógł mieć motyw, by dokonać zbrodni.

Żeby nie było, że tylko chwalę, jest też pewien zgrzyt, choć doszłam do tego dopiero, gdy nieco ochłonęłam po lekturze. Wątek romantyczny. Kto zgadł, że właśnie to miałam na myśli? Nie jest to wątek dominujący, raczej bardzo poboczny, ale trochę niewiarygodny jak dla mnie. Uwierzę w fascynację, pociąg fizyczny, ale autor próbuje trochę mnie przekonać, że jest tu już coś głębszego. To lekka rysa i mam nadzieję, że w kolejnych tomach cyklu zostanie to dopracowane.

„Pierwszy Róg” to wspaniała książka z dobrze wykreowanym światem, ciekawymi bohaterami i niespodziewanymi zwrotami akcji. Fani fantasy z pewnością będą usatysfakcjonowani, a ja już wyczekuję wieści o kolejnym tomie.

Fantasy to gatunek, który na wiele pozwala. Daje do dyspozycji inne światy inne czasy, magię i niezliczone gatunki istot. Często więc autorzy fantasy czerpiąc z tego „skarbca” nieco bez opamiętania tworzą fabuły mocno „fantastyczne” i choć trzymają się gatunku to nie trzymają się logiki. Chaos mieczy i fruwających kul ognistych ma zastąpić ich książkom fabułę, smoki pożerające krasnoludy na podwieczorek mają nadać choćby pozór sensu, a jakiś oboczny romans ma udawać treść, czyli w skrócie mówiąc mamy wojnę, krew, rąbaninę, dużo flaków i trochę seksu.

„Pierwszy róg” to zupełnie inna klasa i o wiele wyższa liga. Mimo, iż jest powieścią fantasy i posiada wszelkie cechy gatunku, to jednak próżno by w nim szukać, tego fabularnego chaosu i przerostu formy nad treścią, to bardzo ważne, bo ta książka jest powieścią logiczną, psychologicznie prawdopodobną i nieoczekiwanie mądrą.

Śmiem twierdzić, że gdyby odjąć z niej magię byłaby doskonałą powieścią psychologiczna, opowiadającą o ludzkich zmaganiach z przeznaczeniem i okrucieństwem losu.

Początek wiele obiecuje, jeszcze więcej zapowiada.

Mamy tu więc śnieżycę, przydrożny zajazd i grupę obcych sobie ludzi, którzy w tym zajeździe muszą pozostać dopóki burza śnieżna choć trochę się nie uspokoi. Niestety nie wygląda na to, żeby miało to wkrótce nastąpić. Gorzej, pewne sygnały wskazują, że może nie nastąpić w ogóle. Podróżni w zajeździe zaczynają się coraz bardziej niepokoić.

Nie znają się, ale powoli zaczyna dochodzić między nimi do interakcji, zupełnie naturalnych i logicznie możliwych, które muszą, nie zawaham się użyć tego słowa, MUSZĄ doprowadzić do konfliktu.

A przecież to dopiero początek. Nie każdy jest tym kim się wydaje, albo za kogo się podaje.

No i jest oczywiście magia, ale magia w tej książce jest stosowana logicznie i z sensem. Ma swoje przyczyny i skutki, a jej fabularnym celem wcale nie jest zabawienie czytelnika, a coś o wiele poważniejszego.

Richard Schwartz daje nam opowieść o odwadze, lojalności i cenie jaką czasami trzeba zapłacić za obie te cechy.

Opowieść piękna i pięknie prawdziwą, która zachwyca językiem i poezją słowa, mimo, że z pozoru jest mogłoby się zdawać opowieścią o przypadkowych podróżnych uwięzionych w przypadkowym miejscu.

Powoli odkrywamy, że każdy ma swoje tajemnice, historia lubi się powtarzać, a natura ludzka jest skomplikowana. Zresztą nie tylko ludzka. Cudna opowieść, pięknie napisana. Mogłoby się wydawać, że nie sposób umieścić dynamicznej akcji w tak statycznym otoczeniu jak zasypana śniegiem gospoda, a jednak akcja jest wartka, dynamiczna, a w niektórych momentach wręcz szalona.

Schemat powieści wydawałoby się prosty, jakby żywcem wyjęty z któregoś kryminału Agathy Christie, zresztą z niejednego, bo zamknięte, niedostępne, lub wręcz zasypane śniegiem miejsca zbrodni zdarzały się u niej często, do tego przypadkowe osoby, które nie tylko nie są przypadkowe, a nie są nawet tymi za kogo się podają....

No tak, ale przecież „Pierwszy Róg” nie jest kryminałem...

Nie jest i jest zarazem. Tu też ktoś morduje. Tu też jest tajemnica, a niemożność kontynuowania podroży i wyrwania się z okowów lodu i śniegu bardzo dziwnie na wszystkich wpływa.

Końcówka przepiękna i doskonale dopracowana.

Jestem wręcz oczarowana ta książka i gdyby dalsze jej części były w tej chwili dostępne już bym po nie sięgnęła. Ciekawa jestem co stanie się z Havaldem i Leandrą, jak potoczą się losy mrocznej elfki, kto zrzucił królową z murów... Liczę na dużo ciekawych opowieści.

Pierwszy róg to niesamowita opowieść o wojownikach i tajemnicach, w której napięcie nie opuszcza nas nawet na chwilę. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom - Tajemnica Askiru może okazać się jednym z najlepszych cykli fantasy na rynku.

Fabuła, z którą mamy do czynienia jest niezwykle wciągająca, a jej bogactwo, rozwinięcie wątków i klimat, jaki nadał autor jest czymś w rodzaju arkadii, kiedy możemy poczuć wewnętrzny perfekcjonizm i dopracowanie dzieła. Po przeczytaniu tej książki, można odczuć spory szacunek do autorów fantastyki, świat nadprzyrodzony przez cały czas niesie za sobą tajemnice i jedynie ludzki umysł oraz lekkie pióro są w stanie odkrywać i dopełniać coś, co w finalnym odczuciu będzie podziwiane przez wszystkich. I tak właśnie było tym razem. Dlatego też gorąco polecam tę nad wyraz zimową, lecz prześnioną ciepłem historię, nie tylko fanom fantastyki, lecz również głodnych akcji czytelnikom.

Drodzy Czytelnicy to już dziś! Na półki księgarń trafiła fenomenalna powieść z gatunku high fantasy autorstwa Richarda Schwartza. Seria została sprzedana w ponad setkach tysięcy egzemplarzy na całym świecie. Pierwszy Róg rozpoczyna cykl Tajemnica Askiru. Będzie się ON składał z sześciu tomów i jednego dodatku - chyba, że autor dopisze coś jeszcze, na co liczę. Opis książki znajdziecie w polecajce, którą jakiś czas temu zostawiłam na blogu. Klikając w link możecie również przeczytać fragment książki. Ale może do rzeczy. Co znajdziemy na stronach książki? Dobry kawałek lektury dla fanów Władcy Pierścieni, czy Gry o Tron. Może to moje odczucia, bo te serię znam, a nie czytałam jeszcze opinii innych blogerów. Jednak czytając Pierwszy róg nie raz odskakiwałam w znane mi światy. Ale, czym ta pozycja wyróżnia się od innych?

Po pierwsze narracją. Do drugie bohaterami. Po trzecie poczuciem humoru oraz dialogami. Po czwarte: krew leje się już na początku. I tak wymieniać można w nieskończoność. Bo jest to kolejny kawałek dobrej lektury. Liczę na to, że serię uda mi się zebrać całą i w dodatku każda będzie z autografem twórcy! Czy warto jednak wydać nasze ciężko zarobione pieniądze, na kolejną serię? Myślę, że tak. Ja w tym przypadku zbiorę sobie całość, bo tu pieniędzy mi nie będzie szkoda. Zapytacie dlaczego? Bo jest to nie tylko zwykłe fantasy, ale książka która zawiera tu motyw charakterystyczny dla kryminałów. Dla mnie jest to idealne połączenie. Coś dla ducha odkrywania nowych światów i coś dla ducha szukania mordercy. Bo co zrobisz kiedy będziesz zamknięty w gospodzie,którą zasypał śnieg, a szalejąca burza nie pozwala bezpiecznie się z niej oddalić w dalszą podróż?

"Tak jak przędzona nić albo tkane sukno na krośnie, tak wszędzie nasze życia są wplecione w tkaninę losu. Nie dzieje się nic, co nie jest nam przeznaczone. Jedyne, co nam pozostaje, to możliwie utrudnić przeznaczeniu, by nas dopadło."

Tak właśnie zaczyna się zabawa bohaterów w kotka i myszkę przy walce z przeznaczeniem, które ich czeka, a może nawet już wręcz goni? Bo czy to nie czasem zapomniana legenda właśnie upomina się o swoje? Tu bo wiem trzeba mieć dużo odwagi, aby przekroczyć próg królestwa.

Samotni wędrowcy, elfy, krasnoludy, wilkołaki, to tylko cześć elity, która tu spotkamy. Mimo, że pierwsza scena stricte przypomniała mi spotkanie Gandalfa z Aragornem, to dalsze strony zabrały mnie w inny świat. Zagadka i magia, która otacza czytelnika z wielkim rozmachem i bardzo szybko wciąga w świat, gdzie pradawne legendy stają się prawdą. Atmosfera robi się ciemna, ponura. Niepokój wzrasta, ale rośnie również chęć poznania finału - bynajmniej tej części. Bo na drugi tom trzeba jeszcze czekać.

Richard Schwartz zaprosił czytelników do karczmy Pod Głowomłotem. Ta podróż stała się nie tylko ciekawa, ale i zwyczajnie inna. Bałam się na początku, że akcja rozgrywająca się w gospodzie znudzi mi się i nigdy nie przeniesie się w inne miejsce. Autor jednak zadbał, aby ten ryzykowny pomysł wypalił. I szczerze - jestem zaskoczona jak to fajnie, ba fenomenalnie wyszło!

Pierwszy róg to idealna książka fantasy dla panów. Kobiety też będą zaspokojone po jej przeczytaniu, ale jednak - wydaje mi się - że jest kierowana do płci przeciwnej, aby zaciekawić i zachęcić do czytania. No bo czy mroczna postać Zakory - elfki, która od początku irytuje, intryguje i bawi - nie zachęci do dalszej lektury? Tu narratorem jest Havald, lecz czarodziejka Leandra też ma tu swoje trzy minuty. Ich rozmowy są idealną odskocznią w codziennym życiu. Tu nawet nietypowe upodobania seksualne maja swoje zaczepliwe dialogi.

Jeśli macie ochotę poszukać pradawnych linii mory, które doprowadzą Was do legendarnego królestwa Askiru koniecznie musicie udać się w podróż z bohaterami. Bo to dopiero przedsmak tego co czeka. To początek ogromnego Imperium Thalaku. Richard Schwartz pisze lekko i ciekawie. Co prawda pomysły są zaczerpnięte z dobrze nam znanych książek, ale nie przeszkadza to w podróży po świecie, do którego nas zaprosił. Akcja toczy się tak, aby winnych poznać pod koniec lektury. Dialogi są tak naturalne, że w pewnej chwili stajemy się jednym z rozmówców. Jest to historia osadzona w innych czasach, więc pojęcie samego czasu i umawiania się o wschodzi słońca nabierało tu naturalnego wydźwięku.

O książce mogę pisać długo, ale nie będę zdradzała szczegółów, które zepsują lekturę. Jest to początek serii, która jest raczej kierowana do osób dorosłych, lubiących zwłoki, czy ostre dialogi. Znajdziemy tu nie tylko zło, lecz i dobro. Delikatność, subtelność oraz uczucia. Uważam, że książka jest idealnie skomponowana. Nie przeważa tu ani ckliwość, ani wyuzdanie. Dobór jest równomiernie podzielony, a dzięki temu nie nudzimy się. Akcja mknie, a my dostajemy w odpowiedniej częstotliwości małe dawki informacji, które pogłębiają nasz apetyt na poznanie dalszych wydarzeń.

Zanim sięgnęłam po „Pierwszy Róg”, miałam wątpliwości, czy mi się spodoba. Teraz jednak wiem, że byłabym głupia, gdybym tego nie zrobiła. Książka okazała się genialna. Bohaterowie, pędząca akcja, zagadki, wskazówki, zwroty akcji, dialogi-to wszystko było fenomenalne. Do tego język, którym posługiwał się autor, sprawił, że poczułam ten niepowtarzalny klimat i miałam wrażenie, że jestem tam i pomagam Havaldowi oraz Lei. Czapki z głów dla autora za taki świetny debiut. Teraz pozostaje jedynie czekać na kontynuację. Czytajcie, bo warto!

Pierwszy róg to powieść nie tylko dla fanów fantastyki, lecz przede wszystkim dla miłośników oryginalności, którzy doceniają piękny styl, pomysłowość i wyobraźnię autorów. Kawał dobrej literatury, która wciąga od pierwszej strony i nie pozwala odłożyć książki przed ostatnią kartką. Świetna atmosfera, fabuła, która rozgrywa się w dusznej, pełnej ludzi gospodzie, gdzie emocje sięgają zenitu. Przemyślana historia, w której nic nie jest przerysowane i przegadane. A do tego napisana takim językiem, że czytanie jest prawdziwą przyjemnością. Czego chcieć więcej?

Duchota wypełniała oddaloną od świata karczmę, gdzie wędrowni przemierzający przełęcz prowadzącą przez zlodowaciały góry. Poczucie lepkości towarzyszyło wszystkim znajdującym się w gospodzie. Burza śnieżna sprawiła, że każdy podróżnik przemierzający daleką Północ, mający wielkie szczęście, docierał to wrót karczmy prowadzonej przez owdowiałego Eberharda, który wraz z trzema młodymi córkami prowadził zajazd. Tej feralnej nocy, stara karczma była po brzegi wypełniona najróżniejszymi postaciami. Grupa obleśnych żołdaków zajęła główne stoły. Tajemnicza postać usiadła przy najzimniejszej ścianie. Pewien dostojnik wraz z córkami oraz ochroną wygrzewał się przy kominku. Trzech śmiertelnie spokojnych mężczyzn siedziało nieopodal sprośnych łotrów. Jeden postawny, starszy mężczyzna zajmował stolik przy ścianie, aby mieć widok na całą gospodę. Tak wiele różnych osobowości w jednym miejscu mogło doprowadzić do walk, a w konsekwencji śmierci. Nerwowa atmosfera potęgowała rozdrażnienie i wywoływała gniew. Nikt nie chciał czekać. Każdy chciał ruszyć w drogę. Burza śnieżna stała się przeszkodą mogącą zatrzymać wędrownych na wiele długich dni. Podróżnicy próbowali zająć się własnymi myślami, ale właśnie wtedy drzwi zajazdu się uchyliły, błyskawica rozświetliła niebo, a grzmot towarzyszył cichym krokom zapierającej dech w piersiach kobiety...

,,Pierwszy róg" to fenomenalnie wykreowany fantastyczny świat, gdzie śmiertelnicy mierzą się z krasnoludami, Mroczne Elfy sieją grozę, łotry próbują wszelkich sztuczek, aby się wzbogacić , a młode dziewczęta podejmują decyzję o poświęceniu własnej godności, aby ocalić bliskich. Trzymająca w powoli budującym się napięciu powieść okraszona wielką garścią magii oraz tajemniczych legend. Sekrety z przeszłości mogące zmienić losy świata. Pożądanie i strach kumulujące się w sercach. Morderstwa, intrygi, kłamstwa - Richard Schwartz stworzył pozycję, będącą istnym brylantem. Zachwycająca, zniewalająca, niesamowicie dopracowana - co takiego skrywa w sobie jeszcze ta książka? Przekonacie się, zapoznając się z całością recenzji!

,,Milczeliśmy przez chwilę. W tle słyszałem szmer rozmów innych gości, cichszych teraz. Raz po raz rzucali spojrzenia w naszą stronę. Nie podobało mi się to. Zapamiętają serę, nie sposób było ją zapomnieć. I zapamiętają starca, którego towarzystwa szukała tak jawnie."

Wszystko ma swój początek w zasypanej śniegiem gospodzie w górach dalekiej Północy. Stary wojownik Havald, zmęczony życiem i wieczną walką, tajemnicza czarodziejka Leandra, niebezpieczny przywódca bandy łupieżców i mroczna elfka o szczególnych upodobaniach seksualnych. Każde szuka czegoś innego. Każde podąża w inną stronę. Kim są naprawdę? Dokąd zmierzają?

Żadne z nich nie wie, że głęboko pod gospodą krzyżują się prastare linie mocy. Kiedy siarczysty mróz i burza śnieżna odcinają podróżnych od świata, wybucha panika: krwawy mord wskazuje na to, że w pobliżu czai się bestia. Czy Havald i Leandra mogą komuś zaufać? Trop prowadzi do legendarnego królestwa Askiru…

Intensywna, gęsta atmosfera, znakomite dialogi i fenomenalnie wykreowani bohaterowie to tylko przedsmak monumentalnego eposu o walce z przepotężnym Imperium Thalaku.

,,- Co się stało?

- Kiedy dotarłem na miejsce, znalazłem ich wszystkich. Feldfebel trzymał wieczną straż na blankach wieży, był twardy jak kamień, kiedy go znalazłem. Pozostali... sami rzucili się sobie do gardeł, niemal się pozagryzali. Jeden z nich potrafiący czytać i pisać, własną krwią napisał na ścianie ostrzeżenie: ,,nadchodzi, szuka, pożera"."

Daleka Północ

Zajazd Eberharda pod Głowomłotem zawsze cieszył się dobrą opinią wśród podróżujących po trudnych górskich stepach. Odpoczywali w nim zarówno wysoko urodzeni szlachcice, istoty niepodobne do ludzi oraz zwykli parobkowie mający ochotę na kilka kropli smacznego piwa. Każdy był tu witany z otwartymi ramionami.

Stare monety

Gdy burza śnieżna zaczyna atakować przełęcz biegnącą przez zlodowaciałe góry, strudzeni podróżą wędrowcy szukają schronienia. Zajazd pod Głowomłotem może być ich jedyną szansą na przeżycie. Szukając schronienia, do karczmy trafiają obleśni, głośni i brutalni łotrzy podający się za żołdaków, którzy za nic mają zasady gospodarza i w chamski sposób obłapiają pomoce kuchenne, czyli córki Eberharda. Towarzyszy im troje zabójczych mężczyzn, którzy na pierwszy rzut oka mogą należeć do grupy łotrów, ale po chwili nawet ślepy może zauważyć, że są kimś innym.

Odmienne rasy

W zajeździe zajmując miejsce przy kominku, rozsiada się pewien dostojnik wraz ze swoją strażą, a miejsce pod najchłodniejszą ścianą zajmuje tajemnicza istota, która w żaden sposób nie szuka kontaktu z innymi wędrowcami. Stolik przy ścianie zajmuje zmęczony życiem mężczyzna, pragnący chwalebnej śmierci i wiecznego spokoju. Havald kilka lat temu postanowił, że toczenie walk w imię korony, to przeżytek. Pragnienie bycia zapomnianym sprawdza się doprawdy świetnie, ale właśnie wtedy do karczmy wchodzi białowłosa kobieta - elfka nosząca Kamienne Serce. Ta długowieczna istota przybyła do tego odludnego miejsca w jednym celu - pragnie znaleźć zaginionego rycerza. Havald wie, że pojawienie się sery oznacza wielkie kłopoty. Po początkowej niechęci więź między tą dwójką zaczyna się zacieśniać, a mężczyzna musi podjąć niezwykle ważną decyzję.

Krwiożercza bestia

Wszystko zaczyna się komplikować, gdy nazajutrz zostaje odnalezione rozerwane ciało chłopca stajennego. Wędrowcy są wstrząśnięci. Tak rozległych ran nie mogło zadać ani zwierzę, ani człowiek. Jedyną istotą posiadającą tak wielką siłę, jest wilkołak, ale to tylko postać z legend. Prawda? Wkrótce bohaterowie odkrywają kolejne tajemnice starego zajazdu. Lodowy grobowiec, podarunek od leśnej wróżki oraz najczystsza magia - jakie sekrety skrywa to miejsce?

,,Czułem się rozbity i ogłuszony. Widok lodowego miejsca kaźni tam, w dole, sparaliżował mnie, moje myśli nie mogły się go pozbyć; nieustannie widziałem przed sobą blade, woskowe oblicze stróżującego, z trudem odzyskiwałem orientację."

,,Pierwszy róg" przeniesie was do starego zajazdu na przełęczy otoczone zlodowaciałymi górami, gdzie kilkanaścioro przeróżnych istot zostaje zmuszonych przez potężną burzę śnieżną do pozostania przez kilka dni w gospodzie skrywającej wiele pradawnych tajemnic. Bezwzględnie wciągająca, nietuzinkowo wykreowana, pełna przerażających sekretów pozycja, będąca istnym majstersztykiem z nurtu high fantasy. Richard Schwartz w pierwszym tomie opowiadającym o odkrywaniu tajemnic Askiru rozbudził wyobraźnię czytelnika, ukazał mu doskonale skonstruowany początek i rozbudził wielką ciekawość dotyczącą kolejnych części. ,,Pierwszy róg" to powieść będąca niesamowicie tajemniczą, a jakże zachwycającą przekąską dla prawdziwego wielbiciela fantastyki, gdzie postacie takie, jak: wróżki, krasnoludy, elfy przewijają się przez rozdziały opatrzone u góry jakże trafnymi tytułami. Autor stworzył tak różnorodną mieszankę charakterów postaci, że skumulowanie ich w jednym miejscu przez kilka dni, można porównać do zapalnika mającego na celu uruchomić przerażającą bombę, która może zmieść z powierzchni wszystko i wszystkich. ,,Pierwszy róg" pozwoli przenieść się każdemu z was do tajemniczego, brutalnego świata dalekiej Północy, gdzie magia istnieje, a przerażające bestie pragną krwi. Czy jesteście gotowi na zapoznanie się z najlepszą powieścią fantasy tego roku?

,,W izbie zapadła śmiertelna cisza. Wszystkie oczy utkwione były we mnie, zapomniano nawet o górnikach. Westchnąłem. Sam już nie wiedziałem, ile razy przeżyłem taką lub podobną sytuację."

,,Pierwszy róg" to książkowa gratka dla każdego wielbiciela fantastycznych światów i postaci, gdzie akcja powoli nabiera tempa, które w czasie ostatnich rozdziałów zaczyna szaleńczo pędzić, powodując palpitację serca u czytelnika. Wspaniale wykreowany świat, nietuzinkowi bohaterowie, niebanalna fabuła pełna niespodziewanych zwrotów akcji - najnowsza powieść Richarda Schwartza stanowi doskonałą okazję, do oderwania się do rzeczywistości i zagłębienia się w historii, która zadziwia i pozostawia po sobie wielki niedosyt. Z niecierpliwością czekam na wydanie kolejnych tomów serii ,,Tajemnica Askiru", które mam nadzieję, rozwiążą wiele moich wątpliwości i jeszcze bardziej rozbudzą wyobraźnię. Polecam!

Autor wykreował niewyobrażalnie ciekawy i szczegółowy świat. „Pierwszy Róg” jest wspaniałym początkiem, który nie przygniata czytelnika natłokiem informacji. Kolejne tomy zapowiadają się zabójczo ciekawie i ja sam już nie mogę doczekać się, by sięgnąć po nie. Mam nadzieję, że zostaną szybko wydane, bo czuję niedosyt!

Pierwszy róg to genialny debiut Richarda Schwartza, rozpoczynający cykl Tajemnice Askiru. Fani fantasy przepadną w wirze tajemniczych wydarzeń i zdarzeń, odkrywając wraz z bohaterami to, co skrywa w sobie każdy z nich i miejsce, w którym się znaleźli. Nietuzinkowi bohaterowie, fabuła, która zaskakuje i to nie jeden raz...

Nie będziecie w stanie się oderwać.

Niecierpliwie będziecie oczekiwać kolejnego tomu...

Pora zatem poznać Tajemnice Askiru i wkroczyć w ten magiczny świat.

Gorąco polecam!

Cieszę się, że ta właśnie książka trafiła do mnie. Na początku miałam obawy, gdyż myślałam iż będzie to coś w stylu średniowiecza z elementami fantastyki. Modliłam się by nie było w niej typowych rycerzy, którzy przemierzają świat by odnaleźć swoje powołanie. Odetchnęłam z ulgą gdy podczas czytania uświadomiłam sobie, że to nie będzie to o czym myślałam.

Oczywiście są ala rycerze jednakże nie jest to coś związanego z historią. Bardziej są opisywani jako zwykli ludzie. Prości ale jednocześnie szlacheccy. Główny bohater książki to stary wojownik  Havald, który zawitał na czas zimowej zawieruchy do karczmy.  Po jego przybyciu wchodzi pół elfka, obdarzona mocami. Już w tym momencie książka zaczęła mi się podobać.

Spodziewałam się także po tej książce, że będą niezliczone wędrówki. Zdziwiłam się bo okazało się iż akcja trwa w jednym miejscu - a mianowicie w karczmie. Mogłoby się wydawać, że  w takim razie książka będzie nudna. Jednak tak nie było. Już od pierwszej strony zaczyna się rozpoczynać bardzo ciekawie a przede wszystkim wciągająco. Czytając książkę nie ma się wrażenia przesytu tym jednym miejscem. Autor tak rozkręca całą akcje iż nie można przy niej się nudzić. Im dalej wgłębiałam się w cała fabułę podczas czytania, tym bardziej nie potrafiłam od niej się oderwać. Jeszcze bardziej zostajemy zachęceni do czytanie gdy pojawia się pół elfka z magicznymi mocami - Leandra.

Autor zaskoczył mnie kolejną rzeczą. Myślałam, że jak jest elfka to będzie dużo magi. Tutaj jednak autor ograniczył się do jej ilości. I to chyba było w tym wszystkim najlepsze. Nie była nią przesycona.

Pierwszy Róg to niezwykle magiczna ale przede wszystkim pełna tajemniczych wątków historia, która która być może stanie się jedną z moich ulubionych serii ( Mam nadzieję, że kolejne części także mi się spodobają). Książka jest mieszaniną fantastyki, humoru oraz także kilku wątków kryminalnych. Nie zabrało w niej także momentów erotycznych.

Fenomenalny prosty język autora ułatwia czytanie. Mimo iż jest bardzo dużo drugoplanowych bohaterów to nie utrudnia to zrozumienia oraz nie zakłóca przekazu. Bohaterowie zostali dość realistycznie wykreowani prze co miałam wrażenie jakbym ich znała.

Reasumując...jeżeli jest się zagorzałym fanem fantastyki to uważam iż powinno się przeczytać tą książkę, a kto wie... może Ci się spodoba jak mi.

Wspominałam ostatnio na mojej stronie facebookowej, że nie mogę przełamać się i znaleźć takiego fantasy, które w końcu byłoby inne, a zarazem wciągnęłoby mnie od razu w wir wydarzeń. Tak. „Pierwszy róg” przełamała moją niechęć do tego gatunku.

Fabuła tej książki mocno mnie zaskoczyła już od pierwszych stron. Akcja toczy się w wysokich górach dalekiej północy. Tam na krańcu świata można spotkać wielu wędrowców, gdzie zasypana śniegiem i obkuta lodem jet cała przełęcz. To właśnie w zajeździe Pod Głowomłotem stary i niechętny do jakichkolwiek rozmów - wojownik Havald spotka elfkę Leandrę, która pragnie, by to właśnie ON pomógł jej w pewnej misji. Jednak Havald nie chce jej pomóc. Wszystko zmienia się, gdy dochodzi do brutalnego morderstwa jednego z parobków i wiadomo, że nie mógł dopuścić się tej zbrodni człowiek, że jedyną możliwością jest bestia. To wydarzenie powoduje, że stary wojownik postanawia z grupą nowo poznanych osób dowiedzieć się, co się za tym wszystkim kryje, a ślady i przeczucie przywodzi ich do legendarnego Królestwa Askiru.

Oj dawno nie czytałam tak dobrej powieści z gatunku fantasy. Ostatnio takie emocje wywołała u mnie powieść Saby Tahir - Imperium ognia. Książka Richarda Schwartza to debiut autora i według mnie bardzo udany debiut. To powieść pełna zwrotów akcji i jeśli kochacie magie oraz mityczne stworzenia jak elfy, smoki, bestie, nadprzyrodzone zdolności to myślę, że powieść jest jak najbardziej dla Was. Ponadto świat wykreowany przez autora to dla mnie kraina, która przykuwa swoją uwagę jak świat przedstawiony m.in. we Władcy Pierścieni. Czytając powieść oczywiście ma się nieodparte wrażenie, że znajdujemy się w środku wydarzeń, jakbyśmy byli jednymi z bohaterów. Wiele informacji oraz tajemnic nie są znane, a w opowieściach opowiadanych przez gości poznajemy wiele cennych wskazówek do rozszyfrowania tej historii.

Wielkim plusem powieści jest to, że akcja jest spokojna i nic nie dzieje się za szybko. Lubię, gdy w tego typu książkach trzeba się wczytać w nią i bardzo często mieć zmysł czytania między wierszami. „Pierwszy róg” napisany jest dobrym językiem, który oddaje klimat tamtej stworzonej krainy oraz czasów, w którym toczy się akcja. To nie jest potoczny język, ponieważ autor pisząc książkę widać, że starannie używał słownictwa, które w pierwszym zetknięciu może być dla nas trudne do zaakceptowania, jeśli chodzi o taki sposób narracji, ale gdy już się wczytamy to w ogóle nie powinno nikomu to przeszkadzać. Jeśli chodzi o wojownika Havalda to postać złożona, która będzie imponować swoją wiedzą, opanowaniem oraz tym jak potrafił wyciągać wnioski z sytuacji, jakie miały miejce. Elfka Leandra to uparta, ale waleczna postać, która ma dość specyficzne upodobania. Jednak jej urok coś w sobie ma i warto uważnie śledzić jej losy.

„Pierwszy róg” to fenomentalna powieść, która zachwyciła mnie od pierwszych stron. Podróżując razem z bohaterami nie jesteśmy w stanie przewidzieć, w którym momencie wydarzy się coś nieoczekiwanego, co wywoła u nas poczucie strachu. To książka, która spodoba się fanom powieści Saby Tahir. Jest to powieść, która utrzymana jest w klimacie okrutnych walk, krwi, gdzie wszystko owiane jest mroczną tajemnicą. Do tego finał zaskakuje i nie pozwala o sobie zapomnieć. Strach pomyśleć, co wydarzy się w kolejnym tomie. Polecam!

[Adres usunięty]

Porywająca, dopracowana w każdym szczególe, hipnotyzująca powieść, która Was pochłonie i oczaruje. Interesująca fabuła, nietuzinkowe postacie, zaznające głębokich przemian, istoty nadprzyrodzone, których los przeplata się z życiem zwykłych ludzi, legendy, nabierające autentyczności, mroźny klimat, przyprawiający o dreszcze i tajemnice, bijące niemal z każdej strony, tworzą razem kapitalną całość, która uzależnia i angażuje na wskroś. Przepełniona dobrem i złem, magią i człowieczeństwem, nieśmiertelnością i przemijaniem, zabierze was w niezapomnianą, bajeczną podróż, z której nie będziecie chcieli powracać do szarej rzeczywistości! Gorąco polecam!

Bardzo dobra książka dla wszystkich miłośników literatury fantastycznej. Śmiało mogę ją porównać do dzieł Tolkiena czy książek autorstwa Andrzeja Sapkowskiego. Według mnie Havald dogadałby się z Reynevanem 😉Musicie to przeczytać!

Zima potrafi zaskoczyć nie tylko w Polsce, nie paraliżuje tylko i wyłącznie Wielkiej Brytanii. Tym razem obierze za cel wysokie góry dalekiej Północy. Wykręci niezły numer biesiadnikom, którzy już zdążyli się dobrze wprawić, ale i tym, którzy zatrzymali się na moment, by odpocząć i przeczekać śnieżną zamieć. Dopadnie starego wojownika Havalda, czarodziejkę Leandrę, elfkę, która ma wyjątkowe upodobania seksualne i przywódcę złodziei. Każde z nich jest całkowicie inne. Są mieszanką charakterów, miszmaszem celów, więc na sprzeczki nie trzeba długo czekać. Jeszcze gorszy zamęt wprowadzi odkrycie brutalnego morderstwa. Ciało jest na tyle zmasakrowane, że nie jest możliwe, by takiej zbrodni dopuściła się ludzka istota. Kto zatem mógłby dopuścić się takiego bestialstwa? A może... CO? Havald z nowo poznanymi ludźmi będzie starał się za wszelką cenę rozwikłać te zagadkę. To śledztwo nie oprze się jednak tylko i wyłącznie na odkryciu tajemnicy barbarzyństwa, gdyż na jaw wyjdzie mnóstwo nowych faktów, pozornie zwyczajna gospoda okaże się wyjątkowym miejscem, a siły zła niespodziewanie się obudzą...

"Pierwszy róg" to fenomenalna fantastyka, która zachwyca mrocznym, wręcz surowym klimatem. Skrada serce nieco archaicznym, ale nadal bardzo lekkim i plastycznym językiem, oszałamia bohaterami z krwi i kości oraz fabułą, w której nie brak przemocy... To książka dla tych, którzy są już znudzeni cukierkową fantastyką dla nastolatek. Idealna dla czytelników, którzy oczekują od powieści czegoś więcej, dla tych, którzy kochają magię w nieco poważniejszym wydaniu niż "Harry Potter". Książka pełna przemocy, z nutą seksu i niemałą liczbą wulgaryzmów. Debiut Richarda Schwartza wypadł na 6! Męska lektura, po którą mogą sięgnąć również duże dziewczynki! Polecam gorąco.

Czytaj dalej na [Adres usunięty]

Izabela Nestioruk

Nie miałam pojęcia co czekam nie po otwarcie tej książki. To co zaserwował mi R. Schwartz jest zaskakujące, tajemnicze, a przede wszystkim niesamowite. Bohaterowie nieszablonowi, pierwszy raz w dodatku spotkałam się, że historię opowiada już starszy mężczyzna, a nie jak to bywa ostatnimi czasy, młode osoby, które nie poznały jeszcze prawdziwego i okrutnego życia. Strona za stroną pragniemy poznawać i zagłębiać się w świat, który wykreował autor. Tajemnice, spiski i zdrady to wszystko znajdziesz w tym tomie. A to dopiero początek serii Tajemnic Askiru. Gorąco polecam każdemu, kto chciałby na moment zniknąć w świecie doskonałego fantasy.

Od debiutu jednocześnie oczekuje się dużo, a z drugiej strony często traktuje się go z lekceważeniem, bo przecież jeśli dobry to może jest tylko jednorazowym fuksem, a gdy nie spełnia oczekiwań często skreśla się jego twórcę. Richard Schwartz debiutantem jest, ale nie wskazuje na to nic, gdyby nie informacja na okładce, w ogóle nie przyszłoby mi to do głowy. Widać, że autor przemyślał fabułę i będzie ona miała kontynuację, pewne wątki są jedynie wspomniane tak by później je rozwinąć, inne, będące podstawą rozwiniętych obecnie mają za zadanie zaintrygować, lecz jeszcze nie czas by je odkryć do końca. Te obecne w pierwszym tomie wystarczająco go wypełniają i nie są jedynie przedsmakiem dla kolejnych części, stanowią kanwę opowieści, w której jest i miejsce na właściwą historię i na przedstawienie tła, wpływającego na teraźniejsze wydarzenia. „Pierwszy róg” należy do gatunku fantasy, jego bohaterowie mają wszystkie cechy by nie przejść bez echa, intrygują, mają mniejsze i większe tajemnice, ich przeszłość jest zaskakująca, no i magia nie jest im obca, podobnie jak i wojenne rzemiosło. Autor zadbał o odpowiedni entourage dla swej opowieści, gospoda prawie na końcu znanego świata, mroźna zima oraz przede wszystkim goście tego przybytku – zróżnicowani pod względem charakterów, zamiarów no i pochodzenia. W takim otoczeniu może zdarzyć się dosłownie wszystko i właśnie wiele z tego wszystkiego dzieje się w czasie gdy za okiennicami szaleje niesamowita śnieżyca. Czytelnicy powinni przygotować się na lekturę w jakiej nie zabraknie zwrotów akcji, mrocznej przeszłości oraz teraźniejszości, gdzie dochodzi do odkrycia pewnych sekretów, podczas kiedy inne wciąż będą stanowić zagadkę. Oczywiście jest to wycinek tego co przygotował Richard Schwartz, jako, że wyobraźnię wyraźnie ma nieograniczoną to w „Pierwszym rogu” czeka na czytających o wiele więcej. Nie można także zapomnieć o bardzo plastycznym używaniu słów, dzięki którym zdania przeradzają się w obrazy, a całość staje się łatwa do wyobrażenia, kolejne akapity niczym filmowe sceny przewijają się przed oczami. Jestem ciekawa co czeka bohaterów i jakie wyzwania postawi jeszcze przed nimi ich twórca.

Jeśli macie ochotę przeczytać coś dla odmiany, to polecam sięgnąć po tę lekturę. Seria zapowiada się naprawdę obiecująco i sama nie mogę doczekać się kolejnego tomu :)

,,Pierwszy róg" jest to książka która wciąga od pierwszych stron, a czytelnik zafascynowany fabułą czuje jakby również brał udział w wydarzeniach, tropi zabójcę i rozwiązywał zawiłe zagadki w tym tajemniczym i niebezpiecznym świecie. Świecie w którym atmosfera jest tak napięta, że nie jest się w stanie oderwać od książki ponieważ ciekawość rozwoju wydarzeń wygrywa.

Richard Schwartz w fenomenalny sposób zadebiutował tą powieścią kilka lat temu na niemieckim rynku wydawniczym gdzie zyskał rzesze fanów, sądzę że w Polsce też stanie się ona bestsellerem dla fanów high fantasy, bo czyta się nią doskonale nie jest przesadzona zbytnią fantastyką, magia, elfy, mroczne tajemnice i wartka akcja czynią z książki kawał naprawdę solidnej i ciekawej literatury.

"Pierwszy Róg" to początek monumentalnego cyklu o świecie złożonym z wielu królestw i miast, nad którymi pieczę objęły cztery potężne bóstwa. W gospodzie Pod Głowomłotem wszystko się zaczyna. Moją podróż do zapomnianego przez cywilizację miejsca pełnego magii, tajemnic i zbrodni uważam za udaną. Polubiłam parę fantastycznych bohaterów, tak różnych, a tak pięknie dopasowujących się do siebie w obliczu walki z groźnym Królestwem Thalaku. Polecam gorąco :)

Od samego początku kochałam fantastykę w wszelakiej postaci, a w tej książce znalazłam to, czego od dawna nie potrafiłam dostrzec w innych opowieściach. Ciekawy i nieprzetwarzany temat, barwne dialogi i cudowni bohaterzy, a to dopiero początek cudowności. Osobiście jestem zachwycona i z niecierpliwością czekam na kolejne części.

“Pierwszy Róg Tajmnica Askiru” to fantastyczna powieść z gatunku fantastyki. W przygodę jaką wyruszyłam z bohaterami przeogromnie sprwaiła mi frajdę i przyjemność z czytania. Autor dobrze wykreował postacie co jest dużym plusem, a sama fabuła dodała książce mrocznego klimatu. Mogę śmiało polecić wam tę książkę gdyż warta jest każdej wolnej chwili i uwagii.

Nie przywykłam do czytania fantastyki i skłamałabym, gdybym powiedziała, że nie obawiałam się lektury "Pierwszego rogu". Mawiają, że nie taki diabeł straszny jak go malują i powieść z nurtu high fantasy może być całkiem niezła, choć - oczywiście! - nie jest pozbawiona wad.

Cieszę się, że Schwartz nie odpłynął zbyt daleko w kreacji świata przedstawionego - co prawda mamy tu i elfy, i magię, i jeszcze epizod z wilkołakiem, ale w gruncie rzeczy świat ten jest bardzo podobny do naszego, tego prawdziwego. Za plus należy też uznać bohaterów, których stworzono z precyzją i naprawdę solidnie - każdy z nich jest bardzo charakterystyczny, pełen życia i barw. Akcja, choć na początku nieco ślamazarna, z czasem nabiera tempa i pokusiłabym się nawet o stwierdzenie, że momentami gna na łeb, na szyję. Niestety Schwartz ma tendencję do nagłych przeskoków jeśli chodzi o miejsce akcji czy też jej dynamikę - momentami idzie się pogubić w jego logice (albo raczej w jej braku). Kilkukrotnie straciłam wątek i musiałam wracać do poprzednich stron i wydarzeń, by w ogóle zrozumieć, co właśnie się zdarzyło". "Pierwszy róg" to również nierównie dialogi. Przez "nierówne" mam na myśli to, że raz są one inteligentne, dowcipne i napisane z przytupem, a innym razem są tak żałosne, że wywołują uśmiech pełen politowania. Razi też mieszanie słownictwa - eleganckich, pełnych emfazy zwrotów czy zdań z bluzgami i kolokwializmami, chociaż nie tak bardzo jak wciśnięty niemal na siłę wątek romansowy. Panie Schwartz, na litość boską, naprawdę? Czyż nie lepiej byłoby oprzeć się na poczciwej relacji uczeń-mistrz, zamiast tworzyć absurdalny związek starca i młodziutkiej elfki?

Co jeszcze... Zabrakło mi Askiru, miasta, od którego nazwę wziął przecież cykl zapoczątkowany przez "Pierwszy róg". Pojawia się w ledwie kilku wzmiankach i mam wrażenie, że jego znaczenie całkiem się rozmywa. Ja rozumiem, że to dopiero pierwsza część wielotomowej sagi, ale liczyłam na coś więcej niż burdy w barze czy łóżkowe podboje nadprzyrodzonych istot.

Całe szczęście, że Shwartz - mimo wszystko - ma całkiem przyjemny i niezbyt toporny styl; dzięki temu można odrobinę przymknąć oko na wady i nienajgorzej spędzić czas z jego książką.

Pierwszy Róg to fenomenalna podróż do świata magii, krwawych walka oraz zapomnianych legend, gdzie pradawna moc budzi się do życia, a bohaterowie będą musieli zawalczyć o swoje życie. Autor oferuje nam intrygujące uniwersum z własnymi zasadami, religią i zwyczajami oraz wciągającą i niebanalną fabułę z zagadką rodem z kryminału. Pierwszy Róg to świetny rozpoczęcie cyklu i nie mogę się doczekać sięgnięcia po kontynuację.

Mity, legendy, magia, wojownicy i problemy – wszystko to osobno może niewiele znaczyć, jednak skłębione i zamknięte w jednym miejscu przez podejrzanie długą oraz ostrą burzę śnieżną nie wróżą dobrze. Najbardziej zagrożonymi stają się wtedy niewinni mieszkańcy feralnego zajazdu Pod Głowomłotem, którzy, jak się potem może okazać, jednak coś wspólnego z całą tą tajemniczą aurą mają. Początkowo autor przedstawia Czytelnikowi sytuację, w której znalazł się jeden z głównych bohaterów prowadzący narrację. Utknął, ale nie sam – w gospodzie schronili się również inni goście; z towarzystwa jednych był zadowolony, ze strony pozostałych wyczuwał nadchodzące burdy i problemy.

Richard Schwartz nadaje stworzonej przez siebie historii bieg, chociaż akcja nie postępuje tak szybko, jak mogłaby. Nie brak jej za to emocji i wątków, które pozostają nierozwiązane po pierwszym tomie cyklu „Tajemnica Askiru”. Przez większą część książki bohaterzy tkwią w praktycznie jednym miejscu, co nie hamuje jednak wyobraźni autora, wymyślającego co rusz to nowe pułapki i tajemnice dla swoich pionków w grze. Pomimo tego, iż początkowo Czytelnik zdobywa trochę wiadomości o bohaterach, z którymi ma do czynienia, i tak w trakcie lektury wychwycić można kolejne strzępki zaskakujących i zmieniających nasze spojrzenie na ich dotychczasowe zachowanie informacji.

Same postacie są różnorodne; na podstawie Leandry i Zokory można nawet stwierdzić, iż zostały stworzone na podstawie kontrastu – sera de Girancourt to wierna i uczciwa półelfka o jasnych włosach, podczas gdy Zokora nie wydaje się być taka praworządna z racji swojej mrocznej elfiej natury, do tego zewnętrznie również nie przypomina maestry, ponieważ ma ciemnobrązową skórę oraz kruczoczarne włosy. Ser Havald – jak każdy przebywający w zajeździe – ma w zanadrzu swoją własną historię, która pomaga w późniejszym zrozumieniu jego zachowania.

Wstępnie w „Pierwszym Rogu” panuje tajemnicza aura ze względu na nieświadomość (tego, co się dzieje), jaka otacza zarówno bohaterów jak i Czytelnika. Następnie nastrój ten ustępuje nieco innym – pojawiają się humor i zadziorność Zokory, mrocznej elfki, a nawet wątek romansowy i oczywiście fantastyczny. Jak można wywnioskować po opisie, autor zastosował w powieści pewien motyw dotyczący zamknięcia postaci z jakiegoś istotnego dla całej historii powodu. Z pewnością każdy już miał do czynienia z takim zabiegiem, jednak myślę, iż umieszczenie akurat tych bohaterów w takiej sytuacji było rozwiązaniem, które się sprawdziło, ponieważ Richard Schwartz poradził sobie świetnie z poprowadzeniem swojej opowieści.

[Adres usunięty]