Piękna

Brzydotę raczej łatwo określić, znacznie trudniej jest powiedzieć coś o prawdziwym pięknie.

Flądra, jest powszechnie uznawana za kobietę, którą można nazwać brzydulą. Jej wygląd jest obiektem drwin i ciągłych uszczypliwych komentarzy. Nawet jej imię ma pejoratywny charakter.

Pewnego dnia czara goryczy się przelewa, dziewczyna marzy o tym, aby stać się piękną i nieoczekiwanym zrządzeniem losu jej prośby zostają wysłuchane. Jednak to, co wydawało się darem, szybko okazuje się być największym przekleństwem. Wszyscy mężczyźni zaczynają ja postrzegać jako obiekt pożądania.

Dalsze losy Pięknej musicie poznać sami, ale wiedzcie, że jest to pouczająca historia, z której można wyciągnąć nie jeden morał.

Kanonów piękna w historii było wiele, ideał piękna raczej nie istnieje, bo to pojęcie względne. Pewne jest jednak to, że nie wszystko złoto, co się świeci, a prawdziwego piękna należy szukać we wnętrzu, a nie w zewnętrznej powłoce. Szczególnie, że współczesne piękno bywa zwodnicze, sztuczne i fałszywe.

Świetna baśń dla dorosłych zrealizowana w formie komiksu. Coraz bardziej odpowiada mi właśnie ta graficzna forma opowiadania historii. Utwory takie jak "Piękna" pokazują, że w komiksie jako formie artystycznej drzemie duży potencjał, który można realizować na nieskończenie wiele sposobów. Rysunki Kerascoeta przywodzą na myśl dorobek impresjonistów połączony z disneyowską kreską. Mamy przez to uczucie obcowanie z czymś na prawdę pięknym. Historia choć jak to w baśni bywa przewidywalna to bawi do łez i nie pozwala się oderwać. Szczególnie polecam tym, którym komiks kojarzy się tylko z bohaterami w ciasnych trykotach. Miło się zaskoczą.

Piękno potrafi przynieść korzyści. Dać uwagę otoczenia, dostatnie życie czy wyższą pozycję. Z jego pomocą możemy łatwiej osiągnąć nasze cele, a świat zdaje się stać przed nami otworem.

Piękno jednak może też człowieka zniszczyć. Potrafi stać się obiektem cudzej obsesji lub zazdrości. W oczach innych łatwo przekształcamy się w ozdobę, nie czującą istotę, a choć otacza nas wiele zachwyconych spojrzeń, to równie wiele jest tych, które życzą jak najgorzej.

O każdym z tych oblicz piękna jest właśnie ta historia. To zachwycająca estetyką opowieść o błędach lekkomyślnych marzeń, przekleństwie wizerunku i narodzinach siły. O kobiecie, która była poniżana przez swoją brzydotę, więc zapragnęła być piękną, ale wróżka przesadziła z jej urodą, co stało się źródłem katastrof. Wszystko to zostało ujęte w zgrabny sposób, który nie moralizuje, a jednak daje do myślenia. Oszczędne w kolory ilustracje natomiast robią bardzo fajny klimat i nie przytłaczają akcji oraz dialogów. Tak, właśnie takie komiksy lubię i właśnie takie pragnę czytać! Kultura Gniewu wie, jak mnie uszczęśliwić.

przekł. Olga Mysłowska

Psst, miesiąc. Tyle zbierałam myśli po lekturze.

Czym jest piękno? Czy to podstawowa i nadrzędna wobec innych kategoria estetyczna wartościująca człowieka? A może odbierana przez zmysły cecha, wynikająca z zachowania proporcji, harmonii, stosowności, umiaru i użyteczności? Czy to puste pojęcie z teorii estetyki powinno wpływać na nasze życia, do tego stopnia, że pragniemy wpasować się w kanony i wzorce? Czy na tyle powinno nas obezwładniać, że przez jego pryzmat oceniamy swoją wartość?

Niektórzy z nas chcą być piękni. Piękna chciała być i ona - Flądra, która była przekonana, że lepsza aparycja ułatwi życie i rozwiąże problemy. Ale czasem spełnione życzenia nie prowadzą do takiego życia, jakiego się pragnęło. Bo wszystko może pójść źle, wszystko może się odwrócić, a tragizm sytuacji dotrze do nas prędzej czy później. Brzmi to prosto i banalnie, ale przedstawione przez Huberta i Kerascoëta, nabiera dodatkowej głębi. Bo tak prosta historia opowiedziana w formie komiksowej baśni, może tylko zachwycać. Historia dziejąca się gdzieś na pograniczu czasów średniowiecznych, jednak boleśnie odbijająca współczesność z jej obsesją na punkcie wyidealizowanej fizyczności i zaślepieniem jakie temu towarzyszy, zarówno u mężczyzn jak i kobiet. I jak to odbicie pokazuje naszą prawdziwą naturę. A towarzyszą temu zgrabne komentarze Huberta, umiejętnie wplecione w historię, nie tylko dotyczące postrzegania piękna, ale również na temat współczesnej kultury i jak tego jak mocno utrwala stereotypy. Lecz co najbardziej w niej jest uderzające, to nie symbolika i czerpanie z dobrze znanych nam baśni. Uderza fakt, jak bardzo ta historia przemawia obrazem, a nie koniecznie słowem. Tu słowa występują rzadko, dając głos grafice, bo wszystko czego potrzebuje odbiorca, to to by głos miały postacie i ilustracje. I autorzy nie stronią od przemocy, wulgaryzmu i erotyzmu, ale one nadają całości charakteru. Bardzo zajmująca i bardzo inna - mroczna baśń pełna ludzi zachowujących się jak ludzie, czasem dobrze, czasem nie, jednak wciąż muszących zmierzyć się ze strasznymi konsekwencjami swoich decyzji i czynów.

JAK STRASZNIE BYĆ PIĘKNĄ

„Piękna” to komiksowa baśń, ale, jak widać już po samej okładce, baśń dla dorosłych. Baśń może i nie jakaś odkrywcza fabularnie, ale znakomita pod względem wykonania. I dostarczającą odbiorcom naprawdę dobrej, świetnie wykonanej i dalekiej od pustej tylko rozrywki lektury.

Od brzydkiego kaczątka, do pięknego łabędzia. Taką drogę przebywa pewna wiejska dziewczyna, młoda, ale wyjątkowo brzydka, co przysparza jej w życiu samych kłopotów. Kiedy więc za sprawą zaklęcia staje się w końcu pięknością, odkrywa nie tylko, jak wiele drzwi otwiera jej uroda, ale też ile problemów i zła może ona przysporzyć. Bo nie oprze jej się żaden mężczyzna, namiętność dopada kolejne serca, a to powoli prowadzi do kolejnych tragedii…

„Piękna” to zdecydowanie najbardziej wyczekiwana przeze mnie pozycja z kwietniowych nowości od Kultury Gniewu. Jeszcze zanim spojrzałem na nazwiska autorów, a rysownika w szczególności, urzekło mnie coś w tej okładce, jej designie, klimacie. A potem urzekł mnie już cały album, przyjemne wystylizowany, bardzo miło podany i zarówno sprawdzający się, jako opowieść dla dojrzałych czytelników, jak i coś wywołujące sentymenty.

Opowieści o przekleństwie brzydoty czy piękna czytałem w ostatnich czasach sporo, choćby świetną mangę „Kasane”. Można więc powiedzieć, że tematyka może nie tyle mi, nomen omen, zbrzydła, ile w pewien sposób luka we mnie na nią przeznaczona, została wypełniona. Nie zmienia to jednak faktu, że mimo to „Piękna” i tak do mnie trafiła i dostarczyła mi świetnej rozrywki. Bo, jak to w życiu bywa, można nie być głodnym, można być już niemal najedzonym, ale kiedy ktoś stawia przed tobą pyszne danie, nie da się nie ulec, prawda?

Fabularnie „Piękna” jest klasyczną opowieścią. Ale wszystkie te znane i lubiane motywy zostają przepuszczone przez autorski filtr, dzięki czemu czasem mamy tu do czynienia z opowieścią erotyczną, czasem absurdalna – spójrzcie tylko na tę mimikę w niektórych kadrach – tu zabawną, tam dramatyczną, chwilami spokojną, momentami nieżałującą nam dramatyzmu, czasem jakże gorzką, czasem przewrotną. Po prostu życiową, choć baśniową, zwyczajną, a niezwykłą zarazem. Klasyczną, jak na baśń przestało pouczającą, ale – jak to w zwyczaju mają naprawdę dobre baśnie – pozbawioną nachalnego dydaktyzmu.

Graficznie rzecz jest nawet jeszcze bardziej znakomita. Tym razem Kerascoët, znany nam ze znakomitego albumu „Piękna ciemność” serwuje nam prace oszczędne, bardziej cartoonowe, ekspresyjne, a jednak znakomite. Wszystko to wpada z miejsca w oko, ma swój klimat, naprawdę przypominający stare baśnie i urok. Co w połączeniu ze znakomitą treścią i rewelacyjnym wydaniem daje nam komiks absolutnie wart poznania. Coś dla starszych czytelników, może sentymentalnych, może nie, ale jednak ceniących sobie dobre opowieści z baśniową nutą.