Piekielna miłość. Seria mafijna. Tom 2

Ta książka bardzo udanie przenosi romans do świata mafii. Przez to stał się taki egzotyczny, jak żaden inny do tej pory, który czytałam. Pociąga mnie taka egzotyka i dlatego był to świetny wybór. Na pewno możecie liczyć na to, że będą niespotykane emocje i wydarzenia nietypowe dla innych romansów. Taka odmiana jest bardzo cenna i jako miłośniczka romansów przekonuję, ze warto po tę książkę sięgnąć.

[ RECENZJA ]

K.N.Haner „Piekielna miłość”

Wyd. Editiored

Nicole, Marcus i Alex...Tak wiele i łączy i dzieli jednocześnie. Świat mafijny bardzo dużo od nich wymaga poświęceń i wyrzeczeń.

Kolejny tom niezawodnej Kasi Haner z kontynuacją miłosnej historii. Trudnej, wręcz zabójczej.

Gdy zaraz po porodzie Nicole traci syna, nie ma kompletnie żadnych wiadomości, co się z nim stało i kto stoi za jego porwaniem. Nie wie komu może zaufać i kto tak naprawdę chce jej pomóc. Czy Marcus naprawdę kocha ją miłością prawdziwą?

Tak naprawdę do samego końca nie wiadomo kto jest przyjacielem a kto wrogiem, kogo dziewczyna sama darzy uczuciem i zaufaniem, a kto ją. Kto szczerze chce jej pomóc?

Pozorna sielanka, ucieczka, porwanie i uzależnienie od leków i narkotyków w celu zapanowania nad Nicole, nic nie jest proste i nic nie zależy od niej samej.

Zakończenie to zupełne zaskoczenie. Nagle zwroty akcji i ostra jatka. Nie powiem, czytałam z zapartym tchem aż do samego epilogu.

Brawo Kasiu! Jak zawsze potrafisz sponiewierać czytelnika. Piekielnej miłości ciąg dalszy ma swój finał w końcu. Zdecydowanie jest to seria obowiązkowa i jedna z lepszych mafijnych.

Bardzo fajna seria. Trzyma do samego konca w napięciu. Naprawdę polecam

Mafijne klimaty to po lekturze książek K.N.Haner zdecydowanie mogę powiedzieć moje klimaty. Źli i niegrzeczni chłopcy kochają najbardziej. Im bardziej chcesz od nich uciec tym bardziej pochłania Cię ich świat. Przypomina mi się refren pewnej piosenki "All good boys goes to heaven but bad boys brings heaven to you" Paradoks? tytułowa Piekielna miłość owszem wprowadziła bohaterów w czeluści piekielne ale koniec końców nawet z samego szatana Kasia wykrzesała ludzkie i ciepłe uczucia.Każdemu wolno kochać nawet samemu Diabłu

Nie pojmuję dlaczego ten drugi, ostatni tom serii mafijnej jest gorzej oceniany niż pierwszy. Może i nie powalił mnie na kolana, ale mam lepsze odczucia niż po poprzednim tomie.

Po raz kolejny zacznę od wad. Niestety, ale z Nicole zdecydowanie jest coś nie tak. W tej części próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości jaką zgotował jej Alexander. Po odebraniu jej dziecka i wysłaniu do meksykańskiej burdelu na końcu świata Nicole po raz kolejny się załamuje i uzależnia się od leków uspokajających. Znowu będziemy niestety świadkami jej „lepienia się” do każdego mężczyzny, który będzie chciał jej zapewnić bezpieczeństwo. No bo skoro kocha Marcusa, to nie powinni interesować jej inni mężczyźni. Tutaj jest dokładnie odwrotnie. Przez to, że jest ich tak wielu mam wrażenie, jakbym oglądała jakąś telenowele – wszyscy ze wszystkimi i każdy z każdym.

W tej części podoba mi się postać Marcusa. Z jednej strony bezwzględny gangster, który nie ukorzy się przed nikim i niczym, żeby znaleźć Nicole i jej syna. Nie ma dla niego rzeczy niemożliwych. Z kolei drugiej strony zaczyna dopuszczać do siebie emocje. Ciężko mu je nazwać skoro tyle lat nie dopuszczał do siebie nic i nikogo. Wie jednak, że Nicol była tą, która przebiła mur. Niestety prawda jest też taka, że gdy do głosu dochodzą emocje, zdrowy rozsądek robi sobie wolne. Jak wiemy Marcus jako gangster nie może pozwolić sobie na nawet najmniejszy błąd.

Więcej na: [Adres usunięty]

Byłam ciekawa jak dalej potoczą się losy Nicole i Marcusa,ale to z czym spotkałam się w tej książce negatywnie mnie zaskoczyło. Główna bohaterka przekracza wszelkie granice, jej zachowanie jest po prostu przez większość czasu irracjonalne i drażniące. A Markus wielki mafiozo,jest słaby i nic mu nie wychodzi. I jeszcze to, że na jej widok każdy mężczyzna traci głowę - przesada.

Bardzo słaba książka, pomysł był, ale wykonanie położyło ją totalnie. Nie polecam, strata czasu.

Piekielna miłość K. N. Haner to kontynuacja wciągającej i pełnej namiętności powieści pt: Zakazany układ, która jednocześnie stanowi finał Serii Mafijnej.

Po tragicznych wydarzeniach z pierwszej części na chwilę przenosimy się do Meksyku, gdzie obdarta ze wszystkiego co kochała Nicole trafia. Z dala od domu, skazana jest na łaskę tubylców, którzy krok po kroku zmieniają jej życie w jeszcze większe piekło. Wśród nich znajduje się także przystojny i zamknięty w sobie Diego, skorumpowany policjant, w którego duszy nadal tli się prawość i chęć niesienia pomocy słabszym. Pojawienie się go w życiu Nicole mocno w nim namiesza. A Marcus? Marcus zrobi wszystko, by uwolnić ją z piekła, które przygotował dla niej Aleksander. Czy mężczyźnie uda się uratować swoją miłość? Jaką rolę odegra Diego w życiu młodej kobiety? Czy Nicole odzyska swoje, brutalnie odebrane dziecko? Tego dowiecie się z finału Serii Mafijnej, czyli Piekielnej miłości.

Podobnie jak w przypadku Zakazanego układu, historia przedstawiona jest z perspektywy bohaterów, do narratorów jej dołącza wspomniany już Diego. Do głosu, oprócz Marcusa i Nicole, dochodzi również Aleksander i Gaz. Zatem mamy tu sporo punktów widzenia, ale zbytnio mi to nie przeszkadzało. Szczerze powiedziawszy zakończenie Serii Mafijnej trochę mnie rozczarowało. Zamiast tylu pozytywnych emocji, jakie towarzyszyły mi w trakcie lektury Zakazanego układu, tutaj było ciągłe zniecierpliwienie i irytacja. Zachowanie Nicole z chęcią przemilczę, ponieważ mam wrażenie, że wzbiła się ona na wyżyny głupoty. Jak w pierwszej części jakoś dało się to przeżyć, to w Piekielnej miłości było to o wiele trudniejsze. W myślach ciągle powtarzałam sobie „cierpliwości Karola, cierpliwości”. Niestety czarę goryczy przelało nazwanie narkotyków lekami, których non stop bohaterka się domagała. Niestety kreacja Nicole, jak i reszty postaci kuleje. Nawet Marcus wyszedł sztucznie, nie wspominając już o Diego, do którego miałam dosyć spore nadzieje. Jedyną osobą, trzymającą poziom jest Gaz i według mnie z tej całej ferajny tylko ON zasługuje na moje wyróżnienie.

Jeśli chodzi o sam finał historii to był ON okay, i trochę do przewidzenia. Szkoda tylko, że autorka nie zdecydowała się zostawić więcej trupów, w końcu to porachunki mafijne, powinno się zdecydowanie więcej dziać. Rozczarowało mnie również to, że akcja szybko przeniosła się z Meksyku do Ameryki. K. N. Haner mogła popuścić trochę wodze fantazji i przybliżyć czytelnikom tę część świata. Mam wrażenie, że w przypadku tej historii autorka zmarnowała jej potencjał. Poza tym jest ona niedopracowana, jakby pisana była na szybko. Jedyne czego nie można odmówić autorce to pomysłowości. Trochę gorzej ma się sprawa z wykonaniem.

Jednak najbardziej, z tego wszystkiego, dobiły mnie pompatyczne zwroty, które zupełnie mi nie pasują do tego rodzaju literatury. Lepiej brzmią one w powieściach stylizowanych na klasyki bądź… w harlequinach. Domyślam się, że miały one nadać powagi, ale wyszło… jak wyszło. To znaczy niezbyt wyszło.

[…]

Przegadane, zbyt patetyczne i… sztuczne. Autorka, moim zdaniem, ewidentnie popłynęła.

[…]

Piekielna miłość K. N. Haner nie jest zbyt udaną kontynuacją, kuleje tutaj przede wszystkim kreacja bohaterów oraz język. Mocno rozczarowała mnie lektura jej, ale nie można narzekać na brak dramatów i emocji. Jednak czasami same emocje nie wystarczają, aby historia została w pamięci czytelnika. Trochę szkoda, bo potencjał niewątpliwie tu jest. Wydaje mi się jednak, że fani twórczości autorki będą tą kontynuacja zachwyceni, moich oczekiwań Piekielna miłość niestety nie spełniła.

[[Adres usunięty]]

KONTROWERSJA

To nie jest książka, po którą powinny sięgać czytelniczki doszukujące się romantycznych treści czy nawet historii miłosnych z bad boyami na czele. Trzeba wziąć pod uwagę fakt, że wszyscy bohaterowie tej historii, łącznie z niewinną Nicole, są w większym, bądź mniejszym stopniu zepsuci przez doświadczenia przeszłości. Tak mocno, że momentami zachowują się dalece od poprawności, wręcz irracjonalnie. Taki już urok powieści, że niekoniecznie przypomina typowe, życiowe sytuacje.

NIEZDECYDOWANA NICOLE

Nicole w poprzednim tomie przyjęła rolę ofiary, dziewczyny bitej przez okrutnego ex, przez którego chciała ze sobą skończyć. Musiało być źle. Jak zatem mogła pokochać gangstera Marcusa, który owszem, nie podnosi na nią ręki, ale też traktuje ją w dość kontrowersyjny sposób? Ano ma dziewczyna ciągotki do mrocznych charakterów i bywa niezdecydowana. W tej części pojawia się bowiem Diego, który nadszarpnie jej reputacją. To w końcu kocha ona tego Marcusa, czy nie? A może kocha każdego, kto tylko próbuje się do niej zbliżyć (a kandydatów nie brak)? Jak widać, postać tej dziewczyny raczej nie trafiła w moje gusta, wręcz często podnosiła mi ciśnienie w negatywnym tego słowa znaczeniu. Ale gdyby była inna, książka nie byłaby sobą, a akcja nie zaskakiwałaby co rusz. Nicole ma zatem swój specyficzny urok.

KTÓREGO Z NICH WYBIERZE?

W tej części dochodzi do starcia pomiędzy dwoma niebezpiecznymi tytanami. Jest nieokrzesany i dziki, owładnięty rządzą zemsty i posiadania Marcus, który lubi znaczyć swój teren. Mężczyzna, który potrafi zabić, potrafi też zachowywać się jak rozkapryszony dzieciak, któremu ktoś zabiera zabawkę. Zdecydowanie w tym tomie, czego kompletnie się nie spodziewałam, moją sympatię zdobył opiekuńczy Diego, który z biorącego udział w porwaniu oprawcy zmienia się w czułego współtowarzysza (z przerwami na bycie władczym dominatorem). Kogo wybierze bohaterka? Tego Wam nie zdradzę, bo i podszepnę, że po postaciach i zachowaniach można się spodziewać wszystkiego, a zarazem trudno przewidzieć tutaj jakikolwiek ruch.

NIEPRZEWIDYWALNOŚĆ

W tle porachunki gangsterów, chowane urazy, które teraz przybierają na sile. Malutkie dziecko i walka o jego życie, bitwa o miłość i namiętne sceny, w których nie brak czułości, nie brak i brutalności. Porwanie, ucieczka, niebezpieczny Meksyk i stado napalonych ogierów. Autorka, nieco kosztem wiarygodności historii, zagrała kartą zaskoczenia. Trzeba czytać uważnie, by nie przegapić żadnego faktu, bo K.N. Haner w tej historii wiele ma do powiedzenia.

PODSUMOWANIE

To nie jest książka, w której wielbiciele romantycznych treści natkną się na niewinną, uwięzioną w wieży księżniczkę i jej rycerza wybawiciela. To kontrowersyjna, dynamicznie rozwijająca się powieść, którą należy czytać z przymrużeniem oka i do której trzeba podejść z dystansem. Niekoniecznie życiowa, bo przecież takie historie nie dzieją się tuż obok nas, ale na pewno zaskakująca. Siejąca zgorszenie, a jednocześnie karmiąca apetyty tych, którzy grzecznych bajeczek mają już powyżej uszu. Według mnie wypadła nieco słabiej niż poprzednia część – pod względem trudnych do przyjęcia zachowań bohaterów, ale przybrała na jakości w kwestii dynamiki akcji. Niekoniecznie polecam fanom standardowego love story, ale wielbiciele autorki nie powinni być zawiedzeni.

[Adres usunięty]

BŁĘDNE DOMYSŁY

Obcokrajowcy opisują napotkane na ulicach polskie twarze jako "obojętne" lub "neutralne". Nie można winić ich za to, że te dwie cechy przypisują również naszych charakterom. Jak błędne są to domysły pojmuję dopiero teraz. W naszych sercach goreją emocje tak gwałtowne i nieokiełznane, że praktycznie spalają nas od wewnątrz.

Jak inaczej wyjaśnić fakt, iż K.N.Haner szturmem przejęła kategorię romans i w niepojęty sposób zawojowała całe rzesze kobiet. Jej najnowsza książka już w przedsprzedaży zajmuje czternaste miejsce na liście bestsellerów empik. Kolejne nadchodzą, a te napisane sprzedają się jak "świeże bułeczki". Nie jest tajemnicą, że kobiety pragną w romansach dwóch rzeczy: miłości i seksu. Jednak to nie wszystko. Należy sięgnąć głębiej, na samo dno duszy, która w codziennym życiu jest pochłonięta nauką, pracą, rodziną i rozlicznymi obowiązkami. Autorce udało się sprecyzować dokładne zapotrzebowanie omawianej grupy i przelać je na papier w przystępnej formie.

KRÓLOWA DRAMATU

"Piekielna miłość" to druga część serii Mafijnej, kontynuacja historii Nicole i Marcusa. Jeżeli mieliście juz styczność z Haner to na pewno przewidujecie, czego się spodziewać. Dla tych, którzy pierwszy raz wstępują na nieznane terytorium - K.N.Haner to autorka, która nie bez powodu została ochrzczona Królową Dramatu. Jej książki są pełne kłótni, seksu i ostrych, nieprzejednanych emocji. Regularne wyrzuty adrenaliny do krwi? Gwarantowane.

Historia obecnych bohaterów to opowieść o dwójce ludzi, którzy wzrastali w mafijnym świecie zajmując zupełnie odmienne pozycje - kata i ofiary. Gdy splatają się ich ścieżki, czytelnik nie ma wątpliwości, że połączy ich agresywne uczucie. Nie jest jednak świadom na jakie zniszczenia będzie narażona ich relacja. Jak okrutne rany przyjmą ich dusze. Autorka uderza z pełną siłą.

"Jestem kartą przetargową i mam tego świadomość. Łudzę się jednak, że mimo wszystko wszyscy odnajdziemy w końcu odpowiednią drogę. I nieważne, co było, bo to, co będzie, może być o wiele lepsze. Wystarczy jedynie nauczyć się tak trudnej rzeczy. Wybaczenia."

Odbiorcę z bohaterami łączą specyficzne więzi. Z jednej strony jesteśmy świadomi, że tak drastyczne przeżycia są niezwykle rzadkie. Mafijny świat? Przeciętny śmiertelnik nie ma z nim styczności. Wiemy o nim tyle, ile dowiemy się z książek, filmów, gazet. Zależnie od tego, jak bujna jest nasza wyobraźnia, na tyle wyolbrzymiamy poznane fakty. Z drugiej strony nie potrafimy wyłączyć empatii. Brutalne opisy powodują ucisk w piersi.

Tak silna dramaturgia na pewno przemówi do czytelników, którzy poszukują silnych emocji. Ci bardziej pragmatyczni mogą chwilami uznać ją za przytłaczającą. Osobiście? Szłam przez książkę małymi kroczkami i okazało się to najlepszym rozwiązaniem. Nie zachłysnęłam się natłokiem wrażeń. Dawkowałam agresję i ból, którymi emanowali bohaterowie.

"... kocham go i nienawidzę jednocześnie. Moje serce rozdarte jest na pół. Część mnie chce o nim zapomnieć, ale to przecież niemożliwe. Rozsądek też każe mi iść naprzód, bez niego. Muszę odnaleźć siebie, bo jestem zagubiona we własnym piekle na ziemi. Piekle, które teraz dzieje się w mojej głowie i każdego dnia pali mnie od środka, a ja nie mogę chociażby krzyknąć, bo mam wrażenie, że mój ból i żal spali wszystko wokół mnie."

OCZEKIWANIE

Autorka rozwija się w zaskakująco szybkim tempie. Zbiera coraz większą fanowską społeczność. Jestem ciekawa jej kolejnych książek. Który kierunek obierze? Jakie emocje postara się usidlić tym razem?

Los nigdy nie oszczędzał Nicole, ale wygląda na to, że najgorsze ma dopiero nastąpić. Dziewczyna po traumatycznym porodzie, w nieludzkich warunkach, zostaje odseparowana od syna i wywieziona do meksykańskiego domu publicznego, gdzie wkrótce ma rozpocząć pracę. Tęsknota, ból i rozpacz są nie do opisania, jedynym ukojeniem stają się narkotyki. Wszystko wskazuje na to, iż nie ma dla niej już żadnego ratunku, jednak zdruzgotany Marcus poruszy niebo i ziemię, byle odnaleźć ukochaną.

Tylko czy bezwzględny, gangsterski świat to odpowiednie miejsce na miłość?

Do czego jest w stanie posunąć się Aleksander, byle zemścić się na Marcusie?

Czy uczucie, które zaczyna doszczętnie wyniszczać, ma jakiekolwiek szanse przetrwać?

„Czasem jedna chwila już na zawsze odmienia nasze życie. Kto powiedział jednak, że powinniśmy poddawać się temu, co przyniósł nam los? Dlaczego nie możemy się zbuntować, powiedzieć dość i zrobić wszystko po swojemu? Może dlatego, że nie mamy na to sił?”

Zapewne doskonale pamiętacie, jak ogromne wrażenie wywarła na mnie pierwsza część Serii Mafijnej. Z niecierpliwością wyczekiwałam kontynuacji, niepewne losy Nicole i Markusa śniły mi się po nocach, a skrajne uczucia, wywołane prze autorkę, co chwilę powracały, by pozostawić mnie w totalnej rozsypce. Muszę przyznać, że z jednej strony obawiałam się, iż moje serce może okazać się zbyt słabe na taki kolejny emocjonalny rollercoaster, z drugiej jednak trzymałam kciuki, by następny tom okazał się równie angażującą, porywającą i obezwładniającą historią, od której nie sposób się oderwać. Kasia Haner jak zwykle nie zawiodła moich oczekiwań, otrzymałam totalną petardę, jaka dosłownie rozgniotła mnie psychicznie.

„Nie potrafię go objąć, ale czuję jego zapach. Kocham ten zapach. Drżę. On także drży i prawie się łamię, by dać mu jednak malutką szansę, ale przypominam sobie tamten dzień. Wszystko sobie przypominam. Śmierć Flawii, porwanie, poród i to całe piekło, które działo się potem. To dla mnie za wiele.”

Autorka jest mistrzynią grania na czytelniczych emocjach, a wszystko dlatego, że potrafi w fenomenalny sposób nakreślić niebezpiecznie skrajne uczucie, które zarazem wyniszcza, jak i jest największym darem. Jeśli dotychczas wątpiliście, że można zarówno kogoś kochać, jak i nienawidzić, koniecznie sięgnijcie po powieści K. Haner, bo tylko ona potrafi to ukazać w tak obrazowy i jak najbardziej przekonujący sposób. Więź między bohaterami staje się prawdziwym przekleństwem, od którego nie ma ucieczki, z zapartym tchem śledzimy ich losy, przeżywamy wszelkie rozterki, jak swoje własne, kibicujemy im i w napięciu oczekujemy dalszego ciągu.

Fabuła jednak nie oszczędza postaci ani trochę, dlatego czytelników czeka wyjątkowo emocjonująca, niebezpieczna przygoda, która doprowadzi niejednokrotnie do załamania nerwowego, po to, by za chwilę otumanić szczyptą nadziei, po czym ponownie brutalnie zmiażdży i wywoła morze łez.

Akcja powieści jest niesłychanie wartka, niebezpieczeństwo bije niemal z każdej strony, dlatego czytający tak naprawdę nie ma ani chwili wytchnienia. Ta książka wciąga na tyle mocno, ze na czas lektury otaczająca nas rzeczywistość w ogóle nie istnieje, całą duszą przebywamy w mafijnym świecie, tuż obok Nikole, Marcusa oraz innych postaci. Co ciekawsze, nie sposób jednoznacznie określić, kto jest przyjacielem, a kto wrogiem, boimy się zaufać komukolwiek, niepewność i podejrzliwość towarzyszą nam notorycznie.

Fundamentem tej książki są wyraziste, genialnie nakreślone postacie, które albo się kocha, albo nienawidzi, na pewno nie można przejść obok nich obojętnie. Na uwagę zasługuje również mafijny świat, nakreślony przez pisarkę. Jest brutalny, bezwzględny, nie sposób się z niego wyrwać, to piętno, jakie prześladuje człowieka do samego końca. Ryzyko jest tym większe, że każda słabość może zostać okrutnie wykorzystana przez wroga, dlatego zdecydowanie nie jest to odpowiednie miejsce na miłość.

„Słyszę głos Marcusa, ale już zamknęłam oczy. Chciałabym wybaczyć mu wszystko, ale chyba nie potrafię zrobić tego po raz kolejny. Marcus podarował mi nowe życie, ale także odebrał mi nadzieję i wiarę w to, że mogę być szczęśliwa i bezpieczna. Tego się nie wybacza, bo najgorsze jest rozpalić w kimś nadzieję, a potem brutalnie mu ją odebrać.”

„Piekielna miłość” nie jest zwykłą powieścią dla kobiet, to lektura silnie uzależniająca, wręcz otumaniająca czytelniczki. Emocjonalny, sięgający skrajności koktajl, który nie tylko funduje ekscytującą, namiętną, nieprzewidywalną przygodę, ale zarazem miażdży psychicznie i pozostawia po sobie ślad w sercu już na zawsze. Gdy miłość przeplata się z nienawiścią i staje się prawdziwym przekleństwem bohaterów, czytelnik nie tylko staje się naocznym świadkiem tragedii, ale jego dusza również trafia w sam środek piekła. Jeśli wasze serca są gotowe odwiedzić dno czeluści piekielnych, koniecznie sięgnijcie po tę fenomenalną książkę Królowej Dramatów! Polecam gorąco!

"Przez całe swoje życie zdążyłem już odczuć dosłownie wszystkie możliwe emocje. Ostatnie lata były napiętnowane gniewem, nienawiścią, poczuciem niesprawiedliwości i chęcią zdobycia pełnej władzy i nadal tak jest ale w tym wszystkim zdarzyło się coś wyjątkowego. Ktoś nauczył mnie kochać. Tym kimś jest Nicole. I miłość ma tak potężną moc, że teraz rozumiem, czemu tak ogromnie się jej bałem. Miłość może zniszczyć, i nas prawie zniszczyła. Odnoszę wrażenie, że miłość jest wszystkim. Początkiem i końcem. Od tego wszystko się zaczęło. Od tamtego momentu na urwisku. Od jednego spojrzenia jej brązowych oczu. Od strachu, nienawiści, a potem było już tylko gorzej. Namiętność nie do opanowania. Niepewność tego, co powinniśmy zrobić."

Nicole brutalnie zabrano wszystko co kochała. Porwał ją bezwzględny gangster, zabrał jej dziecko, zamknął w burdelu by zniszczyć ją psychicznie, chciał zrobić z niej dziwkę a wszystko po to, by zemścić się na Marcusie. Poranione serce Nicole wypełnia nadzieja, że jej synek żyje. Faszerują ją lekami od których szybko się uzależnia. Marcus nie potrafi żyć bez Nicoli. Zrobi wszystko aby odnaleźć ukochaną. Twardy i bezwzględny gangster, w życiu którego nie było czasu na miłość. Jednak nawet największego twardziela trafia strzała Amora. Uczucie niejednokrotnie narazi go na niebezpieczeństwo. W tym gangsterskim świecie króluje bezprawie, narkotyki, broń, prostytucja są na porządku dziennym. Przyjaciel może okazać się największym wrogiem. Nicole może liczyć na pomoc Diego, przyszywanego brata Aleksandra. Mężczyzna chroni ją i pilnuje by nie stała jej się krzywda ale czy może mu do końca zaufać, czy jego chęć pomocy jest szczera? Marcus i Nicole tkwią w piekle z którego nie ma wyjścia. Czy Marcus zdąży na czas odnaleźć Nicole? Czy w tym mafijnym świecie da się odnaleźć normalność i spokój?

Nicole i Marcusa nie trzeba chyba już przedstawiać. Poznaliśmy ich w pierwszej części mafijnej serii "Zakazany układ". Miłość stała się dla nich największym niebezpieczeństwem a oni sami próbują oszukać własne serca. Łączy ich dziwna, zakazana miłość, która dogłębnie zmieniła bezwzględnego Marcusa. Niestety pewne wydarzenia wystawiły ich uczucie na próbę. Nicole to dziewczyna zniszczona psychicznie. okropnie się pogubiła, jest rozchwiana i otumaniona. Niejednokrotnie przeżyła piekło. Ich droga usiana jest kolcami. Traumatyczna wydarzenia już na zawsze zostawiły ślady na psychice Nicole, która już na zawsze będzie inną osobą. Bohaterowie muszą postawić wszystko na jedną kartę i dokonać wyborów od których będzie zależało ich życie.

Po fenomenalnej pierwszej części ogromnie bałam się aby "Piekielna miłość" nie okazała się równią pochyła. Ze zniecierpliwieniem czekałam na kolejną część i jest dokładnie tak jakbym chciała. Akcja mknie do przodu z prędkością światła. Mnóstwo zwrotów akcji utrzymanych w gangsterskim klimacie. Bohaterów poznajemy z zupełnie innej strony. Książka dostarcza tak wielu emocji, że trudno uwierzyć w to co tam się dzieje. Myślałam, że autorka już niczym mnie nie zaskoczy i grubo się myliłam. Fabuła przepełniona jest brutalnością, zwrotami akcji i niebezpieczeństwem. Wszystko to tworzy wybuchową mieszankę, która uzależnia i wciąga aż do ostatnich stron.

"Piekielna miłość" to historia przepełniona nienawiścią, bólem, krwią, strachem i łzami. Autorka po prostu ... rozwaliła system i to kolejny raz. Emocje sięgają zenitu a akcja mknie do przodu w zawrotnym tempie. To idealna kontynuacja pierwszej części. Romans w świecie mafii to bardzo intrygujące połączenie. K.N.Haner kolejny raz zdruzgotała moje serce. Od tej historii nie można się uwolnić. "Piekielna miłość" to piekielnie dobra lektura na najwyższym poziomie. Fascynuje, intryguje i nie pozwala się od siebie oderwać. Czy w świecie mafijnych porachunków znajdzie się miejsce na prawdziwą miłość? Przekonajcie się sami. Z całego serca polecam!

[Adres usunięty]

Czy miłość zawsze zwycięża? Czy los może być aż taki okrutny? Nicole i Marcus przeszli wiele by odnaleźć siebie nawzajem, a jednak czy to wystarczy? Marcusa przeszłość dopadnie ich w najmniej odpowiednim momencie i sprawi, że to, co tak długo tworzyli może już nigdy nie wrócić. Jaki będzie finał mafijnej miłości?

Po zdarzeniach z końcówki Zakazanej miłości, Nicole jest zrozpaczona, tak samo jak Marcus. Obydwoje muszę walczyć o wolność, honor, swoje uczucia i ich największy skarb. Po skończeniu pierwszej części nie mogłam uwierzyć, że Kasia mogła coś takiego zrobić! Długo czekałam na kontynuacje, aż w końcu wpadła w moje łapki! Tylko czy przebiła pierwszy tom?

Szczerze powiem, że nie... Tak jak było w Koszmarze Morfeusza z każdym kolejnym tomem było coraz lepiej i lepiej. Nie mogłam wytrzymać z emocji, a końcówka mnie zniszczyła. Niestety, tutaj mi czegoś zabrakło... Jednak już tłumaczę o co mi chodzi, bo może to tylko takie są moje odczucia.

Co do fabuły to nie mam się do czego przyczepić. Akcja gna od pierwszych stron. Nie ma chwili wytchnienia i po prostu akcja popędza akcje. Jest mnóstwo ucieczek, pościgów, miłości i pogoni za zemstą. Mimo że, książka nie jest gruba, to jest w niej poruszonych wiele wątków, które wyjaśniają się na końcu.

Za to bohaterowie... Marcus naprawdę bardziej mi się spodobał w tym tomie. Po tym co się wydarzyło, zachowywał się jak powinien. Naprawdę zazdroszczę bohaterce takiego faceta, bo jak to się mówi "łobuz kocha najbardziej". Marcus był dla tej dziewczyny gotowy zrobić wszystko. Co do Nicole mam mieszane uczucia. Z jednej strony rozumiałam jej zachowanie, zwłaszcza po tym co przeżyła. Z drugiej zaś strony czasami przesadzała i wręcz denerwowała. Pojawia się też jeszcze jeden nowy bohater, który bardzo mnie irytował i mimo że zrobił kilka dobrych i ważnych rzeczy, to i tak jakoś nie przypadł mi do gustu.

A co mnie najbardziej irytowało? Chodzi mi o to, że wcześniej Nicole jakoś nie była wielkim obiektem pożądania. Po tym jak trafiła do Marcus, nagle wszyscy chcieli ją mieć. W tym tomie jest to widać o wiele bardziej. Każdy facet co się przewinie chciałby ją posiadać. Traktowali ją przedmiotowo i przerzucali z rąk do rąk. To mnie bardzo irytowało, bo zostało to pokazane, jakby ona była jakimś bóstwem. Strasznie się przez to denerwowałam, od kiedy jedna dziewczyna jest pożądana przez tylu facetów naraz?!

Nie licząc tego mojego małego doczepialstwa to książka nie jest wcale zła. To moje zarzucenie to tylko moje odczucie, które mnie irytowało, jednak nie powodowało, że nagle będę hejtować tę powieść gdzie się tylko da. Naprawdę uważam, że warto przeczytać ten tom, jak i całą dylogię. Historia jest cudowna i potrafi wycisnąć tyle łez, że szok! Po jedna z tych historii, których szybko się nie zapomina i pozostają w pamięci naprawdę długo!

Ta recenzja pochodzi z bloga:

[Adres usunięty]

"Czyli to prawda, że nawet największego twardziela w końcu trafić może ta pieprzona strzała Amora. Jeśli ktoś tego nie doświadczył, to nie jest w stanie tego zrozumieć. Ja też nie rozumiałem do chwili w której poznałem Nicole. To ona jest smugą jasnego światła w moim mrocznym świecie."

Każdy z nas, bez względu na wiek, czeka na coś z utęsknieniem. W dzieciństwie były to Święta Bożego Narodzenia, prezenty pod choinką, czy śpiewanie kolęd. Nieważne ile przeżyliśmy wiosen, wciąż na coś czekamy. Wiele zaczytanych kobiet w naszym kraju po przeczytaniu książki "Zakazany Układ" K.N. Haner, obrało za cel wyczekiwanie na drugą część powieści. Premiera książki odbyła się niedawno, bo końcem maja. Co do wydania książki, to okładka jest interesująca, tajemnicza i jest coś w niej mrocznego. Opis przyciąga, intryguje, a wewnętrzne rekomendacje z pewnością wspomagają chęć sięgnięcia po tę powieść.

"Chce już na zawsze myśleć o niej, jak o osobie, która sprawiła, że uwierzyłem w to, że moje serce potrafi kochać."

Jaką ekscytację wywołał u mnie moment, kiedy otworzyłam paczuchę od wydawnictwa, a tam "Piekielna miłość". Momentalnie rzuciłam wszystko i zabrałam się za tę intrygującą powieść. Oczywiście przed tym, jak trafiła do mnie książka, czytałam wiele opinii. Jedni lubią Kasię Haner, inni albo jej zazdroszczą, albo po prostu nie lubią tego gatunku literatury. Wiadomo, jeszcze się taki nie urodził, który by każdemu dogodził. Ja jestem fanką serii o Morfeuszu, natomiast za serią "Na szczycie" nie przepadam i po prostu męczyłam się czytając ją. Tak więc nie można każdemu dogodzić. "Zakazany układ" jest w stylu Morfeusza. Mafia, broń, coś mrocznego, to lubię, więc jak możecie się domyślić jestem jak najbardziej na "Tak". Moje zdanie na temat "Zakazanego" znajdziecie tutaj. Uważam, że autorka z każdą książką rozwija się coraz bardziej. "Piekielna" jest dobrze napisana, szybko się ją czyta, wciąga, ale przede wszystkim wywołuje wiele emocji. Czytając wręcz byłam zła, za dawkowanie emocji. Na samym początku leciałam jak burza, ale momentami czułam się jakby czegoś brakowało. Chodzi mi o pierwsze sto stron. Książka napisana jest z perspektywy bohaterów. Mamy więc pełen obraz na to, jakie emocje krążą wokół Marcusa oraz Nicole (pomijam, że jest tam też Diego czy Aleks). Jednak właśnie na wstępie odrzuciło mnie to, że praktycznie to samo jest napisane ze strony Marcusa i Nicole. Jakby autorka chciała nabić stron. Całe szczęście, że później całe to wrażenie gdzieś się ulotniło i już spokojnie mogłam się skupić na ciekawej lekturze. Sięgając po tę powieść liczyłam na akcję, której tutaj na szczęście nie brakuje.

"Moim kompasem jest Nicole, która każdego dnia uczy mnie nowych rzeczy. I już nie raczkuje w sprawie uczuć. Teraz uczę się latać."

Wiele z nas pokochała tę serię, wcale się nie dziwie. Postać Nicole trochę mnie irytowała, ale tylko momentami. Powieść łapie za serce, z każdą stroną ciekawość rośnie. Miło było spędzić jeszcze chwilę z ulubionymi bohaterami, dowiedzieć się jak potoczą się losy Marcusa Accardo, Nicole czy Aleksa. Opis miłości Marcusa do swojej wybranki chwyta za serce! Myślę, że mimo wszystko wiele kobiet właśnie za to polubiła jego postać.

O czym jest ta powieść? Jeśli jeszcze ktoś nie wie, musi koniecznie sięgnąć po tą serię! To kontynuacja pierwszej części. Opowiada o dziewczynie, która pojawia się w niewłaściwym miejscu, o nie właściwej porze. Wszystko się zmienia. Potyczki pomiędzy dwoma mafiami. Miłość, ale ta zakazana. Wielki strach o siebie i dziecko. No nie mogę wam więcej zdradzić, bo popsuję efekt! Dobrze napisana, pełna emocji, wzruszająca historia, mroczne tajemnice - to właściwe cechy tej książki. Czy ma jakieś minusy? Pewnie wiele, aczkolwiek wolę na to nie wracać uwagi, jestem zbyt poruszona tą historią. Nadrabiajcie więc zaległości, jeśli takowe są, a ja pędzę leczyć kaca książkowego.

Moja ocena 9/10

Pierwszy tom serii mafijnej okazała się niezwykle emocjonującą i angażującą lekturą, której zakończenie wbija w fotel pozostawiając czytelnika w szoku i ogromnej niepewności. K.N. Haner pokazuje, że ma wiele pomysłów jak zmienić życie bohaterów w koszmar, a Piekielna miłość doskonale to potwierdza.

Nicole ma już za sobą wiele traumatycznych przeżyć, ale los nie jest dla niej łaskawy i właśnie szykuje nowy horror. Dziewczyna trafiła do domu publicznego w Meksyku, gdzie jest faszerowana tabletkami od których się szybko uzależnia, bowiem pozwalają jej zapomnieć oraz zagłuszyć ból i smutek. Jej nowo narodzonego dziecka przy niej nie ma i nie wie co się z nim dzieje. Natomiast Marcus nie poprzestaje w poszukiwaniach Nicole. Poruszy niebo i ziemię, aby odnaleźć ukochaną. Wie, że za tymi całymi podłościami stoi Alexander i nie ma zamiaru mu odpuścić. Czy w pozbawionej zasad mafijnej rzeczywistości jest miejsce na zaznanie odrobiny szczęścia? Czy Nicole odnajdzie swojego syna? I najważniejsze, czy miłość tej dwójki ma szansę przetrwać w tym okrutnym świecie?

Piekielna miłość to istny wulkan pod względem emocji i dramatycznych momentów. Niezwykle ekscytujące, seksowne, ale także brutalne i mroczne zakończenie historii Nicole i Marcusa. Autorka już niejednokrotnie pokazała, że nie oszczędza swoich bohaterów gotując im prawdziwe piekło na ziemi. I tym razem nie było inaczej. Fabuła naszpikowana jest mnóstwem wydarzeń przyspieszających bicie serca oraz zaskakującymi zwrotami akcji. Do samego końca nie wiadomo, czy dane będzie Marcusowi i Nicole spędzić w spokoju razem resztę życia. Poza świetnie trzymającym napięcie wątkiem mafijnym Piekielna miłość to również spora dawka erotyki i miłosnych dylematów. Tak jak miało to miejsce w pierwszym tomie, tak i tutaj, trzeba być przygotowanym na to, że pisarka nie owija w bawełnę, a wszystkie intymne sceny opisuje pikantnie, ostro, nie szczędząc wulgaryzmów. To nie jest na pewno książka dla każdego, ale fani mocnych wrażeń mają tutaj czego szukać. Czasami można mieć pewne wątpliwości co ogólnej realności fabuły; za dużo trochę cudownych zbiegów okoliczności, a wyjście z opresji przychodzi zbyt gładko, jednak lekko przymykając na to oko można cieszyć się szalenie wciągającą lekturą.

Kreacje bohaterów stanowią niewątpliwie znaczący element powieści. Szybko można wyczuć, że K.N. Haner stawia przede wszystkim na uczucia, wewnętrzne dylematy oraz moralne rozterki. Pierwszoosobowa narracja oczami Nicole i Marcusa, a także sporadycznie innych bohaterów, pozwala dogłębnie wniknąć w ich umysły i poznać wszystkie pragnienia, obawy, lęki, cele czy fantazje. A jest co poznawać, bowiem autorka nie szczędzi w opisach myśli i emocji. Dużo tutaj wewnętrznym monologów i osobistych rozważań. Portret psychologiczny Nicole wzbudza na pewno najwięcej kontrowersji. Mimo że dziewczyna przeszła dużo złego, to trudno jej współczuć. Aż chce się powiedzieć 'dobrze Ci tak, skoro jesteś tak głupia', bo niestety tak durną i niemądrą bohaterkę nie często się spotyka. Nie raz chce się nią potrząsnąć, aby się obudziła i zmądrzała. Dużo za to nadrabia postać Markusa. Pisarka dała mu szansę pokazać swoje prawdziwe oblicze, zmienić się i zacząć kierować innymi priorytetami. Ich miłość jest niczym przejażdżka na rollercoasterze. Mnóstwo zakrętów, zawirowań i niepewności o to, co czeka za skrętem. Miłość niezwykle namiętna i ognista. Po prostu piekielna miłość.

Finałowy tom serii mafijnej to wyśmienite zwieńczenie historii Nicole i Magnusa. K.N. Haner zabiera czytelnika w zmysłową podróż do gangsterskiego świata, gdzie uczucia i miłość nie mają racji bytu. Będzie pikantnie, brutalnie i szalenie niebezpiecznie. Jeśli Zakazany układ skradł Wasze serca musicie koniecznie dać szansę kontynuacji, bowiem było to dopiero preludium koszmaru, który autorka stworzyła dla swoich bohaterów. Aż strach pomyśleć czego doczekamy w kolejnych książkach pisarki.

„Nicole

Czasami jedna chwila już na zawsze odmienia nasze życie. Kto powiedział jednak, że powinniśmy poddawać się temu, co przyniósł nam los? Dlaczego nie możemy się zbuntować, powiedzieć dość i zrobić wszystko po swojemu? Może dlatego, że nie mamy na to sił?

Wydarzenia ostatnich tygodni sprawiły, że nie poznaję samej siebie. W lustrze widzę zupełnie obcą kobietę. Jedynie czego pragnę, to zapomnieć o tym, co mnie spotkało. Niestety każdy dzień przypomina mi, że tak naprawdę nic nie znaczę. Nie mam nic. Nie mam serca. Duszy. Przyszłości. Teraz jestem przecież po prostu zwykłą dziwką.

Marcus

Dojdę do samych bram piekieł, by ją odnaleźć, i wyrwę ją ze szponów tego, który chce nas zniszczyć. Poświęcę wszystko, co mam. Oddam duszę, która znowu żyje właśnie dzięki niej.

Zmieniłem się. Kiedyś wszystko, co robiłem, robiłem ze złości i poczucia niesprawiedliwości. Żyłem nienawiścią, pragnąłem zemsty na tych, którzy tak naprawdę nie powinni mnie obchodzić. Dobiłem do dna, a wtedy poznałem Nicole i to ona sprawiła, że zacząłem piąć się w kierunku światła. Teraz robię wszystko z miłości do tej jedynej. Nicole to moja miłość. Piekielna miłość.”

Jak pewnie większość z Was wie, moją ulubioną serią K.N. Haner jest seria Na szczycie, do której mam ogromny sentyment, znam ją prawie na pamięć, a bohaterów uwielbiam, mimo tego, że mają wiele za uszami. Jednakże jeżeli chodzi o najlepszą serię, jaką napisała Kasia, to zdecydowanie jest to Mafijna miłość, czyli „Zakazany układ” oraz „Piekielna miłość. Naprawdę jestem pod wrażeniem tej serii i tego, jak została napisana. Warsztat Kasi jest już według mnie idealny i naprawdę zasłużyła na to, że jej książki stają się bestsellerami. Kasia pisze lekko i prosto, trafiając słowami prosto w serca czytelników, więc czytając „Piekielną miłość”, przygotujcie się na niezłą jazdę bez trzymanki, w której emocje będą Wam towarzyszyć na każdej stronie. Mam wrażenie, że to całkiem nowe oblicze twórczości Kasi, bo ta powieść różni się od jej pozostałych książek. Na pewno jest bardziej brutalna, bardziej przerażająca, bardziej niebezpieczna, a zdecydowanie mniej przewidywalna. To taka perła w koronie jej twórczości i wiem, że książki, które są już w planach wydawniczych, są tak samo dobre, a może nawet i lepsze.

„Piekielna miłość” to powieść, która nie daje spokoju, nie można się od niej uwolnić, jest niczym rzep na psim ogonie, ale oczywiście w dobrym tego słowa znaczeniu. To książka, której nie można odłożyć na półkę, trzeba ją doczytać do końca, by od razu poznać finał tej historii. To nie jest słodka bajeczka dla grzecznych dziewczynek, to brutalna historia, w której miłość miesza się z niebezpieczeństwem. To po prostu kawał dobrej literatury na najwyższym poziomie.

Znam Kasię od lat i cały czas zastanawiam się, co siedzi w jej głowie, że tworzy tak różnorodne historie. Czasami wydaje mi się, to przerażające, że nawet i mnie potrafi zaskoczyć, a jest to naprawdę nie lada wyczynem i rzadko, któremu autorowi się to udaje. Pokłon w Twoją stronę Kochana, ale przecież już wiesz, co myślę o każdej Twojej książce.

Narracja jest naprzemienna, więc pojawiają się rozdziały z perspektywy Marcusa i Nicole, ale głos zabierają także inni bohaterowie. Jak wiecie, uwielbiam ten zabieg stosowany przez autorów, bo dzięki niemu mogę bardziej zbliżyć się do bohaterów, ale także pozwala mi ON bardziej zrozumieć postępowanie różnych postaci i niejednokrotnie usprawiedliwić ich decyzje oraz wybory.

Jak zauważyliście, nie pisnęłam nic o fabule i absolutnie nie napisałam niczego o bohaterach. Uważam, że tak będzie najlepiej, bo chyba wolę, żeby ta część była dla Was totalnym zaskoczeniem i żebyście nie raz podnosili szczękę z podłogi. Nadmienię tylko, że w tej części Marcus i Nicole pokażą swoje prawdziwe twarze i rozpoczną walkę o to, co jest dla nich najważniejsze.

„Piekielna miłość” to powieść, która trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. To książka przepełniona emocjami tymi złymi, ale także i dobrymi. Myślę, że wielu z Was uwielbia historie, które fascynują, intrygują i nie pozwalają o sobie zapomnieć, a uwierzcie mi, że taka jest właśnie ta książka. To opowieść o miłości w brutalnym świecie gangsterów, którzy za nic mają uczucia drugiego człowieka, a miłość jest towarem deficytowym. Gorąco polecam i jestem na sto procent przekonana, że się nie zawiedziecie.

Czy w tej historii może być HAPPY END? Przekonjacie się sami!

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Kasi oraz Editio Red.

Sylwia

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki, której premiery nie mogłam się do czekać ponieważ jest to kontynuacja jednej z moich ulubionych serii, autorstwa K. N. Haner.

Pamiętam, jak dziś, że po „Zakazanym układzie” poczułam ogromny niedosyt, ponieważ wraz z zakończeniem pierwszego tomu serii Mafijna, pojawiło się w mojej głowie wiele pytań. Jedno z nich brzmiało mniej więcej tak: dlaczego K. N. Haner znowu mi to zrobiła? Przysięgam na wszystkie świętości, ja przez Kasię umrę. „Zakazany układ”, jak zwykle musiał zakończyć się mega dramatycznie. „Piekielna miłość” rozpoczyna się w momencie, w którym zakończył się poprzedni tom tej serii. Główna bohatera Nicole dochodzi do siebie po porodzie w domu publicznym, w którym umieścił ją największy wróg jej ukochanego. Jest tam faszerowana lekami, od których się uzależnia. Dziewczyna chce się wyrwać z tego piekła i odnaleźć swojego synka. Jednak to nie jest takie proste, wrogowie wciąż są czujni.

Tak już pisałam w swojej rekomendacji, czytając „Piekielną miłość” przeżyłam prawdziwy emocjonalny rollercoaster. Były momenty euforii, aby zaraz potem pojawił się smutek i niedowierzanie, bo nigdy niczego nie można przewidzieć, jeżeli chodzi o książki K. N. Haner. Jeżeli szukacie ckliwej historyjki to nie znajdziecie tego w „Piekielnej miłości”. Przypuszczam, że jak za jakiś czas, gdy powrócę do tej serii, to te książki wywołają u mnie tyle samo silnych emocji, które towarzyszyły mi, jak za pierwszym razem, kiedy czytałam tę historię. W moim rankingu „Piekielna miłość” otrzymuje 6 gwiazdek, czyli oznacza to, że koniecznie musicie przeczytać tę książkę.

Pełna recenzja na: [Adres usunięty]

Wystarczy jeden błąd, chwila nieuwagi, by sielanka zmieniła się w koszmar. Niestety w gangsterskim świecie nie ma co marzyć o słynnym „żyli długo i szczęśliwie”. Tu nic nie jest pewne. Przyjaciel może okazać się wrogiem, a wróg przyjacielem. Żyje się z dnia na dzień, cały czas z lufą przystawioną do skroni. W świecie mafii miłość jest słabością, a słabością Marcusa jest Nicole. Choć niespodziewane uczucie do dziewczyny sprawiło, że mężczyzna dotknął nieba, niestety związana z nim utrata czujności kosztowała go bolesny upadek. Teraz oboje tkwią na samym dnie piekła, z którego nie ma ucieczki. Czy odnajdą drogę do siebie? Czy ich miłość okaże się wystarczająco silna, by przetrwać mimo traumatycznych wydarzeń?

Markusa i Nicole połączyła prawdziwie piekielna miłość. Żar namiętności łączy się tu z ciągłym niebezpieczeństwem tworząc wybuchową mieszankę. Autorka nie oszczędza bohaterów. Nie tyle rzuca im pod nogi kłody, co prawdziwe granaty z oderwanymi zawleczkami. Już w pierwszym tomie akcji było mnóstwo, ale w tym dzieje się znacznie więcej, a emocje są jeszcze skrajniejsze. Musicie być przygotowani na ciągły pęd wydarzeń. Gdy akcja zwalnia, to znak, że na następnej stronie ruszy z kopyta. Fabuła Serii Mafijnej przypomina scenariusz filmu akcji i trzyma w napięciu do ostatniej strony. Ucieczki, strzelaniny, gwałty, morderstwa- znajdziecie je w każdym rozdziale. Nie jest to historia dla delikatnych romantyczek, a pikantne i liczne sceny erotyczne przyprawią o rumieniec nawet odważniejsze czytelniczki.

W poprzednim tomie miałam ogromny problem z zaakceptowaniem zachowania Marcusa, który potrafił popadać w skrajności, od czułego kochanka do bezwzględnego drania. Nicole z kolei, mimo kilku gorszych momentów, okazała się naprawdę świetną bohaterką. Tym razem role się jednak odwróciły. Marcus zyskał w moich oczach. Miłość zmieniła go w mężczyznę cierpliwego i gotowego poświęcić wszystko dla ukochanej. Nicole z kolei doprowadzała mnie do szału swoim zachowaniem. Autorka zgotowała jej naprawdę paskudny los i jestem w stanie zrozumieć, że musiało się to odbić na jej psychice, ale nie zliczę momentów, kiedy po prostu miałam dość tej dziewczyny i tylko czekałam, aż dosięgnie ją jakaś zabłąkana kula. Mimo, że o humorach Nicole czytało mi się źle, autorce należy się plus za odzwierciedlenie traumatycznych wydarzeń w psychice bohaterów. Nie wszyscy o tym pamiętają, a w efekcie historie tracą na wiarygodności. Szkoda tylko, że Nicole przeżywała traumę w tak irytujący sposób.

Od razu widać, że od czasu wydania pierwszej książki, bardzo poprawił się warsztat autorki. Tworzy coraz barwniejsze i bardziej plastyczne opisy, narracja jest płynna i w zasadzie co by się nie działo i tak dobrze się to czyta. Dialogi nie dominują już treści, a całość jest podzielona na zgrabne i niezbyt długie rozdziały. Wciąż są jednak rzeczy, które odrobinę utrudniają mi lekturę. W tym tomie rzuca się w oczy mnogość narratorów, a to nie do końca plus. Akcję możemy śledzić nie tylko z perspektywy Nicole i Marcusa, ale też Aleksandra i Diego- nowego bohatera który naprawdę bardzo namiesza. Z jednej strony to wygodne, bo wiemy jak wyglądają myśli każdej ze stron, ale nie lubię tego zabiegu, bo znacznie ujmuje książce tajemniczości, a czytelnik ma podane jak na tacy emocje każdego z bohaterów. Drugą kwestią, która nieco mnie drażniła, były okropnie długie akapity. Szczególnie fragmenty dotyczące głębszych przemyśleń bohaterów są naprawdę obszerne, czasem taki akapit potrafi zająć nawet całą stronę. Większość z Was może nawet nie zwróci na to uwagi, ale ja akapity traktuję jak taką sekundową przerwę na zaczerpniecie tchu, a tu wyjątkowo długo musiałam wstrzymywać oddech.

O CZYM? „Piekielna miłość”, to zwieńczenie dwutomowej serii o miłości w świecie mafijnych porachunków. Choć pierwsza część zrobiła na mnie lepsze wrażenie, ten tom też będę dobrze wspominać. W pewnym momencie odrobinę bałam się, że autorka postawi na słodkie i nudne zakończenie, ale nie zawiodła mnie pod tym względem. Tylko uśpiła moją czujność, by zrzucić na koniec kilka potężnych ładunków wybuchowych. Jak dla mnie, póki co jest to najlepsza seria K. N. Haner, która po raz kolejny udowodniła, że w pełni zasługuje na miano Królowej Dramatów. Zwrotów akcji jest tu co niemiara, podobnie jak brutalnych i wstrząsających scen. Niektórym może wydawać się, że jest tu wszystkiego aż za dużo, ale taki już urok autorki, która lubi wywierać mocne i intensywne wrażenie na czytelniku. Bez względu na to, czy jej książki Wam się spodobają, czy nie, ta intensywność wrażeń na pewno sprawi, że nie zapomnicie lektury na długi czas.

To bardzo udana pozycja, z gatunku kryminału mocno erotycznego. Napięcie panuje cały czas i są mocne sceny łóżkowe. Ale nie jest to cała fabuła, bo wtedy byłoby to nieznośne porno. Tutaj jest super akcja, są wyraziste postacie i dylematy na śmierć i życie. Środowisko mafijne czy gangsterskie jest mi obce, ale czyta się o nim i ogląda filmu bardzo chętnie. Ja też. To taki tajemniczy świat, gdzie normalni ludzie nie mają wstępu i to dobrze. A jednak kusi, bo jest grzechem. Wiem że tak książka będzie sukcesem, bo jest świetna.

Koniecznie! Kolejna ekstra opowieść z mafijnej serii o niebezpiecznej miłości, gorętsza niż wszystko, co do tej pory czytałam. Autorka idealnie potrafi żonglować uczuciami bólu, nienawiści, strachu i żądzy. Świetnie wykreowani bohaterowie są tacy prawdziwi, a ich losy wiarygodne To ogromna zaleta, bo wtedy czyta się dużo lepiej, kiedy nie czuć fałszu. Dobra lektura na wieczorek z wypiekami na twarzy. Polecam!

Zachęcam do przeczytania. Dobra powieść osadzona w mafijnych sferach. Bohaterka trafia w ten świat przypadkowo. Szukała ukojenia w śmierci, a znalazła trudne uczucie pod przymusem, a potem została matką i musi walczyć o swoje dziecko. Realistyczne pióro, bardzo mocne postacie, szybka akcja. Nie nudziłam się, nie trafiłam na słabe strony. Od początku do końca autorka zapewnia mocną rozrywkę. Trzyma poziom, więc warto będzie poczekać na kontynuację.

Pamiętam, że po przeczytaniu "Zakazany układ" miałam ochotę rzucić książką i napisać do Kasi Haner z pytaniem "Jak mogłaś tak zakończyć ten tom?". Żałowałam, że nie mam pod ręką od razu kolejnej części, aby się przekonać co będzie dalej. A dalej? Oj działo się. I to bardzo dużo!

Nie wiem jak mam określić tę książkę słowami. Ciężko jest mi o niej cokolwiek powiedzieć, mimo że przeczytałam ją już spory czas temu i zdążyłam ochłonąć po lekturze. Może zacznijmy od początku! Sięgając po tę kontynuację, odrobinę obawiałam się co tam znajdę. Czy ja zdołam przeczytać ją bez złamanego serca?

W tej części autorka postawiła na jeszcze więcej akcji i dramatów. Praktycznie przez całą książkę przewijały się jakieś akcje. Jedne większe a inne mniejsze, ale ogólnie autorka nie pozwoliła nam się nudzić. Postarała się, abyśmy miały jak najlepsze przeżycia podczas czytania. Trzyma w napięciu praktycznie do ostatniej chwili.

W tym tomie pojawiło się również kilka rozdziałów z perspektywy Diego i Alexandra co było dla mnie całkiem miłym zaskoczeniem. Miło było poznać perspektywę kogoś poza Marcusem i Nicole. Mam wrażenie, że w tej części Marcus zmienił się i już nie myślał tylko o zemście i swoich ciemnych interesach, ale autorka włożyła w niego więcej uczuć. Jego stosunek do Nicole był zupełnie inny, co bardzo mi się spodobało.

Powiem Wam jeszcze troszkę o zakończeniu, które mnie w pewnym sensie zaskoczyło. Myślałam, że autorka postawi na coś przewidywalnego, ale nie przemyślałam tego, że większość książki była nieprzewidywalne. Tak więc czytając ostatni rozdział pomyślałam "Co ta autorka?". Ale, ale nic więcej Wam nie zdradzę! Musicie sami sięgnąć po tę lekturę i się przekonać.

"Piekielna miłość" czyli kontynuacja serii "Zakazany układ" podobała mi się jeszcze bardziej niż pierwsza część. Skradła moje serce i nie oddała go praktycznie do ostatniej strony. Wraz z zakończeniem stwierdziłam, że mogłabym przeczytać jeszcze jeden tom o Marcusie i Nicole. Moim zdaniem nie przekonacie się, o czym mówię, póki sami nie przeczytacie.

K.N. Haner stworzyła idealną serię pełną mafijnych porachunków, miłości i nienawiści. Obie książki do ostatnich stron trzymają w napięciu. Nie pozwalają oderwać się, póki nie przeczytamy ostatniego słowa. Koniecznie sięgnijcie po tę serię, jeśli uwielbiacie romanse z dramatami w tle!! Zdecydowanie polecam!!!

P.S. Nie chciałam Wam nic spojlerować dlatego ta opinia jest taka nieogarnięta. Bardzo, bardzo za to przepraszam :) Mimo wszystko ma nadzieję że opinia Wam pomoże przy decyzji czy sięgnąć po tę książkę/serię.

~Zaczytana Anielka~

Ta opinia pochodzi z instagramowego profilu: [Adres usunięty]

Tak ostro i brutalnie jeszcze nie było. K. N. Haner ponownie zabiera nas do bezwzględnego świata mafii i robi to w iście mistrzowskim stylu. Uwielbiam "Piekielną miłość" całym sercem i duszą. Ta książka ma w sobie wszystkie najważniejsze elementy, które według mnie powinna zawierać świetna książka. "Piekielna miłość" może pochwalić się genialną, trzymającą w napięciu aż do ostatniej strony fabułą (przywódca nowojorskiej mafii musi posunąć się do naprawdę drastycznych zagrywek żeby odzyskać to, co utracił), niespodziewanymi, szokującymi zwrotami akcji (już nie wiadomo komu można zaufać), wielowymiarowymi, barwnymi bohaterami (ale niestety Nicole dalej mnie irytuje) oraz mrocznym, szorstkim, mafijnym klimatem. "Piekielna..." zaserwowała mi istny emocjonalny rollercoaster. Czytając tę książkę byłam zdruzgotana, wzruszona, wściekła, zraniona oraz przeżyłam cały szereg innych sprzecznych emocji. Z zapartym tchem śledziłam burzliwe losy Nicole i Marcusa i trzymałam mocno kciuki za to, by udało im się pokonać przeciwności losu. Czy im się udało? Tego Wam nie zdradzę. "Piekielna..." to znakomicie skomponowana i najbardziej dopracowana powieść w dorobku autorki. To nietuzinkowa, niezwykła, mroczna opowieść przede wszystkim o trudnej, zakazanej miłości dwójki zagubionych ludzi oraz o zemście, która zdaje się być celem istnienia niektórych bohaterów książki. Powiem tak - przy "Piekielnej..." nie ma szans na nudę. W tej książce non stop coś się dzieje i bez przerwy czymś nas zaskakuje. Warto wspomnieć również o tym, że w tej książce nie zabrakło gorących, pozbawionych hamulców scen erotycznych, które skutecznie rozpalają wyobraźnię.

Moja ocena to 10/10.

Polecam!

@katherine_the_bookworm

Książka jest o przygodach kobiety porwanej przez gangsterów z mafii. Wynika z tego brudna miłość. Śledzenie takiego romansu jest bardziej ekscytujące, niż typowa sytuacja zakochanych z problemami.Mnie bardzo wciągnęło, chociaż są też przekleństwa i to raczej w nadmiarze. Ale warto poczytać