Piątek 13

Martę Brzozowską poznajemy w dniu jej 30 urodzin. Mieszka sama, gdyż jej chłopak Dawid pracuje jako naukowiec w Stanach Zjednoczonych. Kobieta uświadamia sobie, iż jest samotna, popada w lekką depresję i obiecuje sobie zmianę dotychczasowego życia. Po nieudanych próbach znalezienia pracy postanawia wyjechać do swojej siostry do Dublina. Tam podejmuje się pracy na tzw. „zmywaku”. W międzyczasie ukochany z nią zrywa co jest dla niej niemałym szokiem. Nieoczekiwanie dziewczyna zostaje również zwolniona z pracy. Czy mimo przeciwności losu postanowi zostać w obcym kraju czy też wrócić do Polski? I co z miłością? Czy Marta w końcu będzie szczęśliwa i znajdzie tego jedynego? A może on gdzieś tam jest obok.

Książka wydawała mi się ciekawą historią, dlatego po nią sięgnęłam. Niestety jestem trochę rozczarowana. Strasznie męczyłam się, aby skończyć ją czytać. Bardzo irytowała mnie główna bohaterka swoim zachowaniem i przemyśleniami. Czasami miałam wrażenie jakby sama nie wiedziała czego chce. Ogólnie cała fabuła nie przypadła mi do gustu. Za to kotek na okładce przyciąga uwagę. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki więc jeszcze dam jej szansę. Na chwilę obecną nie zrobiła na mnie wrażenia. Być może Wam się spodoba, wiadomo przecież że każdy odbiera inaczej.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🐈 "Piątek trzynastego" Agaty Bizuk to pełna humoru opowieść o miłości, poszukiwaniu szczęścia, niepowodzeniach oraz stracie.

🐈 Narzeczony Marty, Dawid pracuje za granicą, a kobieta mając dość czekania na niego, i nie mogąc znaleźć pracy w kraju postanawia wyjechać do siostry do Irlandii. Gdy Dawid nagle z nią zrywa Marta jest załamana, ale mimo tego postanawia się nie poddawać. Wdaje się w romans z Bartkiem, który choć jest świetnym facetem, to nie wywołuje u niej szybszego bicia serca.

Jednak pech nie chce jej opuścić. Kobieta traci pracę, jest zmuszona wrócić do Polski, oraz dowiaduje się czegoś, co na zawsze zmieni jej życie.

Czy Marta znajdzie w końcu miłość i będzie szczęśliwa?

Kto zdobędzie jej serce?

O czym dowie się po powrocie do kraju?

Dlatego Dawid z nią zerwał?

🐈 Jest to moja pierwsza przeczytana książka autorki, i muszę przyznać, że jest to lekka i humorystyczna historia, którą naprawdę szybko się czytało. Bardzo dobrze i realistycznie przedstawiona irlandzka rzeczywistość oraz zwyczaje i mentalność Irlandczyków. Wiem coś na ten temat, gdyż kilkanaście lat spędziłam w Irlandii, i miałam okazję dowiedzieć się jak tam jest, i z tego też powodu chciałam przeczytać tą książkę.

Byłam bardzo ciekawa, czy autorka ma takie samo zdanie jak ja na temat Irlandii i jej mieszkańców. Humor wpleciony w tą historię bardzo mi się podobał, i nadał tej książce charakteru. Było kilka rzeczy, które podniosły mi ciśnienie między innymi główna bohaterka, która chwilami strasznie mnie irytowała, i czasami miałam chęć nią potrząsnąć. Także jej matka, która wymagała, aby Marta praktycznie sama organizowała ślub siostrze, i ciągle miała do niej pretensje, że coś poszło nie tak doprowadzała mnie do złości. Jednak zapewne takie było założenie autorki, aby w krzywym zwierciadle przedstawić relacje rodzinne i związki bohaterów, więc czytając tą książkę trzeba nie brać jej na poważnie ale traktować z przymrużeniem oka. Poza tym była to lekka i niezobowiązująca lektura, także jeśli lubicie humorystyczne i zabawne historie z happy endem to polecam przeczytać.

Żyjesz sobie spokojnie, czekasz na ukochanego faceta, który wyjechał zarabiać na waszą przyszłość, napawasz się przestrzenią i tym, że nic nie musisz robić. Żyć nie umierać. Potem czekasz dzień, miesiąc, a po miłości twojego życia ani widu, ani słychu, mimo obietnic rychłego powrotu. Złościsz się, bluzgasz, przed twoimi oczami rysują się same czarne scenariusze: a może tam kogoś ma? Może mu już nie wystarczam? Pusty, ogromny dom, który dawał ci wcześniej tyle radości, sprawia, że teraz nie potrafisz sobie w nim znaleźć miejsca. Na dodatek twoja przyjaciółka postanawia ci sprezentować kota, byś nie czuła się taka samotna. W międzyczasie starasz się znaleźć pracę, by nie siedzieć na czterech literach, ale ci to nie wychodzi. W końcu postanawiasz wydostać się z życiowego marazmu i przeprowadzasz do Irlandii, by tam znaleźć swój własny cel. Nie wiesz jednak, że los postanowił ci zgotować niezły maraton pomyłek, przeszkód, z których nieraz wyjdziesz poturbowana, ze złamanym sercem.

Marta na drugie imię powinna mieć chaos, pech, katastrofa lub kłopoty. Ile to się w jej życiu dzieje, że głowa mała. Autorka nieźle ją przeczołgała, na jej drodze postawiła tyle min, że gdy pojawiała się chwila spokoju, byłam pewna, iż niebawem coś wyskoczy, jak Filip z konopi, by na nowo namieszać w rzeczywistości bohaterki. I nie myliłam się. Przekomiczne sytuacje, ogromny dystans do siebie i niebywała siła walki do tego, by być szczęśliwym, nie poddawać się, gdy kolejny raz powinie się noga (a tu trzeba przyznać, działo się to na każdym kroku) i ciepło, które bije z książki, sprawiło, że wyśmienicie bawiłam się przy lekturze. Kibicowałam Marcie w dążeniu do celu, złościłam na okrutny los, który nie ułatwiał jej w drodze, którą sobie obrała. Płakałam, gdy kolejny raz dostawała mocno pstryczkiem w nos i cieszyłam, kiedy osiągała własne sukcesy.

Autorka ukazuje przemianę bohaterki, jej długą drogę do tego, by zrozumiała, co w życiu powinno być najważniejsze i żeby dostrzegać to, co się ma na wyciągnięcie ręki, bo gdy będzie za późno, można długo żałować, że zaprzepaściło się ogromną szansę na coś bardzo pięknego. To lekka, przyjemna lektura, przy której można zapomnieć o troskach, zmartwieniach, odprężyć i dojrzeć to, że w życiu może wiele się wydarzyć, nieraz możemy zostać mocno poturbowani przez trudy codzienności, jednak trzeba iść przez świat z podniesioną głową i wiarą, że po burzy zawsze wzejdzie słońce. Nieraz trzeba długo na to poczekać, wiele wycierpieć, wylać morze łez, ale ostatecznie otrzymamy coś pięknego, co wywoła szeroki uśmiech na twarzy i ciepło w sercu. Gorąco polecam!