Permission. Pozwolenie. Perwersja. Tom 3

Panuje wojna, na ulicach Lacking nie jest bezpiecznie. Gabi jest ranna i walczy o życie, Sztuczka została zatrzymana a Ponury obnyśla plan jak ją odbić z rąk Lemminga.

Ona jest sprytniejsza i sama daje sobie radę ze stróżem prawa, udaje jej się uciec.

Nagle jej świat wywraca się do góry nogami, musi dokonać bardzo ciężkiego wyboru. Co nie jest łatwe z jednej strony jest miłość z drugiej wolność i życie jakiego zawsze pragnęła.

Wie, że dopóki trwa wojna tu nie jest bezpieczna ale też nie chce zostawić miłości swojego życia. Co zrobi Sztuczka? Czy zostanie na miejscu mimo zagrożenia? Co o tym wszystkim myśli Ponury?

Szczerze powiem, że ten tom dla mnie jest najlepszy ze wszystkich. Pokochałam historię Emmy i Tristana, pokazali że nawet w bardzo trudnych warunkach i mimo przeciwności losu zawsze jest szansa odnaleźć prawdziwą miłość. W tej części postawa Ponureg jest warta podziwu, mimo iż nie raz musiał zabić to jednak okazał się prawdziwym mężczyzna i staną na wysokości zadania. Dał Sztuczce szanse zasmakować prawdziwego życia na jakie zasłużyła. Uwielbiam i będę miło wspominać tę serię.

"Perversion. Perwersja" i "Possession. Posiadanie" zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Nie mogłem się doczekać kolejnej, trzeciej części. Oto ją mam i jestem zawiedziony tym, że jest to część ostatnia. Po raz ostatni było mi dane spotkać Ponurego i Emmę Jean. T.M.Frazier po raz kolejny udowodniła mi oraz innym czytelnikom, że doskonale wie jak ma pisać, aby zadowolić czytelnika. Akcja jak zwykle utrzymuje się na wysokim poziomie. Aż ciężko mi było odłożyć książkę na półkę, ponieważ chciałem się koniecznie dowiedzieć, co będzie dalej. W ten oto sposób całość pochłonąłem w trzy dni i jestem z historii bardzo zadowolony.

Kolejna szansa dla T. M. Frazier. Jeśli myślałam, że „Pozwolenie” będzie ostrzejsze niż poprzednie części to niestety kolejny raz zawiodłam się. Mało tego… jestem skłonna powiedzieć, że finał trylogii „Perversion” jest przesłodzony i jakby napisany na szybko.

Wojna wybuchła a Sztuczka i Ponury znajdują się w samym jej centrum. Aby chronić ukochaną Ponury nie zawaha się odesłać ją po za granice miasta. Nadarza się ku temu wyjątkowa okazja, ponieważ zjawia się w życiu Sztuczki ktoś z przeszłości. Ktoś, kto ma do zaoferowania nowe życie. Czy Sztuczka zacznie wszystko od nowa i nareszcie pozna swoje pochodzenie? Czy kiedy zasmakuje spokojnego życia będzie w stanie wrócić do Ponurego?

Recenzja będzie krótka, bo i książka była krótka. Krótsza nawet od poprzedniej części! Czytając „Pozwolenie” miałam wrażenie, że autorce nie chciało się już kończyć pewnych wątków. Zirytowały mnie przeskoki w czasie oraz przesłodzony finał. Bohaterowie jakby stracili na wyrazistości a fabuła całkowicie była wyprana z emocji i akcji. Może gdyby trylogia nie była zapowiadania, jako „perwersyjna” to mój zawód nie byłby tak dotkliwy. Podsumowując, cała seria jest raczej przeciętna. Sprawdzi się, jako „coś fajnego” do poczytania w weekend. Lektura przeciętna i skierowana raczej do niewymagającego czytelnika. Jeśli mielibyście sięgnąć po coś od T. M. Frazier to zdecydowanie lepiej wypada cykl The King.

Jestem zdania i to od samego początku, że ta historia powinna się ukazać w jednym tomie. Nie wiem po co dzielić to na części do tego tak krótkie (!).

Tutaj bardzo dużo się dzieje. Życie sztuczki wywraca się o 180°, ale i historia mam wrażenie momentami strasznie szybko pędzi przez co nie mogłam się wczuć w tę historie jak było w przypadku wcześniejszych części.

Hot level jak dla mnie zdecydowanie za duży. Jeśli chodzi o ocenę oceniam tak samo jak poprzednią. Sięgnę po kolejne książki autorki bo podoba mi się jej pióro i jej książki są idealne jako przerywniki.

Podoba mi się cały pomysł, gangi i ta mroczność chociaż tutaj było jej troszkę mniej.

Z tego co czytałam zakończenie tej historii albo się kocha albo nienawidzi, nie ma nic pomiędzy. Mnie osobiście się podobało, owszem było słodko ale chyba właśnie na takie zakończenie czekałam. Wiem, że może ma się ono nijak do wcześniejszych brutalnych rzeczy ale mimo wszystko cieszy mnie ono.

Po skończeniu [Adres usunięty] Perversion Thrilogy nie mogłam doczekać się lektury ostatniej części. Byłam niesamowicie ciekawa tego, w jaki sposób zakończy się historia Sztuczki, znanej jako Emma Jean oraz Ponurego – Tristana. Jak myślicie, tom trzeci zaskoczył mnie czymś nowym, czy wręcz przeciwnie?

W Lacking zaczyna się wojna. Ponury i Sztuczka będą musieli sobie jakoś poradzić w tej nowej i dość strasznej sytuacji. Kiedy do miasta przyjeżdża pewna osoba z przeszłości Emmy Jean, będzie musiała ona zastanowić się, czego tak naprawdę pragnie - życia, o jakim od dawna marzyła, czy też sytuacji, o której nie ośmieliłaby się nawet marzyć. Czy odważy się ona wywrócić wszystko do góry nogami? Czy miłość Sztuczki i Ponurego okaże się silniejsza od wszystkiego?

Muszę przyznać, że autorka mile mnie zaskoczyła. Myślałam, że swoich głównych bohaterów pozostawi już taj, jak zostali mi oni przedstawieni w poprzednich częściach. Zarówno Tristan, jak i Emma Jean stali się jeszcze bardziej dojrzali, pewni siebie (choć wydawać by się mogło, że w przypadku Ponurego to chyba niemożliwe) oraz swoich uczuć do siebie. Pewna scena, która okazała się potężnym zwrotem akcji, pokazała mi również, że ta dwójka doskonale wie, co robi i jak mocna łączy ich relacja. Coś absolutnie świetnego.

Wojna w Lacking została przedstawiona ciekawie, choć odrobinę po macoszemu. Bardzo dobrze bawiłam się podczas lektury tej książki, natomiast czegoś mi tutaj zabrakło. Scena, w której pokładałam ogromne nadzieje i oczekiwania, minęła mi zbyt szybko, zbyt agresywnie i jakoś tak bez większych fajerwerków - a szkoda. Śmiem rzec, że był to punkt kulminacyjny tej pozycji, a nawet nie zdążyłam się bardziej wciągnąć w opisywaną akcję, bo za chwilę się skończyła. Sama końcówka książki z kolei zmieniła i poprawiła moje zdanie o tej części oraz całej trylogii.

Utwierdziłam się w przekonaniu, iż pióro T.M. Frazier jest idealne dla mnie i choć nie jest ono idealne – szalenie przypadło mi do gustu. Jestem też przekonana, że w przyszłości (może nawet już niedalekiej) sięgnę po inne powieści tej autorki. W szczególności ciekawi mnie seria, której pierwszym tomem jest King, ale to raczej temat na zupełnie inny wpis.

Jeżeli lubicie romanse, w których nie brakuje ostrzejszej i brutalniejszej nuty, to ta seria jest właśnie dla Was. Aż żałuję, że te książki są tak krótkie. Cieszę się jednak, iż miałam szansę poznać historię Sztuczki i Ponurego oraz mogłam w końcu bliżej przyjrzeć się twórczości autorki. Muszę Was też ostrzec: jeśli nie przepadacie za krwawymi opisami w książkach, to prawdopodobnie te książki Was do siebie zrażą - to takie ostrzeżenie dla wrażliwych.

[RECENZJA]

PERMISSION. POZWOLENIE

Autor: T. M. Frazier

Wydawnictwo: Kobiece/Niegrzeczne książki

Premiera: 10.03.2021

Tom 3, seria: Perversion Trilogy

Hot Level: 4/5

NIGDY NI POWINNI BYĆ RAZEM, ALE NIE MOGĄ ŻYĆ OSOBNO…

PERMISSION. POZWOLENIE to trzeci i ostatni tom PERVERISION TRILOGY. W pierwszej części poznaliśmy Sztuczkę i Ponurego, ich przeszłość oraz historię ich zapoznania. W drugiej ponownie się odnaleźli i starali być razem. Przeżywaliśmy razem z nimi wzloty i upadki. Wszyscy Czytelnicy z niecierpliwością czekali na zakończenie serii i finał historii tej pary. W PERMISSION nie brakuje niespodziewanych zwrotów akcji, wojny, niebezpieczeństw, przemocy, prześladowań, rozstań oraz… miłości. Tristan stanie na czele gangu. Emma Jean dowie się w końcu kim tak naprawdę jest i skąd pochodzi. Oboje staną przed trudnymi decyzjami dotyczącymi ich życia i wspólnej przyszłości. Jak zakończy się historia Sztuczki i Ponurego?

Jak do tej pory Autorka fundowała tej parze dużo bólu, cierpienia, zmartwień i życiowej trasy pod górkę. W finałowym tomie jest nieco łagodniej, zakończenia zbliża się do happy endu. Ale czy aby na pewno tak będzie? Książkę czyta się bardzo szybko, ale do ostatniej chwili nie można być pewnym co się wydarzy. Z jednej strony, szkoda, że nie będzie już kolejnej części, ale z drugiej myślę, że każdego Czytelnika usatysfakcjonuje zamknięcie tej historii w tym miejscu. Sztuczka i Ponury przeszli długą i wyboistą drogę do tego kim są teraz. Miejmy nadzieję, że wpadną kiedyś gościnnie na karty nowych książek T. M. Frazier. Jeśli jeszcze nie czytaliście tej serii polecam zamówić od razu całość. Książki są króciutkie, czyta się błyskawicznie, a każde zakończenie sprawia, że jesteśmy bardzo ciekawi co wydarzy się dalej.

"Permission"

@[Adres usunięty]er

@niegrzeczneksiazki

Trzecia zarazem ostatnia część historii Sztuczki i Ponurego.

Ich życie nie było usłane różami, od dziecka musieli liczyć tylko na siebie. Chociaż E.J miała przy sobie Gabby, z którą mogła dzielić troski i problemy. Poprzednia część zakończyła się na próbie odbicia Sztuczki z rąk Marco, w efekcie czego rozpętała się strzelanina. Czy w mieście Lacking będzie można spokojnie żyć?

Dużo działo się w tej części. Zarówno złego jak i dobrego. Miłość przezwycięży największe zło, jeśli tylko uczucie jest silne. Tak było i tu. Wyjaśniło się wiele, a przeszłość była zaskakująca. Sztuczka poznaje swoją rodzinę, która straciła jak była dzieckiem. Gdyby nie te wydarzenia sprzed lat, miałaby iście królewskie życie. Jednak życie w świecie gangsterów, układa własne scenariusze która odmieniły nie jedno życie. Ciężko rozstać się z bohaterami, ta seria wywolala nie małe emocje, a styl pisania autorki jest świetny.

Przez książki się płynie, nie daje się odłożyć żadnej z części do póki nie zobaczy się ostatniej strony. I mimo brutalności jaką przewinęła się przez te książki, czytałam je z zainteresowaniem i przyjemnością.

Polecam gorąco 🔥

"Pozwolenie" to dynamiczne i zaskakujące zakończenie historii Emmy Jean i Ponurego.

Żałuję, że książka liczy sobie zaledwie 200 stron, bo nie obraziłabym się, gdyby była o 100 dłuższa. Akcja nabiera tempa, wciąga i nawet nie dostrzegamy, gdy przekładamy już ostatnią kartkę. Niektóre tajemnice zostają rozwiązane, pojawiają się też nowe sekrety i bohaterowie, którzy w końcu ściągają maski i obnażają swoją prawdziwą twarz.

Sztuczka i Ponury to doskonale dobrani bohaterowie, których losy śledziłam z ogromnym zainteresowaniem. Mam wrażenie, że uzupełniają się w każdym calu i stanowią takie swoje dopełnienia. Podoba mi się, że są gotowi na poświęcenia w imię rodziny, wartości, które wyznają i miłości. Odznaczają się odwagą i mimo że czasami są zmuszeni robić niemoralne rzeczy, to jednak nie zbaczają z obranej przez siebie ścieżki.

Naprawdę dobrze bawiłam się przy tej serii. Takim smaczkiem, który dodaje jej uroku są wypowiadane przez Sztuczkę cytaty. Niby mały dodatek, a potrafi dodać uroku i charakteru.

Jest to książka pokazująca, co to tak naprawdę znaczy kochać. Gdy obdarzamy kogoś tak wielkim uczuciem, to chcemy dla niego jak najlepiej. Jesteśmy w stanie poświęcić nasze marzenia, szczęście, a także życie. Prawdziwej rodziny nie muszą łączyć więzy krwi. Liczy się uczucie i chęć przynależenia do takiej małej społeczności.

T.M. Frazier ma dar przedstawiania mrocznej rzeczywistości w realistyczny i budujący emocje sposób. "Pozwolenie" na długo zostanie w mojej pamięci. Mimo że niektóre momenty były zbyt cukierkowe, jak na mój gust, to jednak seria utrzymuje swój poziom.

W końcu uporałam się z ostatnią częścią Perversion Trylogy. Niestety uważam, że im dalej było w las tym gorzej. "Pozwolenie" T.M. Frazier jest uwieńczeniem trylogii. Jednak wkradły się w fabułę drobne absurdy, choć pióro autorki jest nawet do przyjęcia.

Ponury w końcu odzyskuje swoją EJ, ale nie na długo, bo okazuje się, że Sztuczka jednak nie jest sierotą. A rodzice całe życie jej poszukiwali. Los znów ich ze sobą połączył. Imogen (bo tak naprawdę ma na imię EJ) postanawia skorzystać z propozycji ojca i wraca z nim do domu, do Irlandii. A Ponury stara się zakończyć wojnę w mieście i zemścić się na Markusie. Czy w końcu porachunki gangów się skończą? Czy ukochana Ponurego do niego wróci?

Ta część była zdecydowanie najgorsza. Mimo 200 stron ciągnęła się jak flaki z olejem. Zero emocji. Zupełna obojętność co do wydarzeń zawartych w książce. Jedynie marszczyłam brwi podczas scen łóżkowych, gdyż autorka używała niewybrednych sformuowań. Moje zdziwienie sięgało zenitu. Kompletnie mi to nie pasowało i było niesmaczne. No i jeśli chodzi o absurdy.. Imogen wyjeżdża do Irlandii na bardzo długi czas (a propos umiejscowienie w czasie też strasznie kulało), Ponury jest miłością jej życia i w ogóle się ze sobą nie kontaktują. Czy akcja dzieje się w średniowieczu? Ależ nie, telefony komórkowe jak najbardziej są w użyciu. Jak się kogoś kocha to chyba chciałoby się z tym kimś mieć kontakt, żeby chociaż wiedzieć czy u tego kogoś jest w porządku? No i Imogen w końcu wraca, jest cudownie i z wielkim zapałem i radością urządzają burdel. Świetny sposób na zarobek. Wszystkie dziewczynki są mega zadowolone. Ta trylogia to niestety jakaś porażka. Miało być pikantnie i perwersyjnie. A wyszło nudnie i absurdalnie. Chyba nie powinnam czytać romansów..

Nie mogłam się doczekać, kiedy dowiem się, co takiego przygotowała T.M. Frazier dla Emmy i Grim’a. W drugim tomie podziały się takie rzeczy, że głowa mała! „Permission” jest krótką książką, jakby dopowiedzeniem i wyjaśnieniem wszystkiego, co nas trapi. Chociaż wielu z Was powie, że można było te trzy powieści złożyć w całość, w jedność, jeden konkretny tom, nie wiem, czy byłoby to jednak dobrym pomysłem. Każda część, którą czytałam była tak naładowana emocjami, że trudno mi było jakoś to ułożyć sobie w głowie. Może właśnie, dlatego dzielą książki na tomy? Tak, czy owak w końcu dobrnęłam do finału trylogii Perversion Trilogy, czy poznałam odpowiedzi na wszystkie pytania?

W Lacking źle się dzieje, panuje wojna, a o bezpieczeństwie można zapomnieć. Trzeba mieć oczy dookoła głowy i mieć się na baczności. Nigdzie nie widać jednak Marco, co sprawia, że głowie kształtują się różne pomysły, a co jeśli jedynie czeka, aby uderzyć? Takie typki wiedzą, że czasem cierpliwość jest tym, co popłaca, a to dla naszych bohaterów nie wróży dobrze. Ponury został ranny, jednak w żadnym wypadku nie przeszkadza mu to w tym, aby próbować wymyślić sposób, aby wywinąć się z tej sytuacji. Nieciekawie także jest u E.J, została zatrzymana i to nie przez byle kogo. Jej życie znowu nieco się skomplikuje, zwłaszcza, kiedy jej sekrety zaczną wychodzić na jaw. Sekrety z jej przeszłości, powiem Wam szczerze, że są sprawy, które na pewno nie przejdą bez echa. Życie składa się z wyborów, a bohaterowie będą musieli podjąć ważne decyzje, które wpłyną na przyszłość, czy uda im się wyjść z tego cało? Czy w końcu będą szczęśliwi?

„Permission” jest zwieńczeniem historii, którą można kochać, albo nienawidzić, w moim przypadku była to sympatia. Ta część trylogii różni się od poprzednich części, ale to dobrze, jest bardziej zaskakująca. Historia głównych bohaterów jest trudna, bolesna i przepełniona cierpieniem. Nie można jednak być przez cały czas „pod kreską”, w końcu życie musi spojrzeć łaskawiej, autorka zadbała o to, aby w jej książce znalazły się także dobre chwile i momenty, kiedy emocje sięgają zenitu. Perversion Trilogy jest niezwykle mroczną historią, która nie szczędzi bohaterom cierpienia, „Permission” jest tutaj taką wisienką na torcie. T.M. Frazier potrafi stworzyć nieszablonowych bohaterów, historie, które są nieco zagmatwane, jednak nie można nie dostrzec w nich oryginalności. Bardzo się cieszę, że miałam okazję poznać nie tylko mroczny świat Lacking, bohaterów, ale także pióro samej T.M. Frazier.

Nim otrzymamy wszystkie dręczące nas pytania Autorka doskonale najpierw zakręci akcją. Potrzeba dobrej intrygi, aby poznać przeciwnika i zyskać na czasie. Na horyzoncie jest nieunikniona wojna z Marco, a Emma czeka ma spotkanie z przeszłością. Czy Sztuczkę i Ponurego czeka szczęśliwe zakończenie? Czy przetrwają próbę czasu?

Cieszę się, że ta część wniosła nie tylko nowe postacie, ale również nadała twarz już tym istniejącym i tym samym dodała nowe emocje w bieg historii. W tradycyjnym dla siebie stylu trzymała w napięciu i nieoczekiwanie zmieniała bieg wydarzeń. Nie pozostała jednak bez wad...

Bez wątpienia Sztuczka i Ponury są postaciami, których się wyszukuje w książkach. Z ciężką przeszłością, kłodami pod nogami i pragnieniem miłości w swoim życiu. Walczą do końca w nierównej grze wierząc w swój happy end. Jeśli miałabym oceniać tylko ich zabrakłoby mi skali. 

Ogólnie uważam, że to fajna seria, gratka dla wielbicieli pióra Autorki, lecz moim zdaniem nie najlepsza z Jej twórczości. Szkoda, że Autorka postawiła na dużą fantazję w tej trylogii i nie pokusiła się na lepsze dopracowanie fabuły ograniczając ją na przykład do jednej dłuższej powieści. Niemniej będę z niecierpliwością czekać na inne Jej propozycje wydawnicze. 🔥

Ufff, chciałoby się powiedzieć: W końcu! W końcu ukazał się trzeci tom serii autorstwa T. M. Frazier, której trylogię rozpoczął tytuł ,,Perversion", później było ,,Possesion", aż nadszedł czas i na ,,Permission". Muszę przyznać, że dawno na żadną serię nie czekałam z utęknieniem, tak jak na tę. To prawdziwy majstersztyk! I nie ma się czemu dziwić, ponieważ T. M. Frazier to bestsellerowa pisarka, której powieści tłumaczone są na wiele zagranicznych języków, a każdy kolejny cykl cieszy się ogromną popularnością. Nie inaczej jest z ,,Pozwoleniem". To historie, od których nie sposób się oderwać.

Nie są to zbyt rozległe opowieści, każda ma nieco ok. 200 stron, jednak nie o to też chodzi, żeby zaczytywać się z nich jak w opasłych księgach. To historia Tristana Paine'a, chłopaka, który do 16 lat nie ma w planach odzywać się do nikogo. Do czasu, aż spotyka ją. Emmę Jean Parish, która wciska mu pod opiekę kota, a przy okazji... kradnie jego serce i portfel. Już wtedy Ponury zdaje sobie sprawę z tego, że iskry, które przetoczyły się między nimi pozostaną na długo w jego pamięci. Później E.J. trafia pod opiekę Marka, brata swojej przyjaciółki Gabby, który dowodzi gangiem Los Muertos. ,,Permission" to dalsza część ich losów. Czy między gangami w Lacking rozpęta się zapowiadana długo wojna? Kto ją wygra? Czy konieczne będą ofiary, także ukochanych osób? T. M. Frazier wszystkie te wątki zamknie w ,,Pozwoleniu".

Ta seria nie jest pewnie szczytem literackiego kunsztu, jednak nie taki też był jej zamiar. Autorka przygotowała dla swoich odbiorców lekką i przyjemną w odbiorze trylogię, która momentami rozpala wszystkie zmysły, a czasem mrozi krew w żyłach wydarzeniami, które przygotowała dla bohaterów serii. Jeśli zaś o tych ostatnich mowa, są oni niezwykle różnorodni, przez co będziemy mogli się z nimi utożsamić. Sztuczka, która wiele przeszła w swoim życiu i Ponury, który jest katem Bractwa Bedlam. Czy tych dwoje ma szansę na szczęśliwą przyszłość? Czy może doświadczenia z przeszłości nie pozwolą im na spokojne życie? Przeczytajcie koniecznie tę elektryzującą trylogię autorstwa T. M. Frazier. Zaręczam, że nie będzie to czas stracony.

W drugim tomie znaleźliśmy się na początku wojny wśród gangów. W tej części wojna trwa, a książka zaczyna się mocno i od razu wciąga. Tutaj mamy więcej śmierci która się pojawia nieoczekiwanie. Porwania , manipulacje. Emma Jean okaże się być wogole inną osobą. Ponury pokaże swoje prawdziwe oblicze . Kolejne rozstania znowu się pojawią.

Cała seria pokazuje nam że prawdziwa miłość przetrwa wszystko i warto poczekać i walczyć. Autorka uświadamia nam co to jest prawdziwa przyjaźń w smutku i w szczęściu . Przez wszystkie trzy książki się płynie są tak prosto napisane i wciągające. Bohaterzy swój charakter zachowują aż do końca. Więc kto lubi niebezpieczną miłość połączona z brutalnością oraz prawdziwą przyjaźnią, idealna seria na weekend .

"Panowanie nad innymi daje siłę,

Panowanie nad sobą daje prawdziwą moc."

Każdy z nas na pewno nie raz najzwyczajniej w świecie wchłonął książkę jednym haustem, ale czy mieliście chociaż jedną książkę, z którą się wstrzymywaliście, bo zwyczajnie nie chcieliście sobie odbierać tak szybko przyjemności z jej czytania? Ja tak miałam kilka razy i tym razem też tak było. "Pozwolenie" to idealne zakończenie trylogii Frazier, lecz i tak mi złamało serce. Ta trylogia była tak dobra, tak dobrze mi się ją czytało, że aż żal było ją kończyć. Wydaje mi się, że nawet gdyby ta seria była dwa razy dłuższa i tak miałabym niedosyt. Ale jednej rzeczy jest mi naprawdę szkoda - szkoda, że wątek wojny, oststecznej bitwy gangów nie został trochę bardziej rozbudowny, bardziej przedstwiony, przez co mam niesmak, bo naprawdę myślałam, że w tym ostatnim tomie gangi naprawdę zostaną nam przedstawione, opisane. Ciort tam! To Frazier, to działka dla narkomana (mnie) i biorę każdą dawkę (książkę) w ciemno

„Bycie czyjąś własnością czyni człowieka niczym. Oddanie się komuś z własnej woli daje wszystko”.

W Lacking panuje wojna, nikt nie jest bezpieczny. Marco zaszył się gdzieś, przyczaił i czeka na odpowiedni moment, aby ponownie zaatakować. Ponury zostaje ranny, obmyśla plan jak zmylić wroga. Sztuczka zostaje zatrzymana przez federalnych, kiedy odkrywa prawdę, o tym, kto ją przetrzymuje, jej zdumienie nie ma granic. Na jaw wychodzą tajemnice z przeszłości, które zmienią bardzo dużo w życiu dziewczyny. Będzie musiała dokonać trudnego wyboru, między życiem, jakie toczy obecnie, a tym a jakim zawsze marzyła. Czy Ponury i Sztuczka znajdą to, czego od dawna szukają? Czy w końcu każdy dostanie to, na co zasłużył?

Pokomplikowany, brutalny, bezwzględny świat gangów, wzajemne zależności, walka o wpływy, zorganizowana przestępczość, prostytucja, narkotyki. Przyjaźń i jej prawdziwe oblicze. Tajemnice, niedopowiedzenia, niepokój. Potrzeba kochania i bycia kochanym, troska, zaufanie, wsparcie w każdej sytuacji. Rodzina, nie koniecznie ta, która łączy przez więzy krwi, wzajemny szacunek, wsparcie, lojalność. Dokonywanie trafnych wyborów, które niosą konsekwencje i mają wpływ na życie innych.

Rewelacyjny, zaskakujący, intensywny finał. Wszystkie pionki zawiłej układanki wskakują na odpowiednie miejsca. Powieść nie należy do miłych i przyjemnych. Jest pełna mroku, niepewności, brutalnych sytuacji. Zakończenie wywołało we mnie sporą ulgę i uśmiech. Bardzo polecam całą serię, Tatiasza i jej książki :)

⭐RECENZJA PRZEDPREMIEROWA⭐

Moje życie.

Moja śmierć.

Moja lojalność.

Mój honor.

Dla ciebie.

Dla nas.

💞

Czy rzeczywistość może być tylko cierpieniem? Nasi bohaterowie się o tym przekonują codziennie. W mieście trwa wojna, ulice nie są bezpieczne, jednak ta dwójka się nie poddaje. Walczy o lepsze jutro. Życie Sztuczki wywraca się do góry nogami. Będzie musiała podjąć bardzo trudne decyzje. Czy wybierze dobrze?

💞

"Permission" to zwieńczenie trylogii "Perversion". Powieści autorki @[Adres usunięty]er mogę brać w ciemno. Język i styl pisarki jest naprawdę lekki i niesamowicie przyjemny. Książkę bierze się do ręki i nie wiadomo kiedy jest już koniec. Ta lektura jest kontynuacją poprzednich części "Perwersja" oraz "Posiadanie". Ów książki bardzo mi się podobały. To co chciałam, tam, znalazłam. Czy tutaj było podobnie? Tak! Historia jest dynamiczna, akcje i jej zwroty mogą powodować zawrót głowy 🤯 Czasami zastanawiałam się, czy to żart, bo działy się takie rzeczy, że po prostu głupiałam 😅 Podobało mi się w jakim kierunku poszła pisarka w tej części. Owszem, niektóre rzeczy mnie zdziwiły, ale niektórych się spodziewałam. Mimo tego, to mi nie przeszkadzało kompletnie. Za bohaterami będę tęsknić, bo bardzo ich polubiłam. Charakterne postacie to jest coś, co się ceni i one "przyciągają" człowieka do siebie. W tych lekturach autorka pokazuje ducha walki naszych bohaterów. To, że walczą codziennie o lepsze jutro, o siebie, o najbliższych. Jest to drugie dno tej powieści, lecz mnie ujmuje. Polecam z całego serca tę całą serię! Miłego i zaczytanego weekendu Wam życzę 😘

💞

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @niegrzeczneksiazki @[Adres usunięty]ce 🖤

💞