Patrioci

Koniec roku to czas wielu podsumowań. I oczywiście takie podsumowanie na blogu jeszcze zamieszczę z 12 najlepszymi książkami tego roku. Jednakże mogę śmiało powiedzieć, że Patriotów w nim nie zabraknie. W moim odczuciu to najlepsza książka tego roku i bardzo aktualna.

Carl obiecał sobie, że zrobi wszystko, żeby jego ukochana Szwecja nie utonęła w morzu muzułmanów. Postanawia wymierzyć sprawiedliwość tym, których obwinia za popieranie napływu tych innowierców. Madeleine to z kolei dziennikarka, której marzeniem jest dostać temat na pierwszą stronę - jednakże wplątana w romans z szefem redakcji napotyka spore problemy. Pewnego dnia dochodzi do brutalnego ataku w centrum Sztokholmu, za który jest odpowiedzialny muzułmański taksówkarz...

Patrioci to najmocniejsza książka, jaką czytałam. Jest niezwykle ważnym głosem w dyskusji o mataczeniu informacjami przez media, a także ostrzega przed radykałami, którzy po prawie stu latach dochodzą znowu do głosu. Tym razem upatrując sobie wroga, oczywiście zewnętrznego, w szukających schronienia muzułmanach.

Wiem, że ktoś powie, że Arabowie popełniają przestępstwa w Europie i nie potrafią się zasymilować, jednakże ja zadam pytanie: co my Europejczycy zrobiliśmy, żeby umożliwić im asymilację oraz czy my jesteśmy tacy święci i nie popełniamy przestępstw? Każdy radykalizm jest zły. I należy zrobić wszystko, żeby nie dopuszczać po jednej i po drugiej stronie do jego rozwoju.

Polecam Wam tę książkę na okres świątecznej refleksji. Myślę, że to dobry moment, żeby popatrzeć na problem imigrantów z Bliskiego Wschodu oczami radykałów. Wierzcie mi, że jeśli kiedyś przerażało Was spojrzenie na świat nazistów to to również Was przerazi.

”Wszystko, co musisz zrobić, to powiedzieć im, że ktoś ich atakuje, oskarżyć pacyfistów o brak patriotyzmu i narażanie państwa na niebezpieczeństwo.

Działa to tak samo w każdym kraju”

Plaga zamachów terrorystycznych na całym świecie to zmora dzisiejszych czasów.

Czy potrafimy z tym walczyć?

Za kilka tygodni muzułmanin Ibrahim Chamsai zdetonuje bombę w swojej sztokholmskiej taksówce i wysadzi w powietrze 32 Szwedów w najkrwawszym do tego momentu zamachu terrorystycznym.

Czy ten plan się powiedzie?

Carl Cederhielm uważa się „za szwedzkiego patriotę” i który poprzysiągł sobie, że za wszelką cenę obroni swój kraj.

I oto nagle zostaje zamordowana szwedzka dziennikarka.

Wszyscy są zastraszeni i spanikowani, a młoda Madeleine-dziennikarka zaczyna działać:

”Oczyścić miasto z imigrantów, przestępców, którzy zaczepiają szwedzkie kobiety”.

Muzułmanie nienawidzą wszystko, co jest inne.

Nienawidzą kobiet i chcą stworzyć muzułmański kalifat.

W odległym kraju pracuje mężczyzna jako ochroniarz rosyjskiego przemytnika broni i narkotyków. Wszyscy się go boją i wszyscy przed nim uciekają.

Lecz losy mężczyzny wkrótce połączą się z losami Madeleine.

Co z tego wyniknie?

Szwecja nie jest idealna. Ma duże problemy z integracją. Ludzie są narażeni na ataki terrorystyczne, ale generalnie kraj ten zmierza ku dobremu.

Pomimo tego spora grupa Szwedów świadomie lub nieświadomie rozpowszechnia obraz kraju w rozpadzie, który jest atakowany przy każdej okazji.

Madeleine jako dziennikarka więc działa:

”Nie pozwólcie się zrobić pożytecznymi idiotami Państwa Islamskiego. Nie stawajcie się ich żołnierzami, potwierdzając ich wykrzywiony obraz Europy, w której rzekomo muzułmanie są obywatelami drugiej kategorii”.

Czy za ten wpis dziennikarka zapłaci najwyższą cenę?

Czytajcie.

Fascynująca, a zarazem przerażająca lektura.

Czyta się ją jednym tchem i porusza bardzo ważny temat:

uchodźców i groźby wymierzonych w dziennikarzy.

Autor pracując jako dziennikarz, pod wpływem coraz groźniejszej retoryki wymierzonej w szwedzkich dziennikarzy postanowił wyjechać do Chile, gdzie napisał „Patriotów”.

Jest to jego debiut literacki.

Zachęcam do czytania i życzę miłej lektury.

Dobra, niesłychanie realna książka szwedzkiego dziennikarza.

Europę od jakiegoś czasu zalewa fala antyimigranckiej retoryki. Nie inaczej jest ze Szwecją. Tam do głosu coraz silniej dochodzi partia Szwedzkich Demokratów. Są oni typowo antyimigranckim z ostrą retoryką ugrupowaniem. Ich głos jest coraz mocniej słyszalny.

Cała UE, w tym również Szwecja, stają przed nowymi wyzwaniami. Czy i jak sobie z nimi poradzą?!

O tym, a także o ekstremistycznych działaniach i wszystkim, co z tym związane opowiada książka Patrioci. To dobra, niezwykle realistyczna, działająca na wyobraźnię, bardzo mroczna i jakże prawdziwa historia. Czasami w trakcie lektury ma się wrażenie czytania reportażu z wydarzeń z dzisiaj, wczoraj, sprzed kilku dni.

Patrioci to miks, z jednej strony doskonale napisany thriller, kryminał i powieść sensacyjna w jednym, a z drugiej strony świetna powieść obyczajowa, z elementami socjologiczno-psychologicznymi. Całość tworzy iście wybuchową mieszankę.

Bohaterami są przede wszystkim Szwedzi, którzy w imigrantach (bez względu na to co ON i w rzeczywistości sobą reprezentują) widza samo zło, ludzi, którzy odpowiadają za wszystkie nieszczęścia, za to, jak żyje się obecnie w Szwecji, za to, że nie jest jak kiedyś etc.

Troje bohaterów podejmuje walkę ze złym, czyli z imigrantami. Walka jest trudna, bolesna, bezpardonowa. Autor świetnie ukazuje te trzy postaci. Kreśli obraz ludzi nieszczęśliwych, naznaczonych traumą, przepełnionych gniewem, nienawiścią i emanujących takim złem, że trudno to sobie wyobrazić. Ich działania są okrutne, trudne do wytłumaczenia. Ale oni uważają, ze to jedyna droga, żeby pokonać tych, których nienawidzą, żeby Szwecja była prawdziwą Szwecją, a nie tym, czym jest.

Obok nich mamy kilkoro równie ciekawych bohaterów. Jeden stoi po tej drugiej, jasnej stornie mocy, drugi mniej więcej pośrodku.

Co istotne, każda z postaci jest doskonale nakreślona, każda silna, mocna, waleczna i pewna swojej postawy. W takiej sytuacji nieunikniona jest konfrontacja.

W trakcie lektury autor zmusza czytelnika do przemyślenia kilku spraw, zadaje pytania, niezwykle ważne w naszej obecnej, europejskiej sytuacji, ale też takie, na które trudno znaleźć proste czy jednoznaczne odpowiedzi.

Napięcie rośnie z każdą kolejna stroną, a czytelnik czuje się niczym na kolejce górskiej, w której strach być, ale i strach wysiąść bo po chwili może znaleźć się w realiach zbliżonych do książkowych. Czyta się doskonale. Polecam.