Patopaństwo. O tym, jak elity pustoszą nasz kraj

Lektura obowiązkowa, rozdział po rozdziale rzeczowo i sumiennie wyjaśnia paradoksy tego kraju i powody dlaczego jest tak jak jest. Przeczytałam w 1.5 dnia, nie mogłam się oderwac. Bardzo polecam.

„Są w ojczyźnie rachunki krzywd” taki cytat nasunął mi się po przeczytaniu książki Pana Śpiewaka. Spotkałem się z autorem na opolskim Festiwalu Książki i bardzo poruszyła mnie ekspresja jego wypowiedzi podczas przeprowadzanego z nim na scenie wywiadu. W zasadzie wiedziałem, czego mogę spodziewać się po lekturze, gdyż znam też jego wypowiedzi choćby na jednym z kanałów You Tube.

Książka podzielona na rozdziały, które opisują poszczególne patologie państwa. W pełni zgadzam się z niektórymi opiniami autora jak choćby dużym wpływem Kościoła na decyzje polityków w gwarantowanym przez Konstytucję świecki ustroju. Dotyczy tu choćby kwestii aborcji, zwrotu mienia i samego Konkordatu. Przywołuje Pan Śpiewak tutaj choćby decyzję Trybunału Konstytucyjnego, który pod przewodnictwem Andrzeja Rzeplińskiego radykalnie rozszerzył możliwość stosowania klauzuli sumienia przez lekarzy, w zasadzie od tego momentu prawo do aborcji stało się fikcją, tak że orzeczenie TK pod przewodnictwem Julii Przyłębskiej de facto usankcjonował stan, jaki mieliśmy od 2014 roku. Nie tylko kwestie Kościoła Katolickiego (Naszych okupantów — jak pisał Boy-Żeleński), który jest państwem w państwie, a stale pojawiające się nowe afery związane z tą instytucją tylko potwierdzają, że usłużna postawa polityków wobec kleru jest patologią.

Nie mogę natomiast zgodzić się z uznaniem tez przedstawionych przez autora, że przedsiębiorcy swoją niepohamowaną chęcią zysku doprowadzają do skrajnej nędzy ludzi pracy. Dzisiaj nikt nikomu nie nakazuje pracy u tego czy innego pracodawcy. Z drugiej strony przedsiębiorcy, dość często ryzykują własnym majątkiem, który zainwestowali w przedsiębiorstwo.

Dyskusyjna jest też obrona osób zadłużonych, każdy kredyt bierze na własny rachunek i powinien orientować się, że kredyt bierze się w walucie, w której bierzesz wypłatę. O roli Związków zawodowych nawet nie będę wspominał, bo mam do tych organizacji dość ambiwalentne podejście. Niby powinny bronić pracownika, ale w zasadzie bronią samych siebie. Brałem udział w strajku nauczycieli, nie będąc zrzeszonym w ZNP. Po strajku sfarciliśmy wszyscy znaczną część uposażenia, ale związkowcy, którzy stanowili mniejszość wśród strajkujących, otrzymali częściowe rekompensaty, zapominając o kolegach, którzy ten strajk poparli. O ZZ wśród górników nawet pisać nie trzeba, gdyż tamtych związków jest więcej niż czynnych mamy kopalń.

W pełni zgadzam się z patologicznym podejściem do państwa do spożycia alkoholu, a ostatnie próby ograniczenia jego spożycia poprzez podniesienie akcyzy spotkało się z wetem Prezydenta, a postawa radnych w niektórych miastach, aby ograniczyć liczbę punktów sprzedaży, skończyła się awanturą i totalną klapą. Podobnie ma się sytuacja z konfiskatą samochodów pijanym kierowcom. Tradycyjnie w Polsce obok przepisu prawa jest cała agenda wyjątków.

Reasumują, z wieloma tezami przedstawionymi przez Jana Śpiewaka mogę się zgodzić, z wieloma bym polemizował. Jednak zachęcam do przeczytania książki, aby wyrobić sobie pogląd na otaczającą nas rzeczywistość.