Sacrificio. Pasierbica gangstera. Tom 3

Książka "Sacrificio. Pasierbica gangstera. Tom 3" autorstwa Moniki Magoski-Suchar była dla mnie świetnym kontynuowaniem losów bohaterów z poprzednich tomów. Czułam, że znam ich już od dawna i bardzo przeżywałam ich losy. Jednym z moich ulubionych elementów był wątek gangsterski.Autorce udało się połączyć wątek gangsterski z trudnymi relacjami międzyludzkimi, tworząc bardzo emocjonalną historię. Czułam się zaangażowana w losy bohaterów i nie mogłam się oderwać od książki. Mimo że to już trzeci tom, fabuła była wciąż pełna nieprzewidywalnych zwrotów akcji.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🌸 "Pasierbica gangstera. Tom 3. Sacrificio" autorstwa Moniki Magoskiej-Suchar, to trzecia część serii mafijnej pod tytułem "Pasierbica gangstera"

🌸 Wydaje się, że Chiara i Fabio w końcu mogą być szczęśliwi. Mieszkają w Rzymie, gdzie Fabio rozwija swoją polityczną karierę. Chiara wciąż próbuje poradzić sobie z przeszłością, i do pełni szczęścia brakuje jej tylko dziecka, ale pomimo starań nie może zajść w ciążę.

Pomoc w tej sprawie ofiaruje tajemnicza kobieta Lady O.

Ostrzega jednak Chiarę, że musi się liczyć z największym poświęceniem.

Czy Chiara zostanie matką?

Jaką cenę przyjdzie jej zapłacić za swoje marzenie o dziecku?

Czy intencje Lady O. są szczere?

Czy ich historia będzie miała szczęśliwe zakończenie?

🌸 Ponieważ jest to kontynuacja losów bohaterów, to należy zacząć po kolei od pierwszej części, dlatego jeśli jeszcze nie mieliście okazji zapoznać się z poprzednimi tomami, to najpierw musicie to nadrobić.

W książce znajdziecie sceny erotyczne, rytuały, intrygi oraz trudne wybory, które zaważą na losach naszych bohaterów.

Wprowadzenie magii nadało tej powieści oryginalności, i muszę powiedzieć, że nawet mi się to podobało.

Jest to pełna emocji historia, a zakończenie mnie zszokowało, nie tego się spodziewałam, ale być może autorka zdecyduje się na kolejny tom, kto wie.

Jeśli lubicie nieprzewidywalne i zaskakujące książki z różnicą wieku i namiętnymi scenami niepowielające schematów z odrobiną czarów, magii i rytuałów, to może wam się spodobać.

‘Pasierbica gangstera. Tom 3. Sacrificio’ jak sam tytuł sugeruje to 3, a zarazem ostatni tom serii ‘Pasierbica Gangstera’ autorstwa Moniki Magosik-Suchar. Seria niezwykła, która dostarczyła wiele emocji czytelnikom, kosztowała ich sporo nerwów a sama autorka nie raz łamała im serce. Zanim przejdziemy do szczegółów dwie ważne informacje. Jeśli nie czytałeś/aś poprzednich części to najpierw zacznij od nich, a potem tu wróć. Ta seria należy do tych, których nie można czytać w dowolnej kolejności, tutaj bohaterów i ich relacje trzeba śledzić od samego początku, aby wszystko było jasne. Druga informacja to taka, iż w książce, jak i całej serii znajdują się sceny erotyczne oraz motyw przepowiedni i rytuałów. Miejcie to na uwadze decydując się na lekturę.

Mając na uwadze to jak autorka poprowadziła akcję w poprzednich częściach oraz to co zapowiadała szykowałam się na niezły rollercoaster, i wiecie co ? Nic nie jest w stanie przygotować na to, co w tej pozycji się dzieje. Szok, niedowierzanie, zawód oraz taka ilość emocji, że dziw bierze, iż książce nic nie zrobiłam. Spora dawka intryg, nowe zagrożenie, kłamstwa, pożądanie, obsesje czy motyw rytuałów to tylko mały skrawek tego, co tu znajdziemy. Wszystko to opisane wspaniałym językiem. Od tej książki, ba od tej serii, człowiek nie jest w stanie się oderwać, a przynajmniej ja nie byłam w stanie. Nawet w momentach, w których ręce mi przysłowiowo opadały, ale o tym za chwilę.

Autorka stworzyła nietuzinkową i bardzo zaskakującą historię. Czytając tę część miałam momenty, że się uśmiechałam, nieliczne, ale były, najczęściej byłam w szoku oraz targała mną złość. Im dalej brnęłam, tym bardziej oczy mi się otwierały z niedowierzania i tak aż do samego końca, gdzie szczęka opadła mi na ziemię.

W tej serii mamy do czynienia ze świetnie wykreowanymi bohaterami, których nasza autorka nie oszczędza. Każdemu, kto zna serię Chiary nie muszę przedstawiać, ani nakreślać tego ile przeszła. Bardzo podziwiałam i kibicowałam tej postaci. Ukazała ogromną siłę, determinację oraz dojrzałość jak na swój wiek. Przeżyła tyle, że naprawdę było mi jej żal. W tej części widzimy jej kolejną zmianę i muszę z przykrością przyznać, że bardzo mi się nie spodobała. Stała się bardzo naiwna i przykro to powiedzieć, wykazała bardzo samolubne zachowania. Zapatrzona tylko na własny cel i tak jak jestem w stanie zrozumieć, że bardzo jej zależało na jego osiągnięciu, tak odpychanie najbliższych oraz dążenie do tego, co sprawiało wcześniej jej tyle problemów, czyli paranie się rytuałami oraz przepowiedniami mocno mnie zraziły do niej. Momentami miałam ochotę wejść do książki, mocno nią potrząsnąć i wykrzyczeć, aby się opamiętała. Nie wierzę, że to piszę, ale tym razem sama doprowadziła do krzywdy jaka ją dotknęła, przez co bardziej żal mi było Fabia niż jej. Ale by nie było, że tylko dziewczyny się czepiam, w Fabio bardzo męczyło mnie to jak stara się zamknąć Chaire w złotej klatce z dala ok najmniejszego zła. Biorąc pod uwagę ich przeszłość bardzo to rozumiem niemniej jednak momentami przesadzał. Po za tym to dalej ten sam facet, w którym nie jedna czytelniczka się zakochała. Nie mogę nie wspomnieć o nowej postaci, o której jak tylko pomyślę to od razu ciśnienie skacze mi do góry. Lady O, czyli największa intrygantka jaką widziałam, co się pojawiała w książce od razu dostawałam białej gorączki, zwłaszcza jak poznałam jej plany, z którymi nawet się nie kryła. Dawno żadna postać tak nie wytrącała mnie z równowagi i żadnej tak źle nie życzyłam. Ja już więcej nie mówię, najlepiej jak sami dowiecie się co kryje się za jej pojawieniem w książce.

Zostaje kwestia zakończenia, które zwala z nóg. Do przewidzenia było, że autorka zakończy serię z wielkim przytupem, lecz nie sądziła, że z takim. Na początku byłam zła za takie zakończenie jednak gdy myślę o tej serii tak na chłodno, to inne zakończenie nie pasowałoby tu. Pani Monika stworzyła wyjątkową i emocjonującą historię, którą tak samo zakończyła.

‘Pasierbica gangstera. Tom 3. Sacrificio’ to książke nieprzewidywalna i bardzo zaskakująca, czyli idealne podsumowanie wszystkiego, co spotkało Chiare oraz Fabio. Z całego serca polecam wszystkim, którzy nie znają tej serii, aby to nadrobić a całej reszcie która tak jak ja czekała na ten tom powiem tylko jedno – zaparzcie sobie melisę czy inne ziółka do czytania.

Chiara i Fabio przeszli razem tak wiele, że mogą być pewni swojej miłości. Tylko czy na pewno nic jej nie zagraża? Od dramatu na Sardynii minęło półtora roku. Para mieszka w Rzymie, gdzie Fabio odnosi sukcesy w polityce. Chiara natomiast nadal nie może pozbierać się po tym, co ich spotkało. Za wszelką cenę stara się ponownie zajść w ciążę. Decyduje się ostatecznie na magiczne rytuały, przez które ma ją przeprowadzić tajemnicza Lady O. Cena realizacji takiego marzenia jest jednak niezwykle wysoka. Czy młoda kobieta będzie gotowa na najwyższe poświęcenie?

Chiara i Fabio nadal mają wrogów, którzy w ukryciu czekają, aby wkroczyć do akcji i zrealizować swoje mroczne plany. Zagrożenie jest niezwykle realne, a wojna o władzę wisi w powietrzu. Czy małżonkowie mają w końcu szansę na spokojne i szczęśliwe życie?

Bohaterowie tej serii naprawdę dużo w życiu przeszli, a Autorka ich nie oszczędzała, ale dzięki temu ich historia jest tak fascynująca. Dużo kłamstw, intryg, zagrożeń i bezpieczeństw. Wróżby, czary i rytuały. Namiętność, pożądanie i gorący romans. Walka o marzenia. Poświęcenie... Czytając tę książkę nie raz byłam w szoku, byłam zła, a nawet zniesmaczona. Były chwile śmiechu, zaskoczenia, żalu i smutku.

Monika zdecydowanie potrafi rozwalić umysł czytelnika i zafundować nam prawdziwy emocjonalny rollercoaster. Tak jest i tym razem. Zakończenie trzeciego tomu Pasierbicy zdecydowanie szokuje. Nie spodziewałam się, że tak potoczą się losy bohaterów. Byłam w szoku, że tak zakończyła się historia Chiary i Fabio...

Książkę czyta się szybko. Całość napisana jest lekkim i przyjemnym stylem. Nie brakuje w niej akcji, zaskakujących zwrotów i sytuacji. Standardowo znajdziemy tu również spicy sceny. Myślę, że nie można się tu nudzić. 

Niestety nie będzie to moja ulubiona część serii. Nie tylko że względu na trudne zakończenie. Chyba nie do końca przemówiły do mnie te rytuały, czary, eliksiry i tego typu zabiegi. 

Polecam przeczytać tę część i poznać zakończenie serii opowiadającej losy młodziutkiej Chiary oraz Fabia. Moje serce w całości należy do pierwszego tomu, ale zdecydowanie wrócę jeszcze do całej serii. 🖤

Dziękuję Wydawnictwu oraz Autorce za egzemplarz. ❤️

Poprzednie dwa tomy „Pasierbicy Gangstera” wiązały się z niezapomnianymi wrażeniami, sporą dozą romantyzmu, pikanterii oraz akcji. Każdy z nich cechował się szokującym zakończeniem, który w pewien sposób łamał serce i sprawiał, że potrzeba przeczytania kontynuacji była wręcz bolesna. Dlatego nawet się nie zastanawiałam, kiedy „Sacrificio” pojawiła się w mojej ulubionej księgarni internetowej.

Seria „Pasierbica gangstera” opowiada o zakazanej miłości młodej Chiary i sporo od niej starszego, potężnego szefa mafii, który jednocześnie jest jej ojczymem. Para przeszła przez niejedno piekło, by być razem. Niestety zawsze, kiedy już się wydawało, że czeka ich świetlana przyszłość, los rzucał im pod nogi kolejne kłody.

W „Sacrificio” Chiara i Fabio wiodą pozornie szczęśliwe życie. Ona nadal prowadzi swoją fundację, a on pnie się po szczeblach politycznej kariery. Wydaje się, że oboje pogodzili się z poronieniem, którego doświadczyła Chiara podczas ataku na jej życie. Jednak zajście w kolejną ciążę staje się prawdziwą obsesją kobiety. Jest przekonana, że mąż oczekuje od niej potomka. W związku z licznymi niepowodzeniami, uznaje się za wadliwą i wiele poświęci, by uszczęśliwić Fabia. Nawet skorzysta z pomocy wróżki, wróci na znienawidzoną przez siebie wyspę i odsunie od siebie mężczyznę swojego życia.

Ta część jest równie ekscytująca jak poprzednie. W trakcie lektury pojawiło się u mnie sporo emocji. Po drodze miałam ochotę potrząsnąć Chiarą, bo zupełnie nie podobało mi się to, co wyczynia. Wcześniej wydawała mi się w miarę ogarnięta, gdy tutaj wyszła na ostatnią naiwną. Mogę jej jednak wybaczyć, szczególnie biorąc pod uwagę to, co przeszła. Będąc w temacie uczcić, przyznam Wam, że znowu uroniłam kilka łez, tym razem przy końcu. Tak to już chyba z „Pasierbicą gangstera” jest, że muszę płakać przy każdym tomie, co akurat jest na plus. Sami wiecie, że nie każdy autor potrafi poruszyć w czytelniku najczulsze struny. Monika Magoska-Suchar nie ma z tym najmniejszego problemu i tego jej gratuluję.

Dodatkowym smaczkiem jest nowa bohaterka, Orina, która wiele wprowadza do historii. Okazuje się bardzo ciekawą postacią, silnie zdeterminowaną i skoncentrowaną na celu, co czyni z niej niezwykły czarny charakter.

Powieść, choć miejscami słodka, sensacyjna, może troszkę zbyt oderwana od rzeczywistości, daje czytelnikowi kilka lekcji. Po pierwsze, nawet najsilniejsze uczucie może nie wystarczyć, jeśli w związku brak szczerości. Gdy jeden przed drugim ma sekrety, nawet w dobrej wierze, nie będzie z tego niczego dobrego Po drugie, rozmowa jest ważna. Gdyby nie zabrakło tych dwóch rzeczy w małżeństwie Chiary i Fabia, nie tak łatwo byłoby ich zmanipulować, a już na pewno rozdzielić.

Polecam „Sacrificio” każdemu, kto szuka silnych wrażeń i wielu emocji. Szczególnie spodoba się fanom romansów mafijnych ze skomplikowaną fabułą i mnóstwem intryg. Jeśli jesteście wielbicielami tego typu opowieści, ani się obejrzycie, kiedy przywitają Was ostatnie strony. Jest to też świetna propozycja na rozluźnienie po cięższym dniu. W moim przypadku zadziałała wyborowo.

Chiara oraz Fabio od półtora roku mieszkają w Rzymie, gdzie mężczyzna rozwija się jako polityk. Chiara nie potrafi się pogodzić z utratą dziecka i za wszelką cenę pragnie zajść w ciąże, niestety wszystkie próby kończą się niepowodzeniem. Tajemnicza Lady O. oferuje dziewczynie pomoc, jednak jej stawka będzie wysoka.

"Pasierbica gangstera 3" to niestety ostatnia część serii z którą przyszło mi się już pożegnać, ale to ona najbardziej wytargała mnie emocjonalnie. Byłam zła na wszystkich, każdego zwyzywałam. Każdy z bohaterów ponosił winę za to co się tutaj wydarzyło, ale najbardziej oberwało się Chiarze, która w tej części zaskoczyła mnie najbardziej. Przeraziła mnie jej głupota oraz naiwność, chęć posiadania dziecka zaślepiła nawet jej miłość do Fabia. Na jej własne tak naprawdę życzenie odsuwała się od niego, pozwoliła sobą manipulować i Lady O. (która swoją drogą nieźle namieszała) mogła z nią robić co tylko chciała. Niestety w tej części Chiara straciła w moich oczach, znienawidziłam ją za to, co wyprawiała, jej myślenie było iracjonalne. Wielokrotnie miałam ochotę nią potrząsnać i sprowadzić na ziemię, bo chyba była w zupełnie innym świecie i nie docierało do niej to co się dzieje i to z jej winy. Momentami zachowywała się trochę jak zbuntowana nastolatka i nie pasowała mi w tej części do Fabia, który pomimo zadanych przez nią ciosów, wciąż ją kochał równie mocno, a ja mimo wszystko im kibicowałam. Monika udowodniła, że pragnienie czegoś może zmienić nasze postępowanie i uwierzymy w coś przed czym wcześniej się wzbranialiśmy. W "Pasierbica gangstera 3" magia oraz wróżby przejęły kontrolę nad wszystkim.

Autorka w ogóle nie szczędziła bohaterów, wręcz przeciwnie. Kolejne intrygi i chęć zemsty niespodziewanych osób sprawiły, że nie byłam w stanie oderwać się od lektury. Działo się, oj działo. Chciałam się jak najszybciej dowiedzieć, czy bohaterowie zaznają w końcu upragniony spokój i będą żyli długo i szczęśliwie, ale jak się okazało, to byłoby zbyt piękne, a Monika nie przyjmuje takich zakończeń. Ksiażkę odłożyłam z ogromnym bólem serca i łzami w oczach, to nie tak przecież miało być 😟 Polecam!

Monika Magoska-Suchar już nie raz pokazała czytelnikom, że potrafi ich zaskoczyć i wyprowadzić na manowce. W pierwszym tomie działo się wiele, poznaliśmy bohaterów i włoską mafię. Drugi tom był tomem walki, intryg i ciągłej akcji. Jaki jest tom trzeci? Jeszcze całkiem inny. "Sacrificio" to przede wszystkim historia Chiary. Jej ból, marzenia i decyzje, które zaważą na losie całej rodziny. Tym razem mafia schodzi na drugi plan, chociaż walki i intrygi nadal są obecne. Jednak wszystko jest idealnie wyważone. Nie czuć nudy, ani przytłoczenia ilością akcji. Wszystko gra i układa się w całość jak puzzle. Pojawia się za to więcej magii, która w poprzednich tomach była tylko muśnięta. W "Sacrificio" jest jej naprawdę sporo. A magia w połączeniu z intrygami to mieszanka wybuchowa, która eksploduje w najmniej oczekiwanym momencie. Wpływa to bardzo na bohaterów, którzy przecież mieli sobie w końcu na spokojnie żyć. Ale spokój byłby nudny, co nie? 😁 Więc Chiara postanowiła namieszać.Chyba wam tego nie mówiłam, ale nie znoszę tej dziewuchy. A w trzecim tomie jeszcze bardziej, ale to co ona wyprawia, jak się zachowuje sprawia że "Sacrificio" jest jeszcze lepsze. Sprawia, że nie można się oderwać od tej historii, bo chce się jak najszybciej poznać koniec.

Trzeci tom serii Pasierbica Gangstera to jej zamknięcie, więc i zakończenie musi być z przytupem. Czy takie było? Oj tak, zdecydowanie. Kocham Monikę za taki koniec. Ale wiem, że część czytelników zareaguje zgoła inaczej. Ale to właśnie takie zakończenie pasuje najbardziej do całej serii. Od pierwszego tomu czekałam na ten moment i w końcu nastał. 😁 Dzięki Monia 💋

Polecam wam całą serię, bo jest naprawdę wyjątkowa wśród tych dziesiątek mafijnych historii.

Pierwszą część pokochałam i patronowałam z dumą.

Druga złamała mi serce, posklejała je i znów złamała.

Trzecia... Trzecia jest idealnym, chociaż bolesnym dopełnieniem trylogii.

Półtora roku po potwornym starciu z Giulią, skryty pod maską Fabio i Chiara z raną w sercu próbują wieść normalne życie. Niestety autorka nie daje im żyć długo i szczęśliwie.

W tym tomie jeszcze później polubiłam Fabia. Jego postawa na kartach książki chociaż różnorodna to zawsze przemyślana i prawdziwa.

Chiara mnie deczko wkurzała. Była naiwna i dała manipulować sobą jak marionetką. Ale też rozumiem jej zachowanie. Jej pragnienia i oddanie wszystkiego, by ...( a to sami doczytacie co). Nie działała w pełni świadomie.

Pojawia się nowa bohaterka. Lady O. I kurczę blade polubiłam ją 😎 Monice udało się świetnie wykreować jej postać.

Kolejny wciągający tom. Kolejny rollercoaster emocjonalny. Nie wiesz, na co natrafisz na kolejnej stronie.

Monika manipuluje losami bohaterów i sercami czytelników. Na zmianę klejąc je i miażdżąc. Daje nadzieję, by z premedytacją powalić na kolana.

Miłość jest piękna. Zazdrość brutalna. Mafia ma równie silne więzy co rodzina. Gorzej, gdy zaczynają się one łączyć.

Zakończenie, za które mam ochotę 🤬🤬🤬 no , nieładnie potraktować Monię 😂 było potrzebne. Ta seria nie mogła być cukierkowa, słodka. Gorzka jak zioła Giulii, piękna jak rysunki Chiary i z bliznami, jak te noszone przez Fabio.

Ta seria aż PROSI SIĘ O KONTYNUACJĘ z perspektywy pewnej osoby z epilogu 😍

Ucztą dla zmysłów była burzliwa i piękna historia miłości Chiary i Fabia. Będzie mi już na zawsze bliska.

Moniu. Dziękuję. Dziękuję za każdy tom i za całokształt. Za morze łez, światełko nadziei i miłość, która jest silniejsza niż śmierć.

Najlepsza mafijna trylogia!

Od dramatycznych wydarzeń na Sardynii minęło już półtora roku. Chiarze udało się (a przynajmniej tak jej się wydaje) odsunąć Fabia od świata mafijnego, który mężczyzna zamienił na świat polityki. W czasie, gdy on osiąga kolejne sukcesy, ona cierpi w samotności. Chiarę boli strata dziecka, ale jeszcze bardziej niepokoi fakt, iż mimo ogromnych starań nie może zajść w kolejną ciążę. Popada na tym punkcie niemalże w obłęd. Desperacko chwyta się każdego nowego sposobu, który może dać jej upragnione szczęście. Tak trafia na Lady O. Wróżkę, która zapewnia dziewczynę, że jest w stanie przeprowadzić rytuał, który sprawi, że zajdzie ona w ciążę. Jest jednak jeden warunek. Chiara musi dać duchom coś w zamian…

Czy dziewczyna okaże się tak zdesperowana, że poświęci kogoś, kogo kocha najbardziej?

W czasie, gdy nad małżeństwem Chiary i Fabia wiszą ciemne, burzowe chmury, gdzieś daleko są ludzie, którzy nadal życzą im źle. Zagrożenie jest na tyle poważne, że grozi wojną, której oboje woleliby uniknąć.

Czy Chiara i Fabio uwolnią się w końcu od wiszącej nad nimi klątwy.

Uwielbiam książki, w których miesza się świat duchów, wierzeń ze światem realnym. Już, biorąc do ręki pierwszą część „Pasierbicy” wiedziałam, że to nie jest typowy romans mafijny, że jest to coś zupełnie innego, niż wszystko, co do tej pory czytałam. Cała trylogia poprowadzona jest w takim właśnie klimacie, co dla mnie jest czymś absolutnie genialnym. Właśnie za to pokochałam tę serię najbardziej. W jednej części pasierbicy mamy tej magii mniej, w innej więcej, ale to właśnie w trzecim tomie Monika podaje tak dużą jej dawkę, że nadal ciężko mi się otrząsnąć.

Nie mogło zabraknąć oczywiście elementów zaskoczenia. Wątek z Paulem – mistrzostwo świata. Akcja z długopisem – totalny szok. No i to zakończenie… Ołtarz, który dał czemuś początek i tam się coś zakończyło. Łezka się w oku zakręciła.

Czytając tę książkę zwyzywałam Chiarę jak nigdy dotąd. W tej części różnicę wieku między nią a Fabiem czuć było najbardziej. Wiele zachowań Chiary można nazwać dziecinnymi. Zaślepiona obsesyjną wręcz chęcią posiadania dziecka stała się tak podatna na manipulacje, że to aż boli. Nie potrafiłam jednak długo się na nią złościć w zamian wszystkie złe emocje przelewałam na Orianę. Tę wstrętną, perfidną manipulantkę, która owinęła wokół palca dosłownie wszystkich.

Kochani, nie zdradzę już nic więcej. Musicie poznać tę historię sami, najlepiej zaczynając od początku. Ze swojej strony powiem, tylko że Sacrificio jest doskonałym zwieńczeniem całej trylogii. Jestem pewna, że jeszcze wrócę do tej serii.

Polecam gorąco

❤️‍🔥 RECENZJA ❤️‍🔥

"Przeszliśmy przez kolejne kręgi piekieł, by być razem. To po prostu jeden z etapów, który pokonujemy w naszej wędrówce. Dotychczas zawsze wygrywaliśmy, tak będzie i tym razem. Uwierz w to, co tworzymy. Uwierz w nas."

Współpraca reklamowa z @niegrzeczneksiazki @mmsuchar_autorka

Związek Chiary i Fabia przeszedł wiele ciężkich dróg, by ich serca mogły znów być jednym rytmem, niestety to jeszcze nie koniec. Wydawało się, że już mogą odetchnąć i cieszyć się miłością, jednak w ich związku zaczyna się coś dziać. Pragnie posiadania dziecka staje się przejmować władzę nad rozumem Chiary. Mimo wszelkich prób zostania mamą i braku przeciwwskazań lekarskich, nic się nie udaje. Fabio skupia się na pracy polityka, tymczasem Chiara popada w depresję. Nie ma dla niej ceny, którą nie poniosła by za zajście w ciążę. Powstaje idealna luka dla osób pragnących zemsty za swoje krzywdy. Wyczuwają moment, wiedzą dokładnie gdzie uderzyć, by Fabio znów odczuwał dotkliwy ból. Chiara i Fabio po raz kolejny będą pionkami i grze, gdzie wróg uderza z kilku stron na raz. Jest cwany i przebiegły, do tego po jego stronie są nadprzyrodzone moce.

Mieli już żyć spokojnie, mieli cieszyć się miłością i tym, że mają siebie. Niestety pragnienie posiadania potomka zaczyna przejmować władzę nad rozumem Chiary. Fabio pracując stara się poświęcać każdą chwilę małżonce, niestety ktoś znalazł lukę, której on nie wypełnił, co staje się idealnym początkiem ich kłopotów w związku. Chiara posunie się do wszystkiego, byle by dać ukochanemu potomka, byle by znów poczuć, że jej życie jest pełne, by odzyskać to co utraciła. Podstępem dociera do niej bardzo niebezpieczny wróg, który za pośrednictwem pseudo wróżki bardzo dotkliwie uderzy. Nie wszystko idzie po myśli mściciela i pewne sprawy zaczynają się wymykać, tak jak Chiara wymknęła się Fabiowi, który nie ma nad nią żadnej kontroli. Z miłości trochę oślepiał, stracił pazur, popełniając największy błąd, dając żonie przestrzeń, dając pole do popisu demonom przeszłości. Fabio i Chciara zagubią się na kilka chwil, oddalą niepweni przyszłości, popełnią wiele błędów, których cena będzie ogromna. Będą odurzani, czarowani pięknymi obietnicami, kontrolowani i wykorzystywani do ziszczenia się zemsty. Miłość ma ciężkie drogi do pokonania, w ich świecie spokój to święty graal, który nie jest im dany. Kolejna część, która całkowicie wywraca życie bohaterów. Miało być pięknie, a po raz kolejny zmuszani są do walki. Koniec książki szokuje i nie tego się spodziewałam. Dla bohaterów Monika chyba jeszcze nie przewidziała końca ostatecznego, coś czuję, że jeszcze niektórych przyjdzie nam spotkać nie raz.

Bardzo polecam całą serię, jak i wszystkie pozostałe książki autorki.

"PASIERBICA GANGSTERA 3" SACRIFICIO MONIKA MAGOSKA - SUCHAR

Główna bohaterka Chiara doprowadziła mnie do obłędu, byłam wzburzona jej wyborami, chciało mi się krzyczeć: kobieto, ależ Ty jesteś naiwna. Akcja toczyła się szybko, a każdy kolejny rozdział dodawał cegiełkę do obojętności by w końcu powstał mur po między Chiarą, a Fabio. Czy zatem ich miłość przetrwa przeciwności losu? Czy będą potrafi na nowo sobie zaufać?

Chiara i Fabio doświadczyli wspólnie wiele złych momentów, nieakceptację przez rodzinę, pożar, małżeństwo z obowiązków i strata dziecka. Wydawać by się mogło, że teraz będzie i żyli długo i szczęśliwie. Niestety Chiara uczepiła się jednego pragnienia, nie patrząc na koszty i konsekwencje, bo jej psychika powinna odpocząć w ramionach kochającego męża. Niestety kobieta została zmanipulowana, a jej decyzja przysporzyła kolejnych problemów.

Fabio lekko mnie zawiódł nie walczył, poddał się, uległ pokusie, stał się mniej czujny. Pochłonęła go polityka - myślał, że już nic im nie zagraża. Tych dwoje gdzieś się zagubiło, zabrakło szczerości i rozmowy.

Tymczasem ktoś ich bacznie obserwuje i czeka na dogodny moment by w nich uderzyć, wprowadza zamęt i realizuje swój plan zniszczenia. Czy uda mu się go zrealizować?

Końcówka to totalny szok i niedowierzanie, takiego obrotu sprawy się nie spodziewałam, czuję odrętwienie i jest mi żal. Nadchodzą kolejne pytania... No cóż nie zawsze dostajemy od autorów to co byśmy chcieli, ale to nie znaczy, że to rozwiązanie mi się nie podobało, jest inne od mojego wyobrażenia. Kto wie może kiedyś doczekamy się kontynuacji moich spostrzeżeń?

#MONIKAMAGOSKASUCHAR #PASIERBICAGANGSTERA3 #SACRIFCIO #NIEGRZECZNEKSIAZKI #WYDAWNICTWOKOBIECE

Po dwóch tomach tej serii miałam prawo się bać kolejnych pomysłów mojej kochanej Moniki, modliłam się w duszy, żeby dała im żyć spokojnie, ale oczywiście nikt mnie nie wysłuchał. 😂

Półtora roku po wydarzeniach w Sardynii, Chiara i Fabio mieszkają w Rzymie. Fabio stara się sprostać nowym obowiązkom, Chiara nie doszła jeszcze do siebie po tragedii, która ją spotkała. Nie może zajść w ciążę, bardzo się starają, ale niestety bez powodzenia. Ratunkiem może się okazać magiczny rytuał, który proponuję przeprowadzić tajemnicza kobieta o imieniu Oriana. Jednak każdy rytuał wymaga ofiary. Kogo Chiara poświęci? Jaki udział będzie miał w tym Fabio? Czy ich związek zazna w końcu spokoju? Jakie niebezpieczeństwa czyhają na nich, pomimo tylu przeżyć?

Magia, poświęcenie, niedomówienia i wiele zwrotów akcji sprawiły, że kolejną część przeczytałam w jeden wieczór. Znowu nie zawiodłam się jeśli chodzi o ilość emocji i momentów przy których szybciej bije serce.

Ta seria mafijna całkowicie niszczy schematy. Pozwala przenieść sie nie tylko w mafijny świat, ale też wiara duchowa ma tutaj wielką rolę, intryguje. Nie ma typowej relacji jak w innych historiach, nic tutaj nie można wziąć za pewnik. Rodziny jakie stworzyła autorka są niebezpieczne, dziwne i nieprzewidywalne. Napędza ich zemsta, chęć władzy i przetrwania. Potrafią się posunąć do wszystkiego, nie patrząc na ofiary.

Jak w każdej książce autorki, nie da się nic przewidzieć, a już na pewno nie można nikomu ufać. Bohaterowie pomimo tego, że stali się bardziej dojrzali, ostrożniejsi nadal pragnęli stabilizacji i możliwości uszczęśliwiania siebie nawzajem. A cena ta była wysoka, o czym się niestety przekonali. Fabio chciał przychylić jej nieba, ale myślę, że w pewnym momencie ta troska o nią przyćmiła wszystko inne, już nie był tak czujny.

Chiara na pewno za dużo przeszła, te zaufanie między nimi niby było, ale coś nie do końca grało. Jej zachowanie bardzo mnie zdziwiło. Za dużo zła się wydarzyło, zbyt wiele razy była w niebezpieczeństwie. Lawina rożnych zdarzeń nadszarpnęła ich związek i można było to odczuć. Ale kibicowałam im, miałam nadzieję, że te słońce w końcu się pojawi i wszyscy będą żyć długo i szczęśliwie.

Bohaterowie poboczni nadają świeżości, dzieje się coś nowego, wielu z nich popełnia błędy. Nawet ci, których nie powinno być - wyskakują i mieszają. Ale dzielnie czekałam aż ktoś w końcu zrobi z nimi porządek i przestaną mnie denerwować.

Akcja toczy się fajnym tempem, a ja z ciekawością przerzucałam kartki szukając odpowiedzi. Wielowątkowość to kolejny plus, rozdziały są krótkie, z wielu perspektyw, ta książka czyta się sama, ale to już żadna nowość.

Kiedy czytam kolejny tom jakiejś serii jestem ciekawa, czy autor stanie na wysokości zadania i nie znudzi mnie kolejnymi intrygami, kolejną ilością wydarzeń, czy kolejna książka będzie równie dobra? Tutaj oczywiście nie ma mowy o tym, że się zawiodłam. Każdy tom wprowadził mnie w losy bohaterów, tak, żebym chciała więcej. Jak i w Pasierbicy 3 pojawiło się wiele nowych smaczków, a autorce pomysłów nie brakuje, o czym przekonałam się już nie raz.

Ta seria złamała mi serce wiele razy, ta miłość tutaj między nimi jest tak prawdziwa i skomplikowana aż do bólu. Na koniec czułam się taka wyprana z życia. Potrzebowałam chwili, żeby dojść do siebie. Przywiązałam się do bohaterów. Monia stworzyłaś cudowną serię, która wyróżnia wiele cech. Serca łamać też potrafisz. Gratuluję i nadal jestem zła. 🫡