Pan Architekt

Książka "Pan architekt" jest debiutancką powieścią autorki, a jak już pewnie wiecie bardzo lubię poznawać nowych pisarzy, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu. Do sięgnięcia po tą historię zachęcił mnie głównie intrygujący opis oraz okładka, która bezapelacyjnie przyciąga uwagę. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko. Ja pochłonęłam ją w jeden dzień i naprawdę ciężko było mi się oderwać od tej historii. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w bardzo ciekawy i autentyczny sposób wykreowani. To postaci, które mają swoje tajemnice, a także wady i zalety, borykają się z różnymi mniejszymi bądź większymi problemami, zdarza się im popełniać błędy czy postępować pod wpływem chwili, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w wielu przypadkach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Jestem pewna, że z powodzeniem moglibyśmy spotkać ich w rzeczywistości. Historia została przedstawiona z perspektywy Cassie oraz Gabriela, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się zmagają każdego dnia, mogłam dowiedzieć się jakie wydarzenia z przeszłości wpłynęły na ich obecne życie, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Cassie początkowo wywoływała we mnie wiele mieszanych odczuć, jednak kiedy bardziej zagłębiłam się w jej historię zrozumiałam dlatego kobieta zachowuje się tak, a nie inaczej. Natomiast tytułowy "Pan architekt" od samego początku zaskarbili sobie moją sympatię i kiedy poznawałam go lepiej to uczucie się jeszcze bardziej potęgowało. Istotną rolę w tej historii odgrywają oczywiście postaci drugoplanowe, między innymi mąż Cassie - Garry (którego wielokrotnie miałam ochotę palnąć w łeb za to jak się zachowuje i jaki jest w stosunku do żony) czy też jej przyjaciółka. Wprowadzają oni do życia głównych postaci wiele zamieszania i skrajnych emocji, które z całą pewnością udzielają się Czytelnikowi podczas lektury. Relacja bohaterów została w interesujący ale i skomplikowany sposób zaprezentowana. Od początku dało się wyczuć wyraźne przyciąganie pomiędzy nimi, jednak ze względu na pewne okoliczności wszystko toczyło się swoim rytmem, pozwalając Czytelnikowi skupić się na gestach, słowach i odczuciach towarzyszących głównym postaciom. Dało się też wyraźnie wyczuć targające Cassie oraz Gabem emocje czy też wątpliwości. Czytając tą historię trudno było przewidzieć co wydarzy się na kolejnych stronach oraz jak zachowają się bohaterowie. Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Mowa o trudnościach w zajściu w ciążę, samotnym rodzicielstwie, trudnych relacjach rodzinnych i międzyludzkich, toksycznej relacji, zdradzie. To wszystko wywołuje lawinę skrajnych emocji, które na chłonęłam podczas lektury całą sobą. Autorka na przykładzie swoich bohaterów pokazuje, że czasami pozory mogą mylić i nie wszystko jest takim jakim wydaje się na pierwszy rzut oka. Pisarka udowadnia także, że wszystko dzieje się po coś, że nic nie jest dziełem przypadku, a ludzie pojawiający się "niespodziewanie" na naszej drodze znajdują się na niej nie bez przyczyny. Miło spędziłam czas z tą książką i czekam już na kolejne powieści spod pióra Natalii. Polecam!

"Pan Architekt” Natalii Dembek to całkiem fajny debiut, w którym autorka porusza temat małżeństwa, w którym Cassie dusi się, bo boi się przecistawić mężowi. Cassie musi grać idealną gospodynię domową, wspierającą żonę i zawsze uśmiechniętą sąsiadkę. Cassie bezgranicznie ufa swojemu mężowi i dała mu przyzwolenie na podejmowanie za nią decyzji. Postępowała według jego scenariusza, a na dodatek on obsesyjnie dąży do tego, by Cassie zaszła w ciążę. Ona ma problemy z zajściem w ciążę. Wkrótce w jej życiu nastąpią zmiany , bo przypadkowe spotkanie z przystojnym architektem sprawia, że Cassie budzi się z letargu. Zapragnie zawalczyć o siebie i swoje szczęście.

Jesteście ciekawi, jakie rewolucje wydarzą się w życiu Cassie?

Autorka w niezwykle interesujący sposób łączy wątki osobistych relacji i życiowych wyborów. Autorka z wyczuciem i pasją przedstawia złożoność psychiki kobiety, która zbyt zaufała mężowi. Obserwowałam jej problemy z zajściem w ciążę i przeżywałam jej emocje oraz zmiany w życiu. Z ciekawością obserwowałam też relacje Cassie z architektem, który staje przed wyzwaniami zarówno zawodowymi jak i osobistymi. Z biegiem czasu okazuje się, że przystojniak ma w zanadrzu plany w stosunku do Cassie, ale ukrywa pewne tajemnice. Autorka wnika w psychologię postaci ukazując ich marzenia, ambicje oraz wewnętrzne zmagania. Narracja jest płynna, a opisy miejsc i projektów Gabriela są na tyle sugestywne, że czytelnik niemal czuje, jakby sam uczestniczył w tych wydarzeniach. Autorka porusza ważne tematy, takie jak starania o dziecko, niepłodność, depresja, lęk, rozczarowania , oczekiwania, żądania oraz walka o siebie. Nie zabraknie tutaj kłamstw, zdrad, tajemnic, a także gorących namiętnych scen erotycznych. Ponadto, styl pisania autorki jest lekki, co sprawia, że lektura jest przyjemna i angażująca.

"Pan Architekt” to opowieść także o poszukiwaniu siebie i odnajdywaniu równowagi między życiem zawodowym a osobistym. To książka, która z pewnością zainspiruje kobiety do zastanawia się nad swoimi wyborami życiowymi. Bez wątpienia warto po nią sięgnąć.

Polecam gorąco!

BRUNETTE BOOKS

Czytacie debiuty?

Wiecie doskonale, że ja je uwielbiam! Kocham poznawać nowych autorów, mam wrażenie że ich książki są w większości przemyślane i dopieszczone. Oczywiście nie zawsze tak bywa, ale wiadomo, każdemu podoba się co innego.

@[Adres usunięty]k przelała na papier historię, która pokazuje, że nigdy nie jest za późno, żeby zmienić swoje życie. Jeśli myślicie, że sytuacja jest bez wyjścia, niekoniecznie taka jest, bo jeśli nie wyjdziemy drzwiami, zawsze możemy to zrobić oknem, ale czy potrzeba nam do tego innej osoby?

Nie wiem co mam Wam napisać o tym tytule, bo nie do końca jestem zadowolona z tego, co tutaj przeczytałam. Myślę, że to dlatego, że jest to sprzeczne z moimi wartościami. Natalka przedstawiła nam historię Cassie, która z pozoru ma idealne życie, wspaniałego męża, cudowny dom, pracę, zdrowie. Do pełni szczęścia brakuje jej tylko bobaska, na którego punkcie Garry ma obsesję. Okazuje się, że kobieta wcale nie jest taka szczęśliwa, a oczy otwiera jej… architekt. No i tutaj zaczyna się moje ale. Jak najbardziej rozumiem zamysł książki, pokazanie dylematu kobiety nieszczęśliwej, ale dla mnie jest to idealizowanie zdrady. Początkowo Cassie lekko flirtuje ze swoich architektem, chociaż widać, że od pierwszego spotkania ma ochotę na coś więcej i gdyby nie pewne rzeczy, to do czegoś więcej zapewne by doszło. Jak najbardziej rozumiem to, że kobieta jest nieszczęśliwa, jej mąż został przedstawiony w negatywnym świetle. Mamy historię jej oczami, jej odczucia, jej postrzeganie męża, brakuje mi jego perspektywy. Z drugiej strony mamy Gabriela, który jest ideałem. Ten mężczyzna nie ma wad, przysięgam Wam. Wiadomo dlaczego Cassie na niego spojrzała. Kolejną rzeczą jaka mi się nie podobała było to, że kobieta nienawidzi męża, a denerwuje się, że ją zdradził. Okey, tłumaczyła to tym, że nie boli ją zdrada, a to, że jej kochanek jej o tym nie powiedział. Nie byłam w jej sytuacji, więc mogę się tylko domyślać dlaczego ją to ruszyło.

Poza tym uważam, że jest to dobry debiut. Autorka stworzyła książkę, która otworzy oczy wielu kobietom, które są w takiej samej sytuacji jak Cassie. Pokazała, że zawsze jest rozwiązanie i warto jest zmienić

Pokazała, że zawsze jest rozwiązanie i warto jest zmienić coś w swoim życiu. Mi tutaj zabrakło rozmowy. Za to pan architekt świetnie wykorzystał sytuację. Podoba mi się również to, że autorka porusza temat problemów z płodnością. Co prawda pokazuje nacisk męża w tych sprawach, ale jest to również problem, z którym zmaga się wiele kobiet. Cassie kolejny raz stała się doskonałym przykładem tego, że nie można poddawać się bez walki, a może warto właśnie odpuścić? Sprawdźcie, ten wątek jest bardzo ciekawy i według mnie również poruszający. Sama zmagam się z tym problemem, więc te sceny trafiły do mnie bezpośrednio.

Ps. Wielkie brawa za postać Emmy, która jest najjaśniejszym promyczkiem tej historii. Tej malutkiej iskierki nie da się nie pokochać! Tak samo jak zwariowanej Katy, uwielbiam ją!

„Jeśli kobietom latają motyle w brzuchu, to mnie [motyla nóżka] jakieś stado pterodaktyli.”.

Czekam, kto przebije tego gościa – uwielbiam go 🥰 i najchętniej zagarnęłabym go tylko dla siebie 🤭.

Cassie to piękna, młoda, wykształcona kobieta. Posiada przystojnego męża, duży dom i pieniądze. Czego więcej brakuje do szczęścia? Tylko i wyłącznie dziecka. Przez długi czas Cassie wraz z mężem walczą o upragnioną ciążę, jednak ich starania przeradzają się w obsesję męża na punkcie potomstwa. Z pozoru poukładane i szczęśliwe życie Cassie wcale takie nie jest. Z każdym dniem zaczyna dostrzegać, że jej małżeństwo nie jest już tym, czym było na początku. Życie Cassie zmienia się od momentu, gdy na jej progu staje przystojny architekt. Temat tego pana pozostawię jednak w tajemnicy, bo nie chcę się nim dzielić.

Mimo że autorka porusza trudne tematy, takie jak uzależnienie, manipulacja, zdrada, niepłodność czy samotne rodzicielstwo, książkę czyta się z niezwykłą lekkością. Fabuła została poprowadzona w taki sposób, że od początku do samego końca nie można się od niej oderwać. Bohaterowie zostali wykreowani w tak autentyczny sposób, że przeżywałam z nimi ich emocje. Najbardziej, poza panem architektem, urzekła mnie przemiana Cassie, która została tak świetnie przedstawiona przez autorkę, że chylę czoła. Był to powolny proces odnajdywania siebie na nowo, sięgania po marzenia i radzenia sobie z dotychczasowym życiem.

Uważam, że każdy powinien przeczytać tę książkę, szczególnie osoby tkwiące w toksycznych relacjach. Jestem więcej niż przekonana, że dzięki tej lekturze zyskają skrzydła do działania i wprowadzenia zmian w swoim życiu.

Czy polecam? Zdecydowanie tak. Czy czekam na więcej historii od Natalii? I to jeszcze jak. Serdecznie dziękuję i składam ogromne gratulacje za tak udany debiut.