Pamiętniki Wisienki i Walentyna. Tom 1

Przed Wisienką i Walentyn niezwykła podróż, którą od dawna planują wraz z mamą dziewczynki i taką chłopca. Przygotowania idą bardzo dobrze, wszyscy się cieszą, no prawie wszyscy. Walentyn coraz dziwniej się zachowuje i nikt nie potrafi do niego trafić, mimo że wszyscy się starają. Co takiego się stało? Czy dojdzie do wyjazdu?

Wisienkę znamy już od dawna i każdy kolejny komiks z jej przygodami był witany z uśmiechem na twarzy. Jednak to zupełnie nowa seria, chociaż z udziałem doskonale nam znanych bohaterów. Tom pierwszy okazał się ciekawy i wciągający, momentami zabawny, momentami zaskakujący.

Ilustracje wspaniałe. Ciekawe, adekwatne do treści, przyciągające wzrok i zachęcające do poznania treści.

Okładka komiksu jest gruba, solidna. Dzięki niej komiks posłuży długi czas.

„Pamiętniki Wisienki i Walentyna. Tom 1” to komiks, który spodobał się zarówno córce, jak i synowi. My z przyjemnością polecamy.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Tytułowa Wisienka i jej nowy siedmioletni braciszek Walentyn są rodzeństwem, któremu na pewno nie można odmówić niebywałej wyobraźni. W przeddzień długo wyczekiwanej podróży dookoła świata, aby ukoić nerwy postanawiają oni wcielić się w rolę „agentów specjalnych”. Ich zadaniem jest odnalezienie śladów pozaziemskiej istoty, która rozbiła się na naszej planecie, ocenienie ryzyka i ewentualne wyeliminowanie zagrożenia. Dla tej dwójki to nie tylko zwykła zabawa, ale również sposób na lepsze poznanie się i zacieśnienie rodzinnych więzów. W przypadku takiej „przygody” nie może obejść się również bez stworzenia nowego pamiętnika, w którym szczegółowo zostaje opisane całe śledztwo.

Seria od samego początku była czymś więcej niż tylko komiksem. Joris Chamblain umiejętnie łączyła piękną oprawę graficzną z ciekawą historią uzupełnioną o typowo pamiętnikowe wpisy. Odpowiednia równowaga pomiędzy tymi elementami sprawiała, że cykl wyróżniał się na tle konkurencji i zyskał spore grono fanów. W przypadku albumu Pamiętniki Wisienki i Walentyna #1 następuje pewna dość duża zmiana tych proporcji. Zasadniczo ciężko jest tytuł nazwać komiksem. Na sześćdziesiąt stron całości większość to pamiętnikowe wpisy, a tylko piętnaście wypełniają rysunki. Nie wszystkim taka ewolucja będzie musiała pasować. Nie zmienia się jednak ogólny charakter całej fabuły, która młodzieńcze fantazje miesza z różnorakimi emocjami i dość uniwersalnymi tematami. Przedstawiona tutaj historia jest więc łatwa w odbiorze, ale brakuje jej zdecydowanie poprzedniej pięknej strony wizualnej. Najmłodsi fani cyklu nadal powinni być zachwyceni, starsi odbiorcy poczują jednak nutkę rozczarowania.

WISIENKA WRACA

Można uznać, że seria „Pamiętniki Wisienki” dobiegła końca wraz z poprzednim tomem. Nie zmienia to jednak faktu, że wciąż do opowiedzenia jest wiele i tak oto w ręce czytelników trafia tom poświęcony naszej dzielnej bohaterce i Walentynowi. I, chociaż edytorsko album różni się od poprzednich części, to wciąż ta sama stara dobra „Wisienka”, co zawsze.

Wisienka i Walentyn ruszają do akcji! Tym razem celem będzie… spotkanie z kosmitami, którzy rozbili się na naszej planecie. Tak przynajmniej widzą to nasi bohaterowie. Jednocześnie nadchodzi czas podróży i bliższego poznania się obojga. A czym skończy się dla nich ta przygoda?

„Pamiętniki Wisienki” to była znakomita seria, łącząca w sobie typowo dziecięce motywy – przyjaźń, wakacyjne czy zimowe przygody, codzienne problemy itd. – z detektywistyczną stroną tej serii. Wisienka bowiem fascynowała się – i fascynuje nadal – wszelkimi tajemnicami, we wszystkim potrafiła znaleźć cos niezwykłego, a do tego jej własne życie skrywało sekrety, z którymi musiała się uporać. A jej śledztwa wpływały też na życie innych. I zawsze łączyło się to z masą emocji. I wszystko to, a nawet jeszcze więcej, czeka na Was w tym tomie.

Co to właściwie znaczy, że jeszcze więcej? Choćby o pewne fantastyczne czy może quasi-fantastyczne elementy, które dorzucają do opowieści pewnej świeżości. Reszta jednak jest taka sama, jak dotąd i ma swój urok, nawet jeśli czasem bywa naciągane czy odrobinę infantylne. Bo jak na serię dla dzieci, „Pamiętniki Wisienki i Walentyna” są zadziwiająco udane, mają swój klimat i ujmujący urok. Rzecz jest prosta, ale nie przesadnie, przygody wciągają, bo są tak bliskie naszym codziennym sprawom, że łatwo jest uwierzyć, iż podobne zagadki mogą czaić się tuż za rogiem, w naszym sąsiedztwie a bohaterowie i ich problemy są nam bliskie.

Do tego mamy tu masę sentymentów za dzieciństwem, czyli czasami, kiedy rzeczywiście wszystko potrafiło być magiczne i tajemnice, a całość wieńczy obowiązkowy morał, nauka wyciągnięta z wydarzeń i humor, ciepło oraz urok. A wiele z tego serii zawdzięcza grafikom. Rysunki same w sobie może i są proste, ale dzięki złożonej kolorystyce, która łącząc w sobie współczesne komputerowe efekty z bardzo tradycyjnym podejściem, zyskuje bardzo przyjemny look.

Słowem podsumowania, dobry tom dobrej serii. Aż żal, że to już koniec. Co prawda ta część wydana jest w mniejszym formacie i trochę pod tym względem odstaje od poprzednich tomów, ale i tak absolutnie wart poznania i dołączenia do kolekcji.