PALERMO. Epicka historia miasta

Przez pryzmat ikonicznego hotelu The Palms autorzy w przystępny i ciekawy sposób dzielą się swoją wiedzą na temat fascynującej historii Palermo. Ten hotel był świadkiem wydarzeń, które na przestrzeni lat kształtowały to miasto.

Autorom udało się stworzyć reportaż, który nie przytłacza akademickim tonem, a stylem i formą narracji pozwala doświadczać, przenieść się w opisywane miejsca, chłonąć architekturę, odczuć panującą w danej epoce atmosferę i klimat.

Palermo to nie tylko zapierające dech w piersi widoki, piękne plaże i wulkan Etna. To przede wszystkim miasto kontrastów, mrocznej historii i bogatej kultury, co sprawia, że odkrywanie jego tajemnic jest po prostu fascynujące.

To reportaż napisany z wielką wnikliwością, dbałością o szczegóły, odpowiednim szacunkiem i odwagą. Nie jest to przewodnik podróżniczy, lecz lekcja historii, studium kultury, która pozwala na zrozumienie zawiłej tożsamości tego miejsca.

Uwielbiam każdy moment, gdy mogę pozwiedzać, dowiedzieć się czegoś nowego. Tym razem, za sprawą książki „Palermo. Epicka historia miasta”, przeniosłam się na słoneczną Sycylię, gdzie miałam okazję poznać historię niezwykłego hotelu Grand Hôtel et des Palmes. Jest to jeden z tych hoteli, o których się mówi: „eh, gdyby te ściany mogły mówić”. Ściany mówić nie potrafią, przynajmniej w naszej rzeczywistości, ale za to głos mogą im dać Andrew Edwards i Suzanne Edwards, na podstawie dokumentów, relacji pracowników czy księgi pamiątkowej gości.

Początkowo książka ta opowiada o Palermo, od jego „odkrycia” przez arystokrację, przez polityczne intrygi, kupieckie i ekonomiczne zawiłości, ale w pewnym momencie skręca, tam, gdzie każdy turysta, prędzej czy później trafi – do hotelu. Jednak, nie pierwszego lepszego hotelu, lecz hotelu niezwykłego, który mimo upływu lat wciąż jest wizytówką miasta (dla klientów z głębokimi kieszeniami). W tym hotelu zatrzymywali się i ci znani z pierwszych stron gazet, jak Arthur Miller, Sophia Loren czy Maria Callas. Tu zatrzymał się Richard Wagner i to tu powstał jego portret pędzla Augusta Renoira. W tym hotelu mafia zawierała układy i choć początkowo mafia wydawała się romantyczna i sprzyjająca interesom mieszkańców, z czasem stała się wręcz utrapieniem. To w tym hotelu dochodziło do krwawych incydentów. Ściany tego, aktualnie odremontowanego hotelu, nad którym wciąż unosi się duch historii, widziały wiele.

Ta książka to nie jest zwykły przewodnik. To historia bogatego w historię miasta, miasta pełnego kolorów, zapachów i kontrastów. W tym mieście wielkie bogactwo spotyka się ze skrajną biedą pracowników kopalni siarki. Tu wielkie posiadłości, często skrywane za wysokimi płotami kontrastują z domkami tych mniej uprzywilejowanych.

Książka „Palermo. Epicka historia miasta” z jednej strony, jak na książkę historyczną przystało, jest wypełniona datami i nazwiskami, z drugiej przeistacza się w pełną pasji opowieść o kulturze, sztuce i polityce.

Całość czyta się dobrze, choć przy sporej ilości dat trzeba się skupić, to i tak całość wypada na plus, dzięki wpadaniu przez autorów w gawędziarski ton, zwłaszcza gdy opowieść dotyczy Grand Hôtel et des Palmes.

Mnie pozostaje tylko polecić tę lekturę wszystkim, którzy lubią ciekawostki dotyczące miast, a ja muszę zacząć polować na bilet lotniczy, aby na własne oczy zobaczyć opisywane w tej książce miejsca.

Z czym kojarzą Wam się Włochy?

Hotel The Palms to ikona Palermo, przez którą można opowiedzieć o złożonej historii miasta, ale i o przemianach Sycylii. Jego pokoje stały się świadkami wydarzeń, które ukształtowały Palermo XX wieku: od samobójstw po intrygi polityczne i tajne spotkania mafii. Korytarze rozświetlał blask największych sław, zaś cieniem na obrazie hotelu kłady się mroczne postacie, jak krwawi mafiosi czy okultysta i założyciel sekty.

To nie jest kolejny przewodnik ani suchy podręcznik. To zaproszenie do labiryntu korytarzy, marmurowych schodów i ciężkich zasłon, za którymi pulsuje miasto. Autorzy wybrali niezwykły punkt wyjścia. Stary Grand Hotel et des Pames, którego mury widziały wszystko. To właśnie przez pryzmat zmieniających się zarządców, epok i barwnych gości możemy podglądać, jak Palermo dojrzewało, krwawiło i odnawiało się na nowo.

Jest w tej opowieści coś hipnotyzującego. W detalach, które niemal pozwalają dotknąć historii. Wagner, Callas, generałowie i mafiosi przewijają się przez pokoje, w których różany zapach i echo dawnych rozmów wciąż wydają się żywe. Nawet jeśli chwilami tempo narracji osuwa się w akademicki rytm, a natłok informacji przypomina podręcznikowe daty, to w kolejnych rozdziałach znów ożywa duch miasta – intrygujący, czasem mroczny, zawsze wielowarstwowy.

Książka, która nie daje łatwego ukojenia, ale zostawia w głowach obraz Palermo. Miasta pięknego i zepsutego, dumnego i zmęczonego. Nie wszystko jest tu idealne. Czasem Autorzy gubią rytm, czasem przytłaczają datami, ale w ogólnym rozrachunku otwierają drzwi do historii, której nie da się zapomnieć.

Historia sycylijskiego miasta od XIX wieku po czasy współczesne, gdzie głównym "bohaterem" jest hotel The Palms.

Opowieść z ogromną - dla mnie aż przytłaczającą- ilością nazwisk, dat...gdy już ułożyłam sobie w głowie kto jest kim, na scenę wkroczyła nowa osoba i musiałam od nowa się dopasować do toczącej sie opowieści. Przyznaję, czasem nie było to łatwe.

Miejscami było bardzo ciekawie, a miejscami nieco mniej...jednak, należy przyznać, że autorzy, zakochani - co czuć na kartkach tej książki - w Sycylii wykonali kawał naprawdę solidnej roboty przy jej pisaniu. Historia tu zawarta jest niesamowicie dokładna, co niewątpliwie wymagało ogromu pracy i czasu. Skoro o czasie mowa, nie liczcie na to,że tą lekturę da się przeczytać na raz. Nawet, nie radziłabym tak robić. Przy niej potrzeba robić sobie przerwy, przetrawić poznaną wiedzę i dopiero iść dalej, inaczej nic z tego nie zrozumiecie.

Znajdziecie tu wszystko, miłość w każdym jej znaczeniu, politykę, bez której nie ma żadnego państwa, zdrady na praktycznie każdym kroku, mafię - toż to Sycylia, pieniądze, które mogą zmienić wszystko i kościół mniej lub bardziej odporny na przemiany.

Książka będzie miała fanów w osobach lubujących się z historią, opowiedzianą inaczej niż w podręcznikach i encyklopediach.

Dla mnie było ciut za dużo wiedzy, aczkolwiek nie ukrywam, że faktycznie była to zaprawdę epicka podróż po historycznych ścieżkach Palermo.

„Palermo” to reportaż, który z niezwykłą starannością i historyczną precyzją odtwarza przemiany społeczne i polityczne, jakie dokonywały się na Sycylii – od XIX wieku aż po czasy współczesne. Centralnym punktem tej opowieści staje się Grand Hotel et des Palmes – miejsce wyjątkowe, pełne historii i tajemnic.

Andrew i Suzanne Edwards snują opowieść wielowymiarową, bogatą w nazwiska, daty i wydarzenia, które na przestrzeni dekad kształtowały oblicze Palermo. Opowiadają o wojnach i konfliktach, o skandalach, kulturze i sztuce, a także o nieodłącznym elemencie sycylijskiej tożsamości – mafii, której wpływ sięgał nie tylko polityki, ale i codzienności miasta, w tym także legendarnego hotelu.

Nie brak tu także plastycznych opisów – autorzy z wielką dbałością oddają koloryt Palermo. Dzięki nim wyobraźnia czytelnika pracuje na pełnych obrotach: czuć zapach sycylijskich przypraw, smak lokalnych win i potraw, a kamienne uliczki ożywają na kartach książki jak filmowe kadry.

„Palermo” to coś więcej niż reportaż – to podróż w czasie i przestrzeni, opowieść o miejscu, którego nie znajdziemy w turystycznych przewodnikach. To historia ukryta w murach, zaułkach i wspomnieniach. Lektura obowiązkowa dla miłośników Sycylii, historii i dobrej literatury podróżniczej.