Pałac w Moczarowiskach

Jestem totalnie oczarowane twórczością Pani Marii i Pana Jacka. Są bezkonkurencyjni!!! Kolejna książka i kolejna zarwana noc gdyż czyta się dosłownie jednym tchem. Brak mi słów by opisać moje odczucia. Mam wszystkie książki napisane przez tą wspaniałą dwójkę pisarzy. Dodam, iż poluję na każdą nowość. Jestem oczarowana i polecam wszystkim czytelnikom niezależnie od wieku i gustu literackich gatunków!!!

Ojejku!! Nie da się opisać w kilku słowach tego jak super czyta się książki Pani Marii i Pana Jacka. Powieści na super poziomie. Uwielbiam i jestem stałą czytelniczką od deski do deski wszystkich tytułw!!! Polecam wszystkim lubiącym mega doznania w dobrych książkach. Są niesamowici również z osobna. Mam ciarki z każdą kolejną stroną przeczytaną. Oczekuję kolejnych tytułów. Pozdrawiam !!!!

Bardzo, ale to bardzo mi się podobało! Pani Ulatowska zawsze zabierała mnie w piękne podróże – do pensjonatu Sosnówka czy też do warszawskiej kamienicy przy ul. Kruczej, ale ta powieść urzekła mnie wyjątkowo. To lektura iście bajkowa, która porywa czytelnika do pięknego miejsca, aby mógł spotkać tam arcyciekawych ludzi. Powieść pełna tajemniczości, ludzkich cierpień, a jednocześnie miłości i wiary w to, że w każdym z nas można znaleźć coś dobrego.

Pałac w Moczarowiskach jest miejscem wyjątkowym. Właściciel pałacu, hrabia Ignacy Sęp – Moczarowski, zorganizował tam swoistego rodzaju elitarny pensjonat, w którym goście mogą przenieść się do XIX wieku. Każdy z pensjonariuszy ma do wyboru całą gamę strojów, nie ma możliwości korzystania z telefonów, a o dostępie do Internetu czy telewizora można tylko pomarzyć. Każdy gość, za pociągnięciem odpowiedniej szarfy może wezwać służbę lub kucharza. Sam zamek również jest pełen tajemnic, tajnych przejść i mrocznych zagadek z przeszłości. Goście pałacu to przede wszystkim bardzo bogaci ludzie, do których hrabia nie pała zbytnią sympatią. Na szczęście przypadkowo trafiają do niego zwykli śmiertelnicy, których w normalnych okolicznościach w życiu nie byłoby stać na pobyt w pałacu. Przyjeżdża Magda, dla której życie skończyło się w chwili, gdy została oskarżona o plagiat. Tak przynajmniej myśli. Przyjeżdża Julian, który chwilowo musi ukryć się przed światem. Poznajemy również Leokadię, będącą charyzmatyczną Panią marzącą o chwili wytchnienia. W zupełnie odmienny sposób (a mianowicie przez parkan) przybywa również do Pałacu w Moczarowiskach Huck Finn..., a właściwe to Nikodem..., przepraszam Weronika..., długo tłumaczyć. Pomysłowość i talent autorów do snucia fabuły przekracza wszelkie granice. Powieść czyta się fenomenalnie, szałowo i cudownie. Losy naszych bohaterów plotą się i zazębiają, a czytelnik zaciska pięści, trzymając kciuki za powodzenie snutych planów. Wisienką na torcie jest kamerdyner Onufry, który swoją kwiecistą mową dodaje uroku całej powieści. Pokładałam się ze śmiechu czytając takie oto perełki:

Pan hrabia Ignacy Sęp-Moczarowski herbu Topór poruczył niegodnym mym strunom głosowym wyartykułowanie zaproszenia dla panicza Nikodema na podniosłą uroczystość podniebienną w jego prywatnej sali jadalnej na Zameczku.

albo:

Zdarzali się li goście, co nie chcieli tu dolnych członków postawić, a kiedy życzeniem jakiego było w swej cielesności noc tuże spędzić, na hazard wystawiwszy życie swoje, ten nigdy więcej widziany nie był.

Wspaniałe, nieprawdaż?

Każdy bohater powieści - a jest ich naprawdę sporo – ma wyjątkowo wyrazistą i barwną duszę. Każdy budzi w czytelniku sympatię i zmusza do gorącego kibicowania jego zamierzeniom. Nawet dzik o trzech nogach, o imieniu Piotruś, budzi ogromną sympatię.

Czytałam jak oszalała, rankami i wieczorami. Kiedy dotarłam do końca bardzo żałowałam, że powieść się skończyła i moja podróż do Pałacu w Moczarowiskach dobiegła końca. Tu nawet nie chodzi o to, że chciałam poznać, jak potoczą się losy bohaterów. Samo czytanie tej powieści sprawiało mi dziką przyjemność. Mam wrażenie, że gdyby duet Ulatowska - Skowroński mieli za zadanie ułożyć instrukcję obsługi sokowirówki, byłaby ona naprawdę poruszającym i ciekawym utworem.

Podróż do Pałacu na długo pozostanie w moim sercu i w mojej pamięci. Pokochałam Nikę i Pawełka, szczerze kibicowałam Magdzie i Leo, nawet drobny oszust Julian zamieszkał w kąciku mojej duszy. Po cichutku mam nadzieję, że ukaże się II tom, jako że na to wskazuje zakończenie powieści. Byleby szybko.

Pałac w Moczarowiskach to kolejna książka popełniona przez duet Ulatowska&Skowroński. Według mnie to duet idealny, który sprawdza się im nie tylko pod katem pisarskim, ale i życiowym. Świetnie się uzupełniają, a ich książki są pełne harmonii, dopracowane i pełne ludzkich losów. Z przyjemnością sięgam po ich książki i mają już swoje miejsce na moich półkach :)

Pałac w Moczarowiskach to specyficzne miejsce, którym zarządza właściciel, hrabia Ignacy Sęp-Moczarowski, któremu wiernie służy od zawsze kamerdyner Onufry, który posługuje się niezwykle kwiecistą mową. Pałac pełni rolę ekskluzywnego hotelu, gdzie można zaznać klimatu dawnych czasów. Panuje tutaj przepych, dyskrecja i niezwykły klimat. Ze świadomego wybory trafia tutaj Leokadia zwana Leo, potrójna wdowa, która szuka nowego towarzysza życia. A przypadkowo do pałacu trafiają Magda, załamana swoją życiową porażką zarówno sercową jak i zawodową, oraz sympatyczny oszust Julian. Do pałacu przez płot i po drzewie dostaje się również Nika zwana Nikodemem, która ratuje życie hrabiemu, a ten zapewnia jej gościnę i zmianę jej życia, które dostarczało dziewczynce tylko smutków i bólu. Oczywiście, nie brakuje tutaj innych barwnych postaci, których w tej powieści znajdziecie dość sporo.

Nad hrabim jak sęp wisi jego wnuk, który ma wielką ochotę przejąc pałac i...sprzedać go. Ta zdrada załąmuje nestora rodu, ale tylko na chwilę. Knuje intrygę i wciąga w nią naszą czwórkę bohaterów - co z tego wyniknie? Musicie przeczytać sami :)

Pałac w Moczarowiskach to miejsce szczególne i specyficzne. Daje mieszkańcom ukojenie i drugą szansę życiową - to od nich zależy, czy z niej skorzystają. Opowieść o perypetiach jego gości i mieszkańców wzruszają, bawią, ale również poruszają serca. To niezwykle klimatyczna i ciepła opowieść, o tym jak przewrotne potrafi być życie. Polecam gorąco!

[Adres usunięty]