Pałac Snów. Chowańce. Tom 4

Bezkresja znów jest w niebezpieczeństwie. Królowa Loranella została otruta podczas swojego przyjęcia urodzinowego. O zamach na życie monarchini zostaje oskarżona Przepowiedziana Trójka. Aldwyn, Skylar i Gilbert sprytem wydostają się z lochów i wyruszają w kolejną podróż, by dowieść swojej niewinności.

Po zapowiedzi kolejnego tomu, zawartej w zakończeniu Kręgu życia, nie mogłam się go doczekać. Kilka dni przed premierą chodziłam jak na szpilkach i tylko wyczekiwałam listonosza z paczką. W końcu dostałam Pałac snów w swoje ręce, a wraz z nim możliwość przeżycia kolejnej przygody w Bezkresji w towarzystwie moich ukochanych chowańców.

Po raz kolejny Andrew Jacobson i Adam Jay Epsten zachwycają światem, który wykreowali. Mimo, że w tym tomie nie odwiedzamy zbyt wielu nowych miejsc, bowiem chowańce podróżują wśród dobrze znanych im terenów, autorzy postanowili uchylić rąbka tajemnicy, związanej z historią Bezkresji. Poznajemy kilka ciekawostek, dotyczących walki Kalstaffa, Loranelli i Górskiego Alchemika z Armią Umarłych, a także dostajemy informacje, sięgające jeszcze odleglejszych czasów, kiedy to krainą rządziły zwierzęta.

Pałac snów to także zachwycająca fabuła. Podobnie jak w pozostałych tomach, czytelnik nie ma chwili wytchnienia. Co chwilę coś się dzieje. Walka z piaskową jaszczurką, ucieczka przed Batalionem Zmroku czy podróż do Krainy Snów to tylko kropla w morzu wydarzeń, jakie mają miejsce w tej książce. Pałac snów to także powieść rozwiązująca wiele wątków i sprawiająca, że w innym świetle patrzymy na wydarzenia i bohaterów z poprzednich części.

Podoba mi się także to, że jeżeli by popatrzeć na tom pierwszy, a czwarty, wyraźnie widać zmianę w głównych postaciach. Aldwyn, Skylar i Gilbert dużo przeszli. Przygody zmieniły ich i zahartowały, sprawiły, że Przepowiedziana Trójka dorosła. Wcześniej były to nieco skryte i zagubione osóbki, które były przerażone tym, co się wokół nich dzieje. Teraz są to otwarci i mądrzy bohaterowie, niebojący się wyzwań i i odważnie walczący ze złem. Cieszę się także, że autorzy nie zapomnieli o starych postaciach i tchnęli w nie nowe życie. Gdy los wiedzie głównych bohaterów na spotkanie z dawnymi znajomymi, nie sposób się nie uśmiechnąć do samego siebie i nie wyczekiwać ponownego spotkania z nimi.

Nie muszę zbytnio rozwodzić się nad oprawą graficzną książki, prawda? Chyba każdy widzi magię zaklętą w okładce. Mogę także przysiąc, że obrazy, znajdujące się w środku, są cudowniejsze niż w poprzednich trzech tomach! Dave Phillips naprawdę postarał się, tworząc te ilustrację. Doskonale oddał klimat całej powieści i nie będzie przesadą, jeśli napiszę, że jest ON czarodziejem, który potrafi wyczarować swym ołówkiem coś niesamowitego! ♥

Myślicie, że w poprzednich trzech tomach wydarzyło się wiele? Nie wiecie, jak bardzo się mylicie! Pałac snów to idealna kontynuacja losów Aldwyna, Skylar i Gilberta, podczas czytania której siedzimy jak na szpilkach i oczekujemy finału całej serii. Lektura tej powieści jest jak powrót do chwili, gdy po raz pierwszy zanurzyliśmy się w świecie chowańców. Podróże bohaterów po dobrze znanych nam terenach śledzimy się z taką samą fascynacją, z jaką śledziliśmy je w Gwiazdach przeznaczenia. Nie wahajcie się, sięgnijcie po finalny tom serii, który swoją drogą może nim nie być, bowiem zakończenie sugeruje, że być może będziemy jeszcze mieli możliwość ponownego powrotu do Bezkresji! :)

Pierwszy tom Chowańców otrzymałam rok temu na spotkaniu A może nad morze? Z książką 3. Od tego czasu zapoznaję się z kolejnymi częściami cyklu.

Pozornie wszystko zmierzało ku lepszemu. Aldwyn, Skylar i Gilbert mieli wyruszyć na poszukiwania zaginionej siostry kocura. Tymczasem jednak, zostali zatrzymani, bowiem Skylar przygotowała dla królowej zatruty naszyjnik. Nic więc dziwnego, że przyjaciele zostali posądzeni o zdradę i wtrąceni do lochów. Czy mieli zostać straceni? A może jednak udało się ich uratować?

Nie powiem, żeby seria Chowańców należała do jednej z moich ulubionych, ale korzystając z okazji i znajomości trzech poprzednich tomów, postanowiłam zapoznać się z ich kontynuacją. Od samego początku nie bardzo zaiskrzyło. Uważam, że ta część jest przeciętna i mniej ciekawa. Liczyłam, że całość skupi się na poszukiwaniach zaginionej siostry Aldwyna, a tymczasem temu wątkowi poświęcona została niewielka część całości.

Mimo wszystko, pozycję czyta się niezwykle szybko i z dość sporym zainteresowaniem, jednak nic by się nie stało, gdybym się z nią nie zapoznała. Wydaje mi się, że być może miałam za duże oczekiwania. Gdzieś przeczytałam, że to ostatni tom serii, ale wydaje mi się, że ma być ich pięć. Zresztą, zakończenie ,,Pałacu snów" jest na tyle otwarte, że pisarze muszą jeszcze coś dopisać, inaczej skończyłoby się bez sensu. Ciekawym urozmaiceniem było dodanie na końcu kilku kadrów z wcześniejszych tomów do pokolorowania. Oprócz tego, standardowo w trakcie lektury pojawiło się kilkanaście ilustracji.

,,Chowańce. Pałac snów" to pozycja niemalże obowiązkowa dla wszystkich fanów serii, którzy lubili Aldwyna, Skylar i Gilberta. Jeśli jeszcze nie znacie tej trójki, warto to zmienić, jeśli lubicie młodzieżowe książki fantastyczne. W jakimś stopniu na pewno przypadną Wam do gustu.

Moja ocena: 4/6

Ostatni tom przygody kota, żaby i ptaka.

Po zakończeniu wielkiej wojny z nikczemnym zającem, uwolnieniu ludzi od niemocy i Bezkesji, trójka Chowańców ma nadzieję na nagrodę i odpoczynek. Oczywiście chwile mają spokój, a państwo cieszy się tymczasowym spokojem i szczęściem. Nawet z okazji urodzin królowej ludzie postanawiają urządzić wielkie i huczne uroczystości. Wszystko jest już zaplanowane i zapięte na ostatni guzik. Niestety ponownie na Bezkresję spada klątwa. Ludzie popadają w choroby, a miasto coraz bardziej zapada się w sobie. Winą ludzie obarczają nikogo innego jak tylko Chowańców. Biedne zwierzęta po tym co zrobiły dla królowej i ludu zostały tak potraktowane.

Kiedy już mieli zostać wtrąceni do lochu za „nikczemny postępek”, zwierzęta uciekają, aby odszukać przyczynę i tym samym uwolnić się od zarzutów.

Znów niebezpieczna podróż, dzikie zwierzęta i nieznane miejsca powodują w Aldwynie, Skylar i Gilbercie oczywisty niepokój.

Ponownie ocierają się o śmierć i wędrują aż na nieznane dotąd nikomu tereny Bezkresji.

Kto tak okrutnie postanowił zemścić się na Chowańcach?

Czy zwierzęta ponownie okażą się bohaterami i uratują swoją ojczyznę od zniknięcia?

Po przeczytaniu wnioskuję, że ten tom jest już ostatni. Przez całe swoje życie magiczne zwierzęta odkrywają nowe lądy, wędrują i ocierają się o śmierć, aby ocalić nie swoją skórę tylko swoich panów i państwa.

Na końcu znajdziemy pewną niespodziankę, która pokrótce opowiada początki przygody Aldwyna, i bardzo mi się spodobała. Uważam, że cała seria jest warta przeczytania i uwagi. Następna rzecz, którą kocham w tej serii - to okładki, pęknie wykonane, kolorowo i tak entuzjastycznie. Można pochłonąć je oczami.

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

Adam Jay Epstein spędził dzieciństwo w Nowym Jorku, Andrew Jacobson dorastał zaś w Milwaukee w Wisconsin. Poznali się na parkingu w Los Angeles. Od tamtej chwili piszą razem scenariusze filmowe i telewizyjne. Gwiazdy przeznaczenia to ich pierwsza wspólna książka. Pewnego dnia Adam zapytał Andrew: „Czy wiesz, gdzie chowają się chowańce?”. I z tego prostego pytania zrodziła się Bezkresja, fantastyczny świat wypełniony miłością obu autorów do zwierząt i magii. Każde słowo, zdanie i stronę napisali wspólnie. Adam mieszka w Los Angeles z żoną Jane, córkami Penny i Olive oraz biało-czarnym dachowcem. Andrew, jego żona Ashley i ich dzieci, Ryder oraz Willa, oraz pies Elvis – cztery przecznice dalej. Na podstawie „Chowańców” Sony Animation przygotowuje film animowany.*

Aldwynowi, Skylar i Gilbertowi udało się pokonać Paksaharę, dzięki czemu w Bezkresji zapanował pokój. Królowa Loranella ma urodziny, więc postanowili oni wręczyć jej prezent. Staje się coś dziwnego, mianowicie monarchini dopada klątwa, a podejrzanymi stają się chowańce. Uciekają z zamku, gdyż pozostanie tam oznaczałoby śmierć. Wyruszają w podróż, by zdobyć antidotum.

Nie mogłem się doczekać, aż sięgnę po ten utwór, gdyż miała być to ostatnia część tej serii, po której oczekuję zamknięcia wszystkich wątków i zmiażdżenia zakończeniem. Jestem usatysfakcjonowany tą pozycją. Wprawdzie ciężko jest mi się rozstać z bohaterami, niemniej uważam, że gdyby ten cykl był kontynuowany, to wtedy autorzy wymyślaliby już na siłę nowe wątki. Dzieło to zostało napisane lekkim językiem. Fabuła mnie od samego początku zainteresowała. Książkę przeczytałem w jeden dzień, dzięki temu, iż jest nagromadzenie akcji i są jej zwroty oraz dlatego, że autorzy mają niebywałą lekkość pióra i ciekawy styl pisarski.

W czwartym tomie mamy okazję poznać część świata, która nie została nam jeszcze pokazana. Spotykamy bohaterów, których poznaliśmy w poprzednich tomach. Wszystko to, co było wątpliwe się wyjaśnia. No i główni bohaterowie trochę wspominają stare, dobre czasy…

Wszystkie książki tych dwóch pisarzy uczą. Przede wszystkim tego, że przyjaźń jest najważniejsza i że w samotności nie da się normalnie funkcjonować. Drugorzędnymi wartościami są honor, odwaga i męstwo. Dzieła te pokazują, że każdy (nawet fajtłapa) może być kimś ważnym i powszechnie lubianym.

Aldwyn to kot z umiejętnościami telekinetycznymi. Jest odważny, przyjacielski, skromny, nie wywyższający się. Skylar może wydawać się dość negatywną postacią, gdyż lubi się przechwalać, wywyższać oraz mieć uczucie władzy (nie cierpiała, gdy nie była przewodnikiem). Jej nadzwyczajną umiejętnością jest tworzenie iluzji. Gilbert to żaba, która boi się wszystkiego. Dla niego najlepiej byłoby, gdyby ktoś inny musiał ruszyć na wyprawę zamiast niego. Wolał zaszyć się w kącie i nie myśleć o niebezpieczeństwach. Ma ON bardzo niską samoocenę. Umie przywoływać kałużowe wizje, czyli (w mniejszym bądź większym stopniu) przepowiadać (dalszą bądź bliższą) przyszłość.

Tak jak w poprzednich częściach mamy do czynienia z ilustracjami, które są PRZE-CU-DO-WNE!!! Są one dopełnieniem fabuły, pomagają w wyobrażeniu sobie bohaterów i miejsc.

Książka jest krótka, a dzieje się w niej mnóstwo ciekawych rzeczy, które nie pozwalają nam oderwać się od lektury.

Przeczytanie ostatniego tomu serii, jest doskonałym momentem do tego, aby dokonać podsumowania. Uważam, że ten cykl jest prześwietny – dopracowana fabuła, świetnie wykreowani bohaterowie, lekki język oraz styl, ilustracje, ogrom akcji, intrygi i wiele wiele więcej. Uważam, że takie serie są bardzo potrzebne, gdyż mogą one zainteresować młodszego (i nie tylko) czytelnika, co sprawi, iż taka osoba w późniejszym czasie zacznie sięgać po inne książki, stanie się książkoholikiem. Apeluję do pisarzy, aby pisali dobre i pouczające książki dla dzieci, a wydawcy je wydawali.

Podsumowując: dzieciom i ich rodzicom polecam całą serię Chowańce. Gwarantuję, że będziecie się świetnie bawić i nie oderwiecie się od tych książek nawet na sekundę.

Za przekazanie egzemplarza do recenzji dziękuję Wydawnictwu IUVI.

Tytuł: Chowańce: „Pałac Snów”

Tytuł oryginału: „The Familiars, Book 4: Palace of Dreams”

Autor: Adam Jay Epstein i Andrew Jacobson

Wydawnictwo: IUVI

Przełożyła: Anna Bereta-Jankowska

Korekta: Ewa Cebo

Opracowanie graficzne okładki: Stefan Łaskawiec

Ilustracje: Dave Philips

Wydanie: I

Oprawa: miękka (ze skrzydełkami)

Liczba stron: 342

Data wydania: 2.06.2016

ISBN: 978-83-7966-021-6

** Źródło – skrzydło książki.