Pajęczy dwór

Dobra powieść młodzieżowa jest jak pyszny deser lodowy, zafundowany naszym dzieciakom w gorący, wakacyjny dzień. "Pajęczy dwór", książka napisana przez Hannę Kobus i Natalię Skoczylas, to właśnie taki, wykwintny deser.

Dwie nastoletnie czarownice, ich babcia Dobiesława, oraz rodzice dziewczynek, wszyscy oni postanawiają powrócić do natury (w końcu czarownice i czarowników także może znużyć nowoczesność). Pajęczy dwór to ich nowe miejsce bytowania i przyczynek do przeżycia niezwykłych przygód.

"Pajęczy dwór" to książka jaka na pewno spodoba się nastolatkom. Pisana prostym, ale nie prostackim, językiem, łączy wątki metafizyczne z przygodami zwykłych nastolatek mających swoje małe problemy i duże radości. Opowieść urokliwa i pomysłowa, gotowa nieść radość nie tylko nastolatkom.

Ps. Śliczne ilustracje Doroty Wojciechowskiej-Danek.

Czy przeprowadzka z miasta do zamku z lasu może być wspaniałą przygodą? Otóż może tylko potrzeba trochę czasu. Tak było z naszymi bohaterkami Mirą i jej młodszą siostrą Rozalią. Ale co tak naprawdę skrywa nowe miejsce?

Rodzice Miry i Rozalii są czarodziejami i pochodzą z magicznych rodzin. Dziewczynki od urodzenia mieszkały w mieście. Mira nie była zachwycona faktem zamieszkania w czarodziejskim lesie. Nie chciała zostawiać swego dotychczasowego życia ,babcię i chłopaka. Za to Rozalia była bardzo podekscytowana. Zamek w którym mieszkają skrywa wiele ukrytych przejść. I pewnego lokatora , który okazał się pająkiem wielkości kota. Mira od razu się z nim zaprzyjaźniła. Dziewczynki zaczęły uczęszczać do szkoły czarodziejskiej , gdzie uczyły się o eliksirach , jak posługiwać się magią czy też astronomią. Pozytywny humor Rozalii prysł kiedy poznała swoją nauczycielkę i kolegę z klasy. Za to Mira wywołała nie małe poruszenie pewnym czarem. Każda z dziewczy znalazła swoją pokrewną duszę , by się z nią recenzja zaprzyjaźnić. I odkryli pewną tajemnicę , gdzie wyruszą w podróż, by odnaleźć pewną magiczną fontannę. To ona ma zmienić bieg wydarzeń w życiu Miry i nie tylko jej.

Czy odnajdą się w czarodziejskim świecie? Czy marzenia zostaną spełnione? I co tak naprawdę ukrywa babcia dziewczynek?

Książka jest idealna na wakacyjny czas. Lekka , pełna przygód i pouczająca. Idealna dla dzieci i młodzieży. Po mimo mojego wieku świetnie się bawiłam przy tej lekturze. Książka porusza również tematy takie jak przeprowadzka , zmiana otoczenia i oczywiście nowa szkoła i wpasowanie się w nią. Mnie historią bardzo urzekła. A czy i was urzeknie historią dwóch różnych charakterem nastolatek? Polecam

Przyznam, że to właśnie okładka w pierwszym odruchu zwabiła mnie, by ją przeczytać. Poczułam, że bije od niej niewielka tajemnica i taka niecodzienność. Czy się pomyliłam? Przekonajcie się sami:-)

Najbardziej z całej książki utkwiła mi w pamięci starsza pani, którą poznamy zaraz na samym początku książki. Dumna seniorka z własnymi powiedzonkami, intuicją i przekonaniem, że im ktoś jest starszy, tym więcej mu wszystko wolno.

Tu pozwolę sobie wtrącić, że dobór imion był naprawdę niecodzienny. Bardzo tą książkę ozdabiały, gdyż były często używane. Treść zawierała w sobie pewną wyniosłość, aczkolwiek dla ludzi, którzy mieli się za lepszych i może nawet bardziej uprzywilejowanych. Powieść aż kipi dobrym humorem, choć nie wszystkim będzie tutaj do śmiechu.

Oprócz całej historii muszę zaznaczyć, że strasznie spodobały mi się rysunki wewnątrz książki. Potrafiły być bardzo wyraziste i realistyczne. Wszystko z w zależności od tego, co przedstawiały. Bardzo lubię, kiedy je znajduję, dlatego, że to naprawdę rzadkość. Dla zainteresowanych dodam, że to bajka dla dzieci w wieku od dziewięciu do czternastu lat, aczkolwiek poza zabawnością, porusza się tam dość ważne tematy. Polecam ją nawet dorosłym, którzy lubią się bać i śmiać:-)

Pozycja zaczyna się dość niepozornie i prawie całkowicie ukrywa cały przekaz. Bowiem nasza staruszka nie jest zwykłą babinkę, która czeka tylko na odwiedziny wnuków. To bardzo zasłużona czarownica, która spotka na swojej drodze dwie zróżnicowane dziewczyny, które wcale nie prosiły się o pobyt w Pajęczym dworze. Są jeszcze młode i wiele się muszą nauczyć. Wciąż muszą słuchać rodziców, choć marzy im się samowolka. Myślę, że w tej pozycji odnajdzie się każdy nastolatek. Ogólnie powiem tylko tyle, że jakiekolwiek problemy by nie posiadały, to znajdą tutaj ich odzwierciedlenie. Jest możliwe, że niejeden nastolatek zmieni się po przeczytaniu tej pozycji, a już z pewnością ich rodzice mogą bardziej wyrozumiale podchodzić do problemów.

W życiu trzeba być sobą i ta pozycja to pochwala. Ja się do niej przyłączam i zachęcam do lektury:-)