Owoce zatrutego drzewa. Tom 2

Znam i bardzo lubię książki pani Agnieszki, dlatego też sięgnęłam po "Owoce zatrutego drzewa". Książka jest napisana w typowym stylu dla autorki z czego bardzo się cieszę, ponieważ jest uczta dla oczu i czytanie każdej kolejnej strony sprawiała mi ogromną przyjemność. Można się utożsamić z problemami głównej bohaterki, bo kto choć by raz nie poczuł goryczy odrzucenia albo był uwikłany w problemy rodzinne? Podziwiam Kingę za jej determinację i ze się nie poddaje. Dla mnie cudowna powieść, która wciąga od pierwszej strony

Czy pamiętacie Kingę z pierwszego tomu „Owoce zatrutego drzewa”? Tym razem Agnieszka Janiszewska wciąga czytelnika w kontynuację poprzedniej historii. Otóż Kinga jest już dorosłą dziewczyną, wyprowadziła się od wujostwa do Krakowa. Dotychczas mieszkała pokątnie u ciotki Amelii, jednak pewnego dnia dostaje całkowicie nową ofertę pracy.

To wydarzenie wydaje się być przełomowym, ponieważ dzięki samowystarczalności i niezależności Kinga bardzo szybko "wyprowadza się na swoje" i kupuje małe mieszkanie. Od zawsze było to jej małym marzeniem – bycie silną kobietą. Podjęła taką decyzję, ponieważ chciała uniknąć dalszego zamieszkiwania pod wspólnym dachem z ciotką i nie chciała wyjść za mąż za pana Milewicza.

Pewnego razu ciotka Amelia zdradza dziewczynie tajemnicę z przeszłości, która sprawia, że Kinga pragnie poznać więcej szczegółów na temat tej historii. Od wuja Stefana już się tego nie dowie bowiem wuj zmarł. Ponadto dostaje listy z przeszłości, które bardzo ją indagują, ponieważ to korespondencja dwojga zakochanych, których drogi w końcu się rozeszły, są one niejako utrwalonym świadectwem wielkiej namiętności. Czas pokazał, że tajemnica ta miała się położyć cieniem nie tylko na ich życiu, ale także na losach pozostałych członków rodziny.

„Owoce zatrutego drzewa. Tom 2” to miła lektura na długie wieczory. Niektóre z wątków tomu pierwszego są kontynuowane, niektóre zaczynają się na nowo. Zasada, która odnosi się do tego, iż tom drugi zawsze musi być gorszy niż pierwszy nie ma tutaj jakiegokolwiek zastosowania, ponieważ autorka w dalszym ciągu stara się utrzymać ten samym styl i tę samą technikę zaciekawienia czytelnika.

Zachęcam Was ponownie, Moi Drodzy czytajcie o dalszych losach sieroty Kingi, która musi zmierzyć się z nieznanymi emocjami, aby wyzwolić się z sideł przeszłości, by do końca życia na niej nie ciążyły. Czas zagłębić się w atmosferę krakowskiej bohemy!

Polecamy: Dobre Recenzje

Nie sposób oderwać się od lektury. Agnieszka Janiszewska poczyniła świetną powieść, rodzinną, z wątkami historycznymi, miłosnymi. Nic nie jest od razu wyłożone na tacy, każdy kolejny rozdział odkrywa kawałek po kawałku tajemnice rodziny Burniewiczów. W drugim tomie mała Kinga jest już dorosłą panną, która wyruszyła szukać siebie, szczęścia i wolności do Krakowa. Tam też odnajduje ciotkę ze strony swojego ojca. Wiele sobie obiecuje po jej spotkaniu. Kraków to dla niej szansa na samodzielność, nowe doświadczenia. Zasmakuje tez romansu a czytelnik będzie miał wrażenie, że historia zapisana w genach powtarza się w kolejnym pokoleniu.

Do tej pory nie miałam przyjemności czytać książek Janiszewskiej i chyba musze nadrobić zaległości, ponieważ "Owoce zatrutego drzewa" to powieść, która zaskarbiła sobie moją sympatię. Postacie są barwne, wielowymiarowe i tak jak w życiu nic nie jest tylko białe albo tylko czarne. Problematyka, podejmowane tematy w książce są jak najbardziej bliskie temu co sami znamy z naszego doświadczenia.

Kinga Niwińska wychowywana u wujostwa podjęła skuteczną decyzję, by dać sobie spokój z dalszym życiem na łasce i niełasce ciotki, która delikatnie mówiąc nie przepada za siostrzenicą. Kobieta wyprowadza się do Krakowa, gdzie dzięki pomocy i wsparciu swojej odnalezionej ciotki Amelii Gajewskiej dostaje pracę w sklepie jej ojca. Choć bohaterka nie ma w planach zamążpójścia, w pierwszej części grzecznie acz stanowczo podziękowała adoratorowi zaproponowanemu jej przez opiekunkę, to wokół niej kręcą się jednak niedozwoleni adoratorzy.

Agnieszka Janiszewska to coraz bardziej rozpoznawalna na naszym rodzimym rynku pisarka, której twórczość ma w sobie coś przyciągającego. Jej powieści i historie przez nią tworzone słyną z tego, że często są podzielone na dwie części. ,,Owoce zatrutego drzewa" doczekały się trzech tomów, wydanych jednocześnie, co mocno cieszy, ponieważ mogłam od razu od początku przez kolejne lata poznać losy Kingi, głównej bohaterki. To saga, która dzieje się w dawnych czasach, kiedy kobiety miały niewiele do powiedzenia, a jeszcze mniej było im wolno.

Mocno kibicowałam Kindze, by odnalazła swoją drogę. Mocną osobowością, jeśli chodzi o całą serię jest ciotka Burgiewiczowa, ale także wykapana córka Klementyna, która czuje, że odsuwa się od męża. Trudno się jednak temu dziwić, jeśli wszystko musi być po jej myśli, a wyrażenie opinii odmiennej od mamusi skutkuje wielkim oburzeniem. Jeżeli szukasz nietuzinkowej historii, która pochłonie Cię bez reszty, koniecznie daj szansę ,,Owocom zatrutego drzewa". Jestem przekonana, że będzie to dobra decyzja.

Bardzo dobrze jest mi znana twórczość Agnieszki Janiszewskiej. Zawsze zachwyca mnie klimat i atmosfera jej powieści, jak również rzetelnie przedstawione tło historyczno-obyczajowe czasów, w których rozgrywa się fabuła. W przypadku najnowszej sagi autorki Owoce zatrutego drzewa nie może być inaczej.Autorka znakomicie pokazała swoje umiejętności i utrzymała dotychczasowy poziom.

Owoce zatrutego drzewa to trzytomowa saga o rodzinie Kingi, osoby, która w życiu doświadczyła wiele złego, wiele upokorzeń ją dotknęło. Po śmierci rodziców kilkuletnią Kingą zaopiekowała się ciotka, siostra matki, Maria Burgiewiczowa, która nie nawidzi siostrzenicy. Dziecko nie ma pojęcia, dlaczego tak ciotka ją traktuje, dlaczego tak nią poniewiera na każdym kroku. Również kuzynka Klementyna spogląda na Kingę z zazdrością, a jednocześnie nienawiścią i wielką złością. Zanim dziewczyna zrozumie dlaczego jest tak niepożądana w tej rodzinie, minie wiele czasu, musi trochę dorosnąć i poznać losy swoich rodziców. Po kilku latach życia w udręce, dziewczyna opuszcza dom ciotki i wyrusza do Krakowa, gdzie mieszka jedyna je rodzina, kuzynka ojca, Amelia. Nie obywa się bez zaskoczenia ze strony ciotki, ale powoli przełamują dzielącą ich barierę i stają się sobie bliskie. Dziewczyna dowiaduje się od ciotki więcej o swojej rodzinie, ciotka powoli dozuje jej te informacje. W Krakowie dziewczyna dostaje pracę w zakładzie ojca Amelii, gdzie zdobywa pierwsze doświadczenia w pracy. I cały czas próbuje się odnaleźć, znaleźć swoje miejsce na ziemi, zdobyć swój kawałek świata. Ale jest młoda i jej serce szuka tej drugiej osoby. Bliscy z rodziny, kuzyn Zbyszek i mąż kuzynki Aleksander, żywią do niej ciepłe i szczere uczucia. Nie jest im obca, przyciąga swoim magnetyzmem i niezależnością. Czyżby rodzinna klątwa nad nią ciążyła i powtórzy się historia jej matki? Czy również będzie tą drugą? Tą, za którą mężczyźni szaleją, mając u boku tę jedyną, wymarzoną?

Dzięki namowom kuzyna Zbyszka dziewczyna wyjeżdża z nim do Paryża, gdzie stara się zapomnieć o ciotce i jej rodzinie, gdzie będzie chciała się uwolnić od uczucia, które nie ma racji bytu, które jest złe i skażone. Ale czy można uciec od przeznaczenia? Czy wystarczy się gdzieś przeprowadzić, aby stracić z serca bliską osobę? To nie jest takie proste i oczywiste jak mogłoby się wydawać ... Czy poradzi sobie w obcym kraju i znajdzie w końcu ukojenie? Czy prawdziwa miłość do niej zapuka i sprawi, że dziewczyna będzie szczęśliwa?

Owoce zatrutego drzewa to trzytomowa saga, stanowiąca spójną całość, którą powinno się czytać za jednym tchem, ciągiem, w skupieniu, aby doskonale wczuć się w klimat ówczesnych czasów, aby przesiąknąć atmosferą końca XIX i początku XX wieku. Autorka znakomicie prezentuje tło historyczno-społeczno-obyczajowe, bardzo realistycznie odzwierciedla panujące realia, działania wojenne i pertraktacje między możnymi świata. Wojna odbiła znaczące piętno na bohaterach, odczuwali potrzebę walki o wolność kraju, nie wyobrażali sobie, aby mieli spokojnie patrzeć z boku, jak inni walczą o ich wolność. Mieli w sobie ogromne poczucie obowiązku i odpowiedzialności, tak często obce i niepopularne w dzisiejszych czasach.

Agnieszka Janiszewska wykreowała bohaterów wielobarwnych, o diametralnie różnych charakterach i osobowościach, bardzo realistycznych, zmagających się z codziennymi problemami, nam bliskimi. Nie sposób polubić i zrozumieć zachowania wszystkich bohaterów, na szczególną uwagę zasługuje postać ciotki Marii, osoby despotycznej i zuchwałej, bardzo twardej i oschłej. Zadaję sobie pytanie dlaczego tak postępowała, dlaczego pozwoliła, aby przeszłość tak bardzo ją trapiła i żyła z zadrą w sercu? Dlaczego nie nauczyła się przebaczać? Czy warto żyć w złości i bólu przez całe życie?

Owoce zatrutego drzewa to wzruszająca powieść o zmaganiach się z traumatyczną i bolesną przeszłością, o zmaganiach z teraźniejszością i trudnej walce o lepszą przyszłość. Smutek, ból i rozpacz wydobywa się ze stronic tej lektury, nostalgia i wzruszenie otulają nasze nieposkromione emocje. Z każdej, nawet tej jeszcze nieodkrytej stronicy, czuć powiew miłości i namiętności, one są wszechobecne, chociaż nie zawsze wyraźnie nazwane. Płonący klimat, przenikliwa i jedyna w swoim rodzaju atmosfera tamtych, dla nas odległych, czasów otaczają czyny i działania bohaterów, ich myśli i zamierzenia. I jeszcze jedno, akcja płynie spokojnie i niespiesznie, autorka pozwala na delikatne i subtelne przeżywanie fabuły, dozowanie emocji i wzruszeń. To jedna z wielu jej zalet, piękny i jedyny w swoim rodzaju marazm, tak nieoceniony, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, ciągłej pogoni „za czymś”.

Lektura tej sagi poruszyła mnie dogłębnie, ale też napełniła wielką nadzieją. Uświadomiła mi, że o miłość trzeba walczyć i nigdy, w żadnym momencie, nie można pozwolić sobie na to, aby osoby, które darzymy uczuciem odeszły w niepamięć i zapomnienie. Czas płynie nieubłaganie i nie warto marnować pięknych chwil, wręcz przeciwnie trzeba je chwytać i korzystać z nich.

Ta saga jest urzekająca i zapewne każdemu przypadnie do gustu. Jej nawet nie trzeba polecać, ona jest nieocenioną wartością sama w sobie. Ona tak mnie pochłonęła, że nie mogłam jej odłożyć na bok. Owoce zatrutego drzewa należy do grona tych lektur, które na zawsze pozostają w nas i odbijają piętno na naszym systemie wartości.

Kochajmy się i bądźmy dla siebie życzliwi, czas tak nieubłaganie ucieka i każda chwila, która przeminęła, już do nas nie wróci …

Świetnie napisana książka. Postacie są bardzo realistycznie przedstawione, do których można czuć i sympatię i całkowitą odrazę. Kinga to dzielna dziewczyna, która nie poddaje się bezwzględnie woli zaborczej ciotki. Chce żyć własnym życiem i jak na tamte czasy i obecną kulturę jest to bardzo odważne z jej strony. To moje pierwsza styczność z pisarstwem Agnieszki Janiszewskiej i jestem bardzo zadowolona :)

Uwielbiam powieści Agnieszki Janiszewskiej, szczególnie gdy autorka podejmuje się napisania sagi rodzinnej. Wówczas angażuje się na całego a jej opowieści pełne są życiowych problemów, cudownych bohaterów oraz skrajnych emocji. W najnowszej serii autorka nie zwalnia tempa serwując nam bogaty obraz niełatwych dla bohaterów czasów, który porywa naszą wyobraźnię na kilka cudownych godzin.

Jak to często w przypadku książek tej autorki bywa, zostały one podzielone na trzy tomy, które jednocześnie stanowią spójną i ściśle połączoną ze sobą całość, więc jeśli lubicie podobne historie lub jesteście fanami sag rodzinnych polecam od razu zaopatrzyć się we wszystkie wydania. Jakiś czas temu nauczyłam się, że w prozie Agnieszki Janiszewskiej króluje ciąg przyczynowo-skutkowy i nawet jeśli czytamy o dalszych pokoleniach to wiedza z pierwszego tomu jest istotna, by zrozumieć wydarzenia części trzeciej. Nie wiem dlaczego zdecydowano się to podzielić na trzy odrębne wydania, ponieważ jak dla mnie cała historia powinna być zamknięta w jednej książce (mam słabość do pokaźnych tomów), ale to już kwestia na inny temat a skupiając się na samej fabule napiszę: rewelacja!

Przygoda rozpoczyna się w Warszawie, w drugiej połowie XIX wieku. Kinga mieszka u wujostwa, ale nie czuje się tam dobrze, ponieważ czuje wyraźną niechęć ze strony ciotki. Postanawia więc przenieść się do Krakowa i poszukać innych krewnych, ale nie spodziewa się, że samodzielność okaże się dla niej taka trudna. Dalej jednak podążamy tropem Kingi, która w końcu odnajduje odrzuconą przez pozostałą rodzinę ciotkę Amelię i z zaangażowaniem przysłuchuje się opowieści wzgardzonej kobiety. Poznajemy więc opowieść o przeszłości na podwalinach której kiełkuje nowa teraźniejszość, sięgamy po wątki miłosne, obyczajowe oraz społeczne w atmosferze codziennych wyzwań oraz nowego, pochłaniającego bohaterów świata.

Autorka jak zawsze porywa nas do świata pełnego cudownie wykreowanych bohaterów. Poznajemy postacie z krwi i kości, których losy ani przez moment nie są nam obojętne, ponieważ bez problemu potrafimy się z każdym utożsamić oraz zrozumieć problemy z jakimi się zmagają. To nie jest obcy świat, ponieważ wszystko jest znajome od miejsc po opisywane emocje, ponieważ autorka stawia na pełną wiarygodność. Wraz z Kingą zmieniamy nastawienie, uczymy się nowych rzeczy i podążamy tropem rodzinnej historii, która pięknie rzutuje na podejmowanie przez główną bohaterkę dalszych decyzji.

Wielką przyjemnością było dla mnie obserwowanie rozwoju wydarzeń oraz zachodzących w Kindze zmian. Agnieszka Janiszewska po raz kolejny wciągnęła mnie w sam środek dopracowanej, dojrzałej sagi rodzinnej odnoszącej się do Polskiej historii. "Owoce zatrutego drzewa" to niełatwa lektura o trudnych decyzjach, odrzuceniu, potrzebie akceptacji, zrozumienia aż w końcu miłości, ale to tylko ułatwia nam zacieśnianie więzi z poznanymi bohaterami, ponieważ rozumiemy ich rozterki oraz kibicujemy im w drodze do osiągnięcia celu.