Overthinking

David Fenne nie zawodzi i tym razem! Drugi tom przygód Stevena, nastolatka obdarzonego tajemniczymi mocami!

Z jakimi przygodami przyjdzie zmierzyć mu się tym razem? W jaki sposób rozwinie się jego samoakceptacja i kontrola? Co stanie się kiedy na jego drodze pojawi się…

Czy demony przeszłości wpłyną na jego relację z Troy’em? Czy ich relacja przetrwa?

Londyn. Akademik. Organizacja DEMA i wiele, wiele innych!

Gwarantuję, że będziecie się rewelacyjnie bawić!

To nie jest do końca sielankowa historia, ale wnosi bardzo dużo, jeśli jesteście otwarci na tę magię;).

Pierwszy tom przygód nastolatka, obdarzonego potężną mocą związaną z odczuwanymi emocjami, wyzwolił we mnie tak wiele intensywnych doznań zmysłowych, że niecierpliwie czekałam na ciąg dalszy. David Fenne nie zawodzi i zabiera swoich czytelników w mrożącą krew w żyłach, angażującą podróż, która pochłania niczym najgłębsza otchłań! I choć pozornie moce dały się opanować, relacja z Troyem rozkwita, a jedynym problemem zdają się być nieciekawi współlokatorzy w akademiku, to jednak mroczne demony przeszłości dość szybko wkradają się w tą sielankę, zaczynają dziać się dziwne rzeczy, a atmosfera między przyjaciółmi staje się coraz bardziej napięta. W momencie, gdy Steven i Troy zostają zwerbowani przez Departament Epigenetycznych Manifestacji i Analiz do ryzykownej misji, akcja zaczyna pędzić na łeb na szyję, nie dając czytającemu ani bohaterom ani chwili wytchnienia! Gwarantuję, iż ta część pochłonie Was jeszcze mocniej niż poprzedniczka!

Styl autora zdaje się być jeszcze bardziej przyjemny i ekspresyjny, co sprawia, że kartki same przelatują przez palce. Tak, to jedna z tych pozycji, którą odbiera się intensywnie, angażuje wszystkie zmysły, zabierając w niezapomnianą podróż, po jakiej nie sposób się odnaleźć w zwykłym świecie. Lektura zafunduje Wam solidną dawkę przygód, magiczną ucieczkę i błogie zapomnienie, którego nie będziecie chcieli przerwać ani na chwilę.

Jak już wspominałam wcześniej, akcja drugiego tomu jest jeszcze bardziej wartka i zaskakująca. Ta nieobliczalność sprawia, że nie można przerwać lektury ani na sekundę, jednak im bardziej zbliżamy się do końca, chcielibyśmy zwolnić tempo, delektować się każdym słowem i odłożyć na później rozstanie z bliskimi już nam bohaterami.

"Overthinking" to w pełni satysfakcjonująca, przemyślana i dopracowana kontynuacja, która jeszcze intensywniej angażuje czytelników, dosłownie porywając ich w podróż do innego wymiaru. Niesłychanie dynamiczna, nieprzewidywalna akcja, niebezpieczeństwo czyhające na każdej stronie, ważna misja, nowe oblicze znanych już postaci i powracające demony przeszłości! Ta książka pochłonie Was bez reszty! Polecam gorąco 💜

„Overthinking” David Fenne to dalsze losy Stevena, którego poznałam w książce „Overemotional”. Po uporządkowaniu swoich emocji, opanowaniu mocy, którymi włada, Steaven postanawia rozpocząć studia, o których zawsze marzył. W tym właśnie celu chłopak wyjeżdża do Londynu, jednak od początku nic nie wygląda tak, jak to sobie wyobrażał. Nie do końca potrafi odnaleźć się w codzienności, coraz częściej zdarzają mu się epizody zazdrości w stosunku do Troya, a także coraz trudniej jest się mu dogadać z Freyą, z którą wiązała go przecież silna więź. Współlokatorzy, z którymi przyszło mieszkać Stevenowi, pozostawiają wiele do życzenia. Chłopakowi przeszłość również nie daje o sobie zapomnieć, a organizacja DEMA ponownie pojawia się w jego życiu i przychodzi mierzyć mu się z przeszłością.

Książkę czytało się równie dobrze, jak pierwszą część. Ponownie nie brakuje emocji, jak również trudnych tematów, mocy, które niekoniecznie przywołują dobre wydarzenia w życiu, a mogą ściągnąć na bohatera wiele problemów. W tej serii bardzo podoba mi się wyrazistość bohaterów, obok żadnego nie przeszłam obojętnie, negatywne bądź pozytywne, ale każdy wzbudzał we mnie jakieś emocje.

Ten tytuł w nieco większej mierze skupia się na aktualnych wydarzeniach, a nadprzyrodzone moce schodzą nieco na drugi plan, jednak książkę czyta się równie dobrze, jak pierwszą część. No i zakończenie, którym autor wyraźnie daje czytelnikowi nadzieję, że jeszcze będziemy mieli okazję spotkać się z bohaterami.

Ja, mimo że wielką fanką gatunku fantasy nie jestem to ten tytuł, jak cała seria, zdecydowane przypadł mi do gustu! Bardzo polecam!

Tom drugi znacznie różni się od pierwszego całym kontekstem opowieści. Tam nie od razu wiedzieliśmy, że jest to książka o miłości osób tej samej płci, gdyż zagłuszały ją niekontrolowane moce jednej z postaci. To tam chłopak doszkolił się na tyle, by teraz w tomie drugim powiedzieć, że ma nad nimi całkowitą kontrolę. Jego emocje bowiem działały z odwrotną siłą do energii, którą posiadał. Teraz do pewnego momentu wie co posiada, lecz później wyjdzie, że nie spodziewał się osób o podobnych walorach. Tak naprawdę od samego początku opowieść jest skierowana na porównywanie. W tomie pierwszym był to strach. Tutaj jakby ktoś odebrał postaciom pewność siebie. Bardzo przejmują się opinią innych na swój temat i boją się rozmów oraz każdego innego zachowania, które nie jest pozytywnie nastawione na miłość homoseksualną. Inna dwójka z ich grupy wie, że się rozstają, jednak nie wiedzą jak im wyjdzie pojedyncze funkcjonowanie. W późniejszym czasie zawrzą nowe znajomości, jednak czy wyjdzie z tego coś dobrego? Dowiemy się też, że osób z mocami jest więcej, choć nie zawsze do końca będą to informacje dokładne. Nie wiem dlaczego, ale odniosłam wrażenie, że nawet w radosnych momentach cieszą się im tylko usta, a oczy wciąż pozostają nostalgiczne. Nawet kiedy dzieje się coś szybko, energicznie, to jednak wszędzie widoczna jest pewnego rodzaju powolność. To ludzie młodzi, którzy studiują, więc może dlatego jest w nich taki ogrom niepewności. Oczywiście opowieść jest ciekawa, gdyż później dostaną ryzykowną misję, która nawet nam nie bardzo się spodoba, ale wiecie co? Kiedy tak głębiej się nad tą serią zastanawiam, to mam wrażenie, że jest ona jedną wielką manifestacją. W tomie pierwszym mamy tajemnicze moce jednego z grupki przyjaciół. Wszystko jest niepewne tak jak nasze życie na ziemi, gdzie mamy swoje talenty, ale nie potrafimy ich używać. Tam później pojawi się ktoś, kto naprowadzi go na ich działanie i wszędzie będzie spotykał ludzi, którzy będą mu chcieli odebrać to, co posiada. W naszym życiu nawet jak dowiemy się jak wykorzystać to, co potrafimy, to ludzi burzących nasze myśli i priorytety wciąż pojawia się sporo. W tomie drugim postacie boją się, że nie zostaną zaakceptowani tacy jacy są, podobnie jak u nas. Postacie dostaną ważną misję, gdzie o ich przyszłości zaważy to jak przepracowali swoją przeszłość do której będą się musieli udać. W naszym życiu również traumy z przeszłości. Przeszkadzają nam być w pełni szczęśliwymi, więc też musimy powrócić do momentów, które nas raniły, by zrozumieć, że one minęły i nie można ich rozpamiętywać, a jedynie zaakceptować. Wniosek mój jest zatem taki, że te dwa tomy jeśli ktoś będzie czytał uważnie, mogą być pewnego rodzaju terapią do zrozumienia swojego życia i ułożenia go tylko w kierunku szczęścia i dobrostanu. Moja ocena za tom pierwszy była średnio dobra, lecz dopiero teraz, kiedy to wszystko widzę, wiem, że bez części drugiej nadal pozostałaby dla mnie tylko zwyczajną opowieścią ukierunkowaną w formę fantazji. Dopiero po drugiej wszystko nabrało dla mnie sensu i doceniam to w jaki sposób została ukazana, jak prawdziwie przedstawiona i jak jest potrzebna, by człowiek o świadomych myślach mógł nadal się rozwijać. Bo kiedy wchodzili do nowego świata było to dla nich wychodzeniem ze strefy komfortu!

Po tym co do mnie doszło wiem już, że osoby, którym manifestacja jest obca, nie docenią wartości tych tomów i ich punktacja będzie zaniżona. Jeśli jednak osoby spostrzegawcze dojdą do podobnych wniosków co ja, będą godni podziwu dla tak dobrze wykreowanej opowieści i u nich punkty będą wysokie. Aż wciąż nie wierzę, że wychwyciłam w niej coś tak istotnego! Dziękuję Wydawnictwu, że mogłam obie pozycje przeczytać. A wam naprawdę je polecam!