Otchłań nienawiści. Zemsta i przebaczenie. Tom 2

Sześciotomowe sagi z reguły mnie zniechęcają, szczególnie te wciąż nie w pełni wydane. Bo premiera każdej, kolejnej części wymaga przywołania szczegółów tej poprzedniej, by móc ze zrozumieniem zaangażować się w całą historię. Co zatem mnie podkusiło, by dać szansę cyklowi Joanny Jax, który przewiduje sześć książek ? Zachęcające opinie oraz wysoki poziom pierwszego tomu. Jeżeli więc lubicie emocjonujące historie rozgrywane w niepewnych czasach II wojny światowej i macie ochotę na spotkanie z wieloma, skrajnie różnymi bohaterami, zapraszam na recenzję drugiej części sagi „Zemsta i przebaczenie. Otchłań nienawiści”.

ZARYS FABUŁY

Nadszedł czas wielu prób, bo wojna, której przecież się obawiano, zaczęła już siać spustoszenie. Nie ma miejsca na słabości i nikłe chęci. Szansę na przetrwanie mają tylko ci, którzy walczą prawdziwie.

Julian Chełmicki nie potrafi pogodzić się z postępowaniem ukochanej dręczony jej wyborami i tęsknotą, ale nie traci sił do boju. Podobnie jak zdeterminowana i odważna Alicja, która współpracuje z wywiadem balansując na granicy życia i śmierci. Dla Hanki codzienność maluje się w jeszcze mniej pozytywnych barwach, bo dręczona na Pawiaku musi liczyć na czyjąś pomoc. Z kolei Emil staje przed własnym sumieniem rozdarty pomiędzy podrygami uczuć, a osobistą korzyścią. Teraz, kiedy niebezpieczeństwo i wróg czyhają za każdym rogiem, ani utrata dumy, ani ucieczka, ani nawet chwilowe zapomnienie nie są największym przeciwnikiem człowieka. By wygrać ten pojedynek, trzeba stawić czoła kalejdoskopowi losu. Czy uda się to wszystkim?

SKONFRONTOWANI Z WROGIEM

W drugim tomie autorka pociągnęła wątki rozpoczęte w pierwszej części. Kontrowersyjna miłość, pragnienie zysków, zachwycające talenty czy rodzinne niesnaski stają jednak w innym świetle, tracąc na znaczeniu w obliczu wielu wyzwań, z których nie każdy może wyjść cały. Dynamiczni i wiarygodni bohaterowie, skontrastowani z rzeczywistością mroku, pokazują swoje drugie ja, porzucając plany i aklimatyzując się w nowym środowisku. Pięknie Joanna Jax uchwyciła to, jak różni bywają ludzie w obliczu nieuchronnej tragedii. Zdrajcy, uciekinierzy, ci przekupni i nieustraszeni. Sfrustrowani, ale i wciąż żywiący nikłe nadzieje na przyszłość.

SZUKAJĄC SIEBIE W ZGLISZCZACH

Akcja powieści, pomimo wojennego tła, to nie krwawy obraz fizycznej bitwy, a raczej złożona z wielu czynników intryga skupiona wokół zachowań poszczególnych postaci. Trudno się nudzić w obliczu wciąż nowych zadań, pośród których przebijają cienie złaknionych normalności uczuć. W świecie, w którym na pozór nie ma miejsca na ckliwe uniesienia, wciąż niezgrabnie tańczą ludzkie pragnienia szukające pożywienia. „Otchłań nienawiści” to więc nie tylko książka o wojnie, ale przede wszystkim o człowieku, o tym, że w skrajnych warunkach jest w stanie sobie uświadomić, co tak naprawdę jest dla niego najważniejsze.

TŁO

Złożone i tajne operacje, niebezpieczne akcje, nieobliczalne Gestapo czy antysemickie zachowania. Tło powieści, przypadające na rok 1941, to środek wojny pokazany nie z perspektywy ogółu, a poprzez jednostki, na które wojna zdaje się mieć różny, choć w pewnym stopniu większy lub mniejszy, niszczycielski wpływ. Warszawa, Moskwa, Berlin, ale i nie tylko. Autorka sprawnie podróżuje po istotnych miejscach na mapie Europy, nie ograniczając się wyłącznie do jednego środowiska, a raczej wiernie odwzorowując klimat zamierzchłych lat w różnych zakątkach, do których dotarły macki walk.

PODSUMOWANIE

Zarówno pierwszy, jak i drugi tom zrobił na mnie wrażenie. „Otchłań nienawiści” to kontynuacja godna poprzedniczki, o miłości, nienawiści, przyjaźni i ludzkich pragnieniach w rzeczywistości mroków wojny. Autorka wychodzi naprzeciw z nowymi pomysłami, wiernie odwzorowując trudne do przełknięcia czasy ukazane poprzez konkretne, mierzące się z przeciwnościami losu postaci. Jestem niezmiernie ciekawa kolejnej części. Z pewnością po nią sięgnę.

[Adres usunięty]

Wojenne historie…

„Nie wywołaliśmy tej wojny i nie chcieliśmy jej. Została nam narzucona. Będzie to wojna o całe jutro świata. Są tylko dwie drogi rozwojowe: albo podporządkować się Trzeciej Rzeszy w jej planach hegemonii, albo złamanie tych planów i ocalenie zarazem wolności narodów, wolności ludów i wolności ludu. Weszliśmy na drogę drugą. To jest Polski dziejowy szlak” – pisał Mieczysław Niedziałkowski, a o tym, jak krwawy i pełen poświęceń był to szlak wiedzą wszyscy, którzy przetrwali wojnę, a także którzy w jej wyniku stracili rodziny czy przyjaciół. Wojna, oprócz śmierci, bólu i niesprawiedliwości niesie ze sobą również prawdę o nas samych, a także o ludziach w naszym otoczeniu. Na co są gotowi, kim naprawdę są, o jakie ideały walczą i – najważniejsze – czy możemy im zaufać, przekonujemy się o tym w kryzysowych chwilach…

O okupowanej Warszawie i tragedii, jaką przeżywali zarówno jej mieszkańcy, jak i wszyscy ludzie dotknięci wojenną zawieruchą, powstało już wiele książek, zarówno naukowych, jak i klasycznych powieści, w których w losy bohaterów trwale wpisane jest cierpienie i bestialstwo oprawców. Jedną z takich powieści, która zapada w pamięć, która oddaje doskonale atmosferę grozy, jak i nadziei, jest „Zemsta i przebaczenie”, autorstwa Joanny Jax. Ta porywająca saga, wpleciona w krwawą historię Europy, zawładnęła już sercami i duszami czytelników po publikacji pierwszego tomu, będącego wielowątkową opowieścią o przyjaźni, miłości i zdradzie, ale również o ludzkich ułomnościach i przekraczaniu własnych granic.

Tom drugi, „Otchłań nienawiści”, wciąga czytelnika w sam środek wojennej zawieruchy, pokazuje umierającą, okupowaną Warszawę, w której mieszkańcach wciąż tli się wola walki, zabiera nas także do Moskwy, gdzie działa tajny agent Igor Łyszkin, prowadząc akcję o kryptonimie „Klasztor”, mającą na celu utworzenie antybolszewickiej organizacji i nawiązanie kontaktu ze strukturami władz niemieckich, by poznać dokładne plany Hitlera.

Na stronach powieści spotkamy znanych już z pierwszej części książki bohaterów, choć akcja i dialogi zostały poprowadzone w ten sposób, że nawet osoba, która nie sięgnęła po pierwszy tom sagi, odnajdzie się w zawiłej opowieści i wraz z Emilem, Julianem, Hanką czy Alicją przeżywać będzie chwile grozy. Przenosząc nas do roku 1941, do okupowanej Warszawy, autorka stawia na naszej drodze Juliana, który właśnie przybył z Wielkiej Brytanii. Jako Robert Jaworski zamieszkuje u wdowy po wojskowym lekarzu, Weroniki, specjalizującej się w chirurgii. Zadaniem mężczyzny jest koordynacja działań Związku Walki Zbrojnej, w którego szeregi wstępuje również Alicja Rosińska. Kobieta zrobi wszystko, by odzyskać serce i szacunek Juliana, który porzucił ją z powodu jej bliskiej znajomości z wysoko postawionym funkcjonariuszem Ministerstwa Wojny. Teraz jednak ma dla niej specjalne zadanie – Alicja ma znów związać się z Grossem.

Na stronach powieści spotkamy również Emila Lewina, przyrodniego brata Juliana, który jednak nienawidzi go z całego serca. Odrzucony przez ojca, nigdy nie przebaczył mężczyźnie, choć ten jest już starym i złamanym przez życie człowiekiem. Emil zdaje sobie sprawę, że śmierć zadana ojcu niczego by nie zmieniła, nie dałaby mu również satysfakcji, zatem poprzysięga zemstę na Julianie. W powieści pojawia się również Hanka Lewin, choć sytuacja tej pięknej i brylującej niegdyś na scenach kobiety jest tragiczna – przebywa ona zawieszona pomiędzy życiem a śmiercią w więzieniu przy Pawiej …

Jak potoczą się wojenne losy bohaterów? W jakim momencie ich życia bohaterka zakończy swoją opowieść znów skazując nas na pełne napięcia wyczekiwanie? Przekonamy się o tym sięgając po „Otchłań nienawiści”, powieść budzącą niesłabnące emocje, a także pozwalającą docenić niezwykły talent Joanny Jax, przejawiający się zarówno w kreowaniu sytuacji, jak i bohaterów. Pietyzm, z jakim autorka kreśli wojenną rzeczywistość, brawurowe działania ruchu oporu, ucieczki, ryzykowne operacje, poświecenie, do jakiego gotowi są bohaterowie oraz emocje, jakie w nich buzują – to wszystko składa się na powieść niezapomnianą, która towarzyszy nam jeszcze długo po zakończeniu, o której nie można zapomnieć.

Justyna Gul

Qultura słowa

II wojna światowa był to dla Polski czas nędzy, rozpaczy i głodu.

Ludzie dbali tylko o siebie, o swoje rodziny i nie wtrącali się do spraw innych, choc zdarzały się też heroiczne akty pomocy drugiemu człowiekowi . Bądźmy szczerzy, po prostu większość bała się śmierci.

Lecz pomimo tych ciężkich chwil, łapanek w Warszawie i wrogów, zaraz za murem, między tymi biednymi ludźmi zawiązała się silna więź.

Była to więź braterstwa, walki i odwagi. Każdy kto tylko mógł wstępował do tajnych polskich oddziałów, które działając w ukryciu powoli planowało zemstę.

Jednak i to nie powstrzymywało Niemców do zaprzestania łapania ludzi i przymuszania ich do zabójczej pracy w obozach.

W wielu przypadkach ofiarami byli nieznajomi obcokrajowcy, którzy przybyli do Polski, aby zobaczyć tę katastrofę i zagładę ludzkości.

Autorka w książce umieściła bardzo dużo bohaterów, nie ma jednego głównego, lecz jet ich wielu, tak zwany bohater zbiorowy.

Pomimo tych drastycznych faktów i momentów z II wojny, książka jest naprawdę ciekawie napisana.

W sprawy polityki i tak poważnego faktu jak obozy koncentracyjne, czy śmierć, autorce udało się umiejętnie wpleść wątek miłosny.

Każdy z bohaterów ma inną historię, inne marzenia, inne ideały.

Akcja rozwija się tak szybko, że nie sposób mrugnąć, a jest się w połowie książki. Jednak zważając na to, że jako pierwszy bohater, w pierwszym rozdziale na samym początku, wystąpił dobrze już nam znany Julian Chełmicki, myślę, że historia bardziej będzie pod kątem jego życia i postrzegania świata.

Oczywiście cóż to jest drugi tom w porównaniu z następnymi, które już czekają aby ujrzeć światło dzienne.

W porównaniu z innymi książkami o tematyce wojennej, które bardzo nie przypadły mi do gustu, ze względu na swoje okrucieństwo, to ta książka stanowczo bije je na głowę.

Bardzo przyjemnie się czytało i na dodatek te wątki romantyczne… umilające czas, pomijając już nienawiść, czy zazdrość.

Najlepszą opinią do wyrażena swoich uczuć jest zdanie, które zdobyło moje serce:

„Miłość jest prosta – jeśli kogoś kochasz naprawdę, nikt inny nie wypełni pustki po utracie ukochanej osoby”.

Pamiętajmy jednak, że to dopiero drugi tom – przed nami kolejne, które napewno tak jak pierwsze dwa zachwycą, ale też zachęcą do oczekiwania na kolejne.

Książka odpowiednia dla osób, które chciałyby przybliżyć tematykę drugiej wojny światowej, dla kobiet w każdym wieku - tutaj gwarancja ode mnie, że nudzić nie będziecie się napewno.

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

Julian Chełmicki dociera do Warszawy i melduje się u kobiety, która ma zapewnić mu schronienie. Tymczasem Alicja także próbuje się dostać do stolicy, jednak po drodze do Warszawy czekają niemieckie patrole. Alicja i jej towarzysz będą musieli wymyślić, jak dostać się do miasta i nie ściągać na siebie uwagi Niemców. W tym samym czasie Hanna nadal tkwi w więzieniu, ale jej brat Emil nie przestaje szukać sposobu, by ją uwolnić. Czy Hanna jeszcze zobaczy swoją córkę i ukochanego? Czy Alicja i Julian będą razem? Czy Emil zmienił się pod wpływem wojny i ostatnich wydarzeń?

Otchłań nienawiści to druga część cyklu Zemsta i przebaczenie Joanny Jax. Akcja powieści rozgrywa się w czasie drugiej wojny światowej. Trzecioosobowy narrator relacjonuje wydarzenia skupione wokół kilku osób – Alicji, Hanny, Juliana i Emila, lecz nie tylko. Poza nimi są jeszcze postacie raczej drugoplanowe, których zachowanie i decyzje ważne są dla fabuły, w tym Igor czy Renate.

Akcja skupia się na dalszych wątkach związanych z wojną, przetrwaniem i miłością. Bohaterowie niejednokrotnie będą musieli podejmować trudne i bolesne decyzje, by chronić siebie i najbliższych. W czasach wojny niektóre z dawnych zasad będą musiały pójść w odstawkę. I mimo że dla jednych to poświęcenie będzie godne pochwały, inni będą widzieli w nim coś obrzydliwego. Jednak czasem to, co nie jest dobre dla konkretnej osoby, będzie dobre dla całego kraju, więc trzeba się poświęcić.

Autorka kontynuuje wątki przerwane w pierwszej części w bardzo naturalny sposób, zupełnie jakby nie było między nimi przerwy. Z jednej strony to plus – tomy wydane zostały w dość krótkim odstępie czasu, dlatego nie musimy czekać na kolejne książki i nie zapomnieliśmy jeszcze fabuły z poprzedniej części. Z drugiej niektórzy uznają to za minus – szczególnie ci, którzy sięgają po części cykli w dość przypadkowej kolejności. Mimo wszystko, gdy czyta się je po sobie, nie ma poczucia rozbicia, zagubienia, które może nastąpić przy pozycjach, których tomy wydawane są np. raz na rok.

Najmocniejszą stroną powieści jest wątek uczuciowy, który możemy spotkać niemal na każdym kroku. Mimo ciężkich czasów, wojny, niebezpieczeństwa i niepewności jutra bohaterowie kochają szczerze i namiętnie, dla drugiej połówki są w stanie zrobić naprawdę wiele. Czytelnik kibicuje postaciom, mimo że nie zawsze postępują one szlachetnie i dobrze. Wszystko co robią, robią z miłości i dlatego podczas czytania przymykamy oko na ich występki.

Drugi tom serii Zemsta i przebaczenie trzyma poziom pierwszego. Autorka stara się pokazać zwykłych ludzi, którym przyszło żyć w niezwykle trudnych czasach. Jej styl i pomysł na splatanie losów bohaterów są naprawdę dobre i przyjemnie się to czyta. Serdecznie polecam wam ten cykl. Przed nami jeszcze kilka tomów, dlatego warto poznać dwa pierwsze już teraz.