Ostatnie życie

Jestem wielką fanką literatury skandynawskiej, a kryminałów w szczególności.

Nowe nazwisko, nowa książka wydana w Polsce, zawsze wiele sobie po niej obiecuję. Tak samo było w przypadku Ostatniego życia.

To sprawne połączenie kryminału i thrillera z ciekawym z pozoru bohaterem, szwedzko-amerykańskim agentem FBI Johnem Adderleyem. Z początku ciekawy bohater. Liczyłam na postać odrobinę inną niż zmęczony, przeczołgany przez życie, po przejściach skandynawski śledczy. Z biegiem czasu, z upływem kolejnych rozdziałów, nie wszystko z tą postacią jest takie, jakim się wydawało na początku. Jednak nic więcej wam o tym bohaterze nie napisze. Nie chcę wam psuć elementu zaskoczenia. Poza tym jest duże prawdopodobieństwo, że wy Johna odbierzecie zupełnie inaczej.

Akcja rozgrywa się współcześnie i kilka lat temu. Dwie płaszczyzny akcji, dwie różne narracje, jeden duszny, mroczny klimat i ostre dochodzenie teraz zazębiające się z tym z przeszłości. Akta sprawy zamkniętej 10 lat temu niespodziewanie wypływają na wierzch i zazębiają się z terażniejszym dochodzeniem.

I w zasadzie to tyle, co mogłabym wam o treści napisać. Sama oś książki, zarys fabuły jest ok, w wielu momentach bardzo ciekawy, tchnący świeżością, odległy od stereotypów. I wszystko byłoby ok, gdyby nie fakt, iż autorzy w kilku miejscach napakowali fabułę tak nieprawdopodobnymi zdarzeniami, tak kuriozalnymi akcjami, że aż pusty śmiech ogarnia. To takie trochę traktowanie czytelnika jak idiotę.

I jest to dziwne. Ta książka jest bardzo nierówna. Dwóch autorów, dwie różne książki, dwa różne style pisarskie. Ostatnie życie sprawia wrażenie jakby go pisały dwie niezależne od siebie osoby, każda innym stylem. Póżniej te dwie części zostały złożone w jedną książkę.

Gdyby akcja była realniejsza, mniej kuriozalna, gdyby wszystko było napisane jednym stylem byłaby to naprawdę dobra pozycja. Sam zarys fabuły, pomysł na nią jest ciekawy, inny od schematów i może się podobać. Gorzej jest z wykonaniem. Coś nie zagrało, coś sprawiło, iż z dobrej książki wyszło coś tak nierównego i mało prawdopodobnego.

Nie odradzam, nie polecam. Najlepiej sami podejmijcie decyzje...czytać, czy nie.

Akcja tego wciągającego thrillera rozgrywa się na dwóch płaszczyznach czasowych – w roku 2009, kiedy zaginęła Emelie oraz w 2019, kiedy gdzie grupa śledczych rozpracowuje stare, nierozwiązane sprawy, między innymi zaginięcie dziewczyny. Jak na dobry kryminał przystało, mamy świetnego śledczego. John Adderley jest błyskotliwy, zaradny i uparcie dąży do rozwiązania zagadki. Choć z nie wszystkimi jego decyzjami mogłam się zgodzić. Mimo ogromnego zagrożenia ze strony mafii, decyduje się na powrót do Szwecji, co było szalenie ryzykowne. Zgodnie z zamiarem autorów, główny bohater jest całkowicie różny od stereotypowego szwedzkiego policjanta – jest niezależny finansowo, dba o siebie, nie pije. Akcja rozwija się dość powoli, jednak bez problemu dałam się porwać opowiedzianej historii. Fabuła została świetnie zbudowana, a samo zakończenie nieprzewidywalne i mocno przerażające. Spodobał mi się klimat powieści, tajemniczy, nieco mroczny. Mimo, że książkę napisało dwóch autorów, nie odczułam braku spójności.

Ostatnie życie to według mnie bardzo udany debiut Petera Mohlina i Petera Nystroma. Dałam się porwać opowiedzianej historii, wielowątkowej, wciągającej i z ogromną niecierpliwością będę wyczekiwać kolejnej części. Zdecydowanie polecam!

Szczerze mówiąc nastawiłam się na to, że "Ostatnie życie" to będzie typowy skandynawski kryminał. Z tymi mam problem, bo nie jestem typowym fanem każdej książki z tego względu, że niektórzy pisarze mają bardzo specyficzny styl, akcja często ciągnie się przez setki stron i generalnie mi się zwyczajnie nudzi przy ich czytaniu. Zdarzają się jednak perełki i nazwiska, po które sięgam w ciemno, jak Nesbo. Czy w tym przypadku również tak będzie?

W tym miejscu pojawia się mój drugi osobisty, dość spory problem. Otóż mam awersję do powieści pisanych w duetach. Odnoszę wrażenie, że każdy z autorów chciałby dołożyć coś od siebie, a jednocześnie musi iść na swego rodzaju kompromis z drugą osobą. Dlatego w tym przypadku nieco złe przeczucia mi towarzyszyły, ale nie zakładałam z góry, że to będzie nieciekawa książka.

Ale do rzeczy! Zacznijmy od tego, co znajduje się w środku, za bądź co bądź, dość ciekawą okładką. Poznajemy głównego bohatera Johna Adderley'a, który budzi się w szpitalnym łóżku, po postrzale. Wie doskonale, że ma ogrom szczęścia, bo przeżył, ale jego myśli nie zaprząta właśnie ten fakt, ale to, że na łóżku obok leży mężczyzna, który całkiem niedawno przykładał mu lufę pistoletu do głowy. Przypadek? W tym miejscu trzeba zaznaczyć, że John jest agentem FBI i to nie byle jakim, bo szwedzko-amerykańskim. Po pobycie w szpitalu zostaje objęty programem ochrony świadków, bo ma zeznawać i to przeciwko kartelowi narkotykowemu, więc to samo przez siebie jest rozumiane jako potężne zagrożenie. Jednak Adderley stawia swoje warunki i koniecznie chce mieszkać niedaleko rodziny, czy to dobry pomysł? Mało tego, domaga się ON możliwości współpracy z policją przy sprawach nierozwiązanych. Czyżby nasz główny bohater prosił się o kłopoty, a nawet o śmierć? Oczywiste jest, że kartel będzie chciał jego głowy. Taka jest kara za zdradę.

Tak, w tym miejscu mam zamiar rozwiać wszelkie wątpliwości, bo okazuje się, że ten duet, to jedyna taka para, która sprawiła, że mogę z czystym sumieniem nazwać tę książkę świetną. Mamy zagadkę, a nawet dwie. Mamy ogrom wątków, ale się nie gubimy, mamy przede wszystkim bohaterów, których od pierwszych słów się po prostu darzy sympatią, a to daje mieszankę, przy której nie da się nudzić.

Czy wiecie, że to debiut? I, że to dopiero pierwszy tom serii? To musicie też wiedzieć, że jest przemyślany od pierwszej, do ostatniej strony i nie czuć, że autorzy musieli uzgadniać co się wydarzy, kiedy i dlaczego. Ot, mknie się przez treść naładowaną akcją, elementami zaskoczenia, ale również niepozwalającą odłożyć książkę na półkę choćby na moment.

Ot, typowy, nietypowy kryminał szwedzki, choć myślę, że ma cały ogrom w sobie wątków typowo sensacyjnych. Polecam!

A Wydawnictwu Czarna Owca bardzo dziękuję za egzemplarz, cóż to była za uczta czytelnicza!

„OSTATNIE ŻYCIE”

Peter Mohlin Peter Nyström Wydawnictwo Czarna Owca

„Ostatnie życie” to pierwsza powieść z agentem FBI Johnem Adderleyem. Kryminalny debiut Mohlin & Nyström przyprawi was o gęsią skórkę.

Szwedzko-amerykański agent FBI John Adderley rozpracowywał kartel narkotykowy. Musiał wejść w ich szeregi, w celu lepszego zebrania informacji. Był tam tajnym agentem. Stał się światkiem koronnym. Musiał zmienić tożsamość. Za jego głowę wyznaczono nagrodę. Ściga go kartel.

W 2009 roku w Karlstad zaginęła Emelie – jedyna dziedziczka imperium modowego AchWe. Nigdzie nie znaleziono jej ciała. Policja jedynie odnalazła jej krew i ślady spermy. Jej rodzice są załamani.

Po 10 latach sprawa zaginięcia Emelie została na nowo otworzona. Sprawę bada między innymi agent John Adderley. Sprawa nie jest prosta. Musi komuś pomóc, chociaż wie, że powrót w rodzinne strony grozi poważnymi konsekwencjami. Cały czas ma za plecami mafiosów. Sprawa zaginięcia dziewczyny sięga jego najbliższych. Dlaczego?

Bardzo dobry i mroczny kryminał. Przemieszczamy się w dwóch czasach 1999 i 2019. Idealna narracja. Niesamowita intryga. Szok na zakończenie – do tej pory nie mogę się pozbierać. To co się wydarzyło w 2009 nigdy nie powinno mieć miejsca. Nie wiem, jak ktoś mógł żyć z tym spokojnie przez 10 lat. Takiego czegoś się nie robi.

Lubicie skandynawskie kryminały? Nie możecie przegapić „Ostatniego życia”. Cudowny duet stworzył coś niesamowitego.

Czy nasz agent Adderley wyjdzie żywy z całej sytuacji? Czy przez całe życie będzie musiał się ukrywać?

Znajdziecie tutaj również kilka śmiertelnych ofiar. Pytanie czy to były samobójstwa czy morderstwa? Doskonale prowadzone śledztwo, które doprowadzi do wielkiego finału i odkrycia prawdy, która jest bardzo brutalna. Mafia na karku. Bardzo dobra fabuła. Akcja goni akcję. Nie ma czasu na nudę. Bohaterowie pierwsza klasa. Jestem zachwycona tym kryminałem. Mam chęć na więcej. Już nie mogę się doczekać kolejnej części. Z przyjemnością po nią sięgnę.

Zapraszam was do przeczytania „Ostatnie życie”. Polecam.

Za egzemplarz recenzencki bardzo dziękuję @wydawnictwoczarnaowca 💛 „Ostatnie życie” to książka, której opis zaintrygował mnie dosłownie w sekundę – uwielbiam takie klimaty, książki pełne niepewności i tajemnic, które z każdą stroną przed nami odkrywają. Właśnie to sprawiło, że musiałam ją przeczytać, ale czy było warto?

„Ostatnie życie” to pierwsza część nowej serii, przy której siły połączyło dwóch Peterów – Mohlin i Nyström. Przyznaję, że pierwszy raz miałam styczność z ich twórczością, więc to, czy ich sposób prowadzenia akcji mi się spodoba było ogromną zagadką. Głównym bohaterem książki jest John Adderley, agent FBI posiadający szwedzkie korzenie. Przeniknął ON do kartelu narkotykowego, by później zeznawać przeciwko jego członkom w sądzie. Dzięki temu zapewnił sobie udział w programie ochrony świadków i postawił agencji warunek – w ramach swojej nowej tożsamości chce zostać przeniesiony do Karlstad w Szwecji i tam pracować w policyjnej grupie do spraw nierozwiązanych. Intryguje go konkretne dochodzenie, które zamierza zbadać od podstaw i wreszcie dopaść sprawcę.

Zaczynając od minusów – ciężko było mi się wczytać w tę książkę. I nie chodzi tu o fabułę, bo była mega interesująca i aż chciało się czytać dalej. Sama nie wiem co tak naprawdę mi się zgadzało, ale bardzo długo czytałam „Ostatnie życie”. Gdyby nie zawiłość akcji i to, jak bardzo intryguje czytelnika, prawdopodobnie czytałabym tę pozycję jeszcze dłużej. Być może Was wciągnie bez końca i nie będziecie mieli takich problemów :)

Jeśli chodzi o plusy, to zdecydowanie zaliczyłabym do nich kreację bohaterów, chociaż muszę przyznać, że pewne zachowania Johna uznałabym za bezmyślne. Nie wiem, jak sama zareagowałabym, gdybym znalazła się w tej samej sytuacji, natomiast miało się wrażenie, że podważa ON wszystkie zasady, jakie tylko zostały ustalone. Mimo to naprawdę go polubiłam i trzymałam kciuki, by wreszcie udało mu się rozwiązać zagadkę zaginięcia Emelie Bjurwall. Sprawa ta zresztą była w ten sposób opisana i prowadzona, że niemożliwe było wytypowanie sprawcy w trakcie czytania. Dopiero wtedy, gdy autorzy uznali, że możemy poznać zakończenie, wówczas zaczęli powoli dawkować kolejne informacje, byśmy do końcowych wniosków doszli sami. Zakończenie było niesamowite i w życiu nie odgadłabym kto był sprawcą. Ogólnie mówiąc, żałuję, że tak długo zajęło mi czytanie „Ostatniego życia”, bo książka bardzo mi się spodobała i z pewnością sięgnę po kolejny tom :)

"Nie każdy zasługuje na drugą szansę". Prawda to?

Ja bardzo się cieszę, że drugą szansę dostał pomysł na wspólne napisanie powieści przez autorów “Ostatniego życia”. Peter Mohlin i Peter Nyström dorastali razem w szwedzkim miasteczku. Mając po 10 lat stworzyli wspólnie pierwszą powieść kryminalną. Po latach profesjonalnego pisania postanowili wrócić do swojego pomysłu z dzieciństwa. Tak powstała książka, którą widzicie na zdjęciu i która, moim zdaniem, jest bardzo udanym debiutem! 🔥

Głównym bohaterem jest John Adderley, agent FBI objety programem ochrony świadków, który rozpoczyna pracę nad nierozwiązanym przed laty śledztwem w sprawie zaginięcia nastoletniej dziedziczki imperium modowego. John musi ukrywać swoją prawdziwą tożsamość nie tylko dlatego, że kartel narkotykowy wyznaczył nagrodę za jego głowę. Również dlatego, że z głównym podejrzanym w sprawie zniknięcia Emelie łączą go więzy krwi, co nie może wyjść na jaw.

“Ostatnie życie” otwiera nową serię kryminalną z agentem Adderleyem w roli głównej i ja już nie mogę się doczekać kolejnych tomów. Książkę czyta się bardzo dobrze i szybko – mimo sporej objętości. Styl pisania autorów bardzo przypadł mi do gustu, aż ciężko uwierzyć, że są to dwie osoby. Akcja momentami toczy się powoli i spokojnie, aby za chwilę przyspieszyć i wykonać nieoczekiwany zwrot.

Mimo, że gdzieś po drodze przeszło mi przez myśl rozwiązanie zagadki, nie zepsuło mi to przyjemności z czytania, a ostatnie 120 stron można powiedzieć, że pochłonęłam w całości i nic nie było w stanie mnie odciągnąć od książki.

Polecam zarówno miłośnikom skandynawskich kryminałów, jak i osobom dopiero rozpoczynającym swoją przygodę z tym gatunkiem. Pierwszy, debiutancki tom serii kończy się w taki sposób, że już dziś zacznę chyba wyczekiwać premiery kolejnego!

Książka "Ostatnie życie" to mój ostatni zakup. Nie do końca byłam przekonana gdy czytałam opis tej pozycji. Historia amerykańsko-szwedzkiego agenta FBI, zostaje ON świadkiem koronnym, opowieść z narkotykami w tle. Nie jest to mój ulubiony typ opowieści zawartych w książkach. Przełamałam się, kupiłam, przeczytałam i zupełnie nie żałuję. Powieść jest wciągająca, jest zagadka, ciekawe dialogi, styl typowego szwedzkiego kryminału. Czyta się ją dość szybko, jest lekka. Kto jeszcze nie miał okazji przeczytać książki z tego gatunku, to bardzo polecam. Też długo się wzbraniałam, teraz uważam, że zdecydowanie za długo.

Lubię sposób pisania tego rodzaju kryminałów. Skandynawowie mają swój własny styl i to sobie cenię. Tym samym kiedy zobaczyłam nowy duet nie pozostało mi nic innego jak przeczytać.

John Adderley jest agentem FBI. Po ostatniej swojej akcji trafia do szpitala i zostaje objęty programem ochrony świadków. Stawia warunek aby jego obecnym miejscem zamieszkania był Karlstad. Tam żyje jego matka i przyrodni brat, John wiele lat nie miał z nimi kontaktu. Jednak list od matki i obecne wydarzenia dosłownie każą mu tam pojechać.

Przeczytałam tę książkę z wielką przyjemnością. To cudowne, że ten duet wrócił do pomysłu z dzieciństwa ( w wieku 10 lat napisali pierwszą wspólną powieść kryminalną) i zdecydował się na kryminalny debiut.

Mamy świetny styl, zaskakującą intrygę, bardzo realnych bohaterów. Całość napisana w sposób błyskotliwy i niezwykle wciągający. Podano nam na tacy zagadkę sprzed 10 lat a jednocześnie pełne napięcia i niepokoju obecne wydarzenia. Myślę, że mogę napisać o prawdziwej uczcie dla miłośników kryminałów.

Najbardziej cieszy mnie to, że dostałam pierwszy tom serii. Więc ponownie spotkam się z bohaterem i zobaczę co jeszcze się wydarzy.

Lubicie czytać kryminały? Autor: Peter Mohlin, Peter Nystrom

Tytuł: Ostatnie życie Wydawnictwo: Czarna Owca Szwedzko-amerykański agent FBI John

Adderley budzi się w łóżku szpitalnym w Baltimore z rozległymi obrażeniami po postrzale. Ma szczęście, że przeżył i zdaje sobie z tego sprawę. Kilka łóżek dalej leży człowiek, który dwadzieścia cztery godziny wcześniej przystawił mu do głowy pistolet. Dziesięć lat wcześniej w szwedzkim mieście Karlstad Heimer Bjurwall poszukuje zaginionej córki Emelie. Dziewczyna jest jedyną dziedziczką imperium modowego AchWe, więc ON i jego żona

Sissela obawiają się, że została porwana. Kiedy lokalna policja znajduje krew i nasienie na klifie, dochodzi do aresztowania nastoletniego chłopaka z biedniejszej dzielnicy. Ten zaprzecza zarzutom, a ponieważ ciało nie zostaje odnalezione, nie można go skazać. Akta zamkniętej sprawy dziesięć lat później zostają wysłane do Johna

Adderleya i rozbudzają jego ciekawość. Jak potoczą się losy bohatera?

Podeszłam do niej, ponieważ byłam ciekawa co się tu wydarzy. Napisana jest przyjemnym językiem, dlatego czyta się ją płynnie. Trudno było mi się wcielić w role bohaterów. Wydawało mi się jakby akcja była rozwlekana w czasie. Nie lubię książek, które są pisane w taki sposób, ponieważ szybko mi się nudzą. Obawiałam się, że nie dam rady jej skończyć, lecz po pewnym czasie zaintrygowała mnie sprawa, która jest rozwiązywana. Autorzy dodają mnóstwo uczuć w lekturze. Byłam przepełniona niepewnością ze względu na tajemnicze zaginięcie nastolatki. Mimo wszystko uważam, że takie rozwlekanie w czasie z jednej strony tutaj było dobre, a z drugiej właśnie powodowało niechęć do niej. Miałam bardzo mało momentów w których chciałam ją zostawić na chwile, by odpocząć i podejść do niej jeszcze raz. W kilku miejscach też pogubiłam się w fabule. Mimo wszystko podobała mi się ona. Opowiem trochę o głównym bohaterze. John był dla mnie specyficznym mężczyzną. Wiedział, że grozi mu niebezpieczeństwo, jednak robił co chciał i nie zwracał na nic uwagi. W pewnych momentach działał mi na nerwy, ponieważ nie powinien zrobić jednej rzeczy z czego zdawał sobie sprawę. Cieszę się z tego w jaki sposób próbuje rozwikłać sprawę zaginięcia. Mimo wszystko uważam, że jego postepowanie jest dobre. Przyznam, że w trakcie czytania nie podejrzewałam nikogo, jednak pod koniec już wszystko wyjaśniało i zaczynałam podejrzewać pewną osobę. Jednak tego się nie spodziewałam. Zakończenie nie zmiotło mnie z planszy, jednak trochę zszokowało. Bawiłam się przy niej dobrze, czekam na dalsze losy bohatera. Ocena 7/10

Tym razem chciałam się z Wami podzielić recenzją książki „Ostatnie życie” Petera Mohlin’a oraz Petera Nyström’a. Jak widzę skandynawskiego autora i to jeszcze książkę pochodzącą od Wydawnictwa Czarna Owca to biorę ją w ciemno! Mało kiedy się na nich zawodzę.

Książka opowiada historię szwedzko-amerykańskiego agenta FBI, który zostaje włączony do programu ochrony świadków i ma zeznawać przeciwko kartelowi narkotykowemu. Trafia do małego szwedzkiego miasteczka, gdzie 10 lat wcześniej zaginęła dziewczyna, a sprawa ta do dziś nie została rozwiązana. Adderley wpada w wir pracy nad sprawą wraz z z grupą do spraw nierozwiązanych. Czy uda im się odkryć co stało się z Emelie? Czy wcześniej agenta dopadnie kartel, który wyznaczył za jego głowę nagrodę?

Wow, wow, wow! To jest naprawdę świetna książka! Fabuła jest bardzo ciekawa, a opowiedziana historia nietuzinkowa. Klimat jaki zafundowali nam autorzy jest nieprzewidywalny i emocjonujący. Szwedzkie kryminały cieszą się swoim specyficznym stylem i osobiście go uwielbiam. Historia została opowiedziana z perspektywy dwóch osób - samego agenta FBI oraz ojca zaginionej Emelie. Dzięki temu nie tylko lepiej poznajemy bohaterów, ale także ich uczucia. Bardzo dobrze zostały tutaj przedstawione emocje rodziców zaginionej dziewczyny, której ciało nigdy nie zostało odnalezione, a oni na swój sposób przechodzą przez żałobę. Sami bohaterowie także zostali dobrze wykreowani. Momentami można ulec wrażaniu, że akcja delikatnie zwalnia. Jednak dzieje się tak tylko po to, aby znów ruszyć „z kopyta”.

Jedynie mogę się doczepić do sposobu w jaki agent został objęty programem ochrony świadków. W sumie po kilku dniach całe miasteczko wiedziało kim jest mężczyzna, więc trudno żeby wielki kartel narkotykowy nie trafił na jego ślad. Było to dla mnie dość niewiarygodnie. Jednak całość oceniam jak najbardziej na plus.

Książkę czyta się bardzo szybko, a jej fabuła naprawdę wciąga. Dzięki temu przez liczbę ponad 500 stron przebrnęłam w jeden wolny dzień i nie żałuję tego czasu. Nie mogę się doczekać kolejnej książki tego duetu.

P.S. Doszły mnie słychy, że pomysł na tę książkę powstał, gdy autorzy mieli po 10 lat, a teraz postanowili go zrealizować. Jeżeli jest to prawda to ogromne gratulacje i cieszę się, że autorom udało zrealizować się plany z dzieciństwa.

Zacznę od ciekawostki, która mnie szczerze zdziwiła, ale pozytywnie - otóż Peter Mohlin i Peter Nyström w wieku dziesięciu lat stworzyli wspólną powieść kryminalną. I tak o to Ostanie życie to powrót do pomysłu z dzieciństwa. Jedna z lepszych decyzji.

To moja właściwie pierwsza przygoda ze szwedzkim kryminałem i dość udana. Przyznaję początkowo imiona jak i nazwy miast itp. były takim powiewem świeżości oraz inności. A jednocześnie dodawało to klimatu i było czuć to coś. Spotykamy się tutaj z nierozwikłaną sprawą sprzed 10 lat jak i naszym agentem FBI Johnem Adderleyem. Został ON całkiem dobrze wykreowany i polubiłam go stosunkowo szybko, także było trochę kibicowania w tych ekstremalnych momentach. Podziwiam go za dążenie do prawdy i nieważne jak bardzo byłaby zła, gdzie no jak to w różnych zawodach bywa trafia się ktoś skorumpowany. Dość ciekawa fabuła czasem zwalniała na akcji, a następowały szczegółowe opisy, które akurat mnie nie nudziły. A no nie każdy lubi wolne tempo. Spokojnie dużo akcji też miało miejsce trzeba jednak liczyć się z faktem iż ta powieść posiada 528 stron. Takim przeskokiem nadającym dynamiki jest druga perspektywa ze strony ojca dziewczyny. Mamy dzięki niej okazję powrócić do wydarzeń sprzed lat jak i obserwować teraźniejszość. Po przeczytaniu najchętniej sięgnęłabym po drugą część tak z marszu. Za możliwość przeczytania składam podziękowania wydawnictwu Czarna Owca.