Ostatnie dni beztroski. Saga Estery. Tom 1. Wielkie Litery

Wiktoria Gische umiejętnie kreuje klimat tamtych czasów, przenosząc czytelnika w świat eleganckich balów, ale również narastającego napięcia politycznego. Kontrast pomiędzy beztroską młodością, a nieuchronnie nadchodzącym horrorem wojny, jest jednym z głównych atutów powieści. Relacje między bohaterami są złożone i wielowymiarowe, co dodaje historii głębi i autentyczności. Autorka w mistrzowski sposób łączy wątki romantyczne z historycznymi, tworząc poruszającą narrację, która angażuje czytelnika od pierwszej do ostatniej strony. Jej styl pisarski jest płynny, a opisy pełne detali, co sprawia, że książkę czyta się z dużą przyjemnością. "Ostatnie dni beztroski" to powieść, która z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom literatury historycznej i romansów. To opowieść o miłości, namiętności i trudnych wyborach, które muszą podejmować bohaterowie w obliczu zmieniającego się świata. Wiktoria Gische stworzyła książkę, która na długo pozostaje w pamięci, zachęcając do refleksji nad losem jednostek w wirze wielkich wydarzeń historycznych. Jeśli lubisz powieści, które łączą wątki miłosne z historycznymi, oraz interesują Cię skomplikowane relacje międzyludzkie na tle wielkich wydarzeń, ta książka z pewnością przypadnie Ci do gustu. Styl pisarski Wiktorii Gische i jej zdolność do tworzenia bogatych opisów sprawiają, że czytanie jest prawdziwą przyjemnością.

Wiktoria Gische bardzo dobrze radzi sobie z powieściami, w których akcja osadzona jest w przeszłych czasach. Nie pierwszy raz udowadnia, że potrafi wyciągać wnioski z tego co było kiedyś i przekładać to na aktualne wydarzenia. Jej najnowsza powieść doskonale udowadnia talent autorki i po raz kolejny rozbudza w naszej wyobraźni niezapomniane sceny.

Zacznijmy od stylu autorki, który przekłada się na dużą wiarygodność. Z każdej strony otaczają nas realne wydarzenia, dopracowane i odpowiednio dopieszczone szczegółami, by jak najlepiej trafić do czytelnika. Także kreacja bohaterów zasługuje na uznanie, gdy stają przed nami wielowymiarowe sylwetki, złożone i kształtujące się na naszych oczach pod wpływem doświadczeń. Ramię w ramię pokonujemy przeciwności z głównymi bohaterkami, doświadczamy na własnej skórze wzlotów i upadków a także dążymy do realizacji założonych celów, mimo przeciwności które nieustannie stoją na ich drodze. To historia osadzona w ramach powieści obyczajowej, która sięga po motywy romantyczne, ale przede wszystkim bazuje na prozie życia i pokazuje jak trudno było żyć w niełatwych dla bohaterek czasach.

Czytamy równolegle o losach dwóch kobiet. Przenosimy się do roku 1933 i u boku uzdolnionej artystycznie Estery zachwycamy się poznanym na balu maskowym tajemniczym Svenem. Mimo, że dziewczyna nie zna w pełni tożsamości chłopaka daje się porwać namiętnemu uczuciu. Na tej samej scenie rozgrywają się losy Aleksandry, która wdaje się w romans z żonatym mężczyzną i porzuca dla niego zbudowane wcześniej życie w Londynie. Rodzina dziewczyny zupełnie tego nie popiera. Tylko jak oprzeć się tak silnemu uczuciu? Szczególnie, gdy w Berlinie Hitler dochodzi do władzy i pokazuje światu na co go stać. Wówczas złowrogi cień pada na wszystkich i wydaje się, że to przedostatnie chwile ulotnego szczęścia.

Wiktoria Gische prowadzi nas przez niełatwy świat przeszłości, w której ludzkie okrucieństwo wydaje się nie mieć końca. Hitler rzutuje swoją wielkością na wszystkich ludzi i angażuje w to poboczne jednostki, które będą miały kluczowe znaczenie w życiu Kaufmannów. Jak bowiem żyć u boku człowieka, który ma silne powiązania z SS? Jak oprzeć się miłości, która zostaje wystawiona na ogromną próbę? Bohaterowie walczyć będą z własnymi słabościami a także w obliczu zmian świata, doświadczać będą rozczarowań i otaczać tajemnicami, walczyć ze złem i kształtować na nowo swoje życie. Jednak zakłamanie i brutalny wydźwięk Hitlera u władzy poprowadzą bohaterki w stronę zaskakujących zdarzeń. Czytelnik podążać będzie za nimi niczym cień, ponieważ z rosnącą ciekawością będzie chciał jak najszybciej poznać dalsze losy Estery i Aleksandry, mając nadzieję, że pisane jest im szczęśliwe zakończenie. To dojrzała książka, a przy tym niezwykle emocjonalna, która mieni się tysiącem barw i nie zawsze pisze o tym co dobre, ale jednocześnie nie przekłamuje przy tym rzeczywistości, by jak najlepiej oddać prawdę związaną z wydarzeniami opartymi na przeszłości.

"Ostatnie dni beztroski" to piękny wstęp do serii, która ma być szczerą i dojrzałą sagą rodziną. Już od pierwszych stron autorka porywają nas w niezwykłą podróż ku głębokim ludzkim emocjom i pozwala na ich przykładzie wyciągać własne wnioski. Wiktoria Gische odwołuje się do losów związanych z Hitlerem, pokazuje jak trudno było żyć w ówczesnych czasach i jednocześnie odsuwa w chwilowy cień brutalną rzeczywistość na rzecz ulotnego szczęścia oraz poczucia wielkiej miłości, które należą się każdemu z nas. To piękna i dojrzała książka, która nie pozostawia nas obojętnych na rozgrywane wydarzenia.

" [...] Nie potrafię nie myśleć o tym, co się wydarzyło. Nie potrafię się nie zastanawiać, co jeszcze się zdarzy. [...]"

Wiktoria Gische jest idealną autorką powieści obyczajowych z historią w tle. Tym razem miałam zaszczyt sięgnąć po jej najnowsze dzieło pod tytułem "Ostatnie dni beztroski". Jest to pierwszy tom nowego cyklu o nazwie "Saga Estery". Już od pierwszych stron czułam, że to będzie bardzo dobra lektura i wcale się nie pomyliłam. Z tą książką przepadłam do reszty. Polubiłam głównych bohaterów i jestem bardzo ciekawa ich dalszych losów. Fabuła jest wciągająca. Akcja wartka. Autorka idealnie odwzorowała dawne czasy. Dzięki tej książce wiem, że Wiktoria Gische zna się bardzo dobrze na historii XX wieku. Bardzo dobrze wykreowała świat i głównych bohaterów. Dzięki idealnym opisom czułam się jak bym tam była.

Swoją nową powieścią przenosi nas do lat 30. XX wieku.

W prologu poruszamy się pod koniec września 1939 roku. Poznajemy tutaj dwie siostry Esterę i Aleksandrę Kaufmann oraz ich brata Dawida. Estera była tą bardziej wygadaną córką, a Aleksandra tą milczącą prawdziwą cichą wodą. Jak wyglądało ich beztroskie życie przed wybuchem wojny? Oprócz tych postaci poznacie również inne osoby, między innymi: Miriam, Svena i Manfreda. Z bohaterami tej książki poruszamy się po malowniczym Wiedniu, przepięknym Krakowie, skomplikowanym Monachium i innych miastach mniej lub bardziej niebezpiecznych.

Autorka w idealny sposób przedstawiła niebezpieczną sytuację Żydów oraz dojście Hitlera do władzy. Możecie być przerażeni.

Co otrzymacie, biorąc do ręki najnowsze dzieło Wiktorii Gische?

Wspaniałe historie pierwszych miłości, pierwszych rozczarowań, porażek i radości a wszystko to można powiedzieć w niebezpiecznych i niespokojnych czasach przed wybuchem drugiej wojny światowej. Dodatkowo autorka naszpikowała swoją powieść w paletę pełną kolorowych i szaro-białych emocji. Znajdziecie tutaj szczęście i smutek, uśmiech i łzy. Przeżyjecie niezapomniane chwile, a wszystko to dzieje się w latach 1933-34. Historia zapisana na kartkach książki "Ostatnie dni beztroski" na długo pozostanie w mojej pamięci.

Na uwagę zasługuje również świetna okładka, która przyciąga wzrok. Jest w klimacie retro. Dosłownie nie mogę oderwać od niej mojego wzroku. Brawo dla jej twórcy — Mariusza Banachowicza.

Końcówka książki to istny armagedon emocji. Nie ukrywam, że polały się łzy. Koniecznie muszę poznać kolejny tom.

Jeżeli znacie twórczość Wiktorii Gische, to wiecie, że każda jej książka jest prawdziwą perełką. Jeżeli jeszcze jej nie znacie, to szybciutko to nadróbcie.

Czas spędzony z książką "Ostatnie dni beztroski" nie był czasem straconym.

Po raz kolejny mam przyjemność sięgnąć po książkę Wiktorii Gische.

Autorka porusza się często w moim ulubionym okresie historycznym i nie inaczej było tym razem, chociaż podejrzewam, że ten słynny i niechlubny moment w historii świata jeszcze przed nami w kolejnym tomie.

Estera jest młodą kobietą z dobrego domu.

Wraz z rodzicami i rodzeństwem borykają się z różnymi problemami, wzlotami i upadkami a także sukcesami i tworzą wspaniałą, szczęśliwą rodzinę.

Mimo to, Aleksandra przysparza troszkę problemów zakochując się w żonatym mężczyźnie.

Estera, jej siostra Aleksandra i ich brat Dawid doznają pierwszych miłości i zauroczeń a my mamy szansę zagłębić się w to, co w duszy im gra.

Odrobina beztroskiej młodości, popełnianie błędów i gonienie za marzeniami to jest to, co przewodzi pierwszemu tomowi sagi.

Razem z bohaterami zwiedzamy Europę, wraz z nimi przyglądamy się zmianom, jakie zaczynają w niej zachodzić po dojściu do władzy NSDAP (jeszcze przed wojną).

Oprócz Estery i jej rodzeństwa a także wybranków ich serc, poznajemy brata Svena, Manfreda.

O ile Sven kradnie serce Estery, o tyle Manfred wstępuje do SS i dostaje zatrudnienie w Dachau...

Niespieszna akcja pozwala nam krok po kroku poznać życie i charaktery naszych bohaterów nie pozwala jednak na znużenie, co mnie cieszy.

Nawet gdy opisy niektórych wydarzeń czy obiektów mają więcej szczegółów, to nie są przesadzone i nie stanowią żadnej przeszkody by z zainteresowaniem czytać dalej.

Oprócz motywów pierwszej miłości znajdziemy tu także nieco sztuki, architektury i ciekawostek.

Z przyjemnością poznałam Wiedeń, Kraków i inne miasta a także ponownie poczytałam o historii niektórych uliczek w moim rodzinnym mieście, Wrocławiu (wtedy jeszcze Breslau).

Poznajemy losy bohaterów przez perspektywę kilku z nich, wkradamy się w ich myśli.

Lubię taki zabieg, gdy w jednej książce jest punkt widzenia nie jednej osoby.

Mimo ilości tychże osób, nie zgubimy się kto jest kim.

Autorka czaruje nas opowieścią jednocześnie w sposób obiektywny podchodząc do drażliwych tematów.

Mamy zarówno zwolenników jak i przeciwników Hitlera tuż przed 1939.

1933 rok. Rodzina Kaufmannów jedzie na karnawał do Wiednia. Młodziutka Estera poznaje na balu przystojnego mężczyznę o niebieskich oczach, w których się zatraca. Widzi Svena w swojej przyszłości, jednak wkrótce okazuje się, że jego bliscy mają powiązania z SS. Aleksandra zakochała się w żonatym mężczyźnie, czym ściągnęła na siebie gniew rodziców, którzy kategorycznie zabronili na dalszy rozwój tej relacji. W tle słychać plotki jak Hitler dochodzi do władzy oraz jakie ma plany.

Prolog, którego akcja rozgrywała się podczas drugiej wojny światowej był świetnym zawiązaniem akcji. Na szczęście w pierwszym rozdziale wracamy do 1933 roku i możemy zrozumieć rozwój wydarzeń. Byłam w Wiedniu w styczniu i muszę przyznać, że to naprawdę piękne miasto. Zresztą tak samo jak Kraków z którego pochodzi rodzina Kaufmannów! Autorka pięknie maluje słowa i potrafi snuć wyjątkowe opowieści. Muszę wspomnieć o świetnej charakterystyce postaci. Lubię takie zgłębione opisy, bo mam wrażenie, że postaci są wtedy jak z krwi i kości. Mogę się z nimi zżyć, kibicować, przeżywać z nimi ich tragedie.

Między Esterą i Svenem od początku czuć było przyciąganie. Z dużym zainteresowaniem śledziłam ich pierwsze spotkanie, rozmowę, taniec, a później wymiany listów. Nie polubiłam brata Svena, Manfreda, który był władczy i postępował bez skrupułów. Jednak jego wątek z Matyldą bardzo mnie zainteresował - i nie da się ukryć, że takie negatywne postacie wywołują dużo emocji.

𝘖𝘴𝘵𝘢𝘵𝘯𝘪𝘦 𝘥𝘯𝘪 𝘣𝘦𝘻𝘵𝘳𝘰𝘴𝘬𝘪 to książka pełna przejmujących opisów z doskonale dopracowaną historią. To pierwszy tom Sagi Estery, a ja już nie mogę się doczekać kolejnych części. Akacja skończyła się w takim momencie, że muszę poznać dalszy rozwój wydarzeń.

Warto przeczytać 🧡

„Ostatnie dni beztroski” to powieść pełna dynamizmu. To powieść z historią w tle, którą ma się przed oczami. Z bohaterami tak stworzonymi, że ma się wrażenie, że żyją naprawdę.

Uważam, że ciężko jest napisać powieść, która będzie miała swój klimat, wyrazistych bohaterów i jeszcze to coś, co będzie przyciągać czytelnika. Jednak Wiktoria Gische sprostała temu zadaniu. To była moja pierwsza książka tej autorki, którą miała okazję czytać, ale wiem że nie ostatnia.

Podtytuł tej książki to „Ambicje młodości i pierwsza miłość”. Muszę przyznać, że doskonale oddaje atmosferę powieści i to co się w niej dzieje.

Jest 1933 rok. Estera mieszka z rodzicami i rodzeństwem w Krakowie. Jej ojciec prowadzi prestiżowy dom handlowy więc rodzinie niczego nie brakuje. Podczas wizyty w Wiedniu, na spacerze, Esterę zaczepia młody chłopak. Potem przypadkiem spotykają się na balu. Sven jest nią oczarowany. I tu ich wątek właściwie się urywa. Ale dzięki temu mamy okazję poznać innych bohaterów. Rodzeństwo i rodziców Estery i Svena.

Bardzo podobało mi się to, że powieść nie skupia się tylko na nich. Autorka prowadzi fabułę wielowątkowo. Jest Dawid z Olą, bliźniacze rodzeństwo Estery, które też przeżywa swoje pierwsze miłości. Jest Manfred, brat Svena, który trochę gubi się w życiu, a przy tym pracuje w więzieniu w Dachau.

Powieść zaczyna się w 1933 roku i ciągnie się przez kolejne lata. Autorka widać skupia się na wydarzeniach politycznych i sytuacji w Europie. Sporo jest tu o Żydach i o tym jak już wtedy byli traktowani. Czuć w powieści nadciągającą wojnę.

Co mogę więcej dodać. Powieść ma coś w sobie. Przeczytałam ją jednym tchem, nie chciałam odkładać. A to chyba najlepsza rekomendacja. I cieszę się, że to dopiero pierwszy tom sagi.

„Ostatnie dni beztroski” są właśnie taką książką. Są pierwszym tomem świetnie zapowiadającej się Sagi Estery. Jej główną bohaterką jest młoda Estera Kaufmann, która pochodzi z bogatej rodziny. Pewnego dnia wyjeżdża do Wiednia gdzie poznaje Svena. I chociaż niewiele o nim wie, to szybko zakochuje się w nim.

W tym samym czasie do władzy dochodzi Hitler. Manfred, brat Svena wkracza w brutalny świat SS. Czy Estera zmieni zdanie co do Svena gdy odkryje prawdę o jego bracie?

Aleksandra wdaje się w romans z żonatym mężczyzną, który jest w stanie dla niej zrobić wiele. Nawet porzucić wygodne życie w Londynie. Jej rodzice nie są zadowoleni z tego co wyprawia ich córka.

Wiktoria Gische wspaniale oddała realia przedwojennej rzeczywistości. Doskonale oddała klimat mieszczańskich domów, traktowanie młodych kobiet na wydaniu oraz zmiany nastrojów politycznych w przedwojennej Europie. Dzięki tym opisom mogłabym tę książkę czytać i czytać. I dlatego cieszę się, że powieść nie jest jednotomowa.

Autorka ma lekkie pióro i książkę czyta się bardzo szybko. Miałam wrażenie, że wręcz płynę po jej stronach. Pani Wiktoria cudownie połączyła miłość, namiętność, konwenanse z wydarzeniami i nastrojami społeczeństwa tuż przed wybuchem II Wojny Światowej.

Każdy z bohaterów został świetnie wykreowany i dostarczył mi również wielu emocji. Natomiast akcja książki dzieje się w Krakowie, Monachium, Wiedniu i Breslau. Pani Wiktoria każde z miejsc znakomicie odpisała, dzięki czemu wręcz czuło się, że chodzi się po ulicach tych miast. Widać w tej książce dużo pracy jakie autorka włożyła w poznaniu realiów historycznych. Dzięki czemu książkę czyta się naprawdę przyjemnie i z dużym zainteresowaniem.

„Ostatnie dni beztroski” to przepełniona emocjami powieść ukazująca marzenia i pragnienia ludzi, którzy na tle zachodzących zmian w przedwojennej Europie szukają swojego miejsca w życiu. To historia trudnych relacji rodzinnych w których wybory dokonywane przez najmłodsze pokolenie niejednokrotnie stają się nieakceptowane przez ich rodziców. W końcu to powieś tak wysoce angażująca czytelnika, że trudno odłożyć ją przed przeczytaniem ostatnich stron…

„Ostatnie dni beztroski” to historia dwóch braci i dwóch sióstr, którzy w przeddzień wybuchu II wojny światowej dokonując życiowych wyborów, indykują się z polityką dojścia do władzy Hitlera.

Estera, córka właściciela krakowskiego domu handlowego podczas balu maskowego odbywającego się we Wiedniu poznaje Svena. Rodzi się między nimi uczucie, które trudno jest wygasić. Aleksandra, siostra Estery, także mierzy się z głębokim uczuciem, jednak jej wybranek okazuje się żonaty… Natomiast Manfred, brat Svena wciela się do świata SS i zostaje przydzielony do pracy w obozie w Dachau…

I choć „Ostatnie dni beztroski” to połączenie fikcji literackiej z wydarzeniami historycznymi, całokształt stanowi nierozerwalną, silnie splecioną całość. Autorka niezwykle plastycznym językiem prezentuje zarówno miejsca jak i fakty, które my czytelnicy znamy z historii, czy z opowieści.

Niewątpliwie to historia pełna żarliwych emocji i na wskroś przeszywająca czytelnicze serce. Miejcie na uwadze tę historię… A ja wyczekuję już kontynuacji!

🤎 „𝕆𝕤𝕥𝕒𝕥𝕟𝕚𝕖 𝕕𝕟𝕚 𝕓𝕖𝕫𝕥𝕣𝕠𝕤𝕜𝕚” 𝕎𝕚𝕜𝕥𝕠𝕣𝕚𝕒 𝔾𝕚𝕤𝕔𝕙𝕖

 Urok pierwszej miłości, niebezpieczny romans i złowroga przyszłość 🌺 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

To moje drugie spotkanie z twórczością Wiktorii Gische. Jej książki zdecydowanie cechują silne emocje. Na kartach powieści mamy całą ich gammę, co sprawia, że tak ciężko jest się od nich oderwać.

🤎 „Ostatnie dni beztroski” opowiada historie Estery Kaufmann, która jest córką właściciela krakowskiego domu handlowego. Podczas balu maskowego w Wiedniu kobieta poznaje tam tajemniczego mężczyznę. Estera od razu zakochuje się w Svenie, bowiem ciężko jest oprzeć się pierwszemu i w dodatku tak silnemu uczuciu.

Ola wdaje się w romans z żonatym mężczyzną, który jest gotów dla niej wiele poświecić. Jednak rodzina Kaufmmanów stanowczo nie zgadza się na ten związek.

Hitler dochodzi do władzy i na świat pada złowrogi cień. Manfred, brat Svena, postanawia pójść w ślady ojca i wkracza w brutalny świat SS. Wkrótce zostaje przydzielony do obozu w Dachau. 🤎

Czy rodzinne powiązania Svena z SS zniszczą miłość młodziutkiej Estery, a Kaufmannowie pogodzą się z romansem Aleksandry?

To opowieść pisana emocjami. Czytając tę książkę czułam to rozdarcie bohaterów i ich bolączki oraz zmartwienia. Autorka w ujmujący sposób opisała życie kobiet, które musiały zmierzyć się z zasadami panującymi w danej epoce. W głowie się nie mieści, że młoda dziewczyna może wdać się w romans z rozwodnikiem, czy wymarzyć sobie studia związane ze sztuką?! Kiedy tak naprawdę bez ich zgody zostało wciągnięci w wir wydarzeń historycznych pełnych zakazów i niebezpieczeństw.

Autorka pokazuje nam życie ludzi, którzy musieli  zmierzyć się z życiem w czasie trwania wojny. Dobrze napisana historia o rodzinie, zakazanym uczuciu, odwadze, wojnie, a także o mierzeniu się z cierpieniem. Zmusza do refleksji nad wieloma tematami, a najbardziej nad tym jak ludzie w czasie hitlerowskiej inwazji potrafili kochać, walczyć o miłość i przetrwanie. Naprawdę nie spodziewałam się tak emocjonujące powieści, tak dobrze napisanej historii, zachwycającej akcji i dobrze wykreowanych postaci, myślałam raczej, że książka przejdzie obok mnie bez większego echa. Tak się na szczęście nie stało.

Wiktoria Gische stworzyła na pozór prostą historie, ale wydarzenia jakie się w niej rozgrywają sprawiają, że książka pełna jest dramatyzmu. To opowieść o dwóch siostrach i dwóch braciach, którzy starają się odnaleźć spokój i szczęście w hilterowskim reżimie. Jestem pod wrażeniem, jak autorka potrafi bardzo emocjonalnie pisać. Każda strona przesycona jest niezwykłymi emocjami, które wylewają się wprost do naszego serca. Poruszyła mnie ta historia do głębi i zawładnęła moim sercem. Długo o niej nie zapomnę!