Ostatnia iskra nadziei. Za Zakrętem. Tom 2

Ostatnimi czasy często zdarza się, że jestem zmuszana do czytania książek. Tak, dobrze czytacie, zmuszana. Oczywiście piszę to z przymrużeniem oka, ale jest to w jakiejś części prawda.

Już nie pierwszy raz w tym roku zdarza się, że sięgam po powieść, po czym okazuje się (zwykle na początku), że jest to kolejny tom serii. Nie pozostaje nic innego jak zaopatrzyć się w całość.

Na szczęście- jeśli chodzi o powieści Magdaleny Wali- wiedziałam, że nie będę rozczarowana, a czytanie będzie wielką ucztą, więc im więcej tym lepiej. Można więc powiedzieć, że czasem lubię takie pomyłki. Za przesłanie książek dziękuję księgarni Tania Książka.

Autorka w swoich powieściach przenosi czytelników w różne czasy. Byliśmy z nią w starożytności, w XIX w., w czasach wojennych i we współczesności. Rozrzut jest duży, jednak zapewniam, że warto zapoznać się z bibliografią pani Magdy.

Seria, o której dziś piszę te kilka słów dotyczy czasów wojny, jednak przenosimy się również do teraźniejszości. Są dwie bohaterki: Adriany oraz Agnes. Każda z nich przeżyła swoje.

Adriana jest pracownicą szkoły, ma męża despotę oraz skąpca. Pewnego dnia w szkole, w której pracuje odbywa się spotkanie z osobą, którą opowiada o wojnie. Jest nią Agnes, a nasza pierwsza bohaterka jest żywo zainteresowana tematem. Jak się okazuje- panie są sąsiadkami. Na kartach książek z tej serii (3 tomów) możemy przeczytać, jak Agnes snuła opowieść o swoim życiu. Również Adriana rewanżuje się jej tym samym.

To, czego jesteśmy świadkami podczas lektury powieści jeży włos na głowie. Przerażające jest to, jak traktowano mieszkańców na Śląsku, jakie oni musieli podejmować trudne decyzje, takie, które miały ogromny wpływ zarówno na ich życie, jak i ich rodzin. Czasami wydaje się, że nie było dobrego rozwiązania. Przeraża brak tożsamości, brak ojczyzny- mimo, że mieszkało się w Polsce.

Również wątek Adriany mocno mnie zainteresował. Byłam ciekawa czy znajdzie siłę by uwolnić się od męża, który miał ją za nic oraz źle traktował. Ten wątek dostarczył mi wiele emocji- a najwięcej: irytacji, oczywiście skierowanej w kierunku tyrana.

Jak widać- wiele rzeczy mnie zainteresowało. Autorka, jako, że pracuje w szkole- mam wrażenie, że poprzez opowieść Adriany pokazała, zresztą trafne, spostrzeżenia związane z zachowaniem dzieci i młodzieży oraz... ich rodziców.

Serdecznie polecam tę serię! Warto po nią sięgnąć- czasami w można natknąć się na perełki w kategorii "książki dla kobiet".