Ostatni z naszych

Dobra, wciągająca powieść z niespodziewanym zwrotem akcji.

Książka ma w sobie wszystko, co sprawia, iż taką lekturę połyka się w mgnieniu oka.... miłość, pieniądze, wojenną zawieruchę, zemstę, wielką krzywdę, tajemnice rodzinne i bardzo zawiłe losy jednej rodziny.

Do tego dochodzi dwóch bliżniaków, braci, którzy nienawidzą się najbardziej na świecie, dwie kobiety połączone niezniszczalną przyjaźni i dwoje młodych ludzi porwanych niemożliwą miłością, której na przeszkodzie staną wydarzenia sprzed 25 lat.

Akcja toczy się dwutorowo, w Polsce w obozie Auschwitz, Dreźnie pod koniec II wojny światowej, gdy miasto to zostaje na skutek nalotów całkowicie zrównane z ziemią oraz kilka tygodni póżniej w Bawarii, a także na przełomie lat 60. i 70. XX wieku w USA, głównie w Nowym Jorku, ale także w innych częściach USA.

Na obu płaszczyznach czasowych przewija się nazwisko Zilch. Dlaczego jest ono tak ważne? Co łączy wydarzenia z lat 40. i 70.?

Ostatni z naszych to książka, którą z początku, przez ok. 50-60 stron czyta się ot tak sobie, jak zwykłe, standardowe czytadło. W pewnym momencie dzieje się coś zaskakującego, jakby następowało jakieś przełączenie...książka zmienia się jak za dotknięciem czarodziejskiej różdźki i historia porywa w swoje objęcia. Dalej już wszystko toczy się poza nami. Czytając kolejne rozdziały nie mamy żadnego wpływu na to co zrobimy bowiem lektura i porywająca fabuła nie pozwalają odłożyć książki na półkę.

Czyta się świetnie, a jeszcze dosyć długo po skończeniu lektury w głowie kłębią się różne pytania. Gorąco polecam.

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA - książka ukaże się 13 czerwca 2018 roku nakładem Wydawnictwa Sonia Draga

"Ostatni z naszych" to idealna lektura dla tych, którzy lubią opowieści o rodzinnych tajemnicach, wielkiej historii i skomplikowanych losach bohaterów. Jest tu miłość i nienawiść, zdrada i zemsta, a także poszukiwanie prawdy o własnych korzeniach. Prawdy, która okaże się wielkim zaskoczeniem i dla głównego bohatera, i dla czytelnika.

Werner Zilch jest przystojnym mężczyzną i dobrze zapowiadającym się biznesmenem. Wraz z przyjacielem, Marcusem, robi karierę w branży deweloperskiej. Nie odmawia sobie też korzystania z uroków życia, zwłaszcza względów uwielbiających go kobiet. Żadnej nie traktuje jednak poważnie, aż do dnia, w którym poznaje śliczną Rebeccę.

Piękna i bogata córka milionera wprowadza w jego życie zamieszanie nie tylko intrygującym stylem bycia. Nagle okazuje się bowiem, że pewien szczegół z przeszłości jej rodziny w tajemniczy sposób wiąże się z pochodzeniem Wernera, który przyszedł na świat w 1945 roku, w bombardowanym Dreźnie...

Przez całą powieść przeplatają się wydarzenia z początku lat 70. minionego wieku i z czasów drugiej wojny światowej. Wraz z bohaterami przemierzamy szerokie ulice rozbudowującego się Manhattanu, ale wędrujemy także do ogarniętej wojennym szaleństwem Europy, gdzie poznajemy i ludzi szlachetnych, i całkiem zdeprawowanych, ofiary i katów, tych, którym udało się przeżyć i tych, którzy nie mieli tyle szczęścia.

"Ostatni z naszych" to powieść, którą czyta się jednym tchem. Od początku wyczuwa się w niej napięcie, a gdy już po kilkunastu stronach autorka poraża opisem bombardowanego i płonącego Drezna, emocje wydają się siegać zenitu.

Nie jest to jednak najbardziej trzymający w napięciu fragment. Adelaide de Clermont-Tonnerre przygotowała bowiem tak wiele niespodzianek, że czytelnik wciąż jest zaskakiwany. Nawet gdy wydaje nam się, że już wszystko wiemy, pisarka odpala prawdziwą fabularną petardę.

Jej książka to nie tylko pasjonująca opowieść o szukaniu swoich korzeni i niezwykłej podróży mentalnej przez pogmatwane losy dwóch pokoleń, z których jedno zostało na zawsze naznaczone wojną.

To również wielka refleksja nad kwestią dziedziczności i dyskusyjnej odpowiedzialności oraz poczucia winy za zbrodnie przodków.

Pewnie dlatego treść zostaje w umyśle i sercu czytelnika nawet po odłożeniu książki na półkę – i na tym właśnie polega siła "Ostatniego z naszych".

Jestem pewna, że nawet za kilka lat będę pamiętać Wernera Zilcha, jego przyjaciół, bliskich oraz wrogów.

Dlatego polecam powieść z czystym sumieniem.

BEATA IGIELSKA