Ostatni gwóźdź

Sięgnęłam po tę książkę z niewiedzą, że jest to szósty tom serii :D Dziwnie jest czytać opowieść, która swoje rozwinięcie miała dość dawno :D Jednak muszę przyznać, że jest naprawdę dobra! Mroczna, problemowa, gdzie bohaterowie są mocno "poobijani" przez los. Aktualnie jestem na piątym tomie i jak dziwnie zaczęłam, tak samo kończę idę od końca do pierwszej części. Nietypowy sposób czytania :D ale naprawdę seria jest bardzo dobra i postanowiłam, że przeczytam ją ponownie tym razem zaczynając od pierwszego tomu.

Skandynawskie thrillery i kryminały mają swój wyjątkowy, mocny pierwiastek sprawiający, że tak chętnie sięgamy po literaturę z tego rejonu świata. Jest ona na światowym poziomie. A to dzięki klimatowi, który tworzy w naszej wyobraźnie mrożące krew w żyłach sceny. Pisarze z tego zakątka naszego globu mają wyjątkowe miejsce w mojej czytelniczej liście. I myślę, że nie jestem odosobniony w tej klasyfikacji.

Stefan Ahnhem szwedzki pisarz zdobył sławę cyklem z Fabianem Riskiem w roli głównej. „Ostatni gwóźdź” to szóste i ostatnie już spotkanie z tym bohaterem. A ja przyznaję się bez bicia, że jest to moje pierwsze. Zatem po przeczytaniu tej części czeka mnie przygoda z pięcioma wcześniejszymi odsłonami z Riskiem. Ahnhem stworzył mocny, mroczny thriller psychologiczny. Autor potrafi zaskoczyć każdego czytelnika, serwując wiele niezapomnianych chwil podczas czytania.

„Ostatni gwóźdź” wbija w fotel. A to przez kryminalne zagadki, które są nie lada gratką dla czytelników chcących prowadzić śledztwo podczas czytania. Dunja Hougaard prowadzi dochodzenie w sprawie byłego szefa. Jego działania nie były czyste, a wręcz plamiły honor stróżów prawa. Dunja, aby doprowadzić śledztwo do końca musi wejść do samego podziemia. Dodatkowym dreszczykiem emocji jest informacja o znalezieniu na dnie morza u wybrzeży Kopenhagi zwłok wysokiego rangą urzędnika wywiadu operacyjnego policji oraz nieznanej młodej kobiety. Jaki będzie finał tej sprawy? Na pewno zmrozi Waszą krew.

Natomiast Fabian Risk skupia się nad jedną sprawą, która nie pozwala o sobie zapomnieć. A to wszystko z powodu jednej wiadomości, która zmienia całą dotychczasową sytuację o sto osiemdziesiąt stopni.

Nie da się ukryć, że „Ostatni gwóźdź” to mocne uderzenie w iście skandynawskim stylu. Wszystko jest tu doskonale dopracowane. A to wszystko po to, aby czytelnik otrzymał thriller, który z maksymalną siłą wtapia się w naszą psychikę. Dzięki temu zatapiamy się w tej lekturze, aż do utraty tchu. Tę książkę warto przeczytać.

Książka „Ostatni gwóźdź” ukazała się nakładem Wydawnictwa Marginesy

Wciągające serie często mają to do siebie, że z wielkim zaciekawieniem wypatrujemy ich finału. Jak ta historia może się zakończyć? Jak ostatecznie potoczą się losy bohaterów? Kto przeżyje, a kto umrze? To tylko niektóre z pytań jakie sobie przy tej okazji zadajemy. Oczekiwania czytelników zawsze są wysokie, a autorom nie zawsze udaje się im sprostać. Na szczęście, tego problemu nie miał Stefan Ahnhem w książce Ostatni gwóźdź.

Ostatnia, szósta część cyklu przygód szwedzkiego policjanta Fabiana Riska to godne podsumowanie wciągających, mrocznych kryminałów. Przez kilka lat zżyliśmy się z bohaterami stworzonymi przez szwedzkiego autora. Jednych pokochaliśmy i wspieraliśmy, innych nienawidziliśmy. Ich historia w słodko-gorzki sposób kończy się na kartach nowej książki wydawnictwa Marginesy.

Kilka wątków spiętych w całość

W trakcie czytania kolejnych stron rozwijają się trzy główne wątki. Jeden dotyczy sprawy tajemniczego morderstwa, a może samobójstwa. Śledztwo prowadzi niedawno awansowany Jan Hesk. Drugi koncentruje się na Dunji Hougaard i jej staraniach zdemaskowania okropieństw dokonanych przez Kima Sleiznera, szefa wydziału zabójstw kopenhaskiej policji. W ostatnim wątku wracamy z kolei do Fabiana Riska, jego rodzinnego dramatu oraz chęci ukarania winnych śmierci jego syna.

Każdy z wyżej opisanych wątków rozwija się swoim własnym tempem. Ostatni gwóźdź skacze od jednej części historii do następnej, co wcale nie wybija nas z czytelniczego rytmu. Jesteśmy ciekawi jak te wszystkie elementy ostatecznie się połączą. Choć spodziewamy się szczęśliwego zakończenia, to ani przez chwilę nie jesteśmy go w stanie przewidzieć.

Ostatni gwóźdź – świetny finał świetnej historii

Książka Stefana Ahnhema trzyma nas w napięciu aż do finału. Ta atmosfera podenerwowania i podekscytowania towarzyszy nam przez większość fabuły, aż w końcu staje się nie do wytrzymania. Autor po mistrzowsku buduje zakończenie swojej historii. Rzuca bohaterom przeszkody pod nogi i atakuje ich kolejnymi zwrotami akcji. Udaje mu się zachować świeżość i oryginalność, choć wiele motywów, którymi operuje jest dobrze znanych czytelnikom kryminałów.

Ostatni gwóźdź oprócz atmosfery i zaskakującego finału zapamiętam przede wszystkim za sprawą postaci Kima Sleiznera. Po pięciu tomach serii myślałem, że ten okropny człowiek osiągnął już szczyt zła. Okazuje się jednak, że nie przekroczył jeszcze wszystkich granic. Dał już się poznać jako osoba bezczelna, egocentryczna i brutalna. Nawet gdy na jego drodze pojawiały się poważne przeszkody, ten zachowywał pewność siebie. Jest jak skandynawska wersja Homelandera z serialu The Boys, tylko że bez nadprzyrodzonych mocy.

Podsumowanie

Co ważne i ciekawe, Ahnhem pozwala czytelnikowi dobrze odnaleźć się w tej historii nawet jeśli nie czytali poprzednich tomów serii. Przede wszystkim udaje mu się usatysfakcjonować największych fanów Fabiana Riska i pozostałych skandynawskich policjantów. Daje nam momenty zapierające dech w piersiach, przyprawiające nas o gęsią skórkę, mrożące krew w żyłach, a także bardzo przyjemne dla najwierniejszych miłośników jego książek. Musicie sami się o tym przekonać!