Jest to niezwykły dokument, z lat 1980 - 1997, o arcyciekawym związku dwóch artystek, listowny zapis 17 letniej, artystycznej i nie tylko przyjaźni, Agnieszki Osieckiej - gwiazdy tekstów piosenek, ze znaną malarką Hanną Bakułą. Poznały się na wernisażu i od razu się pokochały. Agnieszka miała 44 lat, Hanna 30 lat. Ta istotna różnica była niewyczuwalna i to widać w tej korespondencji. Agnieszka była spokojna i zamyślona, Hanna pełna temperamentu, organizatorka, życia Agnieszki i swojego przy jej boku. Miały mnóstwo wspólnych przyjaciół, wszystkich związanych ze sztuką. Organizowały bale i prywatne, kameralne konkursy poetyckie, które są cytowane w książce.
Książka zawiera autentyczne rysunki i listy obu przyjaciółek, pisane na papierze i wysyłane pocztą, prawie codziennie. Jest ich w sumie ponad 200. Wszystkie oryginały znajdują się w Bibliotece Narodowej. Korespondencja dotyczy przeważnie sztuki i zabawnych przygód Artystek razem, ale i osobno. Agnieszka, odwiedzała przyjaciółką Nowym Jorku. Hanna wpadała do Krzyży na Mazurach, gdzie poetka spędzała wakacje z kolegami z STSu. Agnieszka Osiecka, napisała wiele tekstów o malarstwie Hanny Bakuły, są one w książce. Z kolei Hanna ilustrowała piosenki Agnieszki i rysowała plakaty do jej sztuk, również programy teatralne z nimi związane. Dodatkiem są unikalne, nie publikowane nigdzie, prywatne zdjęcia artystek, z tamtych czasów i prezentów, które sobie dawały.
Pierwsze wydanie tej książki ukazało się 2001 roku. Wydanie obecne, drugie, jest wzbogaconą wersją tej książki sprzed 23 lat.
Jakie unikalne materiały archiwalne zawiera książka "Ostatni bal. Listy od i do Agnieszki Osieckiej"?
Publikacja zawiera ponad 200 autentycznych listów i rysunków wymienianych przez artystki w latach 1980-1997. Czytelnik znajdzie tu również nigdy wcześniej niepublikowane, prywatne zdjęcia oraz teksty Osieckiej poświęcone malarstwu Hanny Bakuły. Całość dopełniają reprodukcje plakatów i programów teatralnych, które dokumentują ich wspólną drogę twórczą. To kompletny zapis siedemnastoletniej przyjaźni utrwalony na papierze i przekazany do Biblioteki Narodowej.
Czy w książce znajdują się reprodukcje ręcznie pisanych listów?
Tak, publikacja prezentuje wierne reprodukcje autentycznych listów pisanych na papierze i wysyłanych tradycyjną pocztą. Dzięki zamieszczeniu oryginalnych rysunków obu przyjaciółek, książka nabiera charakteru intymnego dokumentu z epoki. Warstwa wizualna pozwala poczuć bezpośredni kontakt z pismem i stylem graficznym autorek. Jest to doskonałe źródło dla osób ceniących estetykę rękopisów i dokumentów osobistych.
Czym różni się to wydanie korespondencji od wersji wydanej w 2001 roku?
Obecna edycja jest znacznie wzbogaconą i rozszerzoną wersją pierwotnego wydania sprzed 23 lat. Redakcja uzupełniła treść o nowe, unikalne fotografie oraz prezenty, którymi obdarowywały się artystki, a które nie były wcześniej publikowane. Zaktualizowana forma graficzna lepiej eksponuje bogactwo zgromadzonych materiałów archiwalnych. To najbardziej obszerne i aktualne zestawienie listów Osieckiej i Bakuły dostępne na rynku.
Jaką główną tematykę poruszają artystki w swoich prywatnych wiadomościach?
Korespondencja koncentruje się na świecie sztuki, wspólnych projektach zawodowych oraz anegdotach z życia towarzyskiego w Polsce i USA. Hanna Bakuła i Agnieszka Osiecka opisują kulisy powstawania tekstów piosenek, wystaw malarskich oraz wspólne wyjazdy do Nowego Jorku czy na Mazury. W listach pojawiają się opisy kameralnych konkursów poetyckich i zabawnych przygód z udziałem ich wspólnych przyjaciół. Treść oddaje kontrast między spokojną naturą poetki a ognistym temperamentem malarki.
Dla jakiej grupy odbiorców ta pozycja może okazać się nieodpowiednia?
Książka nie jest klasyczną biografią i może rozczarować osoby szukające chronologicznego, faktograficznego opisu życia Agnieszki Osieckiej. Skupia się ona wyłącznie na wycinku rzeczywistości widzianym przez pryzmat relacji z jedną przyjaciółką, co pomija szeroki kontekst historyczny i polityczny tamtego okresu. Czytelnik nieznający dorobku artystycznego obu pań może poczuć się zagubiony w specyficznych, środowiskowych anegdotach. Jest to pozycja przeznaczona przede wszystkim dla pasjonatów dokumentów osobistych i polskiej bohemy artystycznej.
