Jest to niezwykły dokument, z lat 1980 - 1997, o arcyciekawym związku dwóch artystek, listowny zapis 17 letniej, artystycznej i nie tylko przyjaźni, Agnieszki Osieckiej - gwiazdy tekstów piosenek, ze znaną malarką Hanną Bakułą. Poznały się na wernisażu i od razu się pokochały. Agnieszka miała 44 lat, Hanna 30 lat. Ta istotna różnica była niewyczuwalna i to widać w tej korespondencji. Agnieszka była spokojna i zamyślona, Hanna pełna temperamentu, organizatorka, życia Agnieszki i swojego przy jej boku. Miały mnóstwo wspólnych przyjaciół, wszystkich związanych ze sztuką. Organizowały bale i prywatne, kameralne konkursy poetyckie, które są cytowane w książce.
Książka zawiera autentyczne rysunki i listy obu przyjaciółek, pisane na papierze i wysyłane pocztą, prawie codziennie. Jest ich w sumie ponad 200. Wszystkie oryginały znajdują się w Bibliotece Narodowej. Korespondencja dotyczy przeważnie sztuki i zabawnych przygód Artystek razem, ale i osobno. Agnieszka, odwiedzała przyjaciółką Nowym Jorku. Hanna wpadała do Krzyży na Mazurach, gdzie poetka spędzała wakacje z kolegami z STSu. Agnieszka Osiecka, napisała wiele tekstów o malarstwie Hanny Bakuły, są one w książce. Z kolei Hanna ilustrowała piosenki Agnieszki i rysowała plakaty do jej sztuk, również programy teatralne z nimi związane. Dodatkiem są unikalne, nie publikowane nigdzie, prywatne zdjęcia artystek, z tamtych czasów i prezentów, które sobie dawały.
Pierwsze wydanie tej książki ukazało się 2001 roku. Wydanie obecne, drugie, jest wzbogaconą wersją tej książki sprzed 23 lat.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii listy, wspomnienia
Jakie unikalne materiały archiwalne zawiera książka "Ostatni bal. Listy od i do Agnieszki Osieckiej"?
Publikacja zawiera ponad 200 autentycznych listów i rysunków wymienianych przez artystki w latach 1980-1997. Czytelnik znajdzie tu również nigdy wcześniej niepublikowane, prywatne zdjęcia oraz teksty Osieckiej poświęcone malarstwu Hanny Bakuły. Całość dopełniają reprodukcje plakatów i programów teatralnych, które dokumentują ich wspólną drogę twórczą. To kompletny zapis siedemnastoletniej przyjaźni utrwalony na papierze i przekazany do Biblioteki Narodowej.
Czy w książce znajdują się reprodukcje ręcznie pisanych listów?
Tak, publikacja prezentuje wierne reprodukcje autentycznych listów pisanych na papierze i wysyłanych tradycyjną pocztą. Dzięki zamieszczeniu oryginalnych rysunków obu przyjaciółek, książka nabiera charakteru intymnego dokumentu z epoki. Warstwa wizualna pozwala poczuć bezpośredni kontakt z pismem i stylem graficznym autorek. Jest to doskonałe źródło dla osób ceniących estetykę rękopisów i dokumentów osobistych.
Czym różni się to wydanie korespondencji od wersji wydanej w 2001 roku?
Obecna edycja jest znacznie wzbogaconą i rozszerzoną wersją pierwotnego wydania sprzed 23 lat. Redakcja uzupełniła treść o nowe, unikalne fotografie oraz prezenty, którymi obdarowywały się artystki, a które nie były wcześniej publikowane. Zaktualizowana forma graficzna lepiej eksponuje bogactwo zgromadzonych materiałów archiwalnych. To najbardziej obszerne i aktualne zestawienie listów Osieckiej i Bakuły dostępne na rynku.
Jaką główną tematykę poruszają artystki w swoich prywatnych wiadomościach?
Korespondencja koncentruje się na świecie sztuki, wspólnych projektach zawodowych oraz anegdotach z życia towarzyskiego w Polsce i USA. Hanna Bakuła i Agnieszka Osiecka opisują kulisy powstawania tekstów piosenek, wystaw malarskich oraz wspólne wyjazdy do Nowego Jorku czy na Mazury. W listach pojawiają się opisy kameralnych konkursów poetyckich i zabawnych przygód z udziałem ich wspólnych przyjaciół. Treść oddaje kontrast między spokojną naturą poetki a ognistym temperamentem malarki.
Dla jakiej grupy odbiorców ta pozycja może okazać się nieodpowiednia?
Książka nie jest klasyczną biografią i może rozczarować osoby szukające chronologicznego, faktograficznego opisu życia Agnieszki Osieckiej. Skupia się ona wyłącznie na wycinku rzeczywistości widzianym przez pryzmat relacji z jedną przyjaciółką, co pomija szeroki kontekst historyczny i polityczny tamtego okresu. Czytelnik nieznający dorobku artystycznego obu pań może poczuć się zagubiony w specyficznych, środowiskowych anegdotach. Jest to pozycja przeznaczona przede wszystkim dla pasjonatów dokumentów osobistych i polskiej bohemy artystycznej.
